మహాభారతంలోనిశల్య వృత్తాంతం

 *🌸మహాభారతంలోనిశల్య వృత్తాంతం

* 

శల్యుడు

 మద్రదేశానికి రాజు.ఇతడు నకులుడు మరియు సహదేవునికి మేనమామ.పాండవుల పక్షాన యుద్ధం చేయడానికి తన సైన్యంతో బయలుదేరినప్పుడు,దుర్యోధనుడు మార్గమధ్యంలో అతిథి సత్కారాలు చేయించి,అవి తానే చేయించినవని తెలియకుండా శల్యుని మెప్పించాడు.సంతోషించిన శల్యుడు కోరిన వరం ఇస్తానని మాట ఇచ్చాడు.అప్పుడు దుర్యోధనుడు తన పక్షాన కురుక్షేత్ర యుద్ధంలో పాల్గొనాలని కోరాడు.ఇచ్చిన మాటకు కట్టుబడి శల్యుడు కౌరవుల పక్షాన చేరాడు.

కురుక్షేత్ర యుద్ధంలో శల్యుడు ఎంతో పరాక్రమంతో పోరాడాడు.ముఖ్యంగా కర్ణునికి సారథిగా వ్యవహరించాడు.అయితే శల్యుడు పాండవుల పట్ల అంతరంగంలో సానుభూతి కలిగి ఉండేవాడు.అందువల్ల కర్ణుని ఉత్సాహాన్ని తగ్గించే విధంగా మాటలు చెప్పేవాడు.కర్ణుడు,అర్జునుడు తలపడిన సమయంలో కూడా శల్యుడు కర్ణునికి పూర్తిగా సహకరించలేదు.చివరకు కర్ణుడు మరణించిన తరువాత,దుర్యోధనుడు శల్యునిని కౌరవ సేనకు సేనాధిపతిగా నియమించాడు.

యుద్ధం చివరి దశలో ధర్మరాజు శల్యునితో భీకరంగా యుద్ధం చేశాడు.ఇద్దరి మధ్య ఘోరమైన పోరు జరిగింది.చివరకు ధర్మరాజు తన శక్తివంతమైన ఆయుధంతో శల్యుని సంహరించాడు.ఈ విధంగా మహాభారత యుద్ధంలో శల్యుడు ఒకవైపు గొప్ప వీరుడిగా,మరోవైపు ఇచ్చిన మాటకు కట్టుబడిన వ్యక్తిగా ప్రసిద్ధి చెందాడు.కర్ణునికి సారథిగా అతని పాత్ర,ధర్మరాజుగారి చేతిలో అతని మరణం శల్య వృత్తాంతంలో ముఖ్యమైన ఘట్టాలు.

 *మహాభారత పాత్ర (శల్యుడు):* మద్ర దేశాధిపతి,మాద్రికి సోదరుడు (నకుల సహదేవుల మేనమామ).కురుక్షేత్ర యుద్ధంలో కౌరవుల తరఫున కర్ణుడికి రథసారథిగా వ్యవహరించి,తన మాటలతో కర్ణుడి ఆత్మవిశ్వాసాన్ని దెబ్బతీశాడు.దీని నుంచే *"శల్య సారథ్యం"* అనే జాతీయం వాడుకలోకి వచ్చింది

సేకరణ