5, జూన్ 2026, శుక్రవారం

చివరికి చివరికి

 🌀 *చివరికి మనిద్దరమే* ... *మిగులుతాం* ! 🌀


💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖


 *జీవితం మొదలయ్యే రోజుల్లో మన చుట్టూ ఎంతమంది ఉంటారో* …

ఇల్లు నవ్వులతో, మాటలతో, సందడితో నిండిపోతుంది.


పిల్లల అల్లరులు…

బంధువుల రాకపోకలు…

స్నేహితుల సరదాలు…

పండుగల హడావిడి…

మన జీవితాన్ని రంగులతో నింపేస్తాయి.


కానీ… కాలం తన పని తాను చేసుకుంటూ ముందుకు సాగుతుంది.


👧 కూతుళ్లు...

పెళ్లి అయి మహాలక్ష్మిలా తమ కొత్త ఇంటికి వెళ్లిపోతారు.


👦 కొడుకులు...

చదువులు, ఉద్యోగాలు, బాధ్యతలు, పిల్లల భవిష్యత్తు అంటూ తమ జీవితాల్లో నిమగ్నమైపోతారు.


👥 బంధువులు, స్నేహితులు...

ఎవరి జీవితం వారిది అవుతుంది.

ఫోన్ కాల్స్ తగ్గిపోతాయి…

కలుసుకునే సందర్భాలు అరుదవుతాయి…


🏠 ఒకప్పుడు సందడిగా ఉన్న ఆ పెద్ద ఇల్లు…

నెమ్మదిగా నిశ్శబ్దంతో నిండిపోతుంది.


అప్పుడు…


💝 ఒకరి అడుగుల శబ్దానికి మరొకరు ఎదురుచూస్తూ…

💝 ఒకరి దగ్గుకు మరొకరు కలవరపడుతూ…

💝 ఒకరి మందులు మరొకరు గుర్తు చేస్తూ…

💝 ఒకరి ఒంటరితనానికి మరొకరు తోడుగా నిలుస్తూ…


🫶 చివరికి మనిద్దరమే మిగులుతాం!

━━━━━━━━━━━

⏳ కాలం మిగిల్చే నిజాలు — ఇప్పుడే జీవిద్దాం!

🧠 1. మాట్లాడుకోవాల్సింది ఇప్పుడే మాట్లాడుకుందాం

మనసులో మాటలు దాచు కుంటూ కాలం గడిపేయొద్దు.

రేపు…

👂 చెవులు బలహీనపడవచ్చు

🧓 జ్ఞాపకాలు మసకబారవచ్చు

⏳ చెప్పాలనుకున్న మాటలు చెప్పకుండానే మిగిలిపోవచ్చు

కాబట్టి…ఈరోజే మనసు విప్పి మాట్లాడుకుందాం.నవ్వుకుందాం

గతాన్ని గుర్తుచేసుకుందాం మన ప్రేమను మాటల్లో పెట్టుకుందాం.

━━━━━━━━━━━

🫀 2. ఒకరికొకరం ఆసరాగా నిలుద్దాంఇప్పుడున్న బలం

ఇప్పుడున్న ఆరోగ్యం…

ఇప్పుడున్న సమయం…

ఇవి శాశ్వతం కావు.

🚶‍♂️ చేతిలో బలం ఉన్నప్పుడే కలిసి నడుద్దాం.

🌳 పార్కుల్లో కూర్చొని కబుర్లు చెప్పుకుందాం.☕ ఒకే కప్పు టీని పంచుకుందాం.

ఎందుకంటే…

రేపు:👓 ఒకరి కళ్లజోడు వెతికేది మరొకరే

🦯 ఒకరి చేతికర్ర అందించేది మరొకరే

━━━━━━━━━━━🌲3. కోపాలను ఇక్కడే వదిలేద్దాంజీవితం చాలా చిన్నది…అహంకారాలతో…

మాటల యుద్ధాలతో మౌనాలతో

మన మధ్య దూరాలు పెంచుకోవద్దు.

