శ్రీ వేంకటేశ్వర స్వామి వైభవం

*ఈ భూమండలంలో ఎక్కడ కనిపించని లక్ష కోట్లు విలువ చేసే శ్రీవారి వజ్రం ...

* శ్రీవారి మూలవిరాట్టు 110 డిగ్రీల ఉష్ణోగ్రతతో ఎందుకు ఉంటుంది .?

* మహా అద్భుతమైన శ్రీవేంకటేశ్వర స్వామి సుప్రభాత సేవ ....

* శ్రీవారి బ్రహ్మోత్సవాలు జరుపుకోవడాని గల కారణం ..?

*పద్మావతీ వివాహానంతరం, స్వామివారు శేషాద్రికొండపై తొండమానుడు నిర్మించిన మందిరంలో కొలువున్నాడు. ఆనాటి నుండి బ్రహ్మదేవుడు ఉత్సవాలను ప్రారంభించాడు. శ్రీనివాసుని ఉత్సవాలకై బ్రహ్మదేవుడు ఉత్సవ శ్రీనివాసుడు, ఉగ్రశ్రీనివాసుడు, సర్వాధిక శ్రీనివాసుడు, శ్రీలేఖక శ్రీనివాసుడు అంటూ నాలుగు మూర్తులను వేద సంప్రదాయం ప్రకారం నిర్మించాడు. ఆ మూర్తులు ఇప్పటికీ సంప్రదాయబద్ధంగా పూజలందు కుంటున్నాయి. ఇలా బ్రహ్మ ద్వారా ప్రారంభింపబడిన బ్రహ్మోత్సవాలలో శ్రీనివాసుని వైభవం శోభాయమానమై
లోక కళ్యాణకారకమవుతోంది. నాడు బ్రహ్మాది దేవతలచే పూజింపబడిన వేంకటేశ్వర స్వామి, సప్తర్షులు, జగద్గురు ఆదిశంకరాచార్య, శ్రీరామానుజాచార్య,
శ్రీ కులశేఖరాళ్వారులు, శ్రీ తాళ్ళపాక అన్నమాచార్యులు, శ్రీకృష్ణ దేవరాయలు వంటివారి సేవలందుకున్నాడు. శ్రీ తిరుమల తిరుపతి మహాక్షేత్రంలో భక్తజన సంరక్షణార్థం శ్రీమన్నారాయణుడు అర్చావతారుడై వెలసి ఉన్నాడు.

వేంకటాద్రి సమమ్ స్థానమ్ బ్రహ్మాండే నాస్తి |
వెంకటేశ సమో దేవో న భూతో నభవిష్యతి ||
అని కంఠోక్తిగా చెప్పబడింది.

అనగా వేంకటాచలానికి తుల్యమైన దివ్యక్షేత్రం, ఈ బ్రహ్మండమంతటిలోనూ మరొకటి లేదు. అంటే బ్రహ్మాండం
అంతటిలోనూ మహోత్తమమైన దివ్యక్షేత్రం
శ్రీ వేంకటాచల క్షేత్రం తిరుమల.
శ్రీ వేంకటేశ్వరునితో సరితూగగల మరొక దైవం ఎవ్వరూ ఇంతకు పూర్వం లేరు. ఇకముందు భవిష్యత్తులో ఉండబోరు. భూత, భవిష్యత్, వర్తమానాలలో సరిసాటిలేని పరమదైవం
శ్రీ వేంకటేశ్వరుడు.
అలాంటి శేషాద్రివాసునికి జరిగే
బ్రహ్మోత్సవాలకు ఆ పేరు ఎందుకు ఏర్పడిందనే విషయం తెలుసుకోవాలంటే
ఈ కథనం చదవాల్సిందే. పరమదైవమైన
శ్రీ వేంకటేశ్వరునికి చతుర్ముఖ బ్రహ్మ జరిపించిన ఉత్సవాలే బ్రహ్మోత్సవాలు. శ్రీనివాసుని ప్రీత్యర్థంగా, ఆయన కుమారుడైన బ్రహ్మదేవుడు ప్రారంభించిన ఉత్సవాలు కావడం వల్ల, వీటికి బ్రహ్మోత్సవాలనే పేరు వచ్చింది.
నవ (తొమ్మిది)సంఖ్యకు- బ్రహ్మాభిదాఖ్య సంఖ్య అని ప్రసిద్ధి. ముందురోజున జరిగే అంకురారోపణం, ధ్వజారోహణం, చివరోజున జరిగే శ్రీ పుష్పయాగం- ఇవి మినహాయించగా మధ్యలో తొమ్మిది రోజులుగా జరిగే ఉత్సవాలు కనుక ఈ ఉత్సవాలకు బ్రహ్మోత్సవాలని నామాంకితం చేయబడిందని, ఆగమ శాస్త్ర ప్రమాణ వాక్యం.
ఈ బ్రహ్మోత్సవాలను శ్రీ వేంకటాచలేశ్వరుని అనుగ్రహం కోరి జరిపించడం వల్ల విధాతకు సకల మనోరథప్రాప్తి కలిగిందని కాబట్టి ఇవి బ్రహ్మోత్సవాలుగా ప్రసిద్ధి చెందాయని పురాణాలు చెబుతున్నాయి. శ్రీ వేంకటేశ్వరుని బ్రహ్మోత్సవాలు ప్రతి సంవత్సరం, సూర్యుడు కన్యారాశిలో ఉన్న సమయంలో జరుగుతాయి. ఆశ్వయుజ శుద్ధ పాడ్యమితో ప్రారంభ మవుతాయి. ఆ ప్రారంభ దినానికి ముందు రోజున మృత్తికా గ్రహణం, అంకురారోపణం, ధ్వజారోహణం జరుపబడతాయి. అదే రోజున
ప్రప్రథమంగా శ్రీ వేంకటేశ్వరుని సేనానాయకుడైన శ్రీ విష్వక్సేన భగవానుని యథావిధిగా పూజిస్తారు. విష్వక్సేనుల వారిని చతుర్వీథుల ఉత్సవం పేరిట ఊరేగించి, తీసుకుని వస్తారు. విష్వక్సేనుడు దేవాలయానికి తిరిగివచ్చిన తర్వాత యాగశాలలో, మృత్తికా గ్రహణం అంకురారోపణం చేస్తారు.
అలాగే ధ్వజరోహణం ఎలా చేస్తారంటే.. ఒక దృఢమైన నూతన వస్త్రంపైన శ్రీ వేంకటేశ్వరుని వాహనమైన గరుత్మంతుని చిత్రాన్ని లిఖిస్తారు. ఆ చిత్రించిన నూతన వస్త్రాన్ని శ్రీ వేంకటేశ్వర స్వామి వారి దేవాలయ ధ్వజస్తంభ శిఖరాగ్రంపైన ఎగురవేస్తారు అర్చకులు. దీనినే ధ్వజారోహణం అంటారు. గరుత్మంతుడు తన ప్రభువైన శ్రీ వేంకటేశ్వరునికి జరగబోతున్న బ్రహ్మోత్సవాలకు
ఊర్ధ్వలోకాల్లోని సకల దేవతా గణాలను విచ్చేయవలసిందిగా ఆహ్వానిస్తున్నట్లుగా, ఆ సమయంలో వేదపండితులు మంత్రపఠనం చేస్తారు. ఆ విధంగా శ్రీ వేంకటేశ్వరుని బ్రహ్మోత్సవాలు ప్రారంభమైన తొమ్మిది రోజుల పాటు అంగరంగ వైభవంగా జరుగుతాయి.

శ్రీవారి వజ్రం ......
శ్రీవారికి ధరించే స్వర్ణమాల 12 కిలోల బరువుతో కూడుకున్నది. దీనిని స్వామివారికి అలంకరించేందుకు ముగ్గురు పండితులు అవసరమట. ఆలయంలోని నీలపు వజ్రం ప్రపంచంలో ఎక్కడా లేదని పురోహితులు చెబుతున్నారు. దీని విలువ మాత్రమే రూ. లక్ష కోట్లు.

రాజేంద్ర చోళుడు, కృష్ణదేవరాయలు పలు ఆభరణాలను స్వామివారికి కానుకగా సమర్పించారు. ఆజానుబాహుడైన శ్రీవారు విలువలేని ఆభరణాలు ధరించినా నిరాయుధపాణిగా, కలియుగ ప్రత్యక్ష దైవంగా భక్తులకు దర్శనమిస్తున్నాడు.

శ్రీవారి మూలవిరాట్టు 110 డిగ్రీల ఉష్ణోగ్రతతో ఉంటుందట....! శ్రీ వేంకటేశ్వర స్వామి ఆలయం మూలవిరాట్టు ఎంత డిగ్రీల ఉష్ణోగ్రతతో ఉంటుందో తెలుసా? స్వామి వారి విగ్రహం ఎప్పుడూ 110 డిగ్రీల ఉష్ణోగ్రతను కలిగివుంటుంది. తిరుమల కొండ మూడు వేల అడుగుల ఎత్తు కలది. తిరుమల కొండ ఎప్పుడూ శీతలముతో కూడిన ప్రదేశము. తెల్లవారు జామున 4.30 గంటలకు చల్లటి నీరు, పాలు, సుగంధద్రవ్యాలతో శ్రీవారికి అభిషేకం చేస్తారు. పట్టు పీతాంబరంతో శ్రీవారి మూలవిరాట్టును సుతిమెత్తగా తుడుస్తారు. గురువారం అభిషేకానికి ముందు వెంకన్న ఆభరణాలను తీసేస్తారు. ఆ ఆభరణాలన్నీ వేడిగా వుంటాయని పురోహితులు అంటున్నారు. మూల విరాట్టు ఎప్పుడూ 110 డిగ్రీల ఉష్ణోగ్రతను కలిగివుండటమే ఇందుకు కారణమని వారు చెబుతున్నారు. శ్రీవారి ఆలయంలో ప్రతీ ఒక్కటీ అద్భుతమే.
హుండీ, అభిషేకాలు,పూజా గదులు ఇందులో ప్రత్యేకమైనవి. శ్రీవారి వంటపోటు చాలా పెద్దది. శ్రీవారి ప్రసాదం... పొంగలి, పెరుగన్నం, పులిహోర, పోలీ, అప్పం, వడ, జంతికలు, జిలేబి, లడ్డు, పాయసం, దోస, రవ్వ కేసరి, బాదం కేసరి, జీడిపప్పు కేసరిలను ప్రతిరోజూ తయారు చేస్తారు. అయితే శ్రీవారికి ప్రతిరోజూ కొత్త మట్టి పాత్రలో పెరుగన్నం మాత్రమే నైవేద్యంగా సమర్పిస్తారు. స్వామివారి గర్భగుడిలో పెరుగన్నం మినహా ఏదీ నైవేద్యంగా లోపలికి పోదు. స్వామివారికి నైవేద్యంగా ప్రసాదించే పెరుగన్నం మాత్రం భక్తునికి ప్రసాదంగా లభిస్తే అది మహా భాగ్యం అని పురోహితులు అంటున్నారు. ఇక స్వామి వారి వస్త్రాల సంగతికి వస్తే... స్వామివారికి ధరించే పీతాంబరం 21 అడుగుల పొడవు, ఆరు కిలోల బరువును కలిగివుంటుంది. శ్రీవారికి శుక్రవారం బిల్వదళాలతో అర్చన
చేస్తారు. పండగ నెల అంతటా బిల్వదళాలనే స్వామివారికి అర్పిస్తారు.

శివరాత్రి రోజు శ్రీవారి ఉత్సవమూర్తికి వజ్రంతో విభూది సమర్పించి, తిరుమాడ వీధుల్లో ఊరేగిస్తారు.
తిరుమల సుప్రభాత సేవ .....తిరుమల
శ్రీ వేంకటేశ్వర స్వామి వారి ఆలయం లో ప్రతిదినం 'సుప్రభాతం' అనబడే 'మేలుకొలుపు' సేవ తో ఆ రోజు నిర్వహించబోయే పూజా కార్యక్రమం ప్రారంభమై బంగారు వాకిలి ద్వారములు తెరుస్తారు. తిరుమల లో ప్రతిరోజు నేటికి ప్రప్రధమంగా శ్రీవారి దర్శన భాగ్యాన్ని పొందుతున్న వ్యక్తి 'సన్నిధి గొల్ల'. ఆదిలో శ్రీ వేంకటేశ్వరస్వామి వారిచే మొదటి దర్శన భాగ్యాన్ని వరం గా పొందిన ఆనాటి గోపాలకుని (యాదవుని) సంతతికి చెందిన వ్యక్తే ఈ గొల్ల.
తిరుమల స్వామి వారి సన్నిధి సేవతో సంబంధించిన వ్యక్తి కాబట్టి 'సన్నిధి గొల్ల' అని అంటారు. ప్రతి దినం బ్రహ్మ ముహూర్తంలో (తెల్లవారు జామున 2-30 నుండి 3-00 గంటల ప్రాంతం లో) సన్నిధి గొల్ల శుచిస్నాతుడై తిరునామాన్ని ధరించి గోవింద నామాన్ని పఠిస్తూ దివిటీ (కాగడ) పట్టుకొని తిరుమల ఉత్తర మాడవీధి లోని శ్రీవారి నిత్యసేవా కైంకర్యపరులైన శ్రీ వైఖానస
అర్చకుల తిరుమాళిగ (ఇంటికి) వెళ్ళి భక్తిపూర్వకంగా వారికి నమస్కరించి అర్చక స్వాములను ఆలయానికి ఆహ్వానిస్తాడు. శ్రీవారి అర్చకులు శుచిస్నాతులై, ద్వాదశ ఊర్ధ్వపుండ్రాలను(12 నామాలు) ధరించి, సంధ్యానుష్టానాదులు పూర్తి చేసి ఆలయానికి
బయలుదేరుతారు.

శ్రీవారి ఆలయ మహద్వారం వద్దకు రాగానే అక్కడ ఉత్తరం వైపున వున్న చిన్న మంటపం(నగారా మంటపం లేదా నౌబత్ ఖానా) లో అర్చకుల రాకను తెలియజేయడానికన్నట్టు పెద్ద పలక గంటను మోగిస్తారు. అర్చకులు ఆలయంలోనికి ప్రవేశించి బంగారువాకిలి వద్ద వేచి వుంటారు. ఈ లోగా పెద్ద జీయంగార్, చిన్న జీయంగార్ స్వాములు, ఏకాంగి స్వామి, ఆలయ అధికారులు తలుపులు తెరువడానికి సిద్ధంగా వుంటారు. ఇంతలో సుప్రభాత సేవకు నిర్ణీత రుసుము చెల్లించిన భక్తులను 'వైకుంఠం క్యూ' ద్వారా ఆలయం లోనికి అనుమతిస్తారు. వీరంతా బంగారువాకిలి ముందు దక్షిణం వైపు పురుషులు - ఉత్తరం వైపు స్త్రీలు వరుసగా నిలిచి వుంటారు. ఇలా అందరూ సిద్ధంగా వుండగా సమయం 3 గంటలు కాగానే, అర్చకులు 'కుంచకోల' అనబడే తాళాలతో ' కౌసల్యా సుప్రజా రామ పూర్వా సంధ్యా ప్రవర్తతే' అని బిగ్గరగా సుప్రభాతాన్ని ప్రారంభిస్తూ బంగారువాకిలి ద్వారములను తెరుస్తారు. ముందుగా సన్నిధి గొల్ల, వెనుకనే వరుసగా అర్చకస్వాములు, జీయంగారు స్వాములు మరియూ ఏకాంగి మహంతు మఠం వారు తెచ్చిన పాలు, చక్కెర,వెన్న, తాంబూలం గల పళ్ళేన్ని తీసుకుని అందరూ లోనికి వెళతారు. బంగారువాకిలి ముందు నిలిచి వున్న వేదపారాయణదార్లు అర్చకులు ప్రారంభించిన సుప్రభాతాన్ని శ్రావ్యంగా పఠిస్తారు. ఇంతలో వీరితో పాటుగా తాళ్ళపాక అన్నమయ్య వంశీయులొకరు అన్నమయ్య కీర్తననొకదానిని ఆలపిస్తూవుండగా, అర్చకులు లోపలికి వెళ్ళిన వెంటనే శయన మండపంలో పాన్పు పై పవళించి వున్న భోగ శ్రీనివాసమూర్తి స్వామి విగ్రహాన్ని అత్యంత భక్తి శ్రద్ధలతో గర్భగుడి లోనికి తీసుకుని వెళతారు. బంగారు వాకిలి బయట సుప్రభాత పఠనం జరుగుతూ ఉండగా సన్నిధి లో శ్రీవారి కి మొట్టమొదటి నివేదనగా పాలు (పచ్చి ఆవు పాలు) సమర్పిస్తారు. తర్వాత శ్రీవైఖానసులైన
అర్చకులు శ్రీవారి గడ్డం పై పచ్చకర్పూరపు చుక్క ని అందంగా అలంకరిస్తారు. తర్వాత స్వామివారికి కర్పూర నీరాజనం సమర్పించి ముందుగా బంగారు పంచ పాత్రలో రాత్రి ఏకాంత సేవానంతరం బ్రహ్మాది దేవతలర్చించిన తీర్ధాన్ని అర్చకులు స్వీకరించి తర్వాత జీయంగార్ స్వామికి తీర్థం, శఠారి ఇచ్చిన అనంతరం సుప్రభాతాన్ని పఠించిన వేదపారాయణదార్లు, మొదలైన వార్లు, భక్తులు లోనికి వచ్చి శ్రీవారి ని విశ్వరూప దర్శనం చేసుకుంటారు. సుప్రభాత సేవ ఆర్జిత సేవ అనగా నిర్ణీత రుసుము
చెల్లించి భక్తులు సేవలో పాల్గొనవచ్చు. ఈ సేవ కు రుసుము రూ. 120-00. సుమారు 1 సంవత్సరం ముందుగా అడ్వాన్స్ రిజర్వేషన్ చేస్కోవచ్చు. సిఫార్సు లేఖల ద్వారా ఒక రోజు ముందుగా కూడా ఈ   సేవ టికెట్లు పొందవచ్చు. ఈ సిఫార్సు లేఖలను తిరుమల జే.ఈ.ఓ వారి క్యాంపు కార్యాలయంలో సమర్పించి టిక్కెట్లు పొందవచ్చు. ఈ విధంగా ఖరీదు చేసే టిక్కెట్టు వెల 240-00 వుంటుంది. సంవత్సరంలో ఒక్క మార్గశిర
(డిసెంబర్ 16 నుండి జనవరి 14 వరకు) మాసంలో మాత్రం ఈ సేవను నిర్వహించరు. సుప్రభాతం స్థానంలో ధనుర్మాసం 30 రోజుల పాటు 'తిరుప్పావై' (గోదాదేవి రచించిన భక్తి పాటలు) పఠిస్తారు. ఈ తిరుప్పావై ఆర్జిత సేవ కాదు, ఏకాంతంగా నిర్వహిస్తారు.

ఏడుకొండలవాడా..వేంకటరమణా..
                      గోవిందా.... గోవింద
                                     

                        🌷🙏🌷

   🙏లోకా సమస్తా సుఖినోభవన్తు🙏
*******************

శ్రీకృష్ణుని అష్టభార్యలు

కృష్ణ భగవానుడు ఇంద్రప్రస్థంలో ఉన్న పాండవుల వద్దకు వెళ్ళాడు. అక్కడ పాండవుల చేత సేవింపబడుతున్నాడు. కుంతీదేవి కృష్ణపరమాత్మను ఎప్పుడూ కేవలం ఆమె దేహబంధువుగా చూడలేదు. ఆవిడ ఎప్పుడూ ఆయన యందు పరమాత్మ తత్త్వమును చూస్తూ కృష్ణ పరమాత్మను స్తోత్రం చేస్తూ ఉండేది. ఆయన కుంతీదేవి చేత, ధర్మరాజు చేత ఇతర పాండవ ప్రముఖుల చేత స్తుతింపబడ్డాడు. కృష్ణ పరమాత్మకు అర్జునునియందు ప్రీతి ఎక్కువ. ఆయన అర్జునునకు సారధ్యం చేస్తూ ఉంటాడు. దాని వెనక ఉన్న రహస్యం వేరు.
యత్ర యోగేశ్వరః కృష్ణో యత్ర పార్థో ధనుర్ధరః!
తత్ర శ్రీర్విజయో భూతిః ధ్రువా నీతిర్మతిర్మమ!
ఎక్కడయితే మన జీవన రథమును నడపడానికి చోదకునిగా, సారథిగా శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ ఉంటారో, అక్కడ మన వెనక కూర్చుని మన రథమును ఆయన నడిపిస్తున్నారని నమ్మి, ఆయనకు పగ్గములు అప్పజెప్పితే వారికి జీవితంలో విజయం తప్ప అపజయము ఉండదు. ఎప్పుడూ కృష్ణ పరమాత్మ అర్జునుని రథమునకు సారథ్యం చేస్తూ ఉంటారు.  మహానుభావుడు ఇంద్రప్రస్థమును చేరిన తరువాత ఒకరోజు అర్జునునితో కలిసి వేటకు బయలుదేరి వెళ్ళారు. అనేకమయిన మృగములను వేటాడి డస్సిపోయారు. దాహం వేసింది. ఇద్దరూ యమునా నదిలోని నీటిని దోసిళ్ళతో తీసుకుని త్రాగారు. ఇద్దరూ ఒడ్డున కూర్చున్నారు. వేటాడిన మృగములన్నింటిని ఇంద్రప్రస్థమునకు పంపించారు. వారిద్దరూ మాట్లాడుకుంటూ ఉండగా యమునా నదిలో నుండి ఒక స్త్రీ బయటకు వచ్చింది. ఆవిడ నిండు యౌవనంలో ఉన్నది. మహా సౌందర్యవతి. ఆవిడ ఒడ్డున తిరుగుతుంటే అర్జునుడు వెళ్లి పలకరించాడు. ‘అమ్మా నీవు చాలా అందగత్తెవి. మంచి యౌవనములో ఉన్నావు. నీ ప్రవర్తన చూస్తుంటే నీవు వివాహమునందు ఆసక్తిని కుదురుకున్న దానిలా ఉన్నావు. నీవు ఎవరిని వలచి ఈ ప్రాంతమునందు తిరుగుతున్నావో తెలియజేయవలసింది’ అని అడిగాడు. ఆవిడ ఒక చిత్రమయిన జవాబు చెప్పింది. ‘నేను సూర్య నారాయణ మూర్తి కుమార్తెను. నన్ను కాళింది అని పిలుస్తారు. నేను యమునానదిలో  ఉంటాను. నేను జన్మించినప్పుడు నాతండ్రి ఒకమాట చెప్పాడు. యమునానది ఒడ్డున ఒకరోజున కృష్ణ పరమాత్మ దాహం వేసి దాహార్తి తీర్చుకోవడానికి యమునలోని నీళ్ళు త్రాగుతారు. ఆనాడు నిన్ను చూస్తారు. చూసి నిన్ను పరిణయం చేసుకుంటారు’ అని మా తండ్రిగారు నాకు చెప్పి ఉన్నారు. నేను కృష్ణుడిని భర్తగా పొందడానికి ఈ ఒడ్డున తిరుగుతున్నాను’ అని చెప్పింది. అర్జునుడు కృష్ణ భగవానుని చూపించి ‘వారే కృష్ణ భగవానుడు’ అని ఆమెకు చెప్పి ఆమెను మొదట ఇంద్రప్రస్థమునకు పంపిస్తాడు. కృష్ణ పరమాత్మ ఆమెను ద్వారకకు తీసుకువెళ్ళి అక్కడ కాళిందిని వివాహం చేసుకున్నాడు. ఇప్పటికి కృష్ణుని భార్యలు నలుగురు అయ్యారు. రుక్మిణి, సత్యభామ, జాంబవతి, కాళింది.
ఆతరువాత ఒకసారి కృష్ణ పరమాత్మ ఖాండవ వనమును దహించడం కోసం అర్జునుని తీసుకువెళ్ళారు. ఖాండవ వన దహనం అయిన తరువాత అగ్నిహోత్రుడు సంతోషించి గాండీవమును,  అక్షయ బాణ తూణీరములను అర్జునునకు బహూకరించాడు. కృష్ణుడు పక్కన లేకపోతే అర్జునుడికి శత్రు సంహారం చేయగలిగిన ఇంత సామగ్రి రావడం కూడా కష్టమే. కృష్ణుడు తాను శత్రు సంహారం చేశాడు. ఆర్జునుడిని శత్రు సంహారం చేయగల రీతిలో మలచుకున్నాడు. అదీ శ్రీకృష్ణుని గొప్పతనం. తదనంతరము నందు మయుడనే రాక్షసుడు ఖాండవవనం దహింప బడుతుంటే కృష్ణార్జునుల చేత రక్షింపబడ్డాడు. ఆయనే మయసభను నిర్మించి పాండవులకు కానుకగా ఇచ్చాడు.
అవంతీ రాజ్యమును విందానువిందులు అనబడే వారు పరిపాలిస్తూ ఉండేవారు. వీరి తల్లిగారి పేరు రాజాధిదేవి. ఆవిడ శ్రీకృష్ణుని మేనత్త. ఆవిడకి ఒక కుమార్తె ఉన్నది. ఆవిడ పేరు మిత్రవింద. మిత్రవిందను ఆమె సోదరులయిన విందానువిందులు దుర్యోధనునికిచ్చి వివాహం చేయాలని సంకల్పం చేశారు. వాళ్లకి కౌరవులంటే ప్రీతి. కృష్ణ పరమాత్మ తన మేనత్త కూతురయిన మిత్రవిందను వివాహం చేసుకోవాలన్న సంకల్పముతో ఆ స్వయంవర మంటపమును చేరుకొని, రాజులందరిని పరిమార్చి స్వయంవర మంటపంలో మిత్రవిందను భార్యగా స్వీకరించాడు.
కోసల రాజ్యమును నగ్నజిత్తు అనబడే రాజు పరిపాలిస్తూ ఉండేవాడు. ఆయనకు ఒక కుమార్తె ఉన్నది. ఆమె పేరు నాగ్నజితి. ఆయన ఒక చిత్రమయిన షరతు పెట్టాడు. ‘నా కుమార్తెను ఎవరు వివాహం చేసుకోవాలని అనుకుంటున్నారో వారు నా దగ్గర వున్న ఏడుపొగరు మోతు ఎద్దుల పొగరు అణిచి గెలుస్తారో వానికి మాత్రమే నా కుమార్తె అయిన నాగ్నజితిని యిచ్చి వివాహం చేస్తాను’ అన్నాడు. కృష్ణ పరమాత్మ కోసల రాజ్యమును చేరుకొని ఆ ఏడు ఎద్దుల పొగరు అణిచి వాటిని ఓడించి వీర్య శుల్కంగా ప్రకటింపబడిన నాగ్నజితిని తన భార్యగా స్వీకరించారు.
కృష్ణ భగవానుడి వేరొక మేనత్త ఉన్నది. ఆవిడ పేరు శ్రుతకీర్తి. శ్రుతకీర్తికి ఒక కుమార్తె ఉన్నది. ఆమెపేరు భద్ర. ఆమెకు చిన్నతనం నుండి కృష్ణుడిని వివాహం చేసుకోవాలని కోరిక. కృష్ణ పరమాత్మ ఆ కన్యను వివాహం చేసుకున్నారు.
తదనంతరము మద్రరాజు కుమార్తెయిన లక్షణ అనబడే కన్యను వివాహం చేసుకున్నారు.
అలా భగవానుడికి ఎనమండుగురు భార్యలయ్యారు. అష్టభార్యలతో సర్వ సంపదలతో భగవానుడు తులతూగుతున్నాడు. ఎనమండుగురు భార్యలని చెప్పడం వెనక ఒక రహస్యం ఉన్నది. యథార్థమునకు కృష్ణ భగవానుడు అంతమంది స్త్రీలను వివాహం చేసుకుని దక్షిణ నాయకుడై వీళ్ళందరితో సరససల్లాపములతో కాలం గడపాలని వచ్చిన అవతారం కాదు. కృష్ణ పరమాత్మ అవతారమును అర్థం చేసుకోవడం చాలా కష్టం.
భార్య అనే శబ్దము చేత ఆరు లక్షణములను ఆవిష్కరిస్తారు. భార్య అనగానే ఆమె భర్తతో ఆరు రకములయిన సంబంధములను కలిగి ఉంటుందని మనము అర్థం చేసుకోవాలి. ఈ ఆరు లక్షణములు ఆమెకు వేరొక పురుషునితో ఉండవు. భార్య అనునది భర్తకి మాత్రమే చెందినది. ఈశ్వర చైతన్యం లేకపతే ఎనిమిది వస్తువులు జడం అయి ఉండిపోతాయి. ప్రకృతి ఎనిమిది రకములుగా భాసిస్తూ ఉంటుంది.
భూమిరాపోనలో వాయుః ఖం మనో బుద్ధిరేవ చ!
అహంకార ఇతీయం మే భిన్నా ప్రకృతి రష్టధా!!
అవే పృథివి ఆపస్ తేజో వాయు ఆకాశములనబడే పంచభూతములు మరియు మనస్సు బుద్ధి అహంకారములు. మొత్తం ఎనిమిది. ఈ ఎనిమిదింటి సంఘాతమే ఈ శరీరము. ఈశ్వరుడు పురుషుడై జడమయిన ప్రకృతికి చైతన్యము కలిగిస్తాడు. ఈ ఎనిమిది ఈశ్వరుడు లోపల ఉన్నప్పుడు మాత్రమే కదులుతున్నాయి. ఈశ్వరుడు లేకపోతే శివము శవము అయిపోతుంది. ఈ ఎనిమిదింటిని కదుపుతున్నవాడు ఎవరో వాడు పురుషుడు.  కృష్ణుడు ఎనమండుగురినే చేసుకోవాలి. అందుకనే కృష్ణునికి భార్యలు ఎనిమిదిమంది. ఇదీ అందులో ఉన్న రహస్యం.
జ్ఞాన స్థాయిలో దర్శనం చేసిన వారికి మాత్రమే ఈ విషయం అవగాహన అవుతుంది.  భాగవతమును రెండుగా వినాలని చెపుతారు. అర్థమయిన చోట జ్ఞానిగా వినాలి. అర్థం కాని చోట భక్తునిగా వినాలి.

******************

Unknown facts about God Krishna

Astrospeak Team | Feb 5, 2018, 13:24 IST

The much-loved god, Krishna has made a great impression on mankind. From educating us on Dharma to enlightening us about the realities of life, Lord Krishna has always remained a source of knowledge and wisdom. And whether it's the legends from his childhood or that from Bhagavatam, he is known to be a divine individual that connects well with humankind. Most of us claim to be well-versed with him and his stories, but there are a fact or two that we may not be aware of. This blog brings some of those unknown things about Lord Krishna to add more to your knowledge of him.

The much-loved god, Krishna has made a great impression on mankind. From educating us on Dharma to enlightening us about the realities of life, Lord Krishna has always remained a source of knowledge and wisdom. And whether it's the legends from his childhood or that from Bhagavatam, he is known to be a divine individual that connects well with humankind. Most of us claim to be well-versed with him and his stories, but there are a fact or two that we may not be aware of. This blog brings some of those unknown things about Lord Krishna to add more to your knowledge of him.

1. The much-loved god, Krishna has made a great impression on mankind. From educating us on Dharma to enlightening us about the realities of life, Lord Krishna has always remained a source of knowledge and wisdom. And whether it's the legends from his childhood or that from Bhagavatam, he is known to be a divine individual that connects well with humankind. Most of us claim to be well-versed with him and his stories, but there are a fact or two that we may not be aware of. This blog brings some of those unknown things about Lord Krishna to add more to your knowledge of him.

2. The name of Lord Krishna is basically an adjective, which means ‘black’ or ‘dark,’ another popular meaning of the name is ‘all attractive.’

READ MORE FROM 

The last day for public feedback to the draft environment notification ended on August 11. Activists say if the bill is implemented, it may undo work done by the courts, burden them further

Can you get Covid-19 from a walk in the park when nobody else is around? If not, why are scientists calling it an ‘airborne disease’?

3. There are about 108 names of Lord Krishna and popular ones are, Govind, Devakinandan, Mohan, Gopal, Shyam, Ghanshyam, Hari, Baanke Bihari and Girdhari.

4. Once upon a time, Lord Krishna was against the orthodox form of worship of the Vedic Gods like Indra. According to Bhagavad Gita, Lord Krishna wanted villagers of Brindavan to worship the Govardhan Hill instead of Indra, as it will bring rain, which will help the agriculture. God Indra sent out a huge storm out of immense anger but Lord Krishna rescued the people by lifting the Govardhan Hill and using it as an umbrella to protect the villagers.

5. Lord Krishna had 8 wives including Rukmini, which together were called the Ashtabharya. It is believed that Lord Krishna abducted Rukmini, the Vidarbha Princess because she requested him to save her from marrying Shishupala. The name of other 7 wives of areLakhsmana, Bhadra, Satyabhama, Kalindi, Jambavati, Nagnajiti and Mitravinda.

6. Once, Lord Krishna took his Virat form to kill Shishupal. And, it is believed that even Dhritarashtra got his vision back during this time to be able to see this form of Krishna. During the crowing of Yudhishthira, Shishupal abused Lord Krishna for more than hundred times, but as he had promised Shishupal mother not to harm him, he forgave Shishupal. But, when the abuse crossed the number 100, he killed Shishupal. It is said that Shishupala and Dantavakra were the reincarnations of Vishnu’s gatekeepers Jaya and Vijaya, who were cursed to be born on Earth.

7. Gandhari cursed the Yadu Dynasty that they will perish after 36 years, and Lord Krishna said Tathastu (so be it). Gandhari was furious as she thought if Krishna wanted to solve this issue, he could have done so, but he didn’t. This is because Lord Krishna himself wanted this War to happen, as he felt that the entire kingdom had become sinful.

8. Krishna seems to be beyond the limits of nature or that of death or anything related to human life. He doesn’t seem to grow old in the history despite passing of several decades. Mahabharata many times showed that Lord Krishna is not subject to any limitations. This is proved in one such incident, where Duryodhana tries to arrest Krishna where his body bursts showing all creation within him.

9. Lord Krishna is also the part of Jain religion. He is referred as Vasudeva.

10. The Buddhist Jataka tales also mentions Lord Krishna. In the Vaibhav Jataka, he is showcased as the prince and legendary figure in India who cuts off his evil uncle Kansa’s head and kill all the kings to rule over Jambudvipa.

11. It is also believed that Lord Krishna was a “Manifestation of God”, or one of the prophets who has revealed the ‘Word of God’ to people on earth. Thus, it is said that he shares a powerful image with Abraham, Moses, Zoroaster, Buddha, Muhammad and Jesus.

12. It is said that Lord Krishna and Draupadi were brothers and sisters. And Draupadi was born to help Lord Krishna to destroy the sinful kings. It is believed that Draupadi is the incarnation of Goddess Parvati and Lord Krishna is the incarnation of Lord Vishnu, who is the brother of Goddess Parvati.

13. Lord Krishna granted Eklavya a wish after he sacrificed his thumb to Dronacharya. He was granted another incarnation as Dhrishtadyumna who stepped out of the yajna fire to kill Dronacharya.

14. Despite the popularity of Radha Krishna love tale, there are no signs of the existence of Radha in Shrimad Bhagavatam or Mahabharata or the Harivamsam, which is about the life of Lord Krishna only.

15. Krishna was related to the Pandavas. Kunti, the mother of the Pandavas was actually Vasudev's sister. Vasudev was Krishna's father.

16. When Krishna used to blow his conch, Panchjanya, it was the war cry for the Pandavas in Kurukshetra. Krishna's conch had powerful reverberations all over the world when blown. Krishna used to blow his conch to signal the start of the battle of Kurukshetra and also at the end to symbolise the victory of dharma.

17. With the growing bhakti movement, Krishna became a favourite subject of the arts. The songs of the Gita Govinda became popular across India and it added to the repository of both folk and classical singing. The classical Indian dances, especially Odissi and Manipuri, reveals a lot on the story. The 'Rasa Lila' dances performed in Vrindavan shares elements with Kathak,with some cycles, such as Krishnattam, traditionally restricted to the Guruvayur temple, the precursor of Kathakali.

18. Krishna killed Putana, who transformed herself as a nurse, and the tornado demon Trinavarta both sent by Kansa for Krishna's life. He won over the serpent Kaliya, who poisoned the waters of Yamuna river, leading to the death of so many cows. Hindu art depicts Krishna dancing on the multi-hooded Kaliya.

19. It is believed that there were a number of curses due to which Lord Krishna died. Gandhari’s curse on Krishna was that he and his clan will perish in 36 years. Whereas, Sage Durvasa, cursed Lord Krishna when he was angry at the fact that Krishna did not apply Kheer on his feet. He said Lord Krishna will die by his foot.

*****************

శ్రీ కేశవాష్టకం

1) నమో భగవతే కేశవాయ
   సకలనిగమాగమసంస్తుతవైభవాయ
   కౄరమధుకైటభాసురప్రాణహరణాయ
    పరమపావనసుపర్ణవాహనరూఢాయ ||

2) నమో భగవతే కేశవాయ
   రక్షాకరశంఖచక్రగదాపద్మశాఙ్గధరాయ
   శ్రీమహాలక్ష్మీహృదయాంబుజస్థితాయ
   పరాశరమైత్రేయాదిఋషిపూజితాయ ||

3) నమో భగవతే కేశవాయ
   ధర్మసంస్థాపననిర్వాహణాధ్యక్షాయ
   బ్రహ్మజ్ఞానానందదవేదపురుషాయ
   పావనగంగానదీజన్మస్థలాయ ||

4) నమో భగవతే కేశవాయ
   మరుద్గణాదిసంస్తుతపల్లవపదాయ 
   ఆదిశేషతల్పసుఖాసీనశయనాయ
   అష్టోత్తరశతదివ్యదేశసునివాసాయ ||

5) నమో భగవతే కేశవాయ
   నభోమండలవ్యాప్తచరకాంతివపుషాయ
   ప్రహ్లాదాదిభక్తమానసచరరాజహంసాయ
   హిరణ్యాక్షాదిదానవహరభక్తాళిరక్షకాయ ||

6) నమో భగవతే కేశవాయ
   అసమానబ్రహ్మతేజోమయవామనస్వరూపాయ 
   గోవర్ధనోద్ధరగోగోపబాలకసుసంరక్షకశ్రీగోవిందాయ
   రావణగర్వాపహారవిభీషణరాజ్యదరామచంద్రాయ ||

7) నమో భగవతే కేశవాయ
   ఏకవింశతిపర్యాయక్షత్రియకులనాశకశ్రీపరశురామాయ
   వేదవేదాంగవిభాజ్యపురాణరచనాప్రావీణ్యవేదవ్యాసాయ
   సంఖ్యాతత్త్వప్రబోధకపావనశ్రీకపిలమహర్షిస్వరూపాయ ||

8) నమో భగవతే కేశవాయ
   స్థావరజంగమాత్మకవిశ్వవ్యాప్తశరీరాయ
   త్రిభువనైకసమ్మోహనజగన్మోహినీస్వరూపాయ
   శుభపరంపరాప్రదాయకసాలగ్రామస్వరూపాయ ||


   సర్వం శ్రీకేశవస్వామిదివ్యచరణారవిందార్పణమస్తు
*******************

నీతి కథ

🌺తన చివరి శ్వాసను విడుస్తున్న , జటాయువు నేను రావణుడితో గెలవలేనని నాకు తెలుసు, అయినా కానీ నేను పోరాడాను. నేను పోరాడకపోతే, రాబోయే తరాలవారు నన్ను పిరికి వాడు అని అనుకుంటారు.

రావణుడు జటాయువు రెండు రెక్కలను తెంచినప్పుడు. అప్పుడు  మృత్యువు వచ్చింది. అపుడు జటాయువు మృత్యువుకు సవాలు విసిరాడు.

"జాగ్రత్త! ఓ మృత్యువా ! ముందుకు రావడానికి సాహసం చేయద్దు. నేను ఎప్పటివరుకు మరణాన్ని అంగీకరించనో, అప్పటి వరకు నువ్వు నన్ను తాకవద్దు. నేను సీతామాత యొక్క సమాచారం  "ప్రభు శ్రీరాముడి" కి చెప్పనంత వరకు నా వద్దకు రావద్దు అన్నాడు! మరణం జటాయువును తాకలేకపోతోంది, అది నిలబడి   వణుకుతూనే ఉంది. మరణం అప్పటివరకు కదలకుండా నిల్చునే వుంది, వణుకుతూనే ఉంది. తాను  కోరుకోగానే చనిపోయే వరం జటాయువుకి వచ్చింది.

కానీ మహాభారతానికి చెందిన భీష్మ పితామహుడు  ఆరు నెలలు బాణాల అంపశయ్య మీద పడుకుని మరణం కోసం ఎదురు చూశాడు. అతని కళ్ళలో కన్నీళ్ళు. ఏడుస్తూవున్నాడు. కానీ భగవంతుడు మనస్సులో తనకి తాను  చిరునవ్వు నవ్వుతున్నారు!

ఈ దృశ్యం చాలా అలౌకికమైనది.

రామాయణంలో జటాయువు శ్రీరాముడి  ఒడిలో పడుకున్నాడు. ప్రభు "శ్రీరామ్" ఏడుస్తున్నాడు మరియు జటాయువు చిరునవ్వు నవ్వుతున్నాడు.

అక్కడ మహాభారతంలో,

భీష్మ పితామహుడు  ఏడుస్తున్నాడు మరియు "శ్రీ కృష్ణుడు" చిరునవ్వు నవ్వుతున్నాడు. తేడా ఉందా లేదా?

అదే సమయంలో , జటాయువుకు ప్రభువు "శ్రీరాముడి" ఒడి పాన్పుగా  అయింది. కాని భీష్మపితామహుడు  చనిపోయేటప్పుడు బాణం పాన్పుగా అయింది!

జటాయువు తన కర్మ బలం ద్వారా ప్రభు "శ్రీరాముడి" యొక్క ఒడిలో ప్రాణ త్యాగం చేసాడు.  జటాయువు ప్రభు శ్రీరాముడి శరణులోకి చేరాడు. మరియు బాణాలపై భీష్మపితామహుడు  ఏడుస్తున్నాడు.

ఇంత తేడా ఎందుకు?

ఇంతటి తేడా ఏమిటంటే,

ద్రౌపది ప్రతిష్టను నిండు సభలో  పరువు తీస్తున్నా భీష్మ పితామహుడు  చూశాడు. అడ్డుకోలేకపోయాడు!
దుశ్శాసనునికి  ధైర్యం ఇచ్చారు. దుర్యోధనుడికి అవకాశం ఇచ్చాడు. కాని ద్రౌపది ఏడుస్తూనే ఉంది. ఏడుస్తూ, అరుస్తూ,అరుస్తూ వున్నా సరే భీష్మ పితామహుడు తల వంచుకునే వున్నాడు. ద్రౌపదిని రక్షించలేదు.

దీని ఫలితం ఏమిటంటే, మరణం కోరుకున్నప్పుడే  వరం వచ్చిన తరువాత కూడా, బాణాల అంపశయ్య దొరికింది.

జటాయువు స్త్రీని సన్మానించాడు. తన ప్రాణాన్ని త్యాగం చేశాడు, కాబట్టి చనిపోతున్నప్పుడు, అతనికి ప్రభు “శ్రీరాముడి” ఒడి అనే పాన్పు లభించింది!

ఇతరులుకు తప్పు జరిగిందని చూసి  కూడా ఎవరు కళ్ళు తిప్పు కుంటారో,  వారి గతి భీష్ముడిలా అవుతుంది. ఎవరైతే ఫలితం తెలిసినప్పటికీ, ఇతరుల కోసం పోరాడుతారో వారు, మహాత్మ జటాయువులా కీర్తి సంపాదిస్తారు.

 "నిజం అనేది  కలత చెందుతుంది, కానీ ఓడిపోదు."

" సత్యమేవ జయతే
***************

భారతం ఓ జ్ఞాన భాండాగారం!

ఇటీవల ఉత్తరప్రదేశ్‌లోని సనౌలి గ్రామంలో మహాభారత కాలం నాటి కత్తులు, రథాలు, సమాధులు పురావస్తుశాఖ తవ్వకాల్లో బయటపడ్డాయి. క్రీస్తుపూర్వం రెండువేల సంవత్సరాల నాటి ఈ వస్తువులు, సమాధులు అనేక ఆసక్తికర అంశాలను వెల్లడించే అవకాశాలున్నాయి. ఇక రామాయణ కాలం నాటి ఆనవాళ్లు సైతం అక్కడక్కడా కనిపిస్తున్నాయి. 

అంతరిక్షం నుంచి ‘నాసా’ చిత్రించిన ఫొటోల్లో ‘రామసేతు’ కనిపించడంతో దానిపై పరిశోధనలు జరుపుతున్నారు. వినూత్న సాంకేతిక నైపుణ్యంతో మానవులు (వానరులు) నిర్మించిన వారధిగా ‘రామసేతు’ను గుర్తించారు. ఈ వారధి కొంత భాగం కూల్చేందుకు చేసిన ప్రయత్నాన్ని విజయవంతంగా అడ్డుకున్నారు. దాంతో చాలామంది మనోభావాలు దెబ్బతినకుండా కాపాడగలిగారు.

లంకకు చెందిన రావణుడు ఓ బ్రాహ్మణుడు. అతను ఇప్పటి ఉత్తరప్రదేశ్‌లోని నోయిడాకు సమీపంలోని ఓ గ్రామంలో జన్మించాడని పరిశోధకులు విశ్వసిస్తున్నారు. ఇప్పటికీ ఆ గ్రామం ఉండటం విశేషం. అతని భార్య మండోదరిది కూడా ఉత్తర భారతంలోని ఓ గ్రామమని తెలుస్తోంది. 

ఈ వివరాలతో ఆర్య-ద్రావిడ వాదనలకు దాదాపుగా తెరపడింది. బ్రిటీషు వారి కుట్ర.. కొంత మంది స్వార్థప్రయోజకులైన చరిత్రకారుల రాతల తప్పులతడకగా తేలుతోంది. కైబర్ కనుమ ద్వారా విదేశీయులైన ఆర్యులు వచ్చారని, స్థానికులను లొంగదీసుకున్నారని, దక్షిణాది వారిని తరమడం వల్ల వారు మరింత ‘కింద’కు వెళ్ళారని, ద్రావిడులు తమ స్వయం ప్రతిపత్తికోసం పోరాడారని, భారతదేశానికి మూలవాసులు ద్రావిడులేనని, రావణుడు కూడా ద్రావిడ మహారాజు అని... ఇలా రకరకాల కట్టుకథలు చాలాకాలం చెలామణిలో ఉన్నాయి.

 దక్షిణ భారతదేశంలో ముఖ్యంగా తమిళనాడులో ద్రవిడ రాజకీయాలు చాలాకాలం ఈ ‘ఊహాగానం’పైనే ఆధారపడి నడిచాయి. విచిత్రమేమిటంటే జ్ఞాన సంపన్నులమనుకునే మార్క్సిస్టులు-మావోలు సైతం ఈ ఊహాగానాలకే ఊతమిచ్చారు, ఊపిరిపోశారు. ఇప్పుడు క్రమంగా ఆ ‘నమ్మకం’ కరిగిపోతోంది, వాస్తవాలు వెలుగు చూస్తున్నాయి. ద్రవిడ-ఆర్యుల సిద్ధాంతం కొంతమంది తమ పబ్బం గడుపుకోవడానికి సృష్టించిన పుక్కిటి పురాణమని వెల్లడైంది.

రామాయణాన్ని రాసిన వాల్మీకి బ్రాహ్మణుడు కాదు, అగ్రకుల ఆర్యుడు కాదు.. ఓ నిమ్నజాతికి చెందినవాడు. భారతాన్ని రాసిన వ్యాసుడు వర్తమాన పదంలో చెప్పాలంటే ఓ బడుగువర్గానికి చెందినవాడు. మహాకవి కాళిదాసు కట్టెలు కొట్టుకుని జీవించే ఓ పేద కుటుంబానికి చెందినవాడు. ఇలా అనేకమంది రుషులు, మహర్షులు, కవులు, జ్ఞాన సంపన్నులు సమాజంలోని కింది తరగతుల నుంచి వచ్చిన వారేనని తేటతెల్లమవుతోంది. వీరినే అప్పటి సమాజం, ఇప్పటి సమాజం గౌరవిస్తోంది. ఇందులో ఆర్యులు గాని, ఆనాటి అగ్రవర్ణాల వారు గాని ద్రవిడులను ‘తొక్కి’వేశారన్న భావన, అణచిపెట్టారన్న ఆలోచన కనిపించదు.

 కేవలం ‘జ్ఞానం’ ఉత్తుంగ తరంగంలా ఎగిసిపడటమే కనిపిస్తుంది. ఆ జ్ఞానం అగ్రవర్ణాల వారి వద్ద ఉన్నదా? నిమ్నజాతుల వద్ద ఉన్నదా? అన్నది అప్రస్తుతం. ఇదే పరంపర ఇంకా కొనసాగుతోంది. ఇదే ఈ దేశపు గొప్పదనం. దీన్ని ఎవరు తొక్కిపెట్టి, ఏదేదో ప్రదర్శించాలని ప్రయత్నించినా బీజంలోని సత్తువలా భూమిలోంచి మళ్లీ మళ్లీ తన్నుకువస్తూనే ఉంది.

వాస్తవానికి రావణుడు బ్రాహ్మణుడైనా, అగ్రవర్ణానికి చెందిన విద్వాంసుడైనా, గొప్ప పండితుడైనా, పరాక్రమవంతుడైనా, కుబేరుడిని కొల్లగొట్టినా ‘కాలం’ అతణ్ణి గుర్తుపెట్టుకోలేదు. ‘దిగువ మెట్టు’పై ఉన్న క్షత్రియుడైన రాముడినే ‘కాలం’ గుర్తుపెట్టుకుంది. అగ్రవర్ణాల వారైన బ్రాహ్మణులు సైతం గుణ సంపన్నుడైన రాముడినే అనాదిగా ఆరాధిస్తున్నారు. ఈ ఒక్క ‘మెలకువ’ అవగతమైతే మానవజాతి చరిత్ర చాలావరకూ అర్థమవుతుంది. దళితుల నుంచి మొదలుకుని నిచ్చెన మెట్ల సమాజంలో ఎత్తున ఉన్న అగ్రవర్ణాల వారందరూ ఆ క్షత్రియ జ్ఞానవంతుడినే, పరాక్రమవంతుడినే కొలుస్తున్నారంటే ముఖ్యంగా భరతఖండంలోని ‘చైతన్యం’ ఎలాంటిదో ఇట్టే అవగతమవుతుంది! దీన్ని పట్టుకోవడం మాని, ఏవేవో సిద్ధాంతాలంటూ ఊరేగితే ఒరిగేది ఏమిటి? వాస్తవాల్ని దర్శించేవాడే పదిమందికి ఆదర్శంగా నిలిచే అవకాశాలుంటాయి. వారికి మార్గదర్శనం చేసే వీలుంటుంది.

ఈ ముఖ్య విషయాన్ని విస్మరించి, కర్తవ్యాలు, బాధ్యతలపై ఆధారపడిన ‘వర్ణ వ్యవస్థ’నే అంతిమంగా భావించి అందులో దొర్లిన దోషాలను, తప్పులను తుపాకులతో, బాంబులతో సరిదిద్దుతామని కొందరు బయలుదేరడం విషాదాంత నాటకాన్ని ముందే ప్రదర్శించినట్టవుతుంది. గణతంత్రంగా భారత్ వెలుగొందిన ఆ ఆనవాలు ఇంకా సజీవంగా కనిపిస్తున్న విషయాన్ని చూసేందుకు నిరాకరించడం వల్ల, ఆవేశంతో, ఉద్రేకంతో, విశృంఖలంగా వ్యవహరించినందువల్ల గొప్ప వ్యవస్థ పురుడుపోసుకోదని ఇంకెప్పటికి అర్థమవుతుంది? సంకుచితమైన, సంకరమైన ఆలోచనల ‘మైండ్‌సెట్’ను సరిదిద్దుకున్నప్పుడే గొప్ప ఫలితాలు వెలువడుతాయి.గమ్యాన్ని ముద్దాడే దారి కనిపిస్తుంది.

ఎవరు అవునన్నా కాదన్నా రాష్ట్రం, దేశం అత్యంత గౌరవనీయమైనవి, ఆదరణీయమైనవి. వాటిని గాలికి వదిలేస్తే ప్రజల జీవితాలు సైతం గాలిలో కలుస్తాయి. రాష్టమ్రుంటేనే దేశం ఉంటుంది. దేశముంటేనే ప్రపంచముంటుంది. ఇవి పరస్పర ఆధారాలుగా కనిపిస్తాయి. రాష్ట్ర ప్రజల కష్టం వల్లనే ‘ఆర్థికం’ ఏర్పడుతుంది. పరస్పర ఆధార జీవనంతో ముందుకు నడిచే వీలుంటుంది. రాష్ట్రానికి గాక ప్రపంచానికి ప్రాధాన్యతనిస్తే ఎద్దు స్థానంలో బండి, బండి స్థానంలో ఎద్దు నిలిపినట్టుగా ఉంటుంది. అది సరైన వైఖరి అవదు.

ఈ దేశంలో కమ్యూనిస్టులు, మావోయిస్టులు విఫలమవడానికి ప్రధాన కారణం ఇదే. స్వాతంత్య్ర పోరాట కాలంలో భారతీయుల శత్రువైన బ్రిటీషు వారికి సహకరించడం, మద్దతు ప్రకటించడంతో వారు దేశానికన్నా ప్రపంచానికి ఎక్కువ ప్రాధాన్యత ఇవ్వడం, అందుకోసం ప్రాణాలివ్వమని ప్రోత్సహించడం చూస్తే వారి మానసిక స్థితి తేటతెల్లమైంది. అది అలాగే కొనసాగుతూ ఉంది. దాన్ని సరిదిద్దుకోవడానికి ఎన్నో భేషజాలు అడ్డొస్తున్నాయి.అంతర్జాతీయ తెరలు వారి కళ్ళముందు వాలుతున్నాయి. దాంతో వారి ‘ప్రాసంగికత’ క్రమంగా సన్నగిల్లుతోంది. ప్రజల్ని ఉజ్వల భవిష్యత్ దిశగా నడిపించాలనుకునేవారు ఇలా పిడివాదంతో, అవాస్తవాంశాలతో ఊరేగినంత కాలం ఎవరికి ప్రయోజనం? రాష్ట్రాన్ని, దేశాన్ని, ప్రజల అభివృద్ధిని ప్రేమించనంతకాలం ఎంత అంతర్జాతీయ సిద్ధాంతమైనా వెలవెలబోవలసిందేగా!

వర్తమాన సమాజంలో వారి ప్రాపంచిక దృక్పథం ప్రాసంగికతను కోల్పోయిందని వారి అభిమానులే, ఆరాధకులే చెబుతున్నా పట్టించుకోకుండా మూర్ఖంగా వ్యవహరించడం వల్ల ప్రజల జ్ఞానం వృద్ధిచెందుతుందా? ‘జ్ఞానం’ అనే ఇరుసుపైనే యుగయుగాల మానవ జీవితం ఆధారపడి తిరుగుతోందని రామాయణ, మహాభారత కాలాల నాటి అవశేషాలు తెలియజేస్తున్నా పట్టించుకోకుండా- ‘వర్గాలు, వర్గకసి, సాయుధ పోరాటం, ప్రజాసైన్యం..’ అంటూ పలవరిస్తే ప్రజలకది నష్టాన్ని మిగిలిస్తుంది తప్ప ఎలాంటి ప్రయోజనం చేకూర్చదు. ఈ ఇంగిత జ్ఞానం లేకుండా, జ్ఞానంపై పెట్టాల్సినంత దృష్టిపెట్టకుండా అకస్మాత్‌గా వనరులన్నీ తమ ఆధీనంలోకి రావాలని రంగుల కలలుకంటే అది వాస్తవికత అనిపించుకుంటుందా?

 దేశాన్ని మరిన్ని ముక్కలు చేయాలనుకోవడం, ద్రావిడుల (అలాంటి వారెవరూలేరని డి.ఎన్.ఎ. చెబుతోంది.)కు అన్యాయం జరిగిందని, అది ఇంకా కొనసాగుతోందని, దాన్ని సరిదిద్దడానికి తిరుగుబాటు, సాయుధ పోరాటం తప్ప మరో మార్గం లేదని రాత్రి-పగలు ఏకంచేసి ప్రచారం చేస్తే- మరింత నష్టపోవడం తప్ప ఇసుమంత ప్రయోజనం చేకూరదు. ఆరోగ్యకరమైన ‘స్పర్థ’ ఆర్థికంగా ఎదిగేందుకు,సమకాలీన సమాజంలో తలెత్తుకుని తిరిగేందుకు ఉపకరిస్తుంది.

 దాన్ని విస్మరించినంత కాలం అభివృద్ధి వెక్కిరిస్తూనే ఉంటుంది. అమెరికాలోని ప్రతిష్ఠాత్మకమైన ‘నాసా’ సంస్థ కృత్రిమ మేధను మరింత అభివృద్ధి పరిచేందుకు కంప్యూటర్ లాంగ్వేజి కి కేవలం సంస్కృత భాష పనికొస్తుందని గుర్తించి దశాబ్దాలుగా ఈ విషయమై పరిశోధనలు చేస్తూ,దాన్ని బైనరీ భాషకు అన్వయిస్తున్న వేళ... ఆ భాష భారతదేశంలో చాలామందికి కరతలామలకమైనప్పుడు ఇక్కడ ఆ భాషను, ఆ పరిశోధనలను, తదనుగుణమైన అంశాలను అభివృద్ధిపరిచే దిశగాగాక ఆ భాష ‘నడ్డి’విరిచినప్పుడే ప్రజలకు ‘న్యాయం’ జరుగుతుందని బోధించే వారి మానసికస్థితి ఎలాంటిదో ఇట్టే అర్థమవుతుంది.కాబట్టి మన అడుగులు ఎటువైపుపడాలో ఎవరికివారే  నిశ్చయించుకోవాలి! నిజం తెలుసుకోవాలి!

*******************

వినాయక చవితి సందర్భంగా - శమంతక మణి ఉపాఖ్యానం

శమంతక మణి ఉపాఖ్యానము

ఒకనాడు శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ బలరామునితో కలిసి అంతఃపురంలో కూర్చుని ఉండగా సత్రాజిత్తు ద్వారక నగరమునకు విజయం చేశాడు. ఆయనను చూసి ద్వారకా నగరంలో ఉండే గోపాలురందరూ కూడా సూర్యనారాయణుడే నడిచి వస్తున్నాడని భ్రమపడ్డారు. ఎందరో మహర్షులు, తపశ్శాలురు, తేజోమూర్తులు దేవతలు కృష్ణుడి దర్శనమునకు వస్తూ ఉండడం అక్కడ రివాజు.  సూర్యనారాయణుడే నడిచి వస్తున్నాడని వాళ్ళు  అనుకుని పరుగు పరుగున వెళ్లి కృష్ణ భగవానుడికి చెప్పారు. కృష్ణ పరమాత్మ ఒక చిరునవ్వు నవ్వి ఆ వస్తున్నవాడు సూర్య భగవానుడు కాదు. సత్రాజిత్తు అనే రాజు. ఆరాజు సూర్య నారాయణ మూర్తికి చేసిన ఆరాధనకు ప్రసన్నుడయిన పరమాత్మ ఆయనకు శమంతక మణి   బహూకరించారు. ఆ శమంతకమణిని ధరించి సత్రాజిత్తు నడిచి వస్తుంటే ఆయనను చూసి మీరు సూర్య నారాయణుడే అని భ్రమపడ్డారు’ అని చెప్పాడు.

సత్రాజిత్తు ధరించిన మణికి ఒక ప్రత్యేకత ఉన్నది. సాధారణంగా మణులు అలంకార ప్రాయమై మెడలో వేసుకునేందుకు పనికి వస్తాయి. ఈ  మణి ఒక విచిత్రమైన లక్షణం కలిగి ఉన్నది. ఎక్కడ శమంతక మణి ఉంటుందో అక్కడ దుర్భిక్షము రాదు.  రోగములు రావు.  ఉన్నటువంటి వారు ఏ విధమయిన మానసికమయిన పీడలు పొందకుండా ఉండగలరు. ఇన్ని లక్షణములతో పాటుగా ఆ మణికి ఒక శక్తి ఉన్నది. అది ప్రతిరోజూ తెల్లవారే సరికి ఎనిమిది బారువుల బంగారమును పెడుతుంది. ఆ మణిని ధరించి మణులలో కెల్లా మణియిన కృష్ణ పరమాత్మ దగ్గరకు వస్తున్నాడు. ఈ వార్త ముందే కృష్ణునకు చేరింది. వస్తున్నవాడు సత్రాజిత్తని తెలుసుకున్నాడు. సత్రాజిత్తు శమంతకమణితో వచ్చి కృష్ణ దర్శనం చేశాడు.

కృష్ణ పరమాత్మ నోరువిప్పి మాట్లాడుతున్నాడు. ఆయనకి లేక, చేత కాక కాదు! కేవలం తన మాయాశక్తి చేత ఎక్కడో మథురలో ఉండే కొన్ని లక్షలమంది ప్రజలను సముద్రంలో ద్వారకానగర నిర్మాణం చేసి జరాసంధునికి దొరకకుండా, ఒక్క ఆవు కూడా మరణించకుండా అందరినీ తీసుకువచ్చి ద్వారకా నగరమునకు చేర్చిన మహా పురుషుడికి సత్రాజిత్తు దగ్గర ఉన్న మణి అడిగితే తప్ప ఆయనకు ఐశ్వర్యం ఉండదా? ఆయన మాధవుడు లక్ష్మీపతి. లక్ష్మీదేవి ఆయనకోసం రుక్మిణిగా నడిచి వచ్చింది. ఆయనకు ఉన్న ఐశ్వర్యంలో సత్రాజిత్తుకు ఉన్న ఐశ్వర్యం ఏపాటి! సత్రాజిత్తును చూసి కృష్ణ పరమాత్మ ఈ మణిని నీవు ఉగ్రసేనుడికి ఇచ్చేస్తే బాగుంటుంది. ఈ మణి రాజు దగ్గర ఉంటే కొన్ని ప్రయోజనములు ఉంటాయి. రాజ్యమునందు ఏ విధమయిన అరిష్టము ప్రబలదు. నీ ఒక్కడి దగ్గర ఉండడం వలన అది నీకు కొంత ఇబ్బంది కలిగించవచ్చు. ఆ మణిని ప్రభువుకి బహూకరించని కృష్ణ పరమాత్మ అన్నారు.

అనగానే వచ్చిన సత్రాజిత్తు మనస్సులో ఒక ఆలోచన బయలుదేరింది. ఆమణిని యాదవ విభునకీయవలసినదని కృష్ణుడు చెప్తే సత్రాజిత్తు ధనేచ్ఛచేత ఆ మణిని ఇవ్వడానికి అంగీకరించలేదు. మణిని ఇవ్వకపోతే కృష్ణుడు తనను ఏమీ చేయలేడని భావించాడు. కోట్లాది రూపాయలు మీ దగ్గర ఉన్నప్పటికీ ఈశ్వరానుగ్రహం కొద్దిగా పక్కకి తొలగినట్లయితే ఉపద్రవం సముద్రం ముంచెత్తినట్లు ముంచెత్తేస్తుంది. కొద్దిగా ఈశ్వరానుగ్రహం కలిగిందంటే ఎంతటి ప్రమాదము కూడా ఏమీ చేయదు ప్రమాదము తప్పుకుంటుంది. కృష్ణుడు ‘నేను చెప్పాను. వినలేదు. నీవే పర్యవసానమును తెలుసుకుంటావు’ అని మనసులో అనుకున్నాడు. సత్రాజిత్తు తన గృహమునకు వెళ్ళిపోయాడు. కృష్ణుడంతటి వాడు తనను మణి అడిగాడని చెప్పుకోవడానికి సత్రాజిత్తుకు అవకాశం దొరికింది. కృష్ణుడు ఎందుకు అడిగాడన్నది మరిచిపోయాడు. కృష్ణుడు అడిగాడని మాత్రం ప్రచారం చేసుకుంటున్నాడు. ఒకరోజున సత్రాజిత్తు తమ్మునికి ఒక చిత్రమయిన కోరిక పుట్టింది. ఆయన పేరు ప్రసేనుడు. తాను ఆ మణిని ధరించి వేటకు వెడతానని అన్నగారిని అడిగాడు. సత్రాజిత్తు అంగీకరించాడు. ప్రసేనుడు మణిని మెడలో ధరించి వేటకు వెళ్ళాడు. వాని మెడలో ఉన్న మణిని ఒక సింహము చూసి మాంస ఖండం అనుకుని అమాంతం వచ్చి ప్రసేనుడి మీదకి దూకి అతనిని సంహరించి  మణిని తీసుకుని నోట కరుచుకుని వెళ్ళిపోతుండగా  అటునుండి జాంబవంతుడు వస్తున్నాడు. జాంబవంతుడు ఆనాడు రామావతారంలో వరం అడిగాడు. ఆ కోరిక కృష్ణావతారంలో తీరుతున్నది. సింహము మణిని పట్టుకు పోతుంటే జాంబవంతుడు చూసాడు. సింహంతో యుద్ధం చేసి సింహమును చంపి జాంబవంతుడు తన గుహలోకి వెళ్ళిపోయాడు. అది తినే పదార్ధం కాదని కేవలం ఒక మణి అని జాంబవంతునికి తెలుసు. జాంబవంతునికి కొడుకు పుట్టి ఉన్నాడు. ఆకొడుకు ఆడుకోవడానికి ఉయ్యాల పైభాగంలో ఈ మణిని కట్టాడు. ఆ పిల్లవాడు దానితో ఆడుకోవడం ప్రారంభించాడు.

సత్రాజిత్తు మణి గురించి ఎంతోమంది సైన్యమును పంపి ఎన్నోచోట్ల వెతికించాడు. అసలు ప్రసేనుడు చచ్చిపోయిన చోటు,   గుఱ్ఱము  కనపడలేదు. కృష్ణుడే ప్రసేనుడిని సంహరించి ఆ మణిని అపహరించాడు’ అని ప్రచారం చేశాడు.  కృష్ణుడు తనమీద వచ్చిన అపనింద పోగొట్టుకోవాలని అనుకున్నాడు. ప్రసేనుడు వేసుకుని వెళ్ళాడని తెలుసుకుని బంధుమిత్రాదులను తీసుకుని మణిని వెదకడానికి అడవిలోకి బయలుదేరాడు. అడవిలో ఒకచోట ప్రసేనుడి గుఱ్ఱము, అతని కళేబరము కనపడ్డాయి. ప్రసేనుడిని ఎవరో చంపి ఉండాలని గ్రహించి వెతకగా సింహం అడుగుజాడలు కనపడ్డాయి. వాటి దగ్గర భల్లూకపు అడుగుజాడలు కనపడ్డాయి.  సింహమును భల్లూకం చంపి ఉంటుందని భావించారు. ఈసారి భల్లూకం వెళ్ళిన వైపు వెళ్ళగా గుహలో ఉయ్యాలమీద మణి వ్రేలాడుతోంది. కృష్ణుడు ఆ మణిని తీసుకుని వెళుతుండగా జాంబవంతుడు వచ్చాడు. ఆకార స్వరూపముల చేత కృష్ణుడు తన స్వామియే అని గుర్తించలేకపోయాడు. వారిరువురి మధ్య భయంకరమయిన యుద్ధం జరిగింది. జాంబవంతుడు కృష్ణునితో యుద్ధం చేసి డస్సిపోయి ఒంటిలోంచి రక్తం కారుతుండగా క్రింద పడిపోయాడు. తనని ఓడించినది ఎవరా అని చూడగా ఈ కృష్ణుడు ఆ రాముడు ఒక్కడే అని తెలుసుకుని ఆయన పాదముల మీద పడి స్తోత్రం చేసి మణిని, తన కుమార్తె జాంబవతిని  కృష్ణునికిచ్చి వివాహం చేసి పంపించాడు.

తరువాత బలరాముడు మొదలయిన వారందరితో సభచేసి సత్రాజిత్తును పిలిచి అందరూ చూస్తుండగా నేను అపహరించాను అన్నావు. దీనిని జాంబవంతుడు తీసుకు వెళ్ళాడు. నీ మణిని నీవు తీసుకో’ అని మణిని ఇచ్చివేశాడు. మణిని తీసుకొని ఇంటికి వచ్చేశాడు సత్రాజిత్తు. కొన్నాళ్ళకి సత్రాజిత్తులో కృష్ణుని అనవసరంగా నిందించాననే భావన ఏర్పడి జాంబవంతుడు ఏం చేశాడో తాను కూడా అదే చేయాలనుకున్నాడు. సత్యభామ రాజనీతిజ్ఞురాలు, యుద్ధ నీతిజ్ఞురాలు. ఆమెకు ఎన్నో విద్యలు తెలుసు. అన్నిటికీ మించి సౌందర్యాతిశయములు కలిగినటువంటి స్త్రీ. శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ దగ్గరకు వెళ్లి సత్యభామను,  మణిని స్వీకరించమని అడిగాడు. శ్రీకృష్ణుడు సత్యభామను వివాహం చేసుకుని మణిని నిరాకరించాడు. కొన్నాళ్ళు అయ్యాక కృష్ణుడు ద్వారకలో లేని సమయం చూసి సత్రాజిత్తును చంపి  మణిని ఎత్తుకురావడానికి శతధన్వుడు సత్రాజిత్తు అంతఃపురమునకు వెళ్ళాడు. సత్రాజిత్తు గాఢనిద్రలో ఉన్నాడు. శతధన్వుడు సత్రాజిత్తును చంపివేసి మణిని తీసుకుని పారిపోయి కృతవర్మ, అకౄరుల వద్దకు వెళ్ళగా ఇద్దరూ కృష్ణుడు నిన్ను వదలడు, ఎప్పుడూ మా దగ్గర కనపడకు అన్నారు. శతధన్వుడు తెల్లబోయాడు. మణి దగ్గర ఉన్నదంటే దాని ప్రకాశం నుండి వచ్చే ప్రకాశం వల్ల ఎక్కడ ఉన్నా తన ఉనికిని పట్టేస్తారు. మణిని అక్రూరుని యింట్లో పడవేసి శతధన్వుడు పారిపోయాడు. సత్రాజిత్తు మరణ వార్తవిని కృష్ణుడు వెంటనే వచ్చి అంత్యేష్టి సంస్కారమును చేశాడు. సత్రాజిత్తు చివరకు ఆ మణి వలననే చచ్చిపోయాడు.

శతధన్వుడి వల్ల సత్రాజిత్తు మరణించాడని తెలుసుకున్న కృష్ణ పరమాత్మ శతధన్వుడు ఎక్కడ ఉన్నా చంపేస్తానని ప్రతిజ్ఞ చేసి బయలుదేరాడు. కృష్ణుడితో పాటు బలరాముడు కూడా బయలుదేరాడు. శతధన్వుడు మిథిలానగరం వరకు వెళ్ళిపోయాడు. కృష్ణ పరమాత్మ చక్రమును ప్రయోగించాడు. శతధన్వుడు మరణించి  గుఱ్ఱము మీద నుంచి క్రింద పడిపోయాడు. వాని దగ్గర వెతకగా మణి కనపడలేదు. బలరాముడు వీడు ఖచ్చితంగా తన స్నేహితులయిన వారి ఇంట్లో ఆ మణిని పెట్టి ఉండవచ్చు అన్నాడు. కృష్ణుడు వచ్చి అకౄరా నీవు మణిని తీశావా అని అడుగుతాడేమోనని భావించి మణిని తీసుకుని అకౄరుడు ఊరు విడిచి వెళ్ళిపోయాడు. అకౄరుడు ఇలా చేస్తాడని మనం ఊహించం. ఎందుకు అలా చేశాడో మనం తెలుసుకోవాలి. సత్రాజిత్తు మా పరమాత్మ మీద ఇన్ని నిందలు వేస్తారా అని కడుపులో ఆగ్రహం పెంచేసుకుని ఎలాగైనా సత్రాజిత్తును చంపించాలని కృష్ణుడు లేని సమయం చూసి శతధన్వుని రెచ్చగొట్టారు. వాళ్ళు అనుకున్న పని పూర్తయిపోయింది. కృష్ణుడితో వైరం వాళ్ళకి అక్కరలేదు. శతధన్వుడు చచ్చిపోయాడు. మణి అకౄరుని వద్ద ఉన్నది. మణి ఉన్నదని తెలిస్తే కృష్ణ పరమాత్మ అడుగుతారేమో నని వారికి పశ్చాత్తాపం కలిగింది. భగవంతునికి దూరం అయిపోయారు. అతి భక్తితో చేసిన తప్పిదములు ఈశ్వరునికి దూరం చేస్తాయి. అతిభక్తి పనికిరాదు. ఎంత దూరమయినా వారిద్దరికీ కృష్ణుడి మీద గొప్ప భక్తి ఉన్నది. అకౄరునిలో మూడు లక్షణములు కలిసి వచ్చాయి. ఒకటి అతడు జన్మతః సాధించుకున్న ఫలితం, రెండు మహాపురుషుని తేజస్సు, మూడు అలవిమీరిన కృష్ణ భక్తి. ఈశ్వరుడే అక్కడ ఉన్నా భక్తుడు వెళ్ళిపోవడం వలన ద్వారకలో వర్షములు కురవడం ఆగిపోయాయి. ఈవిషయం కృష్ణుడు తెలుసుకున్నాడు. అటువంటి మహాత్ముడు ఊరు విడిచిపెట్టి వెళ్ళడానికి వీలులేదు. మీరు వెళ్లి కృష్ణ భగవానుడు పరమ సాదరంగా తీసుకు రమ్మంటున్నాడని అకౄరునికి చెప్పి తీసుకురండి’ అని తన సేవకులకి ఆజ్ఞాపించాడు. వాళ్ళు వెళ్లి అకౄరుడికి స్వాగతం చెప్పారు. తాను తెలిసో తెలియకో ఆగ్రహంతో కృష్ణభక్తిలో పొరపాటు చేశానని అకౄరుడు పశ్చాత్తాపపడ్డాడు. భక్తి సంయమనం ఎంత అవసరమో శమంతకోపాఖ్యానం నిరూపణ చేస్తుంది. కృష్ణ పరమాత్మ అకౄరునికి స్వాగతం చెప్పి కూర్చోపెట్టి అర్ఘ్యపాద్యాదులిచ్చి భోజనం పెట్టి నిండు కొలువుచేసి ఒక మాట అన్నారు. ‘మహానుభావా! నీవు చాలా గొప్పవాడివి, గొప్ప భక్తుడివి. నీవు వెళ్ళిపోతే ఇక్కడ వర్షములు పడలేదు. మణి నీ దగ్గరే ఉన్నది. మణిని నేను అపహరించలేదనే విషయం మా అన్నయ్యకు తెలియాలి. లేకపోతే మా అన్నయ్యకు అనుమానం వస్తుంది. నిన్ను శిక్షించి తేవడం నా అభిమతం కాదు. ఎందుకనగా నీవు నా భక్తుడవు. నీ అంత నీవుగా ఇచ్చివేయడమే న్యాయంగా ఉంటుంది. నీ తప్పు దిద్దుకోవడం అవుతుంది. పశ్చాత్తాపం అవుతుంది. నా అన్నగారి పట్ల నేను దోషం లేని వాడనై నిలబడినట్లు ఉంటుంది’ అన్నాడు.

అంతకుమించి అకౄరుని నిగ్రహించలేదు. వెంటనే అకౄరుడికి కన్నుల వెంట నీరు కారుతుండగా నా వలన నా స్వామికి నింద రావడమా అని తన బట్టల్లో దాచుకున్న మణిని తీసి ఇచ్చివేశాడు. కృష్ణుడు దానిని సభలోని వారందరకి  చూపించి అకౄరునికి ఇచ్చి వేశాడు. దానిని అక్రూరుడు తీసుకువెళ్ళి తన ఇంటిలో బంగారు వేదిక మీద పెట్టాడు. అది రోజూ ఎనిమిది బారువుల బంగారమును పెట్టేది. దానితో అకౄరుడు ప్రతిరోజూ చక్కగా యజ్ఞయాగాది క్రతువులు చేస్తూ భగవంతుడికి స్మరిస్తూ కాలం గడిపాడు. జీవితాంతం అలా సేవించుకోగలిగిన ఫలితమును కృష్ణ పరమాత్మ అకౄరునికి ఇచ్చాడు.  ఆ శమంతక మణి ఈశ్వరార్చనకు ఉపయోగపడింది. ఈశ్వరార్చనకు దగ్గర పెట్టుకున్న వానికి మణి బరువు కాదు. అకౄరుడు చేసే యజ్ఞ యాగాదుల వల్ల చక్కగా వర్షములు పడేవి. దానివల్ల అందరూ శోభిల్లుతూ ఉండగా ఈ మణి అకౄరుని వద్ద శాంతించినది. పరమోత్క్రుష్టమయిన ఈ ఆఖ్యానమును  వింటున్న వారందరికీ ఒక దివ్యమయిన ఫలితం వస్తుందని చెప్పబడింది. చాలాకాలము నుండి తను చెయ్యని నేరమునకు తనమీద అపనిందతో ఉన్నవాడు ఎవరయినా ఉన్నట్లయితే తన మీద ఉన్న అపనింద తాను తొలగించుకోలేకపోతే ఈ ఉపాఖ్యానమును చదివినా విన్నా, మనస్సులో ఒక్కసారి తలచుకున్నా వారికి ఉత్తర క్షణం ఆ అపనింద పోయే అవకాశం కలుగుతుంది. మహా భక్తుడయిన అకౄరుని చరిత్ర అంతర్లీనంగా వెళ్ళింది వారికి ఉన్నటువంటి పాపరాశి ధ్వంసం అవుతుంది. ఇది జరగాలి అంటే భగవంతుని మీద అత్యంత విశ్వాసం ఉండాలి. దీనిని మాత్రం మనం మరచిపోకూడదు.

********************

శ్రీ సుబ్రహ్మణ్యేశ్వర స్వామి

శ్రీ సుబ్రహ్మణ్యేశ్వర స్వామి వారిని కీర్తిస్తూ చేసిన అనేకమైన స్తోత్రములలో, కీర్తనలలో బాగా ప్రాశస్త్యం పొందిన స్తోత్రం స్కంద షష్ఠి కవచం. ఈ కవచం తమిళ నాట చాలా ప్రసిద్ధి పొందిన స్తోత్రము. ఈ కవచమును వ్రాసిన వారు శ్రీ దేవరాయ స్వామి వారు.

ఈ స్కంద షష్ఠి కవచమును ప్రతీ సంవత్సరము స్కంద షష్ఠి ఉత్సవాలు జరిగే రోజులలో ప్రత్యేకించి చదువుతారు.

ఈ కవచమును శ్రద్ధతో ప్రతీ రోజూ పఠించిన భక్తులకు సుబ్రహ్మణ్య స్వామి వారి అనుగ్రహము లభిస్తుంది, ఆ షణ్ముఖుని శక్తి ఆయుధము మనకు ఒక కవచమై ఎల్లప్పుడూ రక్షిస్తుంది, అంతేకాక సర్వ వ్యాధి నివారణ, ఐశ్వర్య ప్రాప్తి, చేసే పనులలో విజయం కలగడం, సర్వ గ్రహ, శత్రు, కలి బాధలు హరింపబడతాయి, ఎటువంటి భూత ప్రేతములు దరి చేరలేవు, ఇహములో ఎన్నో సౌఖ్యములను కలుగజేసి, చివరకు స్కంద సాయుజ్యమును కలుగ చేయగల స్తోత్రం ఈ స్కంద షష్ఠి కవచం. ఈ కవచం పఠించిన వాళ్లకి అన్నిటా విజయం లభిస్తుంది.

ప్రత్యేకించి తమిళనాట ఎంతో మంది మహా భక్తులు ఈ కవచం యొక్క అద్భుత ఫలితములను అనుభవించారు. జీవితములో తీరని సమస్యలు, కోరికలు (ధర్మబద్ధమైనవి) నెరవేరుతాయి, సంతానము లేని వారికి సత్సంతాన ప్రాప్తి కలుగుతుంది, దీనిని నమ్మి పఠించిన వారి ఇల్లు సుఖ శాంతులతో వర్ధిల్లుతుంది. మనం ఈ జన్మలోనూ, పూర్వ జన్మలలోనూ తెలిసీ, తెలియక అనేక పాపములు చేసి ఉంటే, వాటి ఫలితములను ఘోర రూపములో అనుభవించవలసి ఉంటే, ఈ స్కంద షష్ఠి కవచం పఠించడం వల్ల, షణ్ముఖ కటాక్షం కలిగి, మనకు కవచమై, మనల్ని రక్షించగలదు.

మహోన్నతులు_కేరళ_ప్రజలు

 ఇదే భారతదేశాన్ని గొప్పగా చేస్తుంది.  విమాన ప్రమాదంపై కేరళలోని ఒక స్నేహితుడు నుండి పంపబడిన సందేశం..

"వారు ప్రయాణీకుల సామాను దోచుకోలేదు.  గాయపడిన ప్రయాణికుల జేబుల నుండి వారు దొంగిలించలేదు.  పుర్రె టోపీ ధరించిన ప్రయాణీకులకు లేదా నుదిటిపై తిలక్ ఉన్నవారికి మధ్య వారు ఎటువంటి తేడా చూపించలేదు.  అధిక పెట్రోల్ ధర గురించి లేదా కోవిడ్ కారణంగా వారి కరువు కష్టకాలం గురించి వారు ఆలోచించలేదు.  వారు సురక్షితమైన దూరం ఉంచడానికి లేదా ముసుగులు ధరించని వారిని తాకడానికి నిరాకరించలేదు.  ఈ నెలల్లో చాలా జాగ్రత్తగా ఉన్న తరువాత వారు కోవిడ్‌కు భయపడలేదు.

 గాయపడిన ప్రయాణీకులకు వారి రక్తం ఇవ్వడానికి వేచి ఉన్న మెన్ & ఉమెన్ వాలంటీర్లతో హాస్పిటల్ బ్లడ్ బ్యాంకుల ముందు ఉన్న పొడవైన క్యూ, అర్ధరాత్రి దాటిందని మరియు వారి పిల్లలు ఇంట్లో ఒంటరిగా ఉన్నారని కూడా గ్రహించలేదు.  గాయపడిన ప్రయాణికులను తమ కార్లలో తీసుకెళ్లినప్పుడు, వారి కార్ల తోలు సీటు కవర్లు రక్తం మరియు మట్టితో తడిసినా వారు బాధపడలేదు.

 తమ ప్రాణాలను పణంగా పెట్టి తమ వాహనాల్లో అధిక వేగంతో ఆసుపత్రికి తరలించిన ఆ ప్రయాణికుల పేరు, మతం లేదా జాతీయత వారికి తెలియదు.  విమానం కూలినట్లు విన్న వారు రాత్రిపూట కురుస్తున్న కుండపోత వర్షం గురించి వారు బాధపడలేదు.

 పోలీసులు లేదా అంబులెన్సులు వచ్చేవరకు గాయపడిన వారిని తీయటానికి వారు వేచి ఉండరు.  గాయపడిన ప్రయాణికుల్లో ఎక్కువ మందిని సమీపంలోని వివిధ ఆసుపత్రులకు తీసుకెళ్లారు స్థానికులు.  ఏమి జరిగిందో అర్థం చేసుకోకుండా వేరుచేయబడిన చిన్న పిల్లలు, వారి ఛాతీకి దగ్గరగా ఉంచబడ్డారు మరియు వారు మాట్లాడగలిగే భాషలలో ఓదార్చారు.  పిల్లల చిత్రాలతో వాట్సాప్ ఎంఎస్‌జిలు మరియు తల్లిదండ్రులు వారిని సంప్రదించే వరకు, పిల్లవాడిని కలిగి ఉన్న వ్యక్తి యొక్క కాంటాక్ట్ నంబర్‌తో తెలిసిన అన్ని నంబర్లు & గ్రూపులకు కేర్‌టేకర్ లకు పంపబడింది.

 ఇవన్నీ కేరళలోని మలపురం యొక్క ఆర్డినరీ పీపుల్ చేత చేయబడ్డాయి - ఈ పరిస్థితికి ప్రతిస్పందించడానికి అలాంటి దయ మరియు మనస్సు ఉనికిని కలిగి ఉన్నారు.

 ఈ రోజున సహాయం చేసిన మలపురం ప్రజలకు ఒక స్టాండింగ్ సాల్యూట్.

 వారే లేకపోతే, ప్రమాద మరణాలు ఇంకా ఎక్కువగా ఉండేవి.  భారతీయులుగా ఉన్నందుకు గర్వంగా ఉంది, కేరళలోని మలప్పురం ప్రజలకు ధన్యవాదాలు.🙏🙏🙏

******************

బుద్ధుడు విష్ణుమూర్తి అవతారమా ?

అవును. కానీ కాదు.
అవును : బుద్ధ అనే పేరుతో శ్రీహరి అవతారం ఉంది.
కాదు : ఆ బుధ్ధ అవతారం కలియుగంలో గౌతమ బుద్ధుడిగా మారిన సిద్ధార్థుడు మాత్రం కాదు. అసలు ఆ అవతారం పేరునే బౌద్ధమతం స్థాపించేముందు బుద్ధుడు పెట్టుకున్నాడు. తెలియనివాళ్ళు 10అవతారాల్లో ఒకడు గౌతమబుద్ధుడు అని కలిపేస్తుంటారు. వాళ్లకు ఇది వివరంగా చెప్పండి.

అసలు శ్రీమహావిష్ణువు కేవలం 10 అవతారాల్లోనే వచ్చాడా ? కాదు. వివరణకై ఇది చదవండి.

ఏక వింశతి అంటే 21 శ్రీమహావిష్ణువు అవతారాలు :

దశావతారాలు ముఖ్యమైనవి అని మనకు పెద్దలు చెప్పారు కానీ పది అవతారాలు మాత్రమే అని కాదు. ఎన్నోసార్లు ఎన్నో యుగాల్లో శ్రీమహావిష్ణువు తాత్కాలికంగా కూడా లోకకళ్యాణార్ధకార్యాలకై భువిపైకి వేంచేశాడు.
వివరాలు చూద్దాం :

"యదా యదాహి ధర్మస్య గ్లానిర్భవతి భారత
అభ్యుత్థాన మధర్మస్య తదాత్మానం సృజామ్యహమ్..!!
పరిత్రాణాయ సాధూనామ్ వినాశాయ చ దుష్కృతామ్
ధర్మ సంస్థాపనార్థాయ సంభవామి యుగే యుగే"

ధర్మమునకు హాని కలిగినప్పుడును, ఆధర్మము పెచ్చుపెరిగిపోవుచున్నప్పుడును
(జన్మ కర్మ రహితుడనైనప్పటికిని) నన్ను నేను సృజించుకొందును.
సత్పురుషులను పరిరక్షించుటకును, దుష్టులను రూపు మాపుటకును, ధర్మమును సుస్థిరమొనర్చుటకును నేను ప్రతి యుగమునందును అవతరించుచుందును.

భగవద్గీత నాల్గవ అధ్యాయము - జ్ఙాన, కర్మ సన్యాస యోగముల లోని ఈ రెండు శ్లోకములు ప్రకారం భగవానుడు దుష్ట శిక్షణ శిష్ట రక్షణార్థం అవతారాలు దాల్చాడు..
వాటిలో దశావతారాలు ప్రసిద్ధమైనవి ..
దశావతారాలతో ఏకవింశతి అవతారాలు కలవు వాటి గురించి తెలుసుకుందాం..!!

పూర్ణావతారములలో దశావతారములు ముఖ్యమైనవి. అవి:

మత్స్యావతారము
కూర్మావతారము
వరాహావతారము
నృసింహావతారము లేదా నరసింహావతారము
వామనావతారము
పరశురామావతారము
రామావతారము
కృష్ణావతారము
వెంకటేశ్వరావతారము
కల్క్యావతారము

బుద్ధుడు మరియు బలరాముడు విష్ణువు యొక్క అవతారములని ప్రతీతి.
ఉత్తర భారత సాంప్రదాయం ప్రకారం బుద్ధుడు అవతారమైతే, దక్షిణ భారత సాంప్రదాయం ప్రకారం బలరాముడు విష్ణువు అవతారంగా పరిగణిస్తారు.
(బుద్ధుడు అంటే బౌద్ధ మత ప్రబోదకుడైన బుద్ధుడు కాదు)

మహాభాగవతం ప్రధమ స్కంధంలో ఈ 21 అవతారాల గురించి క్లుప్తంగా చెప్పబడింది. తరువాత వివిధ స్కంధాలలో ఆయా అవతారాల గాధలు వివరంగా తెలుపబడ్డాయి.
అవతారాలు లీలావతారాలు, అంశావతారాలు, పూర్ణావతారాలు అని వివిధ వర్ణనలతో ప్రస్తావించబడుతాయి.
ఆయా అవతారంలో భగవంతుడొనర్చిన కార్యం లేదా ప్రదర్శించిన అంశనుబట్టి ఈ విభాగం చెప్పబడుతుంది.

శౌనకాది మహర్షులకు సూత మహర్షి ఇలా చెప్పాడు అన్ని అవతారాలకు ఆది అయిన శ్రీమన్నారాయణుడు పరమ యోగీంద్రులకు దర్శనీయుడు.
ఈ అవతారాన్ని విరాడ్రూపమనీ అంటున్నారు. సకల సృష్టికీ, అవతారాలకూ ఈ మూర్తియే మూలం, అవ్యయం, నిత్యం, శాశ్వతం.

౧) బ్రహ్మ అవతారము:
దేవదేవుడు కౌమార నామంతో అవతరించి బ్రహ్మణ్యుడై దుష్కరమైన బ్రహ్మచర్యం పాటించాడు.

౨) వరాహ అవతారము: రసాతలంలోకి కృంగిపోయిన భూమిని యజ్ఞవరాహమూర్తియై ఉద్ధరించి సృష్టి కార్యాన్ని సానుకూలం చేశాడు.

౩) నారద అవతారము: దేవ ఋషియైన నారదునిగా అవతరించి సమస్త కర్మలనుండి విముక్తిని ప్రసాదించే పాంచరాత్రమనే వైష్ణవతంత్రాన్ని తెలియజేశాడు.

౪)నర నారాయణ అవతారము: ధర్ముని పత్నియందు నరనారాయణ రూపంలో అవతరించి అనన్యసాధ్యమైన తపమును ఆచరించాడు. స్వానుష్టానపూర్వకంగా శమదమాల తత్వాన్ని లోకానికి ఉపదేశించాడు.

౫) కపిల అవతారము: నరనారాయణులు బోధించిన తత్వం కాలగర్భంలో కలిసిపోయింది. అపుడు దేవదేవుడు కపిలుడనే సిద్ధునిగా అవతరించి అసురి అనే బ్రాహ్మణునకు తత్వ విర్ణయం కావించగల సాంఖ్యయోగాన్ని ఉపదేశించాడు.

౬) దత్తాత్రేయ అవతారము: భగవానుడు అత్రి అనసూయా దంపతులకు పుత్రుడై జన్మించి దత్తాత్రేయునిగా ప్రసిద్ధుడయ్యాడు. అలర్క మహారాజుకు, మరికొందరు బ్రహ్మవాదులకూ ఆత్మవిద్యను బోధించి ఆశాస్త్రాన్ని ఉద్ధరించాడు. జీవాత్మ, పరమాత్మల తత్వాన్ని వివరించే ఆ తత్వవిద్యకు "అన్వీక్షకి" అని పేరు.

౭) యజ్ఞుడుయజ్ఞ అవతారము: భగవంతుడు రుచి మహర్షికి ఆకూడి కడుపున యజ్ఞుడనే పేరుతో జన్మించాడు. యమాది దేవతలతో కలిసి స్వాయంభువ మన్వంతరాన్ని రక్షించాడు.

౮) ఋషభ అవతారము: భగవానుడు అగ్నీధ్రుని కొడుకు నాభికి మేరు దేవియందు జన్మించి (ఉరుక్రముడనే పేరుతో ప్రసిద్ధుడైనాడు) విద్వాంసులైనవారికి సర్వాశ్రమ పూజితమైన పరమహంస మార్గాన్ని ఉపదేశించాడు.

౯) పృధు అవతారము: పృథువు అనే చక్రవర్తిగా ధేనురూపం ధరించిన భూమినుండి ఓషధులను పితికి లోకాలను పోషించాడు. ఆహార యోగ్యాలయిన సస్యాదులను, ఓషధులను భూమిమీద మొలిపించాడు. ఋషులకు సంతోషం కలిగించాడు.

౧౦) మత్స్య అవతారము: చాక్షుష మన్వంతరం సమయంలో ప్రళయకాలంలో మహామీనావతారుడై వైవస్వత మనువును, ఓషధులను, జనులను ఆ నావ ఎక్కించి ఉద్ధరించాడు.

౧౧) కూర్మ అవతారము: దేవదానవులు క్షీరసాగర మథనం చేస్తుండగా మునిగిపోతున్న మందరగిరిని ఉద్ధరించాడు.

౧౨) ధన్వంతరీ అవతారము: అమృత కలశాన్ని ధరించి వచ్చినవారికి అందించాడు.

౧౩) మోహినీ అవతారము: జగన్మోహినియై అమృతం దేవతలకు మాత్రం అందేలా చేశాడు.

౧౪) వరాహావతారం:వరాహావతారం హిరణ్యక్షుడిని చంపి, భూమిని ఉద్ధరించి, వేదములను కాపాడిన అవతారము .రాక్షసునితో భయంకరంగా యుద్దం చేసి, చక్రాయుధంతో వానిని సంహరించి, భూమాతని జలము పై నిలిపిన స్వామి, వేదాలను రాక్షసుల బారినుండి రక్షించిన స్వామి.

౧౫) నృసింహ అవతారము: లోకకంటకుడైన హిరణ్యకశిపుని సంహరించడానికి, భక్తుడైన ప్రహ్లాదుని కాచుటకు శ్రీనారసింహమూర్తియై ఉక్కు స్తంభం నుండి బయలువెడలినాడు.

౧౬) వామన అవతారము: కపట వామనమూర్తియై బలిచక్రవర్తినుండి మూడడుగుల నేలను యాచించి, త్రివిక్రముడై ముల్లోకాలను ఆక్రమించాడు.

౧౭) పరశురామ అవతారము: మదోన్మత్తులై, బ్రాహ్మణ ద్రోహులైన క్షత్రియులపై ఇరవైఒక్కమారులు దండెత్తి వారిని దండించాడు.

౧౮) వ్యాస అవతారము: కృష్ణ ద్వైపాయనుడై ఒక్కటిగా ఉన్న వేదరాశిని విభజించాడు.

౧౯) రామ అవతారము: పురుషోత్తముడైన శ్రీరాముడై రావణసంహారం కావించాడు.

౨౦) కృష్ణ అవతారము: బలరామ కృష్ణులుగా ఒకేమారు అవతరించి దుష్ట సంహారం కావించి భగవద్గీతను ప్రసాదించాడు.

౨౧) కల్కి అవతారము : కలియుగాంతంలో రాజులు చోరప్రాయులై వర్తిస్తుండగా విష్ణుయశుడనే విప్రునికి కల్కి నామధేయుడై జన్మించి దుష్ట శిక్షణ, శిష్ట రక్షణ చేయగలడు.

భాగవతం రెండవ స్కంధంలో భగవంతుని లీలావతారాలు అనేకమనీ, వాటిలో కొన్ని సుందరమైన అవతారాలను తాను చెబుతున్నాననీ క్రింది అవతారాలు చెప్పబడ్డాయి.

వరాహావతారం - భూసముద్ధరణం.

సుయజ్ఞావతారం - లోకపీడాపహరణం

కపిలావతారం - బ్రహ్మవిద్యా ప్రతిపాదనం

దత్తాత్రేయావతారం - మహిమా నిరూపణం

సనకాద్యవతారం (సనక, సనందన, సనత్సుజాత, సనత్కుమారులు) - బ్రహ్మవిద్యా సముద్ధరణం

నరనారాయణావతారం - కామజయం

ధ్రువావతారం - ధ్రువపదారోహం

పృథురాజావతారం - అన్నసమృద్ధికరణం

ఋషభావతారం - పరమహంస మార్గోపదేశం

హయగ్రీవావతారం - వేదజననం

మత్స్యావతారం - వేద సంగ్రహం

కూర్మావతారం - మందర ధారణం

ఆదిమూలావతారం - గజేంద్ర రక్షణం

వామనావతారం - బలిరాజ యశోరక్షణం

హంసావతారం - భాగవత యోగోపదేశం

మన్వవతారం - మనువంశ ప్రతిష్ఠాపనం

పరశురామావతారం - దుష్టరాజ భంజనం

రామావతారం - రాక్షస సంహారం

కృష్ణావతారం - లోకకళ్యాణం

వ్యాసావతారం - వేద విభజనం

బుద్ధవతారం - పాషండ ధర్మ ప్రచారం

కల్క్యవతారం - ధర్మ సంస్థాపనం

నారాయణుడే సృష్టి స్థితి లయాలకు మూలము. చిత్తు జీవుడు.
అచిత్తు ప్రకృతి.
ఇవి రెండూ ఆయన శరీరము. సూక్ష్మ చిదచిద్విశిష్టుడుగా ఉన్న పరమేశ్వరుడు స్థూల చిదచిద్విశిష్టుడు కావడమే సృష్టి. ప్రకృతి మూలంగానే ఈ జగత్తు అంతా సృజింపబడుతున్నది.
శ్రీ మహావిష్ణువు వాసుదేవ, సంకర్షణ, ప్రద్యుమ్న, అనిరుద్ధ అనే చతుర్వ్యూహాలు దాల్చుతాడు. వాసుదేవుడు తన భక్తులపట్ల వాత్సల్యంతో ఐదు మూర్తులుగా గోచరిస్తాడు.

అవి

అర్చావతారము - దేవాలయాలలోని ప్రతిమలు
విభవావతారములు - రాముడు, కృష్ణుడు వంటి అవతారాలు.
వ్యూహావతారములు - వాసుదేవ, సంకర్షణ, ప్రద్యుమ్న, అనిరుద్ధ వ్యూహాలు.
సూక్ష్మావతారము - సంపూర్ణ షడ్గుణ సంపన్న పరబ్రహ్మము.
అంతర్యామి - సకల జీవనాయకుడు.

జై శ్రీమన్నారాయణ ! ఓం నమః శివాయ !!

********************