Mantra - 27 ARUNAM 3 anuvaakam
శరత్ ఋతువు (మరియు కొంతవరకు హేమంత, శిశిర ప్రభావం) లేదా ఆ సమయంలో ప్రకృతిలో కలిగే మార్పులను ఒక విలక్షణమైన దార్శనిక కోణంలో వివరిస్తుంది. ముఖ్యంగా, వర్ష ఋతువు ముగిసి చలికాలం వైపు వెళ్తున్నప్పుడు సూర్యుని ప్రకాశంలో కలిగే మార్పును ఈ మంత్రం అద్భుతంగా వర్ణిస్తుంది.
"అదుఃఖో దుఃఖ చక్షురివ|
తద్మాపీత ఇవ దృశ్యతే।
శీతేనా వ్యథయన్నివ।
రురుదక్ష ఇవ దృశ్యతే||"
‘అదుఃఖో దుఃఖచక్షురివ’ - "అదుఃఖః" అంటే దుఃఖం లేనివాడు (సూర్యుడు లేదా పరమాత్మ). కానీ ఆయన “దుఃఖ చక్షురివ" - అంటే కన్నీరు నిండిన కన్నులు కలవాని వలె కనిపిస్తున్నాడు. శరత్కాలంలో ఉదయం వేళ మంచు కురవడం వల్ల లేదా చలి వల్ల కళ్ళు కొంచెం కలత చెందినట్లుగా ఉండటాన్ని ఇది సూచిస్తుంది.
‘తద్మాపీత ఇవ దృశ్యతే’ - "తద్మా" అంటే ఒక రకమైన ఎరుపు లేదా పసుపు రంగు (పండ పారిన రంగు). ఆ సమయంలో సూర్యుడు పాలిపోయినట్లుగా, పసుపు-ఎరుపు రంగుల మిశ్రమంగా (పీత వర్ణం) కనిపిస్తాడు. గ్రీష్మంలో ఉన్న ప్రచండమైన కాంతి ఇక్కడ తగ్గిపోతుంది.
‘శీతేనావ్యథయన్నివ’ - "శీతేన" (చలితో) "అవ్యథయన్" (బాధించని వాని వలె). చలి కాలం ప్రారంభమైనా, అది మరీ క్రూరంగా ఉండదు; ఒక రకమైన హాయిని, ప్రశాంతతను ఇస్తూ మెల్లమెల్లగా స్పర్శిస్తుంది.
‘రురుదక్ష ఇవ దృశ్యతే’ - "రురుదక్ష" అంటే ఏడుస్తున్న వాని వలె లేదా కన్నీరు కారుస్తున్న వాని వలె. మంచు బిందువులు ఆకులపై పడటాన్ని లేదా సూర్యుని చుట్టూ మంచు పరదాలు కప్పి ఉండటాన్ని చూస్తే, ప్రకృతి ఏడుస్తున్నట్లుగా (రురోదన చేస్తున్నట్లుగా) కవిత్వ (poetic) కోణంలో వర్ణించారు.
అరుణప్రశ్నలోని ఈ మంత్ర భాగాలు మనిషి యొక్క అంతరంగ స్థితిని ప్రకృతితో ముడిపెడతాయి. సూర్యుడు ఒక్కడే అయినా, ఋతువుల మార్పు వల్ల ఆయన ప్రకాశం మారుతూ ఉంటుంది. గ్రీష్మంలో 'రుద్రుడి'గా దహించే సూర్యుడు, ఈ కాలానికి వచ్చేసరికి శాంతించి, పాలిపోయినట్లుగా, కరుణా స్వరూపిగా కనిపిస్తాడు.
ఈ మంత్రంలోని "కన్నీరు" లేదా "ఏడుపు" అనే పదాలు మంచు కురవడాన్ని సూచిస్తాయి. ఆకాశం నుండి కురిసే మంచు బిందువులే ప్రకృతి కన్నీరుగా ఇక్కడ దార్శనికులు poetic గా భావించారు. శరత్ మరియు హేమంత కాలాలు ఒక రకమైన నిశ్శబ్దానికి, వైరాగ్యానికి ప్రతీకలు. వసంతంలోని ఉత్సాహం, గ్రీష్మములోని తీవ్రత ఇక్కడ తగ్గి, ప్రకృతి ఒక రకమైన ధ్యాన స్థితిలోకి వెళ్తున్నట్లుగా ఉంటుంది.
చలి ప్రభావం వల్ల సూర్యుడు ప్రకాశం తగ్గి, పాలిపోయినట్లుగా, కన్నీరు నిండిన కళ్ళు కలిగిన వాని వలె కనిపిస్తూ, బాధించని చలిని ప్రసాదిస్తాడని ఈ మంత్రం భావం.
అద్వైత తత్వ విచారణ చేస్తే….
ఈ మంత్రం 'సాక్షి తత్వాన్ని' మరియు 'మాయా కల్పిత భేదాన్ని' వివరించడానికి ఈ మంత్రం ఒక అద్భుతమైన ఉదాహరణ:
‘అదుఃఖో దుఃఖ చక్షురివ (The Joyful Witness of Sorrows)’ - పరమాత్మ స్వరూపం 'ఆనందం'. ఆత్మకు దుఃఖం లేదు (అదుఃఖః). కానీ ఉపాధి (దేహం, మనస్సు) లో ఉన్నప్పుడు, లోకంలో జరిగే కష్టాలను చూస్తూ, తాను కూడా దుఃఖిస్తున్నట్టు కనిపిస్తాడు. ఇది సరిగ్గా ఒక నటుడు స్టేజి మీద ఏడుస్తున్నట్లు నటించడం వంటిది. లోపల నటుడు సుఖంగానే ఉంటాడు, కానీ పాత్ర కోసం దుఃఖాన్ని ధరిస్తాడు. అలాగే, పరమాత్మ ప్రపంచంలోని ద్వంద్వాలకు ప్రభావితం కాడు, కానీ మాయ వల్ల అలా 'కనిపిస్తాడు' (ఇవ).
చలికాలంలో మంచు వల్ల సూర్యుడు పాలిపోయినట్లు (కాంతి తగ్గినట్లు) కనిపిస్తాడు. అద్వైతంలో సూర్యుడు అంటే జ్ఞానానికి ప్రతీక. మంచు అంటే అజ్ఞానం లేదా 'ఆవరణ శక్తి'. సూర్యుడి ప్రకాశం ఎక్కడికీ పోలేదు, కానీ మన కళ్లకు అడ్డంగా మంచు ఉండటం వల్ల సూర్యుడే కాంతిహీనుడు అనుకుంటాం. అలాగే, మన అజ్ఞానం వల్ల లోపల వెలిగే ఆత్మ చైతన్యం మందగించినట్లు మనకు అనిపిస్తుంది.
చలి లోకాన్ని గజగజ వణికిస్తుంది, కానీ ఆ చలికి (శీతానికి) కారకుడైన సూర్యుడికి ఆ చలి వల్ల కలిగే వ్యధ (బాధ) ఉండదు.
దీనినే అద్వైతంలో "అసంగోహ్యయం పురుషః" (ఈ పురుషుడు దేనితోనూ అంటుకోడు) అని అంటారు.
ప్రపంచంలో ఎన్ని మార్పులు జరిగినా, ఎన్ని కష్టాలు వచ్చినా, వాటన్నింటికీ ఆధారమైన పరమాత్మ మాత్రం ఎప్పుడూ వికార రహితంగా (అవ్యథ) ఉంటాడు.
మాయా దృశ్యం (The Illusion of Appearance) - ఈ మంత్రంలో ప్రతి చోటా 'ఇవ' (లాగ, వలె), 'దృశ్యతే' (కనిపిస్తున్నాడు) అనే పదాలు వాడబడ్డాయి. ఇది అద్వైత సిద్ధాంతానికి పునాది. పరమాత్మ ఏడవడం లేదు, కానీ ఏడుస్తున్నట్లు కనిపిస్తున్నాడు. పరమాత్మ కాంతి తగ్గలేదు, కానీ తగ్గినట్లు కనిపిస్తున్నాడు.
ఈ "కనిపించడం" అనేదే మాయ. నిజం ఏమిటంటే - ఆయన ఎప్పుడూ పూర్ణుడు, స్వయం ప్రకాశుడు మరియు ఆనందమయుడు.
అద్వైత కోణంలో ఈ మంత్రం ఇచ్చే పరమ రహస్యం ఏమిటంటే, పరిస్థితులు మారినప్పుడు (ఋతువులు మారినట్లు), నీ మనస్సు దుఃఖించవచ్చు, నీ శక్తి తగ్గినట్లు అనిపించవచ్చు. కానీ నీలోని 'ద్రష్ట' (సాక్షి) ఎప్పుడూ దుఃఖ రహితుడే. పాలిపోయిన సూర్యుడి వెనుక అనంతమైన కాంతి ఎలా దాగి ఉందో, నీ శారీరక, మానసిక వ్యధల వెనుక అనంతమైన ఆత్మసుఖం దాగి ఉంది.
ఈ మంత్రంతో ఆరు ఋతువుల వర్ణన ద్వారా పరమాత్మ తత్వాన్ని వివరించే ప్రక్రియ ఒక సంపూర్ణతకు వస్తుంది. సృష్టిలోని వైవిధ్యంలో ఏకత్వాన్ని దర్శించడమే ఈ 'అరుణప్రశ్న' మంత్రాల లక్ష్యం.
కామెంట్లు లేవు:
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి