3, నవంబర్ 2026, మంగళవారం

క్యాన్సర్ కేసులు

 *హైదరాబాద్ ఆసుపత్రుల్లో 7 నెలల్లో 35వేల క్యాన్సర్ కేసులు నమోదు?* 

వినడానికి కఠినంగా ఇబ్బందికరంగా అనిపించినా ఇది నూటికి నూరు శాతం నిజం. ఎందుకు ఈ పరిస్థితి? ప్రధానంగా నిందించాల్సింది ఎవరిని?

1. ప్రభుత్వం 2. ప్రజలు

ప్రభుత్వాన్ని ఎందుకు?. వ్యాపారులమీద, రైతులమీద నియంత్రణ లేకపోవడమే.

పండే పంటలన్నిటిలో హానికరమైన రసాయనాలు వాడుతున్నారు. చివరకు రోజువారీ దొరికే ఆకుకూరలు కూడా వదలడం లేదు. పసుపు, కారం, ఉప్పు, పప్పు, నూనెలు అన్నీ కల్తీనే . మసాలా దినుసుల్లో హానికరమైన రసాయనాలు, రంపపు పొట్టు, ఇతర పదార్థాలు వాడుతున్నారు. వీటన్నింటినీ మీద ప్రభుత్వ నియంత్రణ చర్యలు నామమాత్రమే. అమెరికాను తిడతాముగాని ఆహార ఉత్పతుల దిగుమతుల్లో ఎందుకు అంత కఠినంగా వ్యవహరిస్తుంది అంటే కారణాలు ఇవే. ఈ ఎండాకాలంలో ఆంధ్రా నుంచి మామిడికాయల ఎగుమతి విదేశాలకు సగం తగ్గిపోవడానికి కారణం రసాయనాలు వాడటమే. హైదరాబాద్ లో బాగా జరుగుతున్న వ్యాపారం ఆసుపత్రులు, రెండు హోటళ్లు. జీవితం 24/7 అయిపోవడంతో వీధి వీధికి టిఫిన్ సెంటర్లు, రెస్టారెంట్లు. వీటిమీద నియంత్రణ నామమాత్రమే. నియంత్రణ కు తగినంత సిబ్బంది లేదు .

2. ప్రజలు: కాన్సర్ ఎక్కువ కావడానికి ప్రభుత్వం కంటే ప్రజలే ఎక్కువ కారణమని నాకనిపిస్తుంది. ప్రజలు ఇళ్లలో తినడం మానేశారు. ఏమైనా రోడ్డుమీద దొరికే కూరలు అన్నం తెచ్చుకు తింటున్నారు. కాస్త ఆదాయం పెరిగిన వాళ్ళు లేస్తే ఏదో రెస్టారెంట్ కు పరుగులు తీస్తున్నారు. రోజు హానికరమైన రసాయనాలతో కూడిన ఆహారం తీసుకోవడం ఫ్యాషన్ గా మారిపోయింది. ఇంట్లో వండుకునే ఆహారం అంటేనే విరక్తి. లైఫ్ స్టైల్ కూడా మారి పోయింది. నిద్ర తగ్గింది. వంటికి కావలసిన వ్యాయామం లేదు. ఖాళీ దొరికితే మొబైల్. కాస్త నడుద్దాం అన్న సోయే లేదు. నేటి తరం క్యాన్సర్ని కొని తెచ్చుకుంటున్నారు

3. చివరిగా గాలి వెలుతురు లేని గదులు  పర్యావరణ కాలుష్యం మనిషి మీద పగ పడుతున్నాయి. నేను అంటాను గత ఏడు నెలల్లో 35వేల కేసులు.. వచ్చే సంవత్సరానికి ఇవి లక్షల్లోకి చేరే అవకాశాలు ఎక్కువగా ఉన్నాయి.

గమనించండి. కాన్సర్ వస్తే ఇంటిల్లిపాదికి ఎంతో ఇబ్బంది. ఆరోగ్యం పోతుంది, ఆ కుటుంబం ఆర్థికంగా కుదేలైపోతుంది. దయచేసి నేను చెప్పినవి గమనించండి. రెడీమేడ్ ఆహార పదార్థాలు మానేయండి. చక్కగా ఇంట్లో వండుకుని వేడి వేడి గా తినండి. రోజుకు ఒక గంటైనా శరీరానికి తగిన వ్యాయామం చేయండి. 

చివరిగా క్యాన్సర్ గొప్ప వారు ఆసుపత్రి ఖర్చులకు కోట్లు పడేస్తారు. పేదవారు ప్రభుత్వ దవాఖానా కు పరుగెత్తుతారు. మధ్య తరగతి ప్రజలే ఎటు వెళ్లాలో అర్థం కాక తీవ్ర ఇబ్బందుల్లో ఇరుక్కుపోతారు. అందుకే మన జాగ్రత్తలో మనం ఉందాం.

Sterzy Rajan Bandela,

Senior Journalist.

. ఇందులో రాసింది ప్రతి అక్షరము సత్యం ప్రభుత్వాలు కేవలం వాళ్ళ పదవులు కాపాడుకోవడానికి చేసే తాపత్రయం తప్ప ప్రజల యొక్క వెల్ఫేర్ కానీ ఆరోగ్యం కానీ వాళ్ళ ఆర్థిక స్థితిగతులు గాని ఏమాత్రం పట్టటం లేదు అనవసరమైన ఉచిత పథకాలు పెట్టి ప్రజల్ని విడదీసి పాలించే ఈ ప్రభుత్వాలు వాళ్ల స్వార్ధాలు మాత్రమే చూసుకుంటున్నాయి నిజానికి పాలు నీరు ఉప్పు, పప్పు పప్పు ప్రతిదీ కూడా కలుషితమే అంతదాకా ఎందుకు అని పిలిచే గాలి కూడా కలుషితమే మనం నిత్యం మనకు తెలియకుండా అనేక రేడియేషన్లకి గురి అవుతున్నాము దాని ప్రభావం మన మెదడు మీద మన నర్వస్ సిస్టం మీద ఇంకా గుండె మీద రక్తప్రసరణ మీద కూడా చూపుతోందని వైద్యులకు తెలియదా కాబట్టి ఇటువంటి విషయంలో సామాన్య ప్రజలతో పాటు వైద్యులు కూడా సామూహికంగా యోజన చేసి ప్రభుత్వానికి తగువేధమంగా సూచనలు సలహాలు ఇవ్వవలసిన అవసరం ఎంతైనా ఉన్నది ప్రతి ఒక్కళ్ళు ప్రజల ఆరోగ్యాన్ని దృష్టిలో ఉంచుకొని ఏమి చేయాలి అనే విషయాన్ని తర్కించాలి ఒక ఉద్యమం లాగా ముందుకు తీసుకొని వెళ్ళాలి అప్పుడే మన సమాజం సుభిక్షంగా ఆరోగ్యవంతంగా ఉంటుంది మీరు నా అభిప్రాయంతో ఏకీభవిస్తారని తలుస్తాను


సుబ్బారావు గారి పార్టీ

  😂 సుబ్బారావు గారి పార్టీ 😂


సుబ్బారావు అనే 96 ఏళ్ల పెద్దాయన తన కొడుకుతో ఇలా అంటాడు.


ఒరేయ్ కన్నా 


కొడుకు: “ఏంటి నాన్నా?” (ఆ కొడుకు వయసు అప్పటికే 62 ఏళ్లు!) 🤦‍♂️😂


“నా స్నేహితులందరితో కలిసి ఒక పార్టీ ఏర్పాటు చేయాలనుకుంటున్నాను. నువ్వు నాