వీరుడెవరో తెలుసా

  #మహమ్మద్ గజనీకి 

మృత్యువు దారి చూపిన వీరుడెవరో తెలుసా..?

*****************************************

#గుజరాత్ ఇసుక తిన్నెల్లో ఒక మర్చిపోయిన కథ దాగి ఉంది. మహమూద్ గజనీ వంటి క్రూర పాలకుడు తన జీవితాంతం పశ్చాత్తాపపడేలా చేసిన ఒక అజ్ఞాత హిందూ యువకుడి గాథ ఇది. #సోమనాథ్ ఆలయ విధ్వంసం గురించి అందరికీ తెలుసు, కానీ తన ప్రాణాలను అర్పించి సోమనాథుడికి జరిగిన అవమానానికి ప్రతీకారం తీర్చుకున్న ఆ హిందూ యువ వీరుడి పేరు చరిత్రలో ఎవరికీ కనిపించదు. ఇది కేవలం కథ కాదు, విశ్వాసం ప్రతీకార రూపం దాల్చిన ఒక సజీవ సాక్ష్యం..

ఈ కథ సా.శ.1025లో మొదలవుతుంది. మహమూద్ గజనీ తన క్రూరమైన సైన్యంతో గుజరాత్‌పై దండెత్తాడు. 1026 జనవరి ప్రారంభంలో అతడు సోమనాథ్ ఆలయంలోని అపారమైన సంపదను దోచుకోవడమే కాకుండా, పవిత్ర జ్యోతిర్లింగాన్ని కూడా ధ్వంసం చేశాడు. భారతీయ నాగరికత చరిత్రలో ఇది అత్యంత బాధాకరమైన ఘటనలలో ఒకటిగా ఎప్పటికీ నిలిచిపోతుంది..

ఆలయ విధ్వంసం తర్వాత, గజనీ లక్షల దీనార్ల విలువైన బంగారం, వెండి, వజ్రాభరణాలను గుర్రాలు, ఏనుగులు, ఒంటెలపై వేసుకుని గుజరాత్ నుండి బయలుదేరాడు. ఎండలు ప్రారంభం అయ్యేలోపు త్వరగా సింధ్ ప్రాంతానికి చేరుకోవాలని అతను కచ్ రణ్ (ఎడారి) మార్గాన్ని ఎంచుకున్నాడు. అది అత్యంత ప్రమాదకరమైన, మండుతున్న ఇసుక మైదానం. అక్కడ చుక్క నీరు గానీ, నీడ గానీ దొరకదు. ఆ సమయంలో ఒక స్థానిక హిందూ యువకుడు గజనీ వద్దకు వచ్చి, తాను మార్గదర్శిగా (Guide) ఉండి దారి చూపిస్తానని చెప్పాడు. ధనాశతోనో లేదా భయంతోనో ఆ యువకుడు దారి చూపడానికి వచ్చాడని గజనీ నమ్మాడు. కానీ ఆ యువకుడికి అది ఒక ధర్మయుద్ధం..

ఆ యువకుడు గజనీ సైన్యాన్ని తీసుకుని రోజుల తరబడి మండుతున్న ఎడారిలో తిప్పాడు. నెత్తిన నిప్పులు కురిపించే సూర్యుడు, అడుగు పెడితే కాళ్లు కాలే ఇసుక. గుర్రాలు, ఒంటెలు అలసిపోయి పడిపోయాయి. సైనికులు దాహంతో అల్లాడిపోయారు. ఎన్ని రోజులైనా నీరు కనిపించకపోయేసరికి గజనీ ఆ యువకుడిని పిలిచి నీరు ఎక్కడ అని నిలదీశాడు. ఆ యువకుడి ముఖంలో భయం లేదు, పైగా ఒక చిన్న చిరునవ్వు ఉంది..

ఆ యువకుడు శాంతంగా ఇలా సమాధానం ఇచ్చాడు: “నా ప్రాణం ఎప్పుడో సోమనాథుడికి అంకితం అయిపోయింది. నేను బతికినా చచ్చినా నాకు పట్టింపు లేదు. కానీ నువ్వు నా దేవుడిని, నా ఆలయాన్ని అవమానించావు. ఆ పాపానికి శిక్ష ఈ ఎడారిలోనే నీకు లభిస్తుంది. మిమ్మల్ని అందరినీ దాహంతో తల్లడిల్లి చనిపోయేలా చేయడానికే నేను కావాలని మిమ్మల్ని ఈ ఎడారి నడిబొడ్డుకు తీసుకువచ్చాను..”

ఈ మాటలు విన్న గజనీ ఆగ్రహంతో ఊగిపోయి తన కత్తితో ఆ యువకుడి శిరచ్ఛేదం చేశాడు. 'జై సోమనాధ్' అంటూ ఆ వీరుడు ప్రాణాలు వదిలాడు కానీ, అప్పటికే జరగాల్సిన నష్టం జరిగిపోయింది. గజనీ సైన్యంలోని వేలాది మంది సైనికులు ఆ ఎడారిలో దాహంతో అల్లాడి ప్రాణాలు విడిచారు. గజనీ స్వయంగా ప్రాణాలతో బయటపడ్డా, తన సైన్యాన్ని మరియు అహంకారాన్ని ఆ ఇసుకలోనే వదిలేయాల్సి వచ్చింది..

చరిత్ర ఆ వీరుడి పేరును నమోదు చేయలేకపోయినా, అతని త్యాగం అమరమైంది. ఎటువంటి సైన్యం, ఆయుధాలు లేకపోయినా కేవలం తన సంకల్పం మరియు విశ్వాసంతో ఒక గొప్ప ఆక్రమణదారుని గర్వాన్ని అతను అణచివేశాడు. ఈ ఘటన గురించి పర్షియన్ చరిత్రకారుడు మిన్హాజ్-ఎ-సిరాజ్ జుజ్జాని రాసిన ‘తబకాత్-ఎ-నాసిరి’ పుస్తకంలో ప్రస్తావించబడింది. ఇటీవలే సోషల్ మీడియాలో సావిత్రి ముముక్షు (@MumukshuSavitri) చేసిన పోస్ట్ ద్వారా ఈ వీరగాథ మళ్ళీ వెలుగులోకి వచ్చింది..

జై శ్రీరామ్ 🚩🙏

(సేకరణ పోస్టు)