యాంత్రిక జీవితం*

 *యాంత్రిక జీవితం*

==================

సురేష్ వంకాయలపాటి 

=================

తిండి లో ఎక్కడ బలం?

తినే విధానంలోనే ఉంది ఫలం.

ప్రకృతికి దూరమైన మనిషి,

ప్రగతి పేరుతో పరుగులు తీశాడు.

యాంత్రిక జీవనంలో

మనిషి మారాడు యంత్రంలా,

సమయపు బంధీఖానాలో

తనను తాను బందించుకున్నాడు.

తానెవరో మరిచాడు,

ఏది ఆరోగ్యమో మరిచాడు,

శరీరానికి కావలసిన విశ్రాంతిని,

మనసుకు కావలసిన ప్రశాంతిని వదిలేశాడు.

నవ్వడం మరిచేడు,

నవ్వించడం మరిచేడు,

అనుబంధాల విలువను కోల్పోయి,

ఆప్యాయతల తలుపులు మూసేశాడు.

బ్రతుకు అంతా పరుగు,

గమ్యం తెలియని ఉరుకు,

సంపదల కోసం సాగిన ప్రయాణంలో,

సంతోషాన్ని వెనక్కి వదిలేశాడు.

భద్రత లేని బ్రతుకు,

భయాలతో నిండిన బతుకు,

ఎంత సంపాదించినా తృప్తి లేక,

ఎదో వెలితితో జీవిస్తున్నాడు.

మొక్కల సారం జీవానికి బలం,

ప్రకృతి ఒడిలోనే ఆరోగ్య నిలయం,

మితాహారం, మితభాష, మితనిద్ర ఉంటే,

శరీరం మనసు రెండూ సంతోషం.....

మనిషీ...ఒక్కసారి ఆగి చూడు,

నీ అంతరంగాన్ని నీవే విను,

ప్రకృతితో మమేకమై జీవిస్తే,

బ్రతుకు మళ్లీ పండుగవుతుంది......

కాలంతో పోటీ పడుతూ, కలలకే దూరమయ్యాడు.

చేతిలో ప్రపంచం ఉన్నా, ప్రేమను పంచడం మరచి 

ఒంటరి గా మిగిలేడు..

పక్షుల గానం వినలేక, ప్రకృతి పిలుపును గుర్తించలేక,

మనసుకు మనసే మందని తెలుసుకోలేక..... ఒంటరి అయ్యాడు...

జనారణ్యం లో 

జీవచ్చవం గా బ్రతుకు తున్నాడు...

మానవత్వంతో జీవిస్తే జీవితం పరిపూర్ణం....