10, జులై 2022, ఆదివారం

వైద్యో నారాయణ

 🌹🌹🌹🌹🌷🌷🌷🌹🌹🌹🌹

వైద్యో నారాయణ: 


సుధా నర్సింగ్ హోమ్ లో అడుగు పెట్టారు గుర్నాధం గారు.

రెండు రోజుల నుండి కొంచెం బాధ గా  ఉంది..డాక్టర్ ని కలిస్తే మంచిదని వచ్చాడాయన.. డాక్టర్ పరాంకుశం పేరున్న డాక్టర్..కానీ జనాల్ని పీడించుకు తింటాడని మహా చెడ్డ పేరు...


వైద్యం మటుకు  చాలా బాగా చేస్తాడు..మంచి పేరుంది ఆ విషయం లో...


డాక్టర్ గారి రూం లోనికి అడుగుపెట్టారు గుర్నాధం గారు.


"నమస్తే ..రండి.. ఇక్కడ కూర్చోండి.. ఇప్పుడు చెప్పండి ఏమిటి మీ సమస్య..? "


"నాకేం కాలేదు .బాగానే ఉన్నాను.. కానీ ఎందుకో బాధ గా ఉంది.."


"ఎక్కడ నొప్పి ??"


"చెప్పలేను సరిగ్గా ..."


"అలా అయితే ఐదారు టెస్టులు చేయిద్దాం.. అప్పుడు తెలుస్తుంది..."


"నా సమస్య  నాకు వచ్చింది కాదు.."


"మరి ?? "


"సమాజం లో ఇలా అవినీతి పేరుకు పోవడం చూసి బాధ గా ఉంది.. సమాజానికి ఏమైనా టెస్టులు  చేయించండి .. "


"మీకేమైనా మతి పోయిందా ? మీరు రావలసిన చోటు ఇది కాదు..  ప్రజా సమస్యలను పరిష్కరించ డానికి ముఖ్య మంత్రిని , లేదా ఇతర మంత్రులను కలవండి.. మీరు వెళ్ళండి.. నాకు చాలా పేషంట్స్ ఉన్నారు.. వాళ్ళను చూడాలి.."


"అలాగే.. వెళ్ళే ముందు ఒక్క మాట.. నేను , నువ్వు కూడా ఈ సమాజం లో భాగమే.. నేను ఉపాధ్యాయుడిగా పని చేసి పదవీ విరమణ చేశాను.. నువ్వు..అదే మీరు..."


"భలే వారే.. మీరు నా కంటే చాలా పెద్ద వారు.. నువ్వని పిలవండి పరవాలేదు.."


"మంచిది నాయనా..  ఇప్పుడు నేను వెళ్లి పోతాను.. అందరూ నీలాంటి అదృష్టవంతులు కారు..చాలా మంది శాపగ్రస్తులు..వాళ్ళను దేవుడిలా కాపాడే బాధ్యత నీదే..

... ఇప్పుడు నువ్వు చూడబోయే పేషంట్స్ లో ఉన్న పేద వాళ్ళను రోజుకు ఇద్దర్ని ఏం ఫీజు లేకుండా, నువ్వే అన్నీ ఖర్చులు భరించి టెస్టులు చేయించి ట్రీట్మెంట్ చేయించు.. ఇలా వారం రోజులు చెయ్యి.. నేను వారం తరువాత మళ్లీ వస్తాను.. అప్పుడు మాట్లాడుదాం..నీకు నచ్చితేనే.. మంచిది అనిపిస్తేనే చెయ్యి.. బలవంతం ఏం లేదు... నువ్వు ఫీజు తీసుకో నంత మాత్రాన పేద వాళ్ళ జీవితాలు మారవు.

కానీ వాళ్లకు అంధకారంలో ఆశాకిరణం కాగలవని మాత్రం చెప్ప గలను.."ప్రతి రోజూ చావుని దగ్గర గా చూసే  డాక్టర్లు ..మీరే ఆస్తులు పోగేసుకుంటుంటే నాకు విచిత్రం గా ఉంది.. మీ డాక్టర్లకే  వైద్యం చేయించాలి బాబూ.. ఏమనుకోకు .. "


వెళ్లి పోయారు గుర్నాధం గారు.


డాక్టర్ పరాంకుశం ఆలోచనలో పడ్డాడు అయిదు నిముషాల పాటు.. 


ఎవరీ ముసలాయన ?? పిచ్చి వాడు కాదు గదా..

 సమాజం, అవినీతి, ఆశాకిరణం , ఆస్తులు .. పోగేసు కోవటం ..అంటూ  పెద్ద మాటలు మాట్లాడుతున్నాడు... 

ఆయనను చూస్తే కోపం రావటం లేదు .

గౌరవం కలుగు తోంది.. తను బోలెడు సంపాదించాడు.. నర్సింగ్ హోమ్ కట్టుకున్నాడు... రెండు మేడలున్నాయి.. హైదరాబాద్ శివార్లో నాలుగెకరాల భూమి ఉంది.. బ్యాంక్ బ్యాలన్స్ 4-5 కోట్లు పైనే ఉంటుంది..

ఇప్పుడు తన వయసు 50 యేళ్లు.. ఉన్న ఒక్క అబ్బాయి కూడా ఎండీ చేశాడు.. అమెరికా లో ఉన్నాడు .. తను, భార్య పంకజం ...మాత్రమే ఇక్కడ... 


కొడుకు , కోడలు అమెరికా లోనే సెటిల్ అయ్యే అవకాశాలు ఎక్కువ.. తాము బ్రతికి ఉండగా ఇండియా వస్తాడో రాడో తెలియదు... నిజంగానే  తనకు జబ్బు చేసిందా ?? 

వైద్యం చేయించుకోవాలా  ?? 


ఏమిటీ ఆలోచనలు.. ?


బెల్ నొక్కాడు.. తరువాతి పేషంట్ కోసం..


ఒకావిడ చిన్న పాపని తీసుకు వచ్చింది.. నిన్నటి నుండి జ్వరం డాక్టర్ గారు... కంగారుగా ఉంది..


"ఏం పరవాలేదు ..తగ్గి పోతుంది.. ఊళ్ళో వైరల్ జ్వరాలు ఉన్నాయి.."


"ఇవిగో ఈ మందులు ఇదే క్లినిక్ లో ఉన్న మందుల షాపు లో తీసుకోమ్మా.. మళ్లీ మూడు రోజుల తరువాత వచ్చి చూపించు.. తగ్గిన తరువాత బలమైన ఆహారం పెట్టు..తొందరగా కోలుకుంటుంది అమ్మాయి...."


"కూలీ నాలీ చేసుకునే వాళ్ళం బాబు.. తిండి దొరకడమే గగనం.. మంచి తిండి తినే భాగ్యం మాకు లేదు.."బాధ తో చెప్పింది..


డాక్టర్ బెల్ కొట్టాడు.. బోయ్ రాగానే చెప్పాడు.. "ఈవిడ దగ్గర తీసుకున్న 300 రూపాయల ఫీజు తిరిగి ఇచ్చేయండి.. అలాగే మన మందుల షాపులో మందులు కూడా డబ్బులు తీసుకోకుండా ఇవ్వమని గంగాధర్ కి చెప్పు..నాతో ఫోన్లో మాట్లాడ మని చెప్పు..నేను చెప్తాను.."


"అలాగే సర్.. " నమస్కారం చేసి.. "మీరు రండమ్మా నాతోబాటు. ..".వచ్చినావిడ వంగి వంగి దండం పెడుతూ  బయటకు వెళ్ళింది..


డాక్టర్ పరాంకుశం ఆశ్చర్య పోయాడు.. తనలో వచ్చిన మార్పుకు.. ఏదో తెలియని ఆనందం... రూం బయట ఉండే బాయ్ నమస్కారం చేయడం చిత్రంగా అనిపించింది...  వాడెప్పుడూ ఉదయం వచ్చినప్పుడు మాత్రమే అలా పెడతాడు.. 


బెల్ నొక్కాడు..మరో పేషంట్..


ఖరీదయిన పేషంట్ లా ఉన్నాడు.. వేళ్లకు రవ్వల ఉంగరాలు ఉన్నాయి... చెప్పండి..


"డాక్టర్ గారూ.. నాకు కొంచెం అజీర్తి గా ఉంది..రెండు రోజుల నుండి..తిన్నది అరిగినట్లు లేదు.. కాస్త మంచి మందు ఇవ్వండి.అలాగే తగ్గిన తరువాత మళ్లీ బాగా ఆకలి వేయటానికి .. ""


"అలాగే.. ఇక్కడ ఈ బెడ్ మీద పడుకోండి.. కాస్త చూస్తాను.."


"ఈ మాత్రలు మూడు రోజులు వేసుకోండి ..రెండు పూటలా..తగ్గిపోతుంది ..మళ్ళీ రానక్కర లేదు..."


అలాగే డాక్టర్ గారు.. వెళ్ళిపోయాడు అజీర్తి పేషంట్ ..


ఆకలి మంటలు ఒక వైపు..

అన్నపు రాశులు ఒక వైపు..  


ఒక మంచి కవి రాసిన మంచి పలుకులు గుర్తొచ్చాయి డాక్టర్ కి..


ఆ పూట ఇంకో పది మంది పేషంట్స్ ని చూసాడు డాక్టర్..అందరూ  కాస్తో కూస్తో డబ్బున్న వాళ్లే.. ఫీజు ఇస్తున్నాం కదా ఎవరి కోసం చేస్తాడీ డాక్టర్ అనే భావన తో ఉన్నట్లు అనిపించింది... మొదటి సారి బాధనిపించింది...


సాయంత్రం 5 గంటలకు మళ్ళీ నర్సింగ్ హోమ్ కి వచ్చాడు డాక్టర్..

పది మంది  పేషంట్స్ ఉన్నారు.. అందర్నీ చూసాడు.. దాదాపు అందరూ పేద వాళ్లే... ఏ రోజుకారోజు కూలి డబ్బులు సంపాదించే వాళ్లే.. ముసలాయన మాటలు గుర్తుకు వచ్చాయి... వాళ్ళెవరి దగ్గరా డబ్బులు తీసుకోలేదు.. మామూలు మందులు కూడా ఫ్రీ... మరీ ఖరీదు అయినవి అయితే  మూడొంతులు తగ్గించి ఇవ్వగలిగిన వాళ్ల దగ్గర తీసుకున్నాడు.. 


అందరూ వెళ్లిన తరువాత మెడికల్ స్టోర్ గంగాధర్ వచ్చి చెప్పాడు..ఈ రోజు 12 వేల రూపాయల మందులు ఫ్రీ గా ఇవ్వాల్సి వచ్చింది...


"పరవాలేదులే .. లెక్కలు అన్నీ సరిగ్గా రాసి ఉంచు..తరువాత చూస్తాను.. "చెప్పాడు డాక్టర్...


బయట రిసెప్షన్ లో ఉన్న అమ్మాయి వచ్చింది.. "ఉదయం నుండి ఇప్పటికి 18 మంది దగ్గర డబ్బులు తీసుకున్నాం.. 12 మంది దగ్గర అసలు తీసుకోలేదు.. డాక్టర్  ""


"పరవాలేదు... రోజూ నేను చెప్పినట్లే చేయండి..."


"అలాగే డాక్టర్ గారూ .."వెళిపోయింది..


ఆ రోజు చాలా సంతోషంగా ఉంది..  రాత్రి 8 గంటలకు తను, పంకజం కారులో బయటకు వెళ్లారు..  ముందు హిమాయత్ నగర్ లోనున్న వేంకటేశ్వర స్వామి దర్శనం చేసుకున్నారు.. మొదటి సారి స్వామి వారు తనకు కొత్తగా కనబడ్డారు..ఎందుకో..


గుడి బయట ఉన్న ముష్టి వాళ్లకు డబ్బులిచ్చి  మరీ చెప్పాడు.. ఒరేయ్.. మీకు వైద్యం కావాలంటే మా నర్సింగ్ హోమ్ కి రండి..ఊరికే చూస్తాను.. 


అలాగే బాబూ.. ధర్మ ప్రభువులు..


భార్య పంకజానికి మాత్రం భర్త లో వచ్చిన మార్పు బాగుంది..  


గుడి నుండి దగ్గరలో మినర్వా హోటల్ కి వెళ్ళారు..

రెండు కాఫీ మాత్రమే తాగారు.. సర్వర్ కి టిప్ మాత్రం 50 రూపాయలు ఇచ్చాడు.. ఎప్పుడూ భర్త టిప్ ఇవ్వడం చూడలేదు పంకజం..


ఆ రాత్రి డాక్టర్ కి బాగా నిద్ర పట్టింది ... కలలో దేవుడు ఏదో అంటున్నాడు.. సరిగ్గా అర్థం కాలేదు..

మరుసటి రోజు ఉదయం నర్సింగ్ హోమ్ కి వెళ్ళాడు.. తిరునాళ్ల లా ఉంది నర్సింగ్ హోమ్.

 చాలా మంది పేద వాళ్ళు వచ్చారు.. ఆ రోజు రాబడి ఇంచు మించు సున్న..

ఆలోచించాడు.. ఇలా కాదు.. ఏదో చెయ్యాలి..


రోజుకు యాభై మందికి టోకెన్లు ఇవ్వడం మొదలు పెట్టాడు.. ఫ్రీ గా వైద్యానికి..మందులకు.. 


సుధా నర్సింగ్ హోమ్ పేరు మారు మోగి పోయింది.. డాక్టర్ ని ఆకాశానికి ఎత్తేశారు పత్రికల వాళ్ళు.. టీవీ వాళ్ళు ఇంటర్వ్యూలు.. మార్పుకు కారణం అడిగారు...ఏం చెప్పాలో తెలియలేదు..మా అబ్బాయి వలన నేను ఇలా మారాను.. చెప్పాడు చటుక్కున..


అమెరికా లో ఉన్న కొడుకు చూసాడు ఆ టీవీ ఇంటర్వ్యూ.. తల్లే కొడుక్కి చెప్పింది చూడమని..


ఆ రాత్రి ఫోన్ చేశాడు తండ్రికి.. 

డాక్టర్ చెప్పాడు.. "నువ్వెలాగూ  ఇక్కడకు రావు..మేము అక్కడకు రాలేము.. మా బ్రతుకులు ఇక్కడే .. ఈ ఆస్తులు ఎవరి కోసం.. సంపాదించింది చాలు.. ఇంకా వద్దనుకుంటున్నాను.. మాకు ఉన్నది చాలు... నీకు కావాలంటే చెప్పు,.. మళ్లీ సంపాదిస్తాను .."


"వద్దు నాన్నా... నువ్విలా పేరు తెచ్చుకుంటే నాకు గర్వంగా ఉంది.. నీ పక్కనే ఉండాలని ఉంది.. "


"సరే లే.. జాగ్రత్త.. కోడల్ని అడిగినట్లు చెప్పు.. పిల్లల్ని చూడాలని ఉంది..దసరా పండక్కి రావటానికి ప్రయత్నం చెయ్యి..." చెప్పాడు కొడుక్కి..

కొడుకు సమాధానం చెప్పలేదు..


ఆ రాత్రి తల్లీ కొడుకులు చాలా సేపు మాట్లాడు కున్నారు.. నాన్న యజ్ఞం చేస్తున్నారు రా... ఒక్కరే... 


వారం రోజులు గడిచాయి.. 


అంతకు ముందు వచ్చిన ముసలాయన మళ్లీ వచ్చాడు నర్సింగ్ హోమ్ కి..  అక్కడ ఉన్న స్టాఫ్ కి తెలుసు ఆయన వచ్చిన తరువాత డాక్టర్ గారు మారారని.. అలాగే తమందరకీ మంచి పేరు వచ్చిందని.. ఆయన రాగానే అందరూ లేచి నుంచుని గౌరవం వ్యక్తం చేశారు.. డాక్టర్ రూం లోనికి ముందు పంపారు...


ఆయన రాగానే గుర్తు పట్టాడు డాక్టర్ పరాంకుశం ..వెంటనే లేచి నమస్కారం చేశాడు .. మీ వలన నేను మారాను .. మీరెవరో నాకు తెలియదు.. నన్ను మళ్ళీ మనిషిని చేసినందుకు ధన్యవాదాలు... వంగి దండం పెట్టాడు..


ముసలాయన .. నూరేళ్ళు వర్ధిల్లు నాయనా.. నాకు ఇప్పుడు చాలా సంతోషం గా ఉంది.. వెళ్ళొస్తాను.. డాక్టర్ మాట్లాడే లోపల వెళ్లి పోయాడు.. 


ఆయన వెళ్తూ వెళ్తూ రిసెప్షన్ లో ఏదో కాగితం ఇచ్చాడు.. డాక్టర్ కి ఇవ్వమని చెప్పి.. 

అప్పుడే డాక్టర్ దగ్గర నుండి వచ్చినాయన ఈ కాగితం అక్కడే ఇవ్వచ్చు కదా... అర్థం కాలేదు వాళ్లకు..


డాక్టర్ ఆ కాగితం చదివాడు..


 "ఒరేయ్ గుర్నాధం.. ఎలా ఉన్నావు ?"నేను బాగానే ఉన్నాను పైపైన.. లోపల ఏం బాగో లేదు.. ఉన్న ఒక్క కొడుకుని డాక్టర్ చేశాను..నీకు తెలుసు... మా ఆనందానికి అంతు లేదు వాడు డాక్టర్ అయినప్పుడు.


ఇప్పుడు నర్సింగ్ హోమ్ కూడా కట్టాడు.. వాళ్ళ అమ్మ పేరు పెట్టాడు.. సుధా నర్సింగ్ హోం... కానీ తల్లి మంచి తనం రాలేదు.

డబ్బు సంపాదన లో పడ్డాడు.. పేద వాళ్ళను కూడా వదలటం లేదు.. వాడు చేస్తున్న పని దేవుడికి కూడా నచ్చ లేదు..సుధని తీసుకు వెళ్లి పోయాడు..వాడికి  ఉన్న ఒక్క కొడుకు.. అదే నా మనవడు అమెరికా వెళ్లి పోయాడు.. వాడితో నేను కూడా ఉండలేక మా ఊరు.. ఉండ్రాజ వరం వచ్చేశా..సొంత ఇంట్లో నే ఉంటున్నా ఒక్కడినే..నేను.. నీ చెల్లెలు  సుధ మూడేళ్ల క్రితం వెళ్లి పోయింది.. నేను ఒంటరిని.. నా కొడుకు ఒంటరి.. మనవడు ఒంటరి... కొడుక్కి చెప్పినా వింటాడని నాకు నమ్మకం లేదు.

 ఉన్న తేలికయిన బంధం కూడా తెగి పోతుందేమో నన్న భయం నన్ను మాట్లాడ నివ్వ లేదు.. చిన్న నాటి స్నేహితుడవు నీకయినా నా బాధ చెప్పుకోలేక పోతే ఎలా.. అందుకే ఇలా ఉత్తరం రాస్తున్నాను.. ఫోన్ చేసి నీతో మాట్లడ లేను.. పొలాలు చూసుకోవాలనే నెపం తో కొడుకు దగ్గర నుండి వచ్చేసాను.. నీ చెల్లెలి పిలుపు వచ్చే లోపల మా వాడు మారితే బాగుండును..

మీరంతా క్షేమమని తలుస్తాను..


ఉంటాను..

నీ బాల్య మిత్రుడు


సుబ్బరామయ్య.


 

డాక్టర్ పరాంకుశం చిన్న పిల్లాడిలా ఏడుస్తున్నాడు..కళ్ళు తుడుచు కోవటం కూడా మరచి పోయాడు.. చూస్తున్న  స్టాఫ్ ఏం మాట్లాడలేక పోయారు..


రాత్రి భార్య పంకాజానికి అంతా చెప్పాడు వివరంగా ...ఉదయమే నాన్న దగ్గరకు వెళ్ళాలని..

ఉదయమే లేచి బయలు దేరారు.. కారెక్కబోతుంటే ఇంకో కారు వచ్చి ఆగింది. అందులో నుండి కొడుకు , కోడలు, మనవరాళ్లు దిగారు.. సంతోషం పట్టలేక పోయారు.. మిమ్మల్ని చూడాలని అనిపించింది నాన్నా.. దసరా వరకూ ఆగ లేక పోయాను.. 


అప్పుడే ఇంకో పాత కారు వచ్చి ఆగింది... దాంట్లో నుండి తండ్రి, ఆ ముసలాయన దిగారు..


పరాంకుశం , అతని భార్య పంకజం ఆ ఇద్దరి కాళ్ళకు దండం పెట్టారు..


లేరా.. లే.. నువ్వు మారుతావను కోలేదు.. వీడు నా స్నేహితుడు.. గుర్నాధం... స్కూలు మాస్టరు గా చేసి రిటైర్ అయ్యాడు.. పిల్లలను బాగు చేయటమే వీడి పని.. అంటూ ఆ ముసలాయన జబ్బ మీద ఒకటిచ్చాడు చిన్నగా..


పిల్లల్ని కాదు.. ఈ తాతయ్య మమ్మలని కూడా మార్చాడు..  ఫోన్ లో ఆయన మాట్లాడిన విషయాలన్నీ చెప్పాడు  పరాంకుశం కొడుకు.. మేము తిరిగి వచ్చేశాం నాన్నా.. అమ్మమ్మ తోటే ఉంటాం.. అదే సుధా నర్సింగ్ హోమ్ లో డాక్టర్లు గా..

 అమ్మ కూడా చెప్పింది నువ్వు యజ్ఞం చేస్తున్నావని..వీలుంటే అన్నీ సర్దుకుని వచ్చేయండి.. లేకపోతే మేం పోయిన తరువాతనే రండని చెప్పింది అమ్మ..

 అమ్మ ఎప్పుడూ ఏమి అడగలేదు.

 అందుకే  అమ్మ మాట మీద గౌరవం ఉండి వచ్చేశాం.. ఇండియాకి.. పూర్తిగా...


ఆ రోజు నుండి సుధా నర్సింగ్ హోం తెలియని వాళ్ళు లేరు....


ప్రతి డాక్టర్ తలచుకుంటే ఒక సుధా నర్సింగ్ హోమ్ ప్రతి వీధి లో ఉండి తీరుతుంది.. 


ముసలాయన మాత్రం తనకు వస్తున్న పెన్షన్ డబ్బులను ప్రతి నెలా డాక్టర్ పరాంకుశానికి ఇస్తూనే ఉన్నాడు.... దేవుడి తలంబ్రాలలో కలిపే ముత్యాల్లా.. ఆ డబ్బులను తన డబ్బులతో కలిపి ప్రజా సేవ చేస్తూనే ఉన్నాడు కొడుకుతో కలిసి డాక్టరు పరాంకుశం ... 

మునుపెన్నడూ అంత ఆనందం కలగ లేదు .

వెతుక్కుంటే ఆనందం కూడా మన పక్కనే ఉంటుందని తెలిసింది పరాంకుశానికి మొదటి సారిగా..

 


- కోసూరి లక్ష్మణ రావు

సేకరణ:  శర్మద గారి వాట్సాప్ పోస్ట్ 


💐💐🌺🌺🌸🌸

తొలి(శయన) ఏకాదశి

 ॐ        తొలి(శయన) ఏకాదశి శుభాకాంక్షలు 


ఆషాఢ మాసం - ప్రత్యేకత - I 


మానవ  - దేవతల కాల పరిమాణం 


      మనకి సంవత్సరం అంటే దేవతలకు ఒక రోజు.

      సూర్యుడు మకరరాశిలోకి ప్రవేశించే "మకర సంక్రాంతి" ఉత్తరాయణంతో దేవతల పగలు ప్రారంభం.

      సూర్యుడు కర్కాటకరాశిలోకి ప్రవేశించే "కర్కాటక సంక్రాంతి" దక్షిణాయనంతో దేవతల రాత్రి ప్రారంభం.

       మకరరాశిలోకి ప్రవేశించేముందు ధనస్సులోకి ప్రవేశించే ధనుర్మాసం దేవతలకు తెల్లవారు ఝాము.    


యోగనిద్ర - ఏకాదశులు     


      24 గంటల్లో మూడోవంతు నిద్రకి కేటాయిస్తున్నట్లు, 

      12 నెలల మన సంవత్సరం అయిన దేవతల ఒకరోజులో, 


శయన ఏకాదశీ (తొలి ఏకాదశీ)    


       దేవతల రాత్రి అయిన దక్షిణాయనం ప్రారంభమైయ్యాక,  

       వెంటనే వచ్చే ఆషాఢమాస శుక్లఏకాదశినాడు    

       శ్రీమహావిష్ణువు "యోగనిద్ర"లోకి ప్రవేశిస్తాడు. దానిని శయన ఏకాదశీ అంటారు. అదే ఈరోజు.    

    శయన - పరివర్తన - ఉత్థాన - వైకుంఠ (ముక్కోటి) ఏకాదశులలో మొదటిది కాబట్టి ఈ శయన ఏకాదశినే తొలి ఏకాదశి అని అంటారు.  


పరివర్తన ఏకాదశీ     


       మన రెండు నెలల కాలం అయ్యాక, భాద్రపద శుక్ల ఏకాదశీనాడు అటువాడు ఇటు తిరిగి ఒత్తిగిలి పడుకుంటాడు. దాన్ని పరివర్తన ఏకాదశీ అంటారు.    


ఉత్థాన ఏకాదశీ      


        మరొక రెండు నెలల తరువాత కార్తీక శుక్ల ఏకాదశీ నాడు యోగనిద్రనుండీ లేస్తాడు. దానిని ఉత్థాన ఏకాదశీ అంటారు. 


వైకుంఠ (ముక్కోటి) ఏకాదశీ   


      దేవతల రాత్రి అయిన దక్షిణాయణం ప్రారంభం కాగానే శయనించి, 

      వారి పగలు అయిన ఉత్తరాయణం ప్రారంభమయ్యే ముందు, 

      వారి తెల్లవారు ఝాము ధనుర్మాసంలోని శుక్ల ఏకాదశి అయిన  ముక్కోటి(వైకుంఠ) ఏకాదశినాడు ఉత్తర ద్వారంలో  ముక్కోటి దేవతలకు దర్శనమనుగ్రహిస్తారు. 


యోగనిద్ర        


     యోగము అంటే కలయిక.    

    "యోగనిద్ర"లో ఈ నాలుగు మాసాలూ స్వామి జీవులను తనతో కలుపుకునే "యోగం"  ద్వారా మరింతగా అనుగ్రహించడానికి ఆలోచిస్తూంటాడు. 


సందేశం          


      మనకి తనతో యోగం కల్పించే సంకల్పంతో స్వామి "యోగ నిద్ర"లోకి వెళ్ళే ఈ శుభ సమయంలో, 

       మనం దైవాన్ని మరింత ఏకాగ్రతతో ప్రార్థించి లబ్ధి పొందుతాం. 

      తద్వారా, జీవాత్మ - పరమాత్మల యోగంగా (కలయికగా), 

      మనలోని దైవాన్ని తెలుసుకొంటాం.

     

                                కొనసాగింపు  


                             =x=x=x= 


    — రామాయణం శర్మ 

            భద్రాచలం

ఏకాదశి

 👉 సంవత్సరం  మొత్తం మీద

వచ్చే 24 ఏకాదశులు (ప్రతీ నెల కృష్ణ పక్షంలో ఒకటి, శుక్ల పక్షంలో ఒకటి మొత్తంగా రెండు ఏకాదశులు వస్తాయి.) ఏదో ఒక ప్రత్యేకత సంతరించుకుంటాయి. ఏకాదశి అంటే పదకొండు అని అర్థం. మనకు ఉన్నటువంటి ఐదు జ్ఞానేంద్రియాలు, ఐదు కర్మేంద్రియాలు వీటిని పనిచేయించే అంతరేంద్రియం అయిన మనసు కలిపితే పదకొండు. ఈ పదకొండు ఏకోన్ముకంగా పనిచేసే సస్సుఖినదశి.🙏🙏🙏

రేపు జూలై 10 ఆదివారం తొలి_ఏకాదశి*

తొలి_ఏకాదశి విశిష్టత*


🌺 ఆనందంతో పాటు ఆరోగ్యం... 🌺


హిందువుల తొలి పండుగ తొలి ఏకాదశి. ఈ పర్వదినంతోనే మన పండగలు మొదలవుతాయి. వరసగా వినాయక చవితి, దసరా, దీపావళి, సంక్రాంతి పండగలు వస్తాయి. హైందవ సంస్కృతిలో తొలి ఏకాదశికి విశేష స్థానముంది. దీన్ని ‘శయనైకాదశి’ అని, ‘హరి వాసరం’, ‘పేలాల పండగ’ అని కూడా పిలుస్తారు. తొలి ఏకాదశి సందర్భంగా.. ఈ పండగ విశిష్టత, పూజా విధానం గురించి తెలుసుకుందాం..


ఒక ఏడాదిలో 24 ఏకాదశులు వస్తాయి. వీటిలో ఆషాఢ శుద్ధ ఏకాదశిని ‘తొలి ఏకాదశి ’ గా పిలుస్తారు. పురాణాల ప్రకారం.. శ్రీమహావిష్ణువు క్షీరసాగరంలో శేషతల్పంపై నాలుగు నెలల పాటు శయనిస్తాడు. అక్టోబర్ లేదా నవంబర్ నెలల్లో వచ్చే ప్రబోధినీ ఏకాదశి ఆయన తిరిగి మేల్కొంటాడు.


ఈ నాలుగు నెలల్ని చాతుర్మాసాలుగా వ్యవహరిస్తారు. తొలి ఏకాదశి నుంచి 4 నెలల పాటు చాతుర్మాస దీక్షను ఆచరిస్తారు. ఈ నాలుగు నెలలు స్వామి వారు పాతాళ లోకంలో బలి చక్రవర్తి వద్ద ఉండి కార్తీక పౌర్ణమి నాడు తిరిగి వస్తాడని పురాణగాథ ఒకటి ప్రాచుర్యంలో ఉంది.


🌺 పూజకు పూజ.. ఆరోగ్యానికి ఆరోగ్యం 🌺


ఉత్తరాయణంలో కంటే దక్షిణాయనంలో పర్వదినాలు ఎక్కువగా వస్తాయి. వాతావరణంలో మార్పులు అధికంగా సంభవించే కాలం కూడా ఇదే. కాబట్టి ఈ కాలంలో ఆరోగ్య పరిరక్షణా నియమాలు ఆచరించాలి. అందువల్ల ఈ కాలంలో పెద్దలు వ్రతాలు, పూజలు ఆచరించాలని నిర్దేశించారు. అంటే తొలి ఏకాదశి ఉపవాస దీక్ష ఆరోగ్య పరంగానూ మనకు మేలు చేస్తుందన్నమాట.


కృతయుగంలో మురాసురుడనే రాక్షసుడు.. బ్రహ్మ వరంతో దేవతలను, రుషులను హింసించాడని మరో కథ ప్రాచుర్యంలో ఉంది. ఆ రాక్షసుడితో శ్రీమహావిష్ణువు వెయ్యేళ్లు పోరాడి, అలసిపోయి ఓ గుహలో విశ్రాంతి తీసుకుంటుండగా.. శ్రీహరి శరీరం నుంచి ఓ కన్య ఆవిర్భవించి, ఆ రాక్షసుణ్ని అంతం చేసిందట. ఇందుకు సంతోషించిన శ్రీమహావిష్ణువు ఆ కన్యను వరం కోరుకోమనగా.. తాను విష్ణుప్రియగా లోకం చేత పూజలు అందుకోవాలని కోరుకుందట.


నాటి నుంచి ఆమె ‘ఏకాదశి’ తిథిగా వ్యవహారంలోకి వచ్చింది. అప్పటి నుంచి సాధువులు, భక్తులు ‘ఏకాదశి’ వ్రతం ఆచరించిw విష్ణు సాయుజ్యం పొందినట్లుగా పురాణాలు చెబుతున్నాయి. అంబరీషుడు, మాంధాత, తదితర పురాణ పురుషులు ఏకాదశి వ్రతాన్ని ఆచరించినట్లు రుషులు చెబుతారు.


🌺ఏకాదశి పర్వదినాన ఏం చేయాలి?🌺

W

ఏకాదశి రోజున ఉపవాసం ఉండాలి. ఆ రోజు రాత్రంతా జాగరణ చేయాలి. ఈ సమయంలో విష్ణు సహస్రనామ పారాయణ, విష్ణుమూర్తికి సంబంధించిన భాగవతాన్ని చదువుకోవడం లాంటివి చేయాలి. మరుసటి రోజైన ద్వాదశి నాడు సమీపంలోని దేవాలయానికి వెళ్లి ఉపవాస దీక్షను విరమించాలి. తొలి ఏకాదశి రోజున ఆవులను పూజిస్తే విశేష ఫలితాలు కలుగుతాయని చెబుతారు.


తొలి ఏకాదశి నాడు పేలాల పిండిని తప్పక తినాలని పెద్దలు చెబుతారు. పేలాలు పితృదేవతలకు ఎంతో ఇష్టమైనవి. అంతే కాకుండా మనకు జన్మనిచ్చిన పూర్వీకులను పండగ రోజున గుర్తు చేసుకోవడం మన బాధ్యత.


వాతావరణ పరిస్థితుల్లో మార్పు వచ్చే కాలం కాబట్టి మన శరీరం ఆరోగ్యపరంగా అనేక మార్పులకు లోనవుతుంది. గ్రీష్మ రుతువు ముగిసిన తర్వాత వర్ష రుతువు ప్రారంభమయ్యే కాలంలో ఉష్ణోగ్రతలు ఒక్కసారిగా పడిపోతాయి. ఈ సమయంలో శరీరానికి పేలాల పిండి వేడిని కలగజేస్తుంది. అందువల్ల ఈ రోజున ఆలయాల్లో, ఇళ్లలో పేలాల పిండిని ప్రసాదంగా పంచడం ఆనవాయితీగా వస్తోంది.

సర్వే జనా స్సుఖినోభవంతు

పద్యము

 . ... జాతీయ తెలుగు సాహితీ పీఠము …

  తేనియల్ చిందు నా భాష తెలుగుభాష

        డా. నలవోలు నరసింహా రెడ్డి


          …… పొడుపు పద్యము …...

ఆ. అలరు పదము జూడ నైదక్షరమ్ములు 

అరయ మొదటి రెండు ''నధిక'' మగును 

చదువ చివరి మూడు ''సత్తువ'' యగుచుండు 

పదము తెలుప వలయు పసిడి బాల..! 90  

జవాబు ..? తే.గీ.పడతి నాలుగు వర్ణముల్ పదములోన

నాతి మొదటివర్ణముబోవ నాడియగును

కొమ్మ మొదటిదితుదిగూడ కురజమగును

తెలిసి యున్నచో చెప్పుము తెలుగులేమ

పి.మోహన్ రెడ్డి.

నిన్నటి జవాబు ... (అత్తము)

సూపం వినా

 శ్లోకం:☝️

 *సూపం వినా భోజన మప్రశస్తం*

*యూపం వినా యాజన మప్రశస్తం l*

 *ధూపం వినా పూజన మప్రశస్తం*

*దీపం వినా మైథున మప్రశస్తం ll*


భావం: పప్పు లేని భోజనము, యూపము (యజ్ఞమునందు పశుబంధనార్థం నాటిన స్తంభము) లేని యజ్ఞము, ధూపము లేని పూజ, దీపములేని కూటమి; - ఇవి ప్రశస్తములు కావు.

నాల్గవ దానిలో (ముఖ్యంగా తొలిరాత్రికి) దీపాన్ని ఆర్పివేయడాన్నే చూపిస్తుంటారు సినిమాలలో!

9, జులై 2022, శనివారం

రెండు న్యాయాలు

 ప్రియ సాధక బంధువులారా ఇక్కడ నేను రెండు ఆధ్యాత్మిక న్యాయాలను (సూత్రాలను) పేర్కొంటున్నాను.  ఆధ్యాత్మిక జగతిలో పయనించే సాధకులకు దాదాపుగా ఈ రెండు న్యాయాలగూర్చిన పరిచయం కలిగి వుంటారు. నేను మిమ్ములను కోరేది ఏమిటంటే ఆ రెండు న్యాయాలను క్షుణ్ణంగా చదివి మీరు ఏ న్యాయానికి మద్దతు ఇస్తారు అనే విషయాన్ని సహేతుకంగా (అంటే వివరణాత్మకంగా ) పేర్కొనండి.  ఒకరకంగా ఇది సాధకులకు ఒక చిన్న సమస్య లాంటిది అనుకోండి. ఇక ఆలస్యం ఎందుకు ఆ రెండు న్యాయాలు ఏమిటో పరికించండి. 

మొదటిది:  మర్కట కిశోర న్యాయం: 

మర్కట=కోతి, కిషోర=శిశువు , న్యాయం =సూత్రం కొంతమంది ఆధ్యాత్మిక సాధకులు భగవంతుడిని ఒక తల్లిలా భావించి కోతి పిల్ల తన  తల్లికి వేలాడే విధంగా  దేవునికి వేలాడుతూ వుండాలని భావిస్తారు.  పిల్ల కోతులు తమ తల్లిని గట్టిగా పట్టుకుంటాయి, అవి పడిపోయినప్పుడు కూడా పడవు. తల్లి చెట్టు నుండి చెట్టుకు దూకుతుంది. అదే విధంగా కొంతమంది భక్తులు తీవ్రమైన పరీక్షా పరిస్థితుల్లో కూడా భగవంతుని (ఆధ్యాత్మిక అభ్యాసాలు) అంటిపెట్టుకుని ఉంటారు. ఈ భక్తులు వారి ఆధ్యాత్మిక సాధనలో స్థిరంగా ఉంటారు మరియు అసాధారణమైన ప్రయత్నాలను చేయగలరు. ఈ సూత్రంలో పిల్లది భాద్యత కానీ తల్లిది కాదు.  తల్లి తన పిల్లపై ద్రుష్టి పెట్టకుండా ఒక చెట్టుమీదినుండి ఇంకొక చెట్టుమీదికి, ఒక గోడమీద నుండి ఇంకొక గోడమీదికి పరిగెత్తటం, గెంతటం ఎగరటం ఇలా తన ఇష్టమొచ్చి నట్లు పరిగెడుతుంది.  పిల్ల తల్లి పొట్టను గట్టిగా  పట్టుకోవాలి. పిల్ల కోతి ఏమాత్రం అజాగ్రత్తగా వున్నా అది కిందపడటం తథ్యం.  కానీ మనం చూస్తూవుంటాము ఎట్టి పరిస్థితిలోను పిల్ల కోతి తల్లి కోతిని వదలదు అందుకే అది అస్సలు క్రింద పడదు.  ఈ న్యాయాన్ని అనుసరించే సాధకుడు ఎన్ని ఇబ్బందులు ఎదురైనా భగవంతుని వీడడు. భగవంతునితోనే వుండి చివరకు భగవంతుని చేరుతారు. ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే ఈవిధంలో సాధకుడు సంపూర్ణంగా భగవంతుని శరణాగతుడు అవుతాడు. 

 ఇక రెండో న్యాయం: 

 మార్జాల కిశోర న్యాయం 

ఇది పిల్లి, పిల్లి పిల్ల సూత్రం (మార్జాల=పిల్లి, కిషోర=శిశువు, న్యాయ=సూత్రం) కొందరు ఆధ్యాత్మిక సాధకులు దేవుడే అన్ని చూసుకుంటాడు అని పూర్తిగా భగవంతుని మీదనే నమ్మకం ఉంచుతాడు. తమ తల్లి తీసుకువెళ్లి, బిడ్డకు మంచిదని తల్లి భావించిన చోట ఉంచిన పిల్లుల వలె, ఈ భక్తులు భగవంతుడు తమను చూసుకుంటారని నమ్ముతారు, ఈ భక్తులు ఆధ్యాత్మికంగా ఎలా భావిస్తారంటే అన్ని భగవంతుడే చూసుకుంటాడని పూర్తిగా నమ్ముతారు, కానీ ఈ న్యాయంలో సాధకుడు భగవంతుని మీదనే భారం వేస్తాడు కానీ తాను స్వయంగా భగవంతుని అంటి పెట్టుకొని ఉండడు  అంటే భగవంతుడు తనంతట తానె భక్తుని రక్షించాలని  చూస్తారు. కానీ భగవంతుడు ఈ సాధకుని మీద శ్రేర్ధ ఎప్పుడు చూపుతాడు అనేది కేవలం భగవంతుని దయ మీదనే ఆధార పడివుంటుంది. 

ఒక చిన్న ఉదాహరణతో ఈ రెండు న్యాయాలను వివరించేప్రయత్నిస్తాను. నీకు ఒక పొలిసు ఆఫీసరు తెలుసు అనుకో నీవు అతనిని కలవటానికి ఆయన ఇంటికి వెళ్ళావు అనుకో నీకు ఆయన ఇంట్లో ఒక కుక్క వున్నదని తెలుసు కాబట్టి నీవు గేటు వద్ద కనిపిస్తే అది నీ మీద దాడి చేస్తుంది, అందుకని నీవు కష్టమే అయినా నీవు కూడా పొలిసు దుస్తులు ధరించి గేటు తీసుకొని నీ మిత్రుని మాదిరిగా దైర్యంగా కుక్క వైపు చూడకుండా నీ మిత్రుడి ఇంట్లోకి వచ్చాడనే భావన కుక్కకు కలిగేలాగా లోపలికి  వెళ్లి నీ మిత్రుణ్ణి  కలుస్తావు. ఈ విధమైన ప్రయత్నంలో ఎంతో ప్రమాదం (RISK) వున్నది ఎందుకంటె ఆ కుక్క నిన్ను ఏమాత్రం పసిగట్టినా  నిన్ను కరవటం ఖాయం. ఇది మర్కట కిశొరా న్యాయం. ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే ఇక్కడ సాధకుడు ఎటువంటి కష్టాన్నయినా ఎదుర్కోవటానికి సిద్ధంగా ఉంటాడు. దీనిని మనం జ్ఞ్యానమార్గంగా పేర్కొనవచ్చు.  జ్ఞ్యాన మార్గం చాలా కఠినమైనది కానీ తొందరగా మోక్షం లభిస్తుంది.  ఎందుకంటె ఇక్కడ సాధకుని ప్రయత్నం తీవ్రంగా ఉంటుంది కాబట్టి.  త్వరగా భగవంతుని చేరుకోగలడు . 

ఇక ఇదే ఉదాహరణతో రెండో న్యాయాన్ని కూడా వివరించే ప్రయత్నం చేద్దాము. నీకు నీ మిత్రుని ఇంట్లో వున్న కుక్క గూర్చి బాగా  తెలుసు. నీ మిత్రుడు కాకుండా అయన ఇంట్లోకి ఎవ్వరు వచ్చినా అది  కరుస్తుంది. కాబట్టి నీవు ఇంటి గేటువద్దనే నిలబడి నీ మిత్రుని పదే పదే పెద్దగా అరుస్తూ పిలుస్తావు నీ పిలుపు ఆయనకు వినబడితే అప్పుడు నిన్ను ఇంటిలోపలికి తనతో తీసుకొని  వెళతాడు. నీ మిత్రుడు నీతోడుగా వున్నాడు కాబట్టి అక్కడి కుక్క నిన్ను ఏమి అనదు .దీనిని మార్జాల కిశోర న్యాయంగా పేర్కొన వచ్చు. ఈ విధానంలో ప్రమాదం ఏమాత్రం లేదు కానీ నిన్ను భగవంతుడు గుర్తించినదాకా ఎదురు చూడాలి. ఈ న్యాయంలో భక్తుడు పూర్తిగా భగవంతుని మీదనే ఆధారపడి ఉంటాడు.  కేవలం భగవంతుడే భక్తుని మోర ఆలకించాలి.  దీనిని మనం భక్తి మార్గంగా పేర్కొనవచ్చు.  ఈ ,మార్గం జ్ఞ్యానమార్గం అంత కఠినమైనది కాదు.  కానీ ఇక్కడ పూర్తిగా భక్తుడు దేముడి అనుగ్రహం మీదనే ఆధారపడి ఉంటాడు.  కాబట్టి ఇది చాలా సుదీర్ఘమైనది. త్వరగా సిద్దించదు. 

ఈ రెండు న్యాయాలను ఒక్క మాటలో చెప్పాలి అంటే మొదటిది నిన్ను నీవు భగవంతుడు గుర్తించేలా చేసుకోవటం. ఇక రెండోవది నిన్ను భగవంతుడు గుర్తించేదాకా ఎదురు చూడటం లాంటిది. 

సాధక మిత్రమా నీకు రెండు న్యాయాలు తెలిసాయి కదా ఇప్పుడు నీవు ఏ న్యాయానికి మద్దతు ఇస్తావో వివరణాత్మకంగా తెలపండి. 

ఓం తత్సత్ 

ఓకే శాంతి శాంతి శాంతిః 

మీ భార్గవ శర్మ

 


బుజ్జి చమక్కులు

 🌹🌹🌹🌹🌷🌷🌷🌹🌹🌹🌹

    *🥰 బుజ్జి చమక్కులు 🥰* 

                 🌷🌷🌷

మొన్నీమధ్య, మా పెద్ద ఆడపడుచు కూతురు సింగపూర్ నుండి వచ్చింది. వాళ్ళ కో చిన్న పాప. తన పేరు శ్రీహిత. పిట్ట కొంచెం, కూత ఘనం టైప్.

ఆ పాప లాజిక్కులు, చమక్కులకి మా ఇంట్లో అందరం ఫ్లాట్. తెలుగెంత చక్కగా మాట్లాడుతోందో. వాళ్ళు మా ఇంట్లో రెండురోజులు ఉన్నారు. అందరం కలిసి కార్లో బయటకు వెళ్ళాం. దారిలో హోటల్ సుప్రభాత్.. SUPRABHAT, కనబడింది. వెంటనే ఈ పాప, సూప్రా భట్...అంటే పూజాభట్ సిస్టరా మామ్? అంది. ఈ పిల్లకి పూజాభట్ ఎలా తెలుసు ..అని అడిగా. 

వాళ్ళమ్మ, నా వేపు చూసి ..మొన్న టీవీలో పూజాభట్ హిందీ మూవీ వచ్చిందిలే అత్తయ్యా ..అంది.

అందరం నవ్వాం.

 ఆ రాత్రి, మంచం మీద పడుకుని, దుప్పటి కప్పుకోవడానికి నానా అవస్థ పడుతున్న శ్రీహిత ను చూసి, పోనీ నేను కప్పనా? అని అడిగాను. నువ్వు కప్పవా? అని కిచకిచ నవ్వింది. నువ్వు టైగర్..అంది.

ఏం చెప్పాలబ్బా..అని తికమక పడుతూ, పోనీ నేను దుప్పటి పరవనా...అని మాట మార్చాను.

మళ్ళీ నవ్వింది. ఈ సారేం సెటైర్ వేస్తుందోనని, దాని మైండ్ డైవర్ట్ చేయడానికి , నాకేం..దుప్పటి తో సరిగా కవర్ చేసుకోకుంటే,దోమలు కుడతాయి. అన్నాను. 

అంటే రెండమ్మలు....టైలరింగ్ చేస్తాయా..? అని అడిగింది. ఇదో..ఇలానే ..చంపుతుంది అత్తా. క్షణం కూడా నోరు మూయదు.

దోమలు అంటే... తెలుగు లో రెండు అమ్మలు గా ఆవిడ సొంత ట్రాన్స్ లేషన్.

కుడతాయి...అంటే అవి stitching చేస్తాయా..అంటుంది...అని వాళ్ళమ్మ explain చేయగానే , మా పిల్లలు, నేను నవ్వులు.  

ఇంకో సందర్భంలో దానికి బొద్దింక కనబడింది మా ఇంట్లో. బొద్దింకా..ఇటు రావద్దింక...అని అరిచింది. ఇంత తెలుగు నేర్పిస్తున్నారు పాపకి. చాలా బాగుంది. అన్నాను. 

అది, మేము మాట్లాడుకునే మాటలు వింటుంది. ఇదో ..ఎప్పుడో ..ఢామ్మంటూ పేలుస్తుంది. మొన్న ఈ ట్రిప్ లోనే మా ఆయన ఊరు వైజాగ్ వెళ్ళాం అత్తా. ఆయన, అరకు వెళ్దామన్నారు. వెడుతుంటే, దానికి మధ్యలో బస్సులమీద "పాడేరు" ...అని కనిపించింది. అమ్మా! ఎవరు పాడేరు ..?

సింగర్ నేమ్ నాట్ రిటెన్...అంది బస్ పై బోర్డు చదివి. అది ఊరు పేరు తల్లీ..అని వాళ్ళ నాన్న మురిసి పోయారు.

ఒకసారి, మేమంతా

గుడికి వెళ్ళాం. పూజారిగారు దీనికి శఠగోపం పెట్టలేదట. వెంటనే నాకూ "ముచ్చు టోపీ" పెట్టండీ...అని అరుపులు అక్కడ. "ముచ్చు" ఏంటి ? అడిగాను. అదీ...వెండిని , సిల్వర్ ఫాయిల్ నీ తేడా తెలియడానికి దానికలా చెప్పాం లే. చస్తున్నాం అనుకో ఈవిడ అడిగే ప్రశ్నలకు, వెదుక్కుని మరీ సమాధానాలు చెప్పాల్సివస్తోంది. అంది వాళ్ళమ్మ.

బాగుంది.మొత్తానికి గొప్ప చమత్కారం పిల్లే...అని అందరం నవ్వుకున్నాం.

వచన కవితల పోటీ

 బండికల్లు వెంకటేశ్వర్లు ఫౌండేషన్ 6వ జాతీయస్థాయి వచన కవితల పోటీ 


గుంటూరుకు చెందిన "బండికల్లు వెంకటేశ్వర్లు ఫౌండేషన్" నిర్వహిస్తున్న 6వ

జాతీయస్థాయి వచన కవితల పోటీకి కవితల్ని ఆహ్వానిస్తున్నట్లు ఫౌండేషన్ వ్యవస్థాపక అధ్యక్షులు, కవి రచయిత బండికల్లు జమదగ్ని, ప్రధాన కార్యదర్శి బండికల్లు శ్యాంప్రసాద్ సంయుక్తంగా తెలియజేస్తున్నారు. కవిత నిడివి 30 పంక్తులకు మించకూడదు. సామాజిక అంశాలను ప్రతిబింబించే కవితలకు, క్లుప్తత, గాఢత వున్న కవితలకు ప్రాధాన్యత.. ఒక్కొక్కరికీ రెండు కవితల వరకు పంపే అవకాశం వుంది. ఒక్కో కవిత రెండు కాపీలు పంపాలి. కవిత రాసిన పేజీ పై కవి పేరు గానీ, ఇతర సమాచారం గానీ రాయకూడదు. హామీపత్రం పై మాత్రమే ఆ వివరాలు రాయాలి. ఆసక్తి గల కవులు తమ కవితలను బండికల్లు జమదగ్ని, ప్లాట్ నెం. 402, హిమజ టవర్స్, 3/10 బ్రాడీపేట, గుంటూరు-522 002 చిరునామాకు 2022 జులై 30వ తేదీలోపు పోస్టు ద్వారా గానీ, కొరియర్ ద్వారా గానీ పంపాలి. ఎంపిక విషయంలో నిర్వాహకులకు పూర్తి స్వేచ్చ వుంటుంది. ప్రధమ బహుమతికి ఎంపికైన కవితకు రు.2,500/- ద్వితీయ బహుమతి కవితకు రు.2,000/-లు, తృతీయ బహుమతి కవితకు రు.1,500/- మరియు రు.750/-ల చొప్పున నాలుగు ప్రోత్సాహక బహుమతులుంటాయని నిర్వాహకులు తెలియజేస్తున్నారు. మరిన్ని వివరాలకు బండికల్లు జమదగ్ని, 98482 64742 నెంబరులో సంప్రదించవచ్చు.


Forward from watsapp

వెర్రివాలకం

 ఏమిటి అలా వెర్రివాలకం వేసుకుని ఆ మొహం మీరునూ.  ఈరోజు కూడా నేను చెప్పిన మాట  మర్చిపోయి చక్కా వచ్చారా!   అంటూ ఆగ్రహంగా ఉరిమిచూస్తోంది భర్త వాలేశ్వరరావుని.

       ఆ ఆ లేదు పర్వతం..అదీ అంటూ నసుగుతూ భయం 

భయంగా ఏదో చెప్పబోయి మరేదో చెప్పేసాడు..

మరి వారికి అరెసెలూ, సున్నండలు చేయించమని చెప్పారే.

       ఎవరూ ఆ చెప్పింది..మీక్కావలసినవన్నీ చేయించుకు తినమని చెప్పారూ ?

        పిల్లని చూడ్డానికి ఎపుడొస్తారని అడిగి రమ్మంటే అరెసెలూ, అటుకులూ అంటారూ. 

                      

 ఇదిగో      అడిగి తెలుసుకునే వస్తున్నానే. వచ్చే బుధవారం సాయంత్రం వస్తారట.   వస్తూ వస్తూ అబ్బాయికి

ఫలహారాలు ఏమి చేయించమంటారో అబ్బాయి మేనమామని  అడిగి తెలుసుకుని అతనిని కూడా తప్పకుండా రమ్మని చెప్పే వచ్చాను. నీ బండబడ. అన్నిటికీ

కేకలేస్తుంటే ఎలా వేగేది..పర్వతం, శాంతం.

     ఏమిటి నిజమే ఇవన్నీ?

      అవుననే  తలూపేసాడు  వాలేశ్వరరావు.

హమ్మయ్యా ఇన్నాళ్ళకి ఓ మంచిపని చేసారు..ఇహ నేనూ

ఆ  ఏర్పాట్లలో ఉంటాను. వాళ్ళకే కాదు మీకు ఇష్టమైన జాంగ్రీ,  మిఠాయి కూడా సిధ్ధం చేస్తాను.  ఈ రెండు రోజులూ

అక్కడకి,  ఇక్కడకి  వెళ్లకుండా  వరాన్ని ఇంట్లో ఉండమని చెప్పండి అంది కాస్త కటువుగా పర్వతం.   

ఆ అలాగే చెప్తాలే, వాలేశ్వరరావు

మరో రెండు రోజులు ప్రశాంతంగా నా జోలికి రాకుండా ఉండాలంటే అపుడపుడూ ఇలాంటివి తప్పవు మరి.

పెళ్ళి కొడుకు అమెరికా వెళ్లిపోతున్నాడు.  ఇప్పట్లో రాలేనన్నాడని చెప్తే చంపేయదూ? . నన్ను  పాతరేసేస్తుంది

ఆ బుధవారం ఏదో వచ్చాక ఆ సమయానికి బుధ్ధికి   తట్టినట్టు చెప్పొచ్చు అనుకుంటూ కోర్ట్ కి బయలుదేరాడు వకీలు వాలేశ్వరరావు.

    అతిథులకు రెండు రకాలు, నా కోసం మరో రెండు రకాలు సిధ్ధం చేస్తే అన్నీ ఇహ మనవేనోయ్ మనవేనోయ్. కార్ లో 

కూనిరాగాలు తీస్తూ సాగిపోతున్నాడు....వవా....   


డాక్టర్ దేవులపల్లి పద్మజ, విశాఖపట్నం 








       ఏ

పరమాచార్య అనుగ్రహం

 అంతా పరమాచార్య అనుగ్రహం


మా పాట్టి (బామ్మ) పరమాచార్య స్వామివారికి భక్తురాలు. మఠం అందరూ తనని ‘దేవకొట్టై ఆచి’ అని పిలిచేవారు. ఆమె గురించి తెలియని వారు ఎవరూలేరు. ఆవిడ మాకు ఒక మార్గదర్శిలా మమ్మల్ని నడిపింది. కేవలం ఆవిడ వల్లనే చాలా చిన్నతనం నుండే మాకు శ్రీమఠంతో సంబంధం ఉండేది. ఇది నాకు కలిగిన భాగ్యం అని తలుస్తాను. మా పాట్టిని నేను ఎప్పటికి మరచిపోను. పరమాచార్య స్వామివారు చెప్పేవారు, ‘మనకు ఎవరైనా మంచి చేస్తే లేదా సహాయం చేస్తే, మనం ఎప్పటికి కృతజ్ఞతను మరచిపోరాదు’. ఈ మాటలను స్వామివారు చెబుతున్నప్పుడు నేను విన్నాను. నాకు ఎనిమిది సంవత్సరాల వయస్సప్పటి నుండి నేను శంకర మఠంకి వస్తున్నాను. మా బామ్మ నన్ను అక్కడకు తీసుకునివెళ్ళేది.


పరమాచార్య స్వామివారు, జయేంద్ర సరస్వతి స్వామివారు ఇలయత్తాంగుడిలో మకాం చేస్తున్నప్పుడు, మా బామ్మ ప్రతీ శుక్రవారం ఒక బ్రాహ్మణ బాలుడిని కండకావేరి చెరువులోని కమలాలను కోయమని చెప్పి, వాటిని రెండు బుట్టలలో పెట్టుకుని, వాటిని తీసుకురమ్మని ఆ పిల్లాడికి చెప్పి, నన్ను మా పిన్ని కొడుకు అళగప్పన్ ని (ఇప్పుడు వాడిని బామ్మ దత్తత తీసుకుంది) వెంటబెట్టుకుని వెళ్లి, ఆ పూలను ఇలయత్తాంగుడిలో పూజలో సమర్పించి, పూజ తరువాత ఇద్దరు ఆచార్యుల దర్శనం చేసుకుని, తరువాత నైవేద్యం పెట్టిన చక్కర పొంగలిని మాకు పెట్టేది; అందులోనుండి నెయ్యి అలా కారుతూ ఉండేది. మేము చెరువు గట్టున ప్రసాదాన్ని ఆరగించి, చివరి బస్సు పట్టుకుని దేవకొట్టై వెళ్ళిపోయేవాళ్ళం.


ఆ రోజులని ఎప్పటికి మరచిపోలేను. అక్కడ శ్రీమఠం మకాం ఉన్నన్నిరోజులూ అక్కడి ప్రజలకు, మాకు మనస్సు నిండిపోయింది. అది పరిపూర్ణ ఆనందం. ఈ భువిపై అటువంటి నడిచే దైవం ఉండడం ఈ ప్రపంచ ప్రజలు చేసుకున్న అదృష్టం. ఈ భువిపై ఆ దైవం ఉన్నప్పుడు మేము కూడా ఉన్నామన్న భావన అనంతమైన ఆనందాన్ని ఇస్తుంది.


మరొక సందర్భంలో ఇద్దరు ఆచార్యులు కార్వేటినగరంలో మకాం చేస్తున్నారు. అప్పటికి నాకు వివాహం అయ్యింది. నేను, నా భర్త, మా నాన్నగారు మరియు పాట్టి - మేమందరమూ అక్కడికి వెళ్లి వారంరోజులు ఉన్నాము. అక్కడ ఒక కొలను ఉంది. గట్టుపై ఒక పాక నిర్మించారు. పూజ అయిపోయిన తరువాత మహాస్వామివారు అక్కడకు వచ్చి దర్శనం ఇచ్చేవారు. ప్రశాంతమైన ప్రదేశం. అక్కడకు వచ్చిన భక్తులతో స్వామివార్లు మాట్లాడేవారు. మేము ఆ సంభాషణలను వింటుండేవాళ్ళం. (మేము అక్కడకు వెళ్ళినప్పుడు నా మనస్సు స్థిమితంగా లేదు). అక్కడ సమయం ఎలా గడిచిపోయేదో తెలిసేది కాదు. ఎన్నో మంచి విషయాలను మాట్లాడుతూ, వాటిని హాస్య సంభాషణలుగా మలచేవారు. వారంరోజుల పాటు వారి మాటలను విన్నాను; ఫలితంగా నా మనస్సుకు శాంతి కలిగింది.


మా బంధువులందరి ఇళ్ళల్లోని పూజ గదిలో స్వామివారికోసం ఒక ప్రత్యేక హుండి ఉండేది. ఇంటి ఖర్చులతో మొదలుకుని ప్రతి సందర్భంలోనూ స్వామివారిని తలచుకుని అందులో డబ్బులు వేసి, పని మొదలుపెట్టేవాళ్ళం. శ్రావణ మాసంలో ఆ హుండి డబ్బులను సేకరించి, భిక్షావందనానికి శంకర మఠానికి వెళ్ళినప్పుడు అక్కడ జమ చేసేవాళ్ళం. దాంతోపాటు మా బంధువులందరూ చిన్న మొత్తాల్లో ఇచ్చిన డబ్బుతో కలిపి మేమి భిక్షావందనం చేశాము. తరువాత బామ్మకు వయసైపోయింది. తను అందరి వద్ద హుండి డబ్బులు సేకరించి, అదనంగా ఇచ్చే డబ్బును చేర్చి దాంతో భిక్షావందనం నిర్వహించేది.


బామ్మ ఒక వారం ముందరే అక్కడకు వెళ్లి ఏర్పాట్లు చేసేది. తనకు చాలా వయసైపోయిన తరువాత, మహాస్వామివారితో, “నేను ముసలిదాన్నైపోయాను. నేను కొద్దిగా ధనం సేకరించి మఠంలో జమ చేస్తాను. ఇందులోకి దేవకొట్టై నగరత్తార్ లను కూడా చేర్చుకోవచ్చా?” అని అడిగింది. స్వామివారు అందుకు అంగీకరించారు. తరువాత బామ్మ ధనాన్ని సేకరించి మఠంలో సమర్పించింది. అప్పటినుండి క్రమం తప్పకుండా ఆగష్టు 30న ‘దేవకొట్టై నగరత్తార్ భిక్షా వందనం’ జరుగుతోంది. మా బామ్మ వల్లనే మాకు ఈ అదృష్టం కలిగింది. ఇప్పుడు మా బామ్మ లేదు. కాని తను ఏర్పాటు చేసినవన్నీ ఇప్పటికీ జరుగుతున్నాయి. మా బామ్మ తన మనవళ్ళు మనవరాళ్ళను శ్రీమఠానికి దగ్గర చేయడం ఎప్పటికి మరచిపోలేని విషయం.


మా బామ్మ ఒకసారి మహాస్వామి వారి దర్శనం కోసం కాంచీపురానికి వెళ్ళింది. తను స్వామివారితో మాట్లాడేటప్పుడు, స్వామివారు మా పాట్టితో, “కాంచీపురంలో ఎన్నో శివలింగాలు ఎండకు ఎండుతూ వానకు తడుస్తున్నాయి. ఆ ఎండ వానల నుండి రక్షణగా వాటికి ఒక చిన్న దేవాలయం నిర్మించి, రోజుకు ఒక్కపూట నైవేద్యానికి ఏర్పాటు చెయ్యాలి; అవకాశం ఉన్నవారు దీన్ని చెయ్యాలి” అని చెప్పారని బామ్మ మాతో చెప్పింది. తరువాత స్వామివారు మా బామ్మను పిలిచి, “నువ్వు ఒక దేవాలయం నిర్మించు” అని ఆదేశించారు. అందుకు మా బామ్మ, “దేవాలయం నిర్మించమని నా మనవరాలిని అడుగుతాను. బహుశా మూడువేల రూపాయలు అవ్వొచ్చు” అని చెప్పింది. తరువాత కాంచీపురం నుండి చేన్నిలోని మా ఇంటికి వచ్చి, స్వామివారు చెప్పిన విషయాలను మాకు తెలిపింది.


నేను అందుకు సరే అని చెప్పి ఆ విషయాన్ని పూర్తిగా మరచిపోయాను. రెండేళ్ళు గడిచిపోయాయి. బామ్మ తరచుగా కాంచీపురం వెళ్తోంది. అలా ఒకసారి స్వామివారి దర్శనం చేసుకుని, పూజ అయిపోయిన తరువాత ఫలహారం కోసమని దగ్గరలోని హోటలుకు వెళ్ళింది. స్వామివారు దగ్గర ఉన్న ఒక సేవకుడితో, “ఆచి ఎక్కడ ఉంది? ఆమెను పిలువు” అని తెలిపారు. ఫలహారం చెయ్యడానికి ఆచి హోటలుకు వెళ్లిందని చెప్పి, అక్కడకు వెళ్లి ఆచితో, “ఆచి అమ్మ, పరమాచార్య స్వామివారు పిలుస్తున్నారు” అని చెప్పాడు. ‘నన్ను ఎందుకు పిలిచారబ్బా’ అని పాట్టి పరుగుపరుగున వచ్చింది.


తను వచ్చి స్వామివారిని కలవగానే, “దేవాలయం నిర్మిస్తానని తెలిపావు కదా! అది ఏమైంది?” అని అడిగారు స్వామివారు. రెండేళ్ళు గడిచిపోవడంతో బామ్మకు వెంటనే గుర్తుకురాలేదు. కాస్త తీవ్రంగా ఆలోచించి, విషయం గుర్తుకు వచ్చి, “నా మనవరాలు నిర్మిస్తానని తెలిపింది. నేను చెన్నై వెళ్లి తనని స్వామివారిని దర్శించమని చెబుతాను” అని చెప్పింది. తరువాత మా బామ్మ చెన్నై రాకుండా దేవకొట్టై వెళ్లి అక్కడినుండి నాకు ఫోను చేసింది. నేను స్వామివారిని కలుస్తానని చెప్పాను.


“అళగప్పన్ కూడా అక్కడకు వస్తాడు; ఇద్దరూ వెళ్లి స్వామివారిని కలవండి” తను నాకు చెప్పింది. మరుసటిరోజు అళగప్పన్ మా ఇంటికి వచ్చాడు. మేమిద్దరమూ కాంచీపురం వెళ్లి, స్వామివారిని కలవడానికి వచ్చామని అక్కడున్నవారితో చెప్పాము. “దేవకొట్టై ఆచి మనవడు, మనవరాలు వచ్చారు” అని వారు స్వామివారికి తెలిపారు.


మా రాకకు కారణం తెలుసుకోవాలని “ఏమిటి?” అని అడిగారు స్వామివారు.

“ఒక శివలింగానికి దేవాలయం నిర్మించాలని అనుకున్నాము. ఆ విషయమై పరమాచార్య స్వామివారిని కలవమని పాట్టి చెప్పింది. అందుకు వచ్చాము” అని తెలిపాము స్వామివారికి.


మంగళా తీర్థం వద్ద నిర్మాణంలో ఉన్న ఆలయాన్ని మాకు చూపమని ఒక అయ్యర్ ను మాకు తోడుగా పంపారు స్వామివారు. కేవలం ఇక ప్లాస్టరింగ్ పని మాత్రమే మిగులుంది. అక్కడున్నవారు మాతో, “ఈ ఆలయాన్ని నిర్మిస్తున్న ఇంజనీయరు చెన్నై వెళ్ళాడు, ఇప్పుడు ఇక్కడ లేడు. అతను వచ్చిన తరువాత మిగతా విషయాలు కనుక్కోండి” అని తెలిపారు.


అంతేకాక ఇప్పటి దాకా ఎనభై వేల రూపాయలు అయ్యిందని, దాదాపు లక్షదాకా అవుతుందని చెప్పారు. నేను అళగప్పన్ ని, “దీనికి మూడు వేల రూపాయలు ఖర్చు అవుతుంది అని మన ఆచి చెప్పింది కదా! మీ బావకు ఈ ఇవన్నీ తెలియవు. మా చిన్న మావగారిని సంప్రదించిన తరువాతనే నేను ఏమైనా చెయ్యగలను. స్వామివారు ఏమి చెబుతారో? ఏమి చేద్దాం ఇప్పుడు?” అని అడిగాను.


“ఈ స్థలం సరిగ్గా మఠానికి ఎదురుగా ఉంది. మహాస్వామివారు తరచుగా అక్కడకు వెళ్తుంటారు. ఇది చాలా మంచి అవకాశం. ఎలాగోలా నువ్వే కట్టించు. ఈ అవకాశం మరలా రాదు” అన్నాడు అళగప్పన్.


తరువాత మేము స్వామివారితో, “ఇంజనీయరు చెన్నై వెళ్ళాడుట” అని చెప్పి, “పాట్టి మాతో మూడు వేల రూపాయలు అవుతుంది అని చెప్పింది. కాని వారు ఇప్పుడు లక్ష దాకా అవుతుంది అని అంటున్నారు” అని అడిగాను. స్వామివారు ఏమనుకున్నారో తెలియదు కాని, “ఆ ఇంజనీయరు చెన్నై నుండి వచ్చిన తరువాత మీకు విషయం తెలుపుతాము. ఇప్పుడు మీరు వెళ్ళండి” అన్నారు స్వామివారు.


నాకు ఏమీ అర్థం కాలేదు. నేను నా తమ్ముడు అళగప్పన్ తో, “నాకు మనస్సులో చాలా దిగులుగా ఉంది. మనం అలా చెప్పకుండా ఉండాల్సింది. సరే, నా వద్ద పది సవర్ల బంగారు గొలుసు ఉంది. దాన్ని అమ్మి, మిగిలిన డబ్బు కూడా ఎలాగో అలా ఏర్పాటు చేసి, నేనే ఆ దేవాలయాన్ని నిర్మిస్తాను” అని అన్నాను. స్వామివారితో కూడా, “ఖర్చు ఎంతైనా ఈ దేవాలయాన్ని నేనే నిర్మిస్తాను” అని చెప్పాను. “మేము తెలియజేస్తాము. ప్రభుత్వమే నిర్మిస్తుందని అంటున్నారు. అలా కాకపొతే, నువ్వే నిర్మించవచ్చు” అన్నారు స్వామివారు.


నేను చెన్నై తిరిగొచ్చాను; అళగప్పన్ కూడా తన ఊరికి వెళ్ళిపోయాడు. మఠం నుండి ఎటువంటి సమాచారం రాలేదు. అళగప్పన్ అన్ని విషయాలు చెప్పడంతో బామ్మ మా ఇంటికి వచ్చింది. “దిగులు పడకు. మనవాళ్ళని డబ్బు అడుగుదాము” అని ధైర్యం చెప్పింది. పదివేల రూపాయలు తీసుకుని నేను, బామ్మ కాంచీపురం వెళ్లి, మా ప్రణాళిక స్వామివారికి తెలిపాము. “అవకాశం రాని, చూద్దాం” అన్నారు స్వామివారు.


తరువాత బామ్మ స్వామివారితో, “శివునికోసం పది వేలు తీసుకుని వచ్చాను. దీన్ని ఇంటికి తీసుకునివెళ్ళలేను. మఠంలో జమ చేస్తాను” అని చెప్పిడంతో స్వామివారు సరే అన్నారు. ఆ డబ్బు నేను మఠంలో జమ చేశాను.


అయినా నా మనసుకు శాంతి లేదు. ఏడుస్తూనే ఉన్నాను. నా బాధను పోగొట్టాలని పాట్టి నాతో, “స్వామివారికి మన ఆర్తి తెలుసు, తప్పక పరిగణిస్తారు. ఆ దేవాలయాన్ని నిన్నే నిర్మించమని చెబుతారు, అలా దిగులు పడకు. నేను కాంచీపురం వెళ్లి దేవకొట్టై వెళ్తాను” అని చెప్పింది. బామ్మ వెళ్తూ ఒక మాట చెప్పింది, “ముందు వొద్దన్న ఒకామెకు కూడా రెండు దేవాలయాలు నిర్మించడానికి అనుమతిచ్చారు స్వామివారు. మంచి అనుకో; మనకు అనుకూలంగానే జరుగుతుంది”.


కలత చెందిన మనసుతో సోఫాలో వాలుకుని నిద్రలోకి జారుకున్నాను. బహుశా మధ్యాహ్నం పన్నెండు గంటలు అనుకుంటా. మా బామ్మ వచ్చి తలుపు కొడుతోంది. నాకు తలుపు కొట్టిన చప్పుడుతో పాటు మాటలు కూడా వినబడుతున్నాయి. “లక్ష్మీ తలుపు తెరువు. దేవాలయ నిర్మాణం నువ్వే చెయ్యమన్నారు మహాస్వామివారు”. హఠాత్తుగా మెలకువ వచ్చింది. ఏమి అద్భుతం! బామ్మ నిజంగానే తలుపు కొడుతోంది.


అది తలుచుకుంటే ఇప్పటికి నాకు పారవశ్యం కలుగుతుంది. ఈ సంఘటనని నేను ఎన్నటికి మరచిపోలేను. వెంటనే నేను తలుపు తీశాను. బయట బామ్మా నిలబడి ఉంది. “ఊరికి వెళ్ళలేదా?” అని అడిగాను. “లేదు. పరమాచార్య స్వామివారు నిన్నే దేవాలయం నిర్మించమన్నారు. వచ్చేయ్, ఇప్పుడే కాంచీపురం వెళ్దాము” అని చెప్పింది. వెంటనే స్వామివారి దర్శనానికి బయలుదేరాము. మేము స్వామివారి దర్శనం చేసుకుంటున్నప్పుడు, “నీవే దేవాలయం నిర్మించు” అని ఆదేశించారు. నాకు చాలా సంతోషం కలిగింది. “నేను మా ఊరికి వెళ్లి, మా మావగారికి విషయం తెలిపి డబ్బుకు ఏర్పాట్లు చేస్తాను” అని స్వామివారికి తెలిపాను. అదనుకు స్వామివారు సరే అన్నారు.


నేను మా ఊరికి వెళ్లి మా నాన్నగారికి, చిన్న మామగారికి విషయం తెలిపాను. వాళ్ళు ‘సరే చూద్దాం’ అన్నారు. నాన్న ఒక్కరే ఏమీ చెయ్యలేరు. అవకాశం రానివ్వు అన్నారు ఇద్దరూ. నాకు కొద్దిగా కోపం వచ్చింది. ఒక నిర్ణయానికి వచ్చి చెన్నై చేరుకొని నాకు తెలిసిన వారితో మాట్లాడాను. వారు ఆహృదయులు; “మాకు తెలిసిన వారిని సంప్రదించి అవసరమైన ధనాన్ని ఏర్పాటు చేస్తాము” అని అన్నారు. నేను సరే అన్నాను; వెంటనే వారు ముప్పైవేల రూపాయల చెక్కును ఇచ్చారు. దాన్ని డబ్బుగా మార్చుకుని మరుసటిరోజే కాంచీపురం బయలుదేరాను. “ఏమిటి, మీ ఊరికి వెళ్లి, మీవాళ్ళను అడిగావా?” అని అడిగారు స్వామివారు. జరిగిన విషయం మొత్తం స్వామివారికి తెలిపాను. “సరే ఈ డబ్బుని మేనేజరు నీలకంఠ అయ్యర్ కు ఇచ్చి రశీదు తీసుకో. రాతిపై నీ భర్త పేరు వేయించాల్సి ఉంటుంది కనుక పేరు విలాసము ఇచ్చి వెళ్ళు” అని ఆదేశించారు. స్వామివారు చ్పెపినట్టు చేశాను.


ఇదంతా జరిగేటప్పటికి రాత్రి పది గంటలు అయ్యింది. దేవాలయ నిర్మాణం ఎప్పుడు పూర్తవుతుంది అన్న నా ప్రశ్నకు, బహుశా నలుగు నెలలు పట్టవచ్చు అని చెప్పారు. దాదాపు రెండు నెలలు గడచినా తరువాత బామ్మ ఫోను చేసింది. “కుంభాభిషేకానికి ఏర్పాటు చేశారు. మీ మనవరాలికి చెప్పు; మీ బంధువులని తీసుకునిరా” అని స్వామివారు బామ్మతో చెప్పారు. నా భర్త మలేషియాలో ఉండడం వల్ల నాకు ఏమి చెయ్యాలో పాలుపోలేదు. ఇక్కడ లేకుండా చెయ్యడం ఎలా? నేను వెంటనే స్వామివారిని కలిసి విషయం తెలిపాను.


“అంతా సజావుగా జరుగుతుంది. ఓక ఫోను చేసి విషయం చెప్పు. అలాగే మీ బంధువులకు కూడా తెలుపు” అన్నారు స్వామివారు. వంటనే నేను చెన్నై వచ్చాను. అప్పటికే మలేషియా వెళ్ళడానికి మా చిన్న మామగారి అమ్మాయి వచ్చింది. నా భర్తను ఇక్కడకు త్వరగా పంపమని తనకు తెలిపి మా ఊరికి వచ్చేశాను. సమయం లేకపోవడంతో అందరికి విషయం చెప్పలేక, మా చిన్న మామగారికి మాత్రం కుంభాభిషేకం విషయం తెలిపాను.


నేను ఇక్కడకు రాగానే తెలిసిన విషయం ఏమిటంటే, మలేషియా నుండి నా భర్త నేరుగా కాంచీపురం వచ్చారని, వెంటనే నన్ను కూడా అక్కడకు రమ్మన్నారని.


ఆరోజు అక్కడకు ఆర్.యం. వీరప్పన్ కూడా వచ్చారు. మంగళా తీర్థం కొలను స్వామివారు స్నానం చేశారు. ప్రభుత్వం తరుపున మంగళా తీర్థం కొలనును జీర్ణోద్ధరణ చెయ్యడానికి ఆర్.యం. వీరప్పన్ గారు ఏర్పాట్లు చేశారు. స్నానం తరువాత స్వామివారు మంగళేశ్వరర్ దర్శనం చేసుకున్నారు. అక్కడి నుండి నేరుగా మఠానికి వచ్చారు. మా అమ్మాయి ముత్తు కరుప్పితో పాటుగా నేను స్వామివారి దర్శనం చేసుకునాను. అప్పుడు అక్కడ ఆర్.యం. వీరప్పన్ కూడా ఉన్నారు. స్వామివారు మమ్మల్ని ఆయనకు పరిచయం చేశారు. తరువాత స్వామివారు కట్టిన పూల ఉండను మా అమ్మాయి చేతిలో వేసి మమ్మల్ని ఆశీర్వదించారు. దాంతోపాటు ఏకామ్రేశ్వర కామాక్షి అమ్మవార్ల పెళ్లి పట్టు చీరను కూడా ఇచ్చారు. అది ఇప్పటికి నా వద్ద భద్రంగా ఉంది.


అక్కడున్నవారు అందరూ ఆ పట్టు వస్త్రాన్ని ఎంతో భక్తిగా తాకి కళ్ళకద్దుకుని, “అంతటి పవిత్రమైన వస్తువు ఎవరికీ లభించలేదు. మీకు లభించింది. ఈ అమ్మాయికి మంచి భవిష్యత్తు ఉందిమంచి భర్త లభిస్తాడు” అని మాతో అన్నారు. వారు అన్నట్టుగానే తరువాత తనకు ఒక మంచి డాక్టరు భర్తగా లభించాడు. తనకు ఇప్పుడు ఒక కూతురు, కొడుకు. ఆరోజు కామాక్షి అమ్మవారి కల్యాణోత్సవం. తరువాత నేను స్వామివారిని, “మా బంధువులు వస్తారు. వారికి ఆహారం పెట్టాలి. వంట చేసేవారు ఎవరూ లేరు. అందుకు అవసరమైన సరుకులు కొనాలి. మాకు ఒక మండపం కూడా కావాలి. ఏమి చెయ్యాలి?” అని అడిగాను.


“దేని గురించి నువ్వు దిగులు చెందాల్సిన అవసరం లేదు; అంతా సవ్యంగా జరుగుతుంది” అన్నారు స్వామివారు. మాకు బాలాజీ కళ్యాణ మండపాన్ని ఇచ్చారు; మఠం నుండి కావాల్సిన కిరాణా వస్తువులను ఇచ్చారు. మరుసటి రోజు ఉదయమే ఆలయ కుంభాభిషేకం. కుంభకోణం నుండి వంట బ్రాహ్మణుడు ఒకరు స్వామివారి దర్శనానికి వచ్చాడు. స్వామివారు అతనితో, “నువ్వు వెళ్లి ఆచి అమ్మ కోసం వంట చెయ్యి” అని ఆదేశించగా అతను సరేనన్నాడు.


“ఈ నగరత్తారులకి మంచిగా వడలు, పాయసము తయారు చెయ్యి” అని అతనికి చెప్పారు స్వామివారు. అలాగే అతను కూడా చాలా గొప్పగా వంట చేశాడు. స్థానికంగా ఉన్నవారు కూడా వచ్చి ఆహారం స్వీకరించారు. మాకు ఎంతో సంతృప్తి కలిగింది. కుంభాభిషేకం ఆహ్వాన పత్రికతో సహా అన్నీ స్వామివారే చూసుకున్నారు.


కుంభాభిషేకానికి ముందు స్వామివారిని పూర్ణ కుంభంతో స్వాగతించాము. స్వామివారు యాగశాలలో ఉంది కార్యక్రమాన్ని పర్యవేక్షిస్తూ తరువాత కుంభాభిషేకం కూడా నిర్విహించారు.


ఎలా ఎన్నో సంఘటనలను చెప్పవచ్చు. నా జీవితంలో ఇలా ఎన్నో జరిగాయి. వాటిని వ్రాస్తూ జీవితాంతం గడపవచ్చు. అటువంటి నడిచే దైవం ఉన్న సమయంలో మనం ఉన్నాము అన్న భావనే మనస్సుకు ఎంతో ఆనందాన్ని కలిగిస్తుంది.


--- లక్ష్మి, మంగలేశ్వరర్ కోవిల్, దేవకొట్టై ఆచి మనవరాలు. మహా పెరియవాళ్ - దరిశన అనుభవంగళ్ 1


అపార కరుణాసింధుం జ్ఞానదం శాంతరూపిణం

శ్రీ చంద్రశేఖర గురుం ప్రణమామి ముదావహం ।।


టెలిగ్రామ్ ఆప్ ద్వారా కంచి పరమాచార్య వైభవం పొందాలనుకునేవారు ఈ టెలిగ్రామ్ ఛానల్ కు సబ్స్క్రైబ్ అవ్వగలరు.


t.me/KPDSTrust


#KanchiParamacharyaVaibhavam #కంచిపరమాచార్యవైభవం