కృష్ణ యజుర్వేద తైత్తిరీయ ఆరణ్యకం

 కృష్ణ యజుర్వేద తైత్తిరీయ ఆరణ్యకం అరుణ ప్రశ్న 6 వ అనువాకం

Mantra - 49 ARUNAM 6 anuvaakam

నిన్నటి మంత్రం మన మనస్సులో పేరుకుపోయిన అజ్ఞానాంధకారాలను జ్ఞానమనే ఆయుధంతో నిర్మూలించడం గురించి చెపితే ఈ క్రింది మంత్రం సృష్టిలోని శక్తుల మధ్య సమన్వయాన్ని మరియు అసుర శక్తుల నాశనాన్ని వివరిస్తుంది. ఇందులో 'సలావృకి' మరియు 'అంశుమతి' వంటి పదాలకు గంభీరమైన అర్థాలు ఉన్నాయి.

“ఏతయై వేన్ద్ర స్సలావృక్యా సహ| 

అసురాన్పరి వృశ్చతి। 

పృథివ్యగ్ం శుమతీ।  

తామన్వవస్థిత స్సంవథ్సరో దివం చ ||”

ఇది ఇంద్రుని విజయాన్ని మరియు సృష్టి క్రమాన్ని వర్ణిస్తుంది.

‘ఏతయై వేన్ద్రః సలావృక్యా సహ’ - ఇంద్రుడు 'సలావృకి’ అనగా ఆడ తోడేలు వంటి శక్తి లేదా ఒక విశిష్టమైన పదునైన ఆయుధ శక్తి తో కలిసి అసురులను ఎదుర్కొన్నాడు.

‘అసురాన్పరివృశ్చతి’ - ఆ శక్తి సహాయంతో అసురులను (రాక్షసులను) ముక్కలు ముక్కలుగా నరికివేశాడు (సంహరించాడు). అంటే ధర్మ రక్షణ కోసం భగవంతుడు తన శక్తులను ఉపయోగిస్తాడు.

‘పృథివ్యగ్ం శుమతీ’ - ఇక్కడ 'అంశుమతి' అంటే కిరణాలతో కూడినది అని అర్థం. మన కంటికి కనిపించే ఈ స్థూల ప్రపంచం - పృథివి జడమైనది. అట్టి భూమి సూర్యకిరణాలతో ప్రకాశిస్తోంది.

‘తామన్వవస్థితః సంవత్సరో దివం చ’ - ఆ ప్రకాశవంతమైన భూమిని, ఆకాశాన్ని (దివం) అనుసరించి సంవత్సరము అనగా కాలము నడుస్తోంది. సూర్యుని గమనం వల్ల ఏర్పడే కాలచక్రాన్ని ఇది సూచిస్తుంది.

సూక్ష్మం గా తత్వ విచారణ చేస్తే..

ఈ మంత్రం అంతర్గత శత్రువుల నాశనాన్ని మరియు బ్రహ్మత్వ వ్యాప్తిని సూచిస్తుంది.

‘ఏతయై వేన్ద్రః సలావృక్యా సహ’ - 

ఇంద్రః అంటే సాక్షి చైతన్యం, కూటస్థాత్మ (The Pure Witness Consciousness). వేదాంతంలో ఇంద్రుడంటే స్వర్గానికి రాజు కాదు. “ఇదం దర్శనాత్ ఇంద్రః” - సమస్తాన్ని తానై చూసేవాడు, మన శరీరంలో ఉండే సాక్షి చైతన్యమే (Pure Consciousness) ఇంద్రుడు. ఋగ్వేదంలో చెప్పబడిన ఇంద్రుడు. ఏ మార్పూ లేని, ఎల్లప్పుడూ వెలిగే ఆత్మ స్వరూపం ఆయన. "స జాతో భూతాన్యభివ్యైక్షత్... ఇదమదర్శమితి | తస్మాదింద్రో నామేంద్రో హ వై నామ" - ఐతరేయోపనిషత్తు (1.3.14) - ఆ పరమాత్మ సమస్త భూతములలో తానై ప్రకటితమై, 'నేను దీనిని చూశాను' అనుకున్నాడు. అందువల్ల ఆయనకు 'ఇంద్రుడు' అని పేరు.

సలావృకీ - అఖండాకార వృత్తి జ్ఞానము / వివేకం.

సలావృకి అంటే చాలా పదునైన, వేటాడే స్వభావం గల వేదములలో చెప్పబడే జీవి అయిన శరభం లేదా తోడేలు. అద్వైత సాధనలో ఇది మనలోని తీక్ష్ణమైన వివేకాన్ని సూచిస్తుంది.

‘అసురాన్ పరి వృశ్చతి’ - వేదాంతం లో అసురులు అంటే బయటెక్కడో ఉండే రాక్షసులు కారు, మనల్ని ఆవరించి ఉన్న 'అవిద్య', ‘అజ్ఞానం’ మరియు 'నేను శరీరాన్ని' అనే భ్రాంతి. సాక్షి చైతన్యమైన ఆత్మ (ఇంద్రుడు), బుద్ధిలోని పదునైన వివేకం (సలావృకి) సహాయంతో ఆ అవిద్యను, దాని వల్ల పుట్టే అహంకారాన్ని ముక్కలు ముక్కలుగా ఖండిస్తుంది (పరివృశ్చతి). అజ్ఞాన నాశనమే ముక్తి.

‘పృథివ్యగ్ం శుమతీ’ - అధిష్ఠాన బ్రహ్మ ప్రకాశం (The Illumination of the Substratum) అయిన పృథివి అనగా భూమి లేదా ప్రపంచం స్వతహాగా జడమైనది - చైతన్యం లేనిది. కానీ మంత్రం ఏమంటోంది? అది అం(గ్ం)శుమతీ (కాంతిమయమైనది) అంటోంది.

ఎందుకంటే - “తస్య భాసా సర్వమిదం విభాతి” - ఆ పరమాత్మ కాంతి చేతనే ఈ సమస్త జగత్తు ప్రకాశిస్తోంది. తాడును చూసి పాము అనుకున్నప్పుడు, ఆ పాము కనిపించడానికి కూడా తాడు అనే అధిష్ఠానమే కారణం. అలాగే, జడమైన ఈ జగత్తు (పృథివి) మనకు సత్యంలా కనిపిస్తోందంటే, దాని వెనుక ఉన్న బ్రహ్మ చైతన్యమే (అగ్ంశుమతి) కారణం. జగత్తుకు విడిగా ఉనికి లేదు, ఉన్నదంతా బ్రహ్మమే.

‘తామన్వవస్థితః సంవత్సరో దివం చ’ - తామ్-అను-అవస్థితః సంవత్సరః దివమ్ చ - దేశ-కాలాల లయం (Beyond Time and Space)

సంవత్సరం అంటే 'కాలము' (Time). దివమ్ అంటే ఆకాశము లేదా 'దేశము' (Space). ఈ సృష్టి అంతా దేశ-కాలాల (Time and Space) బంధంలోనే నడుస్తుంది. ‘తామన్వవస్థితః’ - కాలము, దేశము అనేవన్నీ ఆ 'అగ్ంశుమతి' (ఆత్మ చైతన్యం) లోపలే ఇమిడి ఉన్నాయి, దానిని అనుసరించే ఉన్నాయి.

అంటే, దేశ-కాలాలు ఆత్మ కంటే వేరుగా లేవు; అవి కేవలం ఆత్మపై ఏర్పడిన కల్పనలు (మాయ) మాత్రమే. ఆత్మ ఈ రెండింటికీ అతీతమైనది. “భూతం భవద్భవిష్యదితి సర్వమోంకార ఏవ" - మాండూక్య ఉపనిషత్తు (1.1) చెప్పినట్లు భూత, భవిష్యత్, వర్తమాన కాలాలన్నీ, అలాగే దిక్కులన్నీ కూడా 'ఓంకార' లేదా 'బ్రహ్మ' స్వరూపమైన ఆత్మలోనే ఇమిడి ఉన్నాయి. ఆత్మ దేశ-కాలాలకు అతీతమైనది. తామ్ (దాన్ని) - ఇక్కడ 'తామ్' అనేది మూలశక్తిని లేదా పరబ్రహ్మ తత్త్వాన్ని (ఆదిశక్తి) సూచిస్తుంది. భారతీయ దర్శనాలలో (ముఖ్యంగా వేదాంత, సాంఖ్య, వైశేషిక దర్శనాలలో) కాలం మరియు ఆకాశం విడివిడి అంశాలు కావు. అవి ఒకే నాణేనికి ఉన్న రెండు ముఖాలు.

ఆల్బర్ట్ ఐన్‌స్టీన్ తన 'రిలేటివిటీ సిద్ధాంతం' (Theory of Relativity) ద్వారా Space-Time Continuum అనే భావనను ప్రపంచానికి పరిచయం చేశాడు. కాలం, అంతరిక్షం వేర్వేరు కావు, అవి ఒకదానితో ఒకటి ముడిపడి ఉన్నాయని నిరూపించాడు.

మన ప్రాచీన తత్వశాస్త్రం ఈ వాక్యం ద్వారా సరిగ్గా అదే చెప్తోంది. 'సంవత్సరః' (Time) మరియు 'దివమ్' (Space) కలిసికట్టుగా ఒకే మూలాన్ని ('తామ్') అన్వవస్థితమై (అంటిపెట్టుకుని) ఉన్నాయి.

విశ్వంలో పదార్థం (Matter) ఎక్కడైతే ఉంటుందో, అక్కడ స్పేస్ మరియు టైమ్ ఏర్పడతాయి. ఆ పదార్థానికి మూల కారణమే ఇక్కడి 'తామ్'. 

Summary:

"అహం బ్రహ్మాస్మి" (నేనే ఆ బ్రహ్మమును) అనే సత్యాన్ని ఈ మంత్రం అలంకారికంగా చెబుతోంది. సాధకుడు తనలోని సాక్షి చైతన్యాన్ని (ఇంద్రుడిని) ఆశ్రయించి, వివేక బుద్ధి (సలావృకి) అనే ఆయుధంతో 'నేను దేహాన్ని' అనే అజ్ఞానాన్ని (అసురులను) తుత్తునియలు చేసినప్పుడు (పరివృశ్చతి)... ఈ జగత్తు (పృథివి) వేరు కాదు, అది పరమాత్మ కాంతి (అగ్ంశుమతి) యొక్క వివర్తమే (రూపాంతరమే) అని బోధపడుతుంది. అప్పుడు కాలము (సంవత్సరం), ఆకాశము (దివమ్) అన్నీ తనలోనే లీనమైపోతాయి. దేశ-కాలాలకు అతీతమైన ఆ నిత్య, శుద్ధ, బుద్ధ, ముక్త సచ్చిదానంద స్వరూపమే నేను (I) అని తెలుసుకోవడమే ఈ అరుణ ప్రశ్న లోని ఈ మంత్రం యొక్క తత్త్వ రహస్యం.