పరావాక్కులో జపం అంటే ఏమిటి?*

  M💐💐💐💐💐💐

*పరావాక్కులో జపం అంటే ఏమిటి?*

💐💐💐💐💐💐

భారతీయ మంత్రశాస్త్రంలో వాక్కు అంటే కేవలం బయటికి వినిపించే మాట మాత్రమే కాదు. మాట బయటికి రావడానికి ముందు అది మనస్సులో, బుద్ధిలో, చైతన్యంలో చాలా సూక్ష్మస్థాయిల్లో ఉంటుంది. అందుకే శాస్త్రాలలో వాక్కుకు నాలుగు స్థాయిలను చెబుతారు:

*పరా, పశ్యంతీ, మధ్యమా, వైఖరీ.*

వైఖరీ వాక్కు అంటే బయటికి స్పష్టంగా వినిపించే మాట. మనం నోటితో మంత్రాన్ని పలికితే అది వైఖరీ జపం.

మధ్యమా వాక్కు అంటే మనస్సులో మంత్రాన్ని స్పష్టంగా ఆలోచిస్తూ చేసే జపం. బయటికి శబ్దం రాదు, కానీ లోపల అక్షరరూపం ఉంటుంది.

పశ్యంతీ వాక్కు అంటే మంత్రం అక్షరాలుగా కాకుండా ఒక భావరూపంగా, దర్శనరూపంగా ఉండే స్థితి.

పరా వాక్కు అంటే మాటకు, అక్షరానికి, శబ్దానికి ముందున్న మూలచైతన్య స్థితి. వాక్కు ఉద్భవించే మూలం.

అందువల్ల పరావాక్కులో జపం అంటే మంత్రాన్ని నోటితో పలకడం కాదు, మనస్సులో అక్షరాలుగా తిప్పుకోవడం కూడా కాదు. మంత్రశబ్దం పుట్టకముందు ఉన్న ఆ మూలచైతన్యంలో, మంత్రదేవతతో ఏకత్వభావంలో నిలిచే జపస్థితి. ఇది సాధారణ జపం కాదు; అత్యంత సూక్ష్మమైన అంతర్ముఖ ఉపాసన.

సాధారణంగా జపం మొదట వైఖరీగా ప్రారంభమవుతుంది. భక్తుడు మంత్రాన్ని శబ్దంతో పలుకుతాడు. తరువాత ఉపాంశు జపం — పెదవులు కదులుతాయి, శబ్దం చాలా స్వల్పంగా ఉంటుంది. తరువాత మానసిక జపం — మంత్రం మనస్సులో జరుగుతుంది. ఇంకా లోతైన సాధనలో మంత్రం అక్షరాలుగా కాకుండా భావరూపంగా మారుతుంది. చివరికి మంత్రం, జపకుడు, జపక్రియ అనే త్రిపుటి క్రమంగా లయమై, మంత్రచైతన్యంలో నిలిచే స్థితి వస్తుంది. దానినే పరావాక్కుకు సమీపమైన జపస్థితిగా చెప్పవచ్చు.

ఇక్కడ ఒక ముఖ్యమైన విషయం గుర్తుంచుకోవాలి. పరావాక్కులో జపం అనేది సాధకుడు మొదటి రోజే చేయగలిగే ప్రక్రియ కాదు. అది గురుకృప, మంత్రదీక్ష, నియమిత సాధన, చిత్తశుద్ధి, ఏకాగ్రత, అంతర్ముఖత ద్వారా క్రమంగా సిద్ధించే స్థితి. “నేను పరావాక్కులో జపం చేస్తున్నాను” అని ఊహించుకోవడం సరిపోదు. అక్కడ మంత్రం మనం పలుకుతున్నది కాదు; మంత్రచైతన్యం స్వయంగా వెలుగుతున్నది.

తాంత్రిక, శాక్త, మంత్రశాస్త్ర సంప్రదాయాలలో పరావాక్‌ను దేవీచైతన్యంగా కూడా భావిస్తారు. శబ్దబ్రహ్మం యొక్క మూలస్థితి పరా. అక్షరాలు, మంత్రాలు, వేదాలు, ఆగమాలు అన్నీ పరావాక్ నుంచే ఉద్భవించినవిగా దర్శించబడతాయి. కాబట్టి పరావాక్కులో జపం అంటే మంత్రాన్ని శబ్దంగా పలకడం కంటే, మంత్రదేవత యొక్క మూలశక్తిలో మనస్సును లయపరచడం.

ఒక సరళమైన ఉదాహరణతో చెప్పాలంటే — మనం “ఓం నమః శివాయ” అని నోటితో పలికితే అది వైఖరీ. అదే మంత్రాన్ని మనస్సులో నిశ్శబ్దంగా జపిస్తే అది మధ్యమా. మంత్రాక్షరాలు స్పష్టంగా కనిపించక, శివతత్త్వభావమే నిలిస్తే అది పశ్యంతీకి దగ్గర. ఆ శివచైతన్యంలో జపకుడు కూడా లీనమై, మంత్రం అనే భావన కూడా మూలశాంతిలో కలిసిపోయే స్థితి పరావాక్‌కు సంబంధించినది.

అందువల్ల పరావాక్కులో జపం అంటే శబ్దరహితమైనా, చైతన్యపూర్ణమైన జపం. అది మంత్రాన్ని పలకడం కాదు; మంత్రంలో నిలవడం. అది జపం చేయడం కాదు; జపస్వరూపంలో లీనమవడం. అది మాటల స్థాయి కాదు; మౌనచైతన్య స్థాయి.

*సారాంశంగా:*

పరావాక్కులో జపం అంటే మంత్రం శబ్దరూపం, అక్షరరూపం, మనోరూపం అన్నిటినీ దాటి, మంత్రదేవతా చైతన్యంలో అంతర్ముఖంగా నిలిచే సూక్ష్మమైన జపస్థితి. ఇది సాధారణ మానసిక జపం కంటే ఉన్నతమైనది. గురూపదేశం, దీక్ష, నిరంతర సాధన, చిత్తశుద్ధి ద్వారా క్రమంగా అనుభవించే స్థితి.

💐💐💐💐💐💐

*Kumara Sharma*

*న్యాయవాది & ఆధ్యాత్మికవేత్త*

*జగద్గురు జ్ఞానపీఠం*

*9063939567*

💐💐💐💐💐💐