💞 నేను కోపంగా ఉంటే నువ్వు నన్ను శాంతింపజేయి

💞 నువ్వు అలిగితే నేను నిన్ను నవ్విస్తానుఎందుకంటే…

చివరికి:

క్షమించుకోవడానికి కూడా మనిద్దరమే ఉంటాం.

━━━━━━━━━━━

🏵️ 4. ప్రేమను ఇప్పుడే చూపిద్దాం

వయసు పెరుగుతుంది జుట్టు నెరుస్తుంది ముఖంపై ముడతలు పడతాయి…

కానీ…

నిజమైన ప్రేమ మాత్రం ఎప్పటికీ ముసలితనాన్ని అంగీకరించదు.

🤝 వణికే ఆ చేతులనుపట్టుకుని

🫂 “నేనున్నాను” అని చెప్పే ధైర్యం

💓 చివరి వరకు నిలిచే ఆప్యాయత అదే అసలైన దాంపత్యం.

━━━━━━━━━━━

💫 5. సేవ చేయగలిగే ప్రేమే గొప్పది

ప్రేమ అంటే కేవలం:

🌹 పూలు ఇవ్వడం కాదు

💌 మాటలు చెప్పడం కాదు

ప్రేమ అంటే…

🧴 తలకు నూనె రాయడం

💊 మందులు సమయానికి ఇవ్వడం

🛏️ జబ్బు పడితే మంచం పక్కన కూర్చోవడం

🦶 కాళ్లకు నొప్పి ఉంటే మర్దన చేయడంవృద్ధాప్యంలో సేవగా మారే ప్రేమే నిజమైన ప్రేమ.

━━━━━━━━━━━

💞 6. గుండె చప్పుడు వినే తోడుగాప్రతి ఉదయం…

☀️ కళ్లు తెరిచిన వెంటనే

“నువ్వు బాగున్నావా?”అని అడిగే మనిషి ఉండటంఅదృష్టం.

🤲 నుదుటిపై చేయి వేసి జ్వరం చూసేది

💓 గుండె చప్పుడు విని భయపడేది

😢 మన కన్నీళ్లను చూసి తట్టు కోలేనిదిజీవిత భాగస్వామి మాత్రమే.

━━━━━━━━━━━

☕ 7. సాయంత్రం ఏకాంతంలో నిజమైన బంధం కనిపిస్తుంది

పిల్లలందరూ తమ జీవితాల్లో బిజీ అయిపోయాక…

🏠 ఆ నిశ్శబ్దమైన ఇంట్లో

📸 పాత ఫోటో ఆల్బమ్‌లు చూస్తూ

😂 చిన్న చిన్న జ్ఞాపకాలు గుర్తుచేసుకుని నవ్వుకుంటూ

☕ఒకే కప్పు కాఫీని పంచుకుంటూగడిపే ఆ క్షణాలే జీవితంలో నిజమైన సంపద.

━━━━━━━━━━━

💔 8. ఆఖరి క్షణంలో కూడా తోడు నిలిచేది మనిద్దరమే

జీవిత ప్రయాణం ఎప్పటికైనా ముగుస్తుంది ఇద్దరిలో ఒకరు ముందుగా వెళ్లాల్సిన రోజు వస్తుంది.

ఆ రోజు…

😢 కన్నీళ్లు తుడుస్తూ

🤝 వణుకుతున్న చేతిని పట్టుకుని

💔 గుండె నొప్పిని దాచుకుంటూ

“ధైర్యంగా ఉండు.నేను వస్తున్నాను”అని చెప్పే మనిషి…

జీవిత భాగస్వామి మాత్రమే.

━━━━━━━━━━━

✨ జీవిత సత్యం

💰 సంపాదించిన డబ్బు…

🏠 కట్టిన ఇల్లు…

🚗 కొన్న కార్లు…

👨‍👩‍👧 పిల్లలు…

ఇవన్నీ జీవితంలో ఒక భాగమే.

కానీ…

🫶 చివరి శ్వాస వరకు

మన నవ్వులను, బాధలను, ఒంటరితనాన్ని పంచుకునే మనిషి…

“జీవిత భాగస్వామి” మాత్రమే.

━━━━━━━━━━━

💡 ఒక చిన్న విజ్ఞప్తి

❤️ మీ జీవిత భాగస్వామిని గౌరవించండి

❤️ ప్రేమను మాటల్లో చెప్పండి

❤️ సమయం కేటాయించండి

❤️ చిన్న చిన్న జ్ఞాపకాలను సృష్టించుకోండిఎందుకంటే…


⏳ కాలం వెనక్కి తిరిగి రాదు


🌷 🌷

కొడుకులు

 కొడుకులు స్వభావాన్ని బట్టి కాకుండా

పుట్టుకను బట్టి 12 (ద్వాదశ పుత్రులు) విధాలు.


1. ఔరసుడు - తనభార్య యందు తనకు పుట్టినవాడు.

2. క్షేత్రజుడు - పెద్దల అనుజ్ఞచేత భర్త అన్న, తమ్ముడు మొదలైన

                      వారికి పుట్టినవాడు (దీన్నే దేవరన్యాయము వలన అని కూడ అనవచ్చు.)

3. దత్తుడు - దత్తత తీసుకోబడినవాడు.

4. కృత్రిముడు - అభిమానించి పెంచుకోబడినవాడు

5. గూఢోత్పన్నుడు - తనకు తెలియకుండా ఱంకు మగనికి పుట్టినవాడు

6. అపవిద్ధుడు - తండ్రిచేతగాని తల్లిచేతగాని విడువబడగా, తెచ్చి పెంచుకోబడినవాడు.

7. కానీనుడు - తన భార్య యందు కన్యాత్వదశలో రహస్యముగా ఇతరునికి పుట్టినవాడు.

8. సహోఢజుడు - గర్భిణిగా ఉండగా, తెలిసిగాని తెలియకగాని

                              వివాహము చేసికొన్న భార్యకు పుట్టినవాడు.

9. క్రీతుడు - తల్లిదండ్రులకు ధనాన్నిచ్చి కొనుక్కోబడినవాడు

10. పౌనర్భవుడు - మారుమనువు చేసికొన్న స్త్రీకి పుట్టినవాడు

11. జ్ఞాతిరేతుడు - దాయాది కొడుకు (కొందరు పుత్రిక పుత్రుడు అని అంటారు.)

12. స్వయందత్తుడు - తల్లిదండ్రులు లేక గాని వారిచేత అకారణంగా విడువబడిగాని ,

                                   తనంతట తాను నీకు పుత్రుడనౌతానని వచ్చిన కొడుకు.


కొడుకులు ఇన్నిరకాలుగా ఉన్నారు.

వీరికి ఇతిహాసంలోగాని చరిత్రలోగాని

ఉదాహరణలు గుర్తించండి.



సేకరణ

దైవీసంపద

  1. భయం లేకపోవడం.

2. సత్వగుణం కలిగి ఉండటం, మనస్సు నిర్మలంగా ఉంచుకోవడం.

3. జ్ఞానమును సంపాదించడం.

4. విద్యాదానము, జ్ఞానదానము, భూదానము, అన్నదానము మొదలగు దానములు శక్తికొద్దీ చేయడం.

5. ఇంద్రియనిగ్రహము.

6. జ్ఞాన యజ్ఞము చేయడం.

7. పురాణములు శాస్త్రములు చదవడం.

8. ప్రతిపనీ ఒక తపస్సులాగా చేయడం.

9. మంచి ప్రవర్తన.

10. అహింస వ్రతమును పాటించడం. అహింసా పరమోధర్మః.

11. సత్యము పలకడం. సత్యమేవ జయతే.

12. కోపము విడిచిపెట్టడం.

13. దుర్గుణములను త్యాగము చేయడం.

14. ప్రశాంతంగా ఉండటం.

15. ఇతరులను విమర్శించకుండా ఉండటం.

16. భూతదయ కలిగిఉండటం.

17. ఇంద్రియలోలత్వము స్త్రీలోలత్వము లేకుండా ఉండటం.

18. మృదువుగా మాట్లాడటం.

19. చెడ్డ పనులు చేసినపుడు సిగ్గుపడటం.

20. చిత్తచాంచల్యము వదిలిపెట్టడం.

21. ముఖంలో మనస్సులో తేజస్సు కలిగి ఉండటం.

22. ఓర్పుకలిగి ఉండటం.

23. అన్ని వేళలలో ధైర్యంగా ఉండటం.

24. శరీరము మనస్సు శుచిగా ఉంచుకోవడం.

25. ద్రోహబుద్ధి లేకుండా ఉండటం.

26. స్వాభిమానము వదిలిపెట్టడం.


ఈ గుణములను దైవీసంపదగా పరిగణించారు

ధైర్యము

 “ధృతి” అంటే ధైర్యము. ఏ విషయమైనా మధ్యలో వదలకుండా, చివర వరకు సాధించాలనే పట్టుదల కలిగి ఉండటం, ఆత్మజ్ఞానము కలిగిన వాడు దేనికీ భయపడడు. మనకు అత్యంత భయంకరమైన సంఘటన చావు, రోగము, ముసలితనము. ఆత్మజ్ఞానము కలవాడు వీటికి దేనికీ భయపడడు. అవి కూడా అత్యంత సహజమైనవి అనుకుంటాడు. “విధి నా మొహాన అలా రాసాడు. నేనేం చేయలేను. నాకేమీ చేతకాదు” అనే నిరుత్సాహంతో ఉండకూడదు. ప్రతి దానినీ దైవం మీదికీ, విధి మీదికీ నెట్టకూడదు. మన కర్తవ్యం మనం ధర్మంగా నిర్వర్తిద్దాము, లాభనష్టాలను, సుఖదుఃఖాలను ధైర్యంతో సమానంగా చూడగలగడం అలవాటు చేసుకుందాము అనే భావనతో ఉండాలి. అందుకే ధృతి కూడా దైవీసంపద. ఈ ధృతికి ఉదాహరణలే భగీరథ ప్రయత్నంతో జరిగిన గంగావతరణం, అత్యంత పట్టుదలతో జరిగిన క్షీరసాగర మధనం, హాలాహలం పుట్టినా మానకుండా అమృతం వచ్చేదాకా సముద్రాన్ని మధించారు దేవదానవులు. ఇవి ధృతికి నిదర్శనాలు.

మానవ స్వభావము

 #దుర్యోధనుడు నిజంగా రాజ్యం కోసం ఆశపడ్డాడా? లేక అతని అసలు సమస్య వేరేనా?


"ఉన్నదానితో సంతోషపడటం కంటే, పక్కవాడికి కూడా అదే కష్టం ఉందని తెలుసుకోవడం వల్ల కొన్నిసార్లు మనిషి ఎక్కువ సంతోషపడతాడు."


నిన్న రాత్రి మా అపార్ట్మెంట్‌లో కరెంట్ పోయింది. కొద్దిసేపటి తర్వాత మా ఆవిడ బయటికి వెళ్లి వచ్చి, "మన ఫ్లాట్‌లో మాత్రమే కాదు, మొత్తం అపార్ట్మెంట్‌కే కరెంట్ లేదు" అంది.


ఆ మాట విన్న వెంటనే నాకు ఒక విచిత్రమైన భావన కలిగింది. కరెంట్ రాలేదు. చీకటి అలాగే ఉంది. ఫ్యాన్ తిరగడం లేదు. సమస్య యథాతథంగా ఉంది. కానీ మనసులో మాత్రం కొంత ఉపశమనం వచ్చింది.


ఎందుకు?


మనిషి తన పరిస్థితిని ఒంటరిగా అంచనా వేయడు. ఇతరులతో పోల్చుకుని అంచనా వేస్తాడు. నా దగ్గర ఎంత ఉంది అనే ప్రశ్న కంటే, ఇతరుల దగ్గర ఎంత ఉంది అనే ప్రశ్న చాలాసార్లు మన ఆనందాన్ని, బాధను నిర్ణయిస్తుంది.


మహాభారతంలోని దుర్యోధనుడి కథ చదివినప్పుడు నాకు ఇదే విషయం గుర్తుకు వచ్చింది.


చాలామంది దుర్యోధనుడిని రాజ్యాశతో కాలిపోయిన వ్యక్తిగా చూస్తారు. కానీ మహాభారతాన్ని లోతుగా చదివితే, అతని అసలు సమస్య రాజ్యం లేకపోవడం కాదు. అతనికి రాజ్యం ఉంది. అధికారం ఉంది. సంపద ఉంది. సైన్యం ఉంది. గౌరవం ఉంది. ఒక రాజకుమారుడికి ఉండాల్సినవన్నీ ఉన్నాయి.


అయినా అతను అసంతృప్తిగా ఉన్నాడు.


ఎందుకంటే అతను తన జీవితాన్ని చూసి సంతోషపడలేదు. పాండవుల జీవితాన్ని చూసి బాధపడ్డాడు.


ఇంద్రప్రస్థం వైభవాన్ని చూసిన తర్వాత అతని మనసులో అసూయ మొదలైంది. పాండవుల సభ, వారి సంపద, వారి ప్రజాదరణ, రాజుల గౌరవం చూసి అతను కలత చెందాడు. అతను బాధపడింది తన దగ్గర లేనిదాని కోసం కాదు; పాండవుల దగ్గర ఉన్నదాని కోసం.


ఇది దుర్యోధనుడి సమస్య మాత్రమే కాదు. ఇది మానవ స్వభావం.


ఈరోజు ఒక ఉద్యోగి తన జీతంతో సంతోషంగా ఉంటాడు. కానీ తన సహోద్యోగికి ప్రమోషన్ వచ్చిన క్షణం నుంచి అసంతృప్తి మొదలవుతుంది.


ఒక రైతు తన పంటతో ఆనందంగా ఉంటాడు. కానీ పక్క రైతు ఎక్కువ దిగుబడి సాధిస్తే తన పంట చిన్నదిగా కనిపిస్తుంది.


ఒక విద్యార్థి మంచి మార్కులు సాధిస్తాడు. కానీ తన స్నేహితుడు ఇంకాస్త ఎక్కువ మార్కులు సాధిస్తే తన విజయం విలువ కోల్పోయినట్లు అనిపిస్తుంది.


మన జీవితంలో చాలా బాధలకు కారణం కొరత కాదు. పోలిక.


దుర్యోధనుడి విషాదం కూడా అదే. అతను పాండవులను ఓడించాలని అనుకోలేదు. మొదట్లో వారిలా కావాలని అనుకున్నాడు. ఆ కోరిక నెరవేరకపోవడంతో అసూయగా మారింది. అసూయ ద్వేషంగా మారింది. ద్వేషం యుద్ధంగా మారింది.


అయితే దుర్యోధనుడిని పూర్తిగా దుష్టుడిగా చిత్రీకరించడం కూడా సరైనది కాదు. అతనిలో ధైర్యం ఉంది. స్నేహం ఉంది. కర్ణుడిపై అపారమైన విశ్వాసం ఉంది. తన నమ్మకాల కోసం చివరి వరకు నిలబడే గుణం ఉంది. అందుకే మహాభారతం గొప్పది. అక్కడ ఎవరూ పూర్తిగా మంచివారు కాదు, పూర్తిగా చెడ్డవారు కాదు.


నా దృష్టిలో దుర్యోధనుడు ఓడిపోయింది కురుక్షేత్రంలో కాదు.


అతను ఓడిపోయింది ఇంద్రప్రస్థ సభలో.


అక్కడ పాండవుల వైభవం చూసిన క్షణంలో అతని మనసులో పుట్టిన అసూయను జయించలేకపోయాడు. ఆ రోజు అతను తన మనశ్శాంతిని కోల్పోయాడు. యుద్ధం తర్వాత కేవలం తన ప్రాణాన్ని మాత్రమే కోల్పోయాడు.


అందుకే దుర్యోధనుడి కథను నేను ఒక రాజ్యం కోసం జరిగిన పోరాటంగా చూడను. అది ఒక మనిషి తన మనసుతో చేసిన పోరాటంగా చూస్తాను.


ఎందుకంటే బయట శత్రువులను జయించడం చాలా సులభం.


మనలోని అసూయను జయించడం చాలా కష్టం.


బహుశా మహాభారతం మనకు చెప్పదలచుకున్న గొప్ప పాఠం కూడా ఇదే కావచ్చు.


మన దగ్గర ఉన్నదాన్ని చూసి ఆనందపడే వరకు మనం స్వతంత్రులం. ఇతరుల దగ్గర ఉన్నదాన్ని చూసి మన ఆనందాన్ని కొలవడం మొదలుపెట్టిన క్షణం నుంచి మనం బానిసలమవుతాం.

🙏🙏🙏

4, జూన్ 2026, గురువారం

మామాట సరిగా వినలేదని

 మనలో చాలా మంది తల్లిదండ్రులు మా పిల్లలు మామాట సరిగా వినలేదని బాధ పడుతుంటాం. వీరి అల్లరి భరించలేకున్నాం. తీసుకెళ్లి హాస్టల్లో పడేస్తే గాని వీడికి బుద్ధి రాదు., ఇలాంటి మాటలు అసహనంతో మాట్లాడుతూ వుంటాం. అన్నీ సరిగా తెలిసిన వాడిని మనం దగ్గరుండి చూసుకోవలసిన అవసరం లేదు.


వాడిని వాడు ఉద్ధరించుకోగలడు. అందుకు మంచి ఉదాహరణ ఆదిశంకరాచార్యులు, రమణ మహర్షి మొదలైనవారు.


తండ్రి పక్కన ఉండి కూడా సక్రమంగా పెంచలేక పోయాడు అనేందుకు మంచి ఉదాహరణ... దృతరాష్ట్రుడి సంతానం దుర్యోధనుడు.


మనం పిల్లలతో ఏం మాట్లాడుతూ ఉంటే వాటినే వారు అలవాటు చేసుకుంటారు. మన మాటలైనా, మన ప్రవర్తన అయినా, మనం చేసే పనులు అయినా ఏమైనా సరే మనల్ని పిల్లలు అనుకరిస్తూ ఉంటారు. కాబట్టి జాగ్రత్తగా ప్రవర్తించాలి.


అందుకే గురుకులం లోని గురువులు చదువు వచ్చే వారికంటే చదువు రాని వారి పైనే శ్రద్ధ ఎక్కువ చూపిస్తారు. అందుకు మంచి ఉదాహరణ పరమానందయ్య శిష్యులు.


మన శరీరంలో కూడా కొన్ని అనవసరంగా పెరిగేవి వున్నాయి. ముఖ్యంగా గోర్లు, వాటిని పెంచుకోవడం ఆరోగ్యానికి అంత మంచిది కాదు... కాబట్టి వాటిని కత్తిరిస్తు వుంటాం. అలాగే మనలో కానీ మన పిల్లల్లో కానీ పెరిగే చెడు ఆలోచనలను తొలగించే ప్రయత్నం చేయాలి. అంతేకానీ జీవితంలో మరి ఎప్పుడూ వెనక్కి తీసుకోలేనంత ‘పెద్ద శిక్షలు’ మనకు మనం కానీ అలాగే మన పిల్లలకు కాని ఎప్పుడు వెయ్యకూడదు.


ఆలోచించాలి.. ఆచరించాలి.. నేర్పించాలి.. అప్పుడే మనం మార్గదర్శకులు అవుతాం!


కొందరు జన్మతః తెలివైన వారుగా ఉంటారు, మరికొందరు అనుభవం చేత తెలివైన వారు గాను, జ్ఞానవంతులు గాను మారుతారు. మార్పు అన్నది తద్యం, అది ఎప్పుడు సంభవిస్తుంది అని చెప్పడం కష్టం.


అవకాశం వచ్చే వరకు ఎదురు చూడాలి, వచ్చిన తరవాత చేసి చూపించాలి...!


బోయవాడు వాల్మీకి గా మారినట్లు, గొంగళి పురుగు సీతాకోక చిలుకగా మారినట్లు, కష్టనష్టాల్లో ఉన్న మన జీవితం కూడా అందరికీ వెలుగును, ఆనందాన్ని పంచే గొప్ప మలుపు వున్న రోజును తీసుకొని వస్తుందని ఎదురు చూద్దాం

.

విఘ్నేశ్వరుడి 16 నామాలు

 సుముఖశ్చైకదంతశ్చ కపిలో గజకర్ణకః |

లంబోదరశ్చ వికటో విఘ్నరాజో గణాధిపః || 1 ||

ధూమ్రకేతుర్గణాధ్యక్షో ఫాలచంద్రో గజాననః |

వక్రతుండశ్శూర్పకర్ణో హేరంబస్స్కందపూర్వజః || 2 ||

షోడశైతాని నామాని యః పఠేచ్ఛృణుయాదపి |

విద్యారంభే వివాహే చ ప్రవేశే నిర్గమే తథా |

సంగ్రామే సర్వకార్యేషు విఘ్నస్తస్య న జాయతే || 3 || [1]

 

పంచాంగం 04.06.2026 Thursday,

 ఈ రోజు పంచాంగం 04.06.2026 Thursday,


స్వస్తి శ్రీ చాంద్రమాన పరాభవ నామ సంవత్సరః ఉత్తరాయణం గ్రీష్మ ఋతువు అధికజ్యేష్ఠ మాస కృష్ణ పక్ష చతుర్థి తిథి బృహస్పతి వాసర ఉత్తరాషాఢ నక్షత్రం శుక్ల యోగః బవ తదుపరి బాలవ కరణం.


రాహుకాలం : మధ్యాహ్నం 01:30 నుండి 03:00 వరకు.

 

యమగండం: ఉదయం 06:00 నుండి 07:30 వరకు.

  


శ్రాద్ధ తిథి: చతుర్థి 


 

నమస్కారః , శుభోదయం

భగవద్గీత

  --------------------------భగవద్గీత. ------------------------

                       చతుర్దోధ్యాయః

               జ్ఞాన కర్మ సన్యాస యోగము




యద్ జ్ఞాత్వా న పునర్మోహమ్ ఏవం యాస్యసి పాండవ ।

యేన భూతాన్యశేషేణ ద్రక్ష్యస్యాత్మన్యథో మయి ।। 35 ।।



ప్రతిపదార్థ:



యత్ — ఏదైతే; జ్ఞాత్వా — తెలుసుకున్న పిదప; న — కాదు; పునః — మరల; మోహం — భ్రాంతి; ఏవం — ఈ విధముగా; యాస్యసి — నీవు పొందుదువు; పాండవ — అర్జునా; యేన — దీని చేత; భూతాని — ప్రాణులు; అశేషాణి — సమస్తము; ద్రక్ష్యసి — నీవు చూచెదవు; ఆత్మని — నా యందు (శ్రీ కృష్ణునిలో); అథో — అంటే; మయి — నాలో.



 తాత్పర్యము : 



ఈ మార్గాన్ని అనుసరిస్తూ మరియు గురువు ద్వారా జ్ఞానోదయం సాధించిన పిమ్మట, ఓ అర్జునా, నీవు మరల మోహంలో పడిపోవు. ఈ జ్ఞాన ప్రకాశంతో, నీవు సమస్త ప్రాణులు భగవంతుని అంశములే అని, అవి నా యందే స్థితమై ఉన్నాయని గ్రహిస్తావు.



వివరణ:


ఏ విధంగానైతే సూర్యుడిని చీకటి కప్పివేయలేదో, అదే విధంగా, మాయ అనేది ఎన్నటికి కూడా ఒకసారి జ్ఞానోదయమైన జీవాత్మని వశపరుచుకోలేదు. ‘తద్విష్ణోః పరమం పదం సదా పశ్యంతి సూరయః’ (ఋగ్వేదం) ‘భగవత్ ప్రాప్తి నొందిన, భగవంతుడిని ఎఱిగిన వారు ఎప్పటికీ ఆ భగవత్ ధ్యాసలోనే ఉంటారు.’


మాయ యొక్క భ్రాంతిలో, మనం ప్రపంచాన్ని ఆ భగవంతుని కంటే వేరైనదిగా చూస్తాము; తోటి వారు మన స్వార్థ ప్రయోజనం కోసం సహకరిస్తున్నారా లేదా హాని చేస్తున్నారా అన్న దాని మీద మనం వారితో స్నేహం లేదా శతృత్వం పెంచుకుంటాము. జ్ఞానోదయం ద్వారా వచ్చే దివ్య ఆధ్యాత్మిక వివేకము, మనం ప్రపంచాన్ని చూసే దృక్పథాన్ని మార్చి వేస్తుంది. జ్ఞానోదయమైన మాహాత్ములు ఈ ప్రపంచాన్ని భగవంతుని శక్తి స్వరూపంగా దర్శిస్తారు, మరియు వారికి లభించినదంతా ఆ భగవత్ సేవ లోనే ఉపయోగిస్తారు. అందరు మనుష్యులు ఆ భగవంతుని అంశలే అని భావించి అందరి పట్ల దైవీ భావన కలిగి ఉంటారు. ఈ విధంగా హనుమంతుడు అన్నాడు:


సీయా రామమయ సబ జగ జానీ, కరఉఁ ప్రనామ జోరి జుగ పానీ


(రామచరితమానస్)


 


‘నేను శ్రీ రామచంద్ర మూర్తి మరియు సీతమ్మ తల్లి స్వరూపాలను అందరిలో చూస్తాను, కాబట్టి అందరికీ, చేతులు జోడించి నా వందనములు సమర్పిస్తాను.’

పాదారవింద శతకం - 2*

 *శ్రీ మూకశంకర విరచిత*

*మూక పంచశతి*

*పాదారవింద శతకం - 2*


*శ్లోకము - 01*


*మహిమ్నః పంథానం మదనపరిపంథిప్రణయిని*

*ప్రభుర్నిర్ణేతుం తే భవతి యతమానోపి కతమః॥*

*తథాపి శ్రీకాంచీవిహృతిరసికే కో పి మనసో*

*విపాకస్త్వత్పాదస్తుతివిధిషు జల్పాకయతి మామ్॥*


*భావము :*


*కామదేవుడైన మన్మధుని జయించిన ఈశ్వరుని దేవేరివై, కాంచీపురము నందు విహరించు ఓ జగన్మాతా! నీ మహిమను వర్ణించడం ఎటువంటి వారికైనా సాధ్యం కాదు. నా భాగ్యమేమో కానీ, నీ పాదములను స్తుతించాలని నా మనసు పరిపరి విధముల తహతహ లాడుతున్నది.*


🙏🙏🙏 *శ్రీమాత్రే నమః* 🙏🙏🙏