విశ్రాంత జీవితం

 విశ్రాంత జీవితం

అవిశ్రాంతంగా రెండున్నర దశాబ్దాలపాటు చదువుకుని, తర్వాత మూడున్నర దశాబ్దాలు ఒక సంస్థకు అంకితమై, అహరహం శ్రమపడి, చివరకు ఎంత కాలం నించో ఎదురుచూస్తున్న విశ్రాంత జీవిత ప్రస్థానం చేరుకున్నాను. 

శారీరకంగా, ఆర్థికంగా కొంప మునిగిపోయేంత సమస్యలేవీ లేవు కాబట్టి నాకు నచ్చినట్లుగా తిని, తిరిగి, చూసి, చదివి, ఆడి, పాడి జీవించాలనుకున్నాను.  

కానీ అనుకున్న దొక్కటి, అయినది ఇంకొకటి. ఏ ముహుర్తాన రిటైర్ అయ్యానో, నా వాట్సాప్, ఫేస్బుక్ ఫీడ్ అంతా రిటైర్మెంట్ డబ్బులు ఎలా దాచుకోవాలో  చెప్తున్న బ్యాంకులు, మ్యూచువల్ ఫండ్స్ , రియల్ ఎస్టేట్,  ఫైనాన్స్ కంపెనీల అడ్వర్టైజ్ మెంట్లే . అవి నా డబ్బులు దోచేసే దాకా విశ్రమించేలా లేవు.

ఇక  వాట్సప్ గ్రూపుల్లో  ఇది మీ జీవితం, మీరే జీవించుకోండి, ఎవరిమీదా ఆధారపడొద్దు, కొడుకులు ,కూతుళ్ళ ఇళ్లలో ఉండకండి, మీ డబ్బులు మీ ఆవిడకు కూడా ఇవ్వకండి , మీ వారసులు ఏ టైమ్ లో ఎవరు ఎలా మారతారో చెప్పలేం అంటూ భయపెట్టేస్తున్నారు.

మీరు బ్రతికుండగా తప్పనిసరిగా చూడవలసిన పుణ్యక్షేత్రాలుచూడక పోతే పుట్టగతులు ఉండవని కొంతమంది, చచ్చేలోపు ఈ దేశాలు, ప్రదేశాలు చూడకపోతే మీ లైఫ్ వేస్ట్ అయిపోయినట్లే అని కొంతమంది కంగారు పెట్టేస్తున్నారు.

అరవై దాటగానే నిలబడి నీళ్లు తాగకూడదని, పరిగెత్తి పాలు తాగాలని కొంతమంది,  పొద్దున్నే  వాకింగ్ చేస్తే న్యుమోనియా వస్తుందని కొంతమంది, పక్క వాళ్ళతో  కులాసాగా జోకులేస్తూ నవ్వుతూ వాకాలని కొందరు, సీరియస్ గా ముఖం పెట్టుకుని ఒగురుస్తూ వాకాలని మరికొందరూ కన్ఫ్యూజ్ చేసేస్తున్నారు.

 ఒకడు పరిగెత్తమంటాడు, ఇంకొకడు జాగింగ్ అంటాడు, వేరొకడు బ్రిస్క్ వాకింగ్ అంటాడు, మరొకడు స్లో వాకింగ్ అంటాడు. ఇవేవీ కాదు వెనక్కి నడవమంటాడొకడు. ఎందుకీ అనవసరపు శ్రమ, సీనియర్ సిటిజన్లు కుర్చీలో కాళ్ళూపుకుంటూ కూర్చుంటే చాలంటాడు మరో పెద్దమనిషి. ఏదినిజమో అందర్నీ అడుగుతూ హిమాలయాలదాక నడిచి వెళ్ళి కనుక్కుంటే కానీ తెలీదు.

ఉన్నది ఒక జీవితమే కాబట్టి,  క్రమం తప్పక  రోజూ లిమిటెడ్ గా 'మందు' వేస్తే గుండెకు ఆరోగ్యం అని ఒకరు, మందు పూర్తిగా మానేసి, క్రమం తప్పక రోజూ మందులేసుకుంటేనే జీవితం అంటూ మరొకరు నొక్కి వక్కాణిస్తున్నారు.

ఇక నేను రోజూ ఏం తినాలి, ఎప్పుడు తినాలి, ఎంత తినాలి, ఎలా తినాలి, ఎక్కడ తినాలి , అలా తినక పోతే ఏమేం భయంకరమైన రోగాలు చుట్టుముడతాయి వగైరా వివరాలతో పోస్టులు పెట్టి చంపేసే వాళ్ళు ఇంకొందరు. ఒకరోజైతే ఓకే. ప్రతీ రోజూ అవే పోస్టులు!

బంధాలు, అనుబంధాలు అంటూ కొన్ని పోస్టులు. కోడలితో ఎలా ఉండాలి, అల్లరి చేసినా మనవల్ని ఎందుకు తిట్టకూడదు, కొడుక్కి ఎందుకు సలహాలు ఇవ్వకూడదు, బంధువులతో ఎలా మసలుకోవాలి అంటూ కొత్తగా కాపురానికి వెడుతున్న పిల్లకి జాగర్తలు చెప్పినట్లు రోజూ చెవిలో పోరుతున్నారు.

ఇప్పటిదాకా చెప్పినవి కొన్ని మాత్రమే. ఇటువంటివి ఎన్నో ఉన్నాయి. రోజూ వస్తున్నాయి. ఇవన్నీ చదివితే నేను పండు ముసలివాడిని అయిపోయినట్లు, అందరూ నన్ను అదోలా చూస్తున్నట్లు అనిపించేస్తోంది. అరవై ఏళ్ళు ఉత్సాహంగా, ఉల్లాసంగా, జయప్రదంగా జీవించిన నాకు అరవై దాటగానే చిన్నపిల్లలకి చెప్పినట్లు అన్నీ చెబుతూ ఈ పోస్టులేమిటో? 

అసలు రిటైర్ అవకముందు రాని ఈ పోస్టులు అన్నీ రిటైర్ అయినప్పటించే ఎందుకొస్తున్నాయి?  నేను శారీరకంగా, మానసికంగా బాగానే ఉన్నానని , నా జీవితం నా ఇష్టానుసారం గడపగలనని, నాకున్న బంధాలు, అనుబంధాలు స్ట్రాంగ్ గానే ఉన్నాయని, అందరికీ అరిచి చెప్పాలని ఉంది. కానీ ఎవరు వింటారు? ఈ విశ్రాంత జీవితంలో వీటి ప్రభావం నించి తప్పించుకోడానికి అవిశ్రాంతంగా పోరాడుతూనే ఉండాలి. తప్పదు.

🙏🙏🙏