Mantra - 29 ARUNAM 3 anuvaakam
కాలచక్రంతో లేదా ప్రకృతి నియమాలతో పొత్తు కుదరని ప్రాణులు క్రమంగా క్షీణిస్తాయని నిన్నటి మంత్రం చెపితే ఈ రోజు అవే జీవనాధారం అవుతున్నాయి అని అరుణం చెపుతోంది.
"యాః ప్రతితిష్ఠన్తి|
సంవథ్సరే తాః ప్రతితిష్ఠన్తి।
వర్షాభ్య ఇత్యర్థః||”
“యాః ప్రతితిష్ఠన్తి” - ఏ ప్రజా సమూహాలు లేదా జీవరాశులు అయితే ఈ భూమిపై సుస్థిరంగా నిలదొక్కుకుంటాయో,
"సంవథ్సరే తాః ప్రతితిష్ఠన్తి” - అవి ఆ 'సంవత్సర' స్వరూపమైన కాలంలోనే ప్రతిష్ఠితమై ఉన్నాయి. అంటే కాలక్రమం తప్పకుండా జరిగే ప్రకృతి మార్పులకు లోబడి ఉండటమే వాటి మనుగడకు రహస్యం.
“వర్షాభ్య ఇత్యర్థః” - ఇక్కడ 'సంవత్సరం' అంటే ‘వర్షం’ అని అర్థం. అంటే వర్షం వల్లే సర్వ ప్రాణులు ప్రతిష్ఠను (సుస్థిరతను) పొందుతున్నాయి. వేద పరిభాషలో ‘సంవత్సరము’ అనే పదానికి, ‘వర్షము’ (Rain/Monsoon) అనే పదానికి విడదీయలేని సంబంధం ఉంది. 'వర్షం' అనే మాటకు ఒక ఏడాది అని కూడా అర్థం (ఉదాహరణకు: 60 ఏళ్ళను 60 వర్షాలు అంటాం). వర్షం కురిస్తేనే ఆహారం, ఆహారం ఉంటేనే ప్రాణికి ఉనికి. అందుకే "వర్షాభ్య ఇత్యర్థః" అని స్పష్టం చేయబడింది.
అరుణప్రశ్నలోని ఈ భాగాలు సూర్యుడు ఏ విధంగా నీటిని ఆవిరిగా మార్చి, తిరిగి వర్షంగా కురిపించి, ఈ లోకంలోని జీవులన్నింటికీ "ప్రతిష్ఠ" (స్థిరత్వం) కల్పిస్తున్నాడో వివరిస్తాయి. సూర్యుడు తన కిరణాల ద్వారా (చక్షుషీ) లోకాన్ని రంజింపజేస్తూ, కాలచక్రం ద్వారా ప్రాణుల పెరుగుదలకు, స్థితికి కారకుడవుతున్నాడు. ఆ కాలచక్రమే వర్ష రూపంలో మనకు జీవనాధారాన్ని ఇస్తోంది.
తత్వాన్ని విచారిస్తే…
అద్వైత దృష్టిలో ఈ మంత్రం ఇచ్చే అంతరార్థం ఏమిటంటే - సంవత్సరమే బ్రహ్మ (Time as Brahman). ఉపనిషత్తులు "అన్నం బ్రహ్మేతి వ్యజానాత్" (అన్నమే బ్రహ్మమని తెలుసుకో) అని చెప్పినట్లుగా, ఇక్కడ కాలాన్ని లేదా సంవత్సరాన్ని బ్రహ్మగా ఉపాసించమని చెబుతున్నాయి.
లోకంలో ప్రతి వస్తువుకు ఒక ఆధారం ఉండాలి. తరంగాలకు సముద్రం, నగలకు బంగారం ఎలా ఆధారమో, ఈ చరాచర జగత్తుకు కాలము (సంవత్సరము) ఆధారము.
అద్వైత పరంగా, కాలాతీతమైన బ్రహ్మమే మనకు కాల స్వరూపంగా కనిపిస్తోంది. మనం దేనినైతే 'ఉనికి' (Existence) అని పిలుస్తున్నామో, అది ఆ పరమాత్మ యొక్క ప్రతిష్ఠయే.
ప్రతిష్ఠా తత్వం (The Foundation of Being) -
‘ప్రతితిష్ఠన్తి’ అంటే నిలబడటం. ఏ వస్తువూ శూన్యంలో నిలబడదు. ఈ ప్రాణులన్నీ కాలము అనే చైతన్య ప్రవాహంలోనే పుట్టి, పెరిగి, నిలబడుతున్నాయి.
అద్వైత సాధకులు ఇక్కడ గమనించవలసింది ఏమిటంటే - కనిపించే ప్రాణులు (దృశ్యం) మారుతూ ఉండవచ్చు, కానీ అవి దేని మీద నిలబడ్డాయో ఆ 'సంవత్సరము' లేదా 'కాలము' (అధిష్ఠానం) సత్యమైనది. ‘సర్వం బ్రహ్మమయం’ అన్నట్లు, ప్రతి వస్తువులోనూ ఉన్న 'ఉనికి' ఆ పరమాత్మదే.
వర్షాల వల్ల ఇవన్నీ నిలబడుతున్నాయి అని చెప్పడంలో ఒక భౌతికమైన మరియు ఆధ్యాత్మికమైన అర్థం ఉంది. భౌతికంగా - వర్షం వల్ల అన్నం, అన్నం వల్ల జీవుల ఉనికి సాధ్యం. ఆధ్యాత్మికంగా - వర్షం అనేది పరమాత్మ యొక్క అనుగ్రహానికి (Grace) సంకేతం. బ్రహ్మ కేవలం సృష్టికర్త మాత్రమే కాదు, అది సర్వవ్యాపకమై ఉండి ప్రతి ప్రాణిని పోషిస్తోంది. ఆ పోషణ (Sustenance) లేనిదే ఏదీ నిలబడదు. వర్షాభ్యః అంటే అనుగ్రహ శక్తి (The Grace of Sustenance).
అభేదత్వం (Non-duality) - ప్రాణులు వేరు, సంవత్సరం వేరు కాదు. సంవత్సరం లోపలే ప్రాణులు ఉన్నాయి. అలాగే బ్రహ్మ కంటే వేరుగా ఈ జగత్తుకు ఉనికి లేదు. ఒక కుండ మట్టిలో ఎలా ప్రతిష్ఠితమై ఉంటుందో (మట్టి లేనిదే కుండ లేదు), అలాగే ఆత్మ చైతన్యం లేనిదే ఏ ప్రాణీ ప్రతిష్ఠితం కాలేదు.
ఈ విశ్వంలో మనకు కనిపించే స్థిరత్వం (ప్రతిష్ఠ) అంతా ఆ పరమాత్మ స్వరూపమైన కాలచక్రం మీదనే ఆధారపడి ఉంది. వర్షం ఎలాగైతే ప్రాణకోటికి ఆధారమో, ఆ పరమాత్మ చైతన్యమే నీ ఉనికికి ఆధారం. ఆ మూలాన్ని (సంవత్సరాన్ని/బ్రహ్మాన్ని) గుర్తించినవారు అచంచలమైన శాంతిని పొందుతారు.
కామెంట్లు లేవు:
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి