ఈ వ్యాసంలో ఋగ్వేదంలోని *సంగచ్చధ్వం సంవదధ్వం...*
మంత్రాన్ని ఆధారంగా తీసుకొని, సమాజంలో
ఐకమత్యం,
పరస్పర
బాధ్యత,
సామూహిక సామాజిక శ్రేయస్సు వంటి విలువలను చక్కగా ప్రతిపాదించారు.
వేదమంత్రం చెప్పే సంఘబలం కేవలం ఆధ్యాత్మిక భావన మాత్రమే కాక,
నిత్యజీవితంలో ఆచరణకు దారితీసే మార్గదర్శకమని వివరించారు.
వ్యాసంలోని ప్రధాన విశేషం ఏమిటంటే, పెద్ద పెద్ద సిద్ధాంతాల కంటే సాధారణ ప్రజలు రోజువారీ జీవితంలో చేసే చిన్నచిన్న నిర్లక్ష్యాలనే నాగరికతకు పరీక్షగా చూపించడం.
రహదారుల ఆక్రమణ,
వాహనాల అస్తవ్యస్త పార్కింగ్, నీటి వృథా,
ఖాళీ స్థలాల అపరిశుభ్రత వంటి అంశాలు వ్యక్తిగత చర్యలుగా కనిపించినా, అవి సామాజిక బాధ్యతా రాహిత్యానికి సూచికలని స్పష్టంగా తెలియజేశారు...
వేదం చెప్పిన
సమాన సంకల్పం –
సమాన బాధ్యత” అనే సూత్రాన్ని ఆధునిక కాలనీల జీవన విధానంతో అనుసంధానించడం ఈ రచనకు ప్రత్యేకతను తెచ్చింది. నాగరికత అనేది భవనాల ఎత్తులో, సంపదలో లేదా సాంకేతిక అభివృద్ధిలో లేదని; ఇతరులకు ఇబ్బంది కలగకుండా జీవించడంలోనే ఉందనే సందేశం స్పష్టంగా తెలుస్తుందజా
ప్రత్యేకంగా,
నాకు ఇబ్బంది లేకపోతే సరిపోతుంది”
అనే స్వార్థ దృష్టికోణాన్ని విడిచి, నా చర్య వల్ల సమాజానికి ఇబ్బంది కలుగుతోందా?” అనే ప్రశ్నను ప్రతి వ్యక్తి తనను తాను వేసుకోవాలని ఈ వ్యాసం ప్రేరేపిస్తుంది.
సామాజిక స్పృహ,
పౌర బాధ్యత, వేదస్ఫూర్తి మరియు ఆధునిక నాగరికత మధ్య ఉన్న సంబంధాన్ని సరళంగా, స్పష్టంగా వివరించిన చైతన్యవంతమైన వ్యాసం. చిన్న తప్పిదాలే పెద్ద సామాజిక సమస్యలకు కారణమవుతాయని గుర్తుచేస్తూ, నిజమైన నాగరికత అనేది పరస్పర గౌరవం మరియు బాధ్యతతో కూడిన జీవన విధానమని తెలియజేస్తుంది.
సంఘే శక్తిః కలౌ యుగే”అనే సూక్తికి ఆచరణాత్మక రూపమే ఈ వ్యాసం అని చెప్పవచ్చు....
శ్రీధ ర్శర్మ తోటపల్లి
శ్రీ సద్గురు పీఠం.....✍️
కామెంట్లు లేవు:
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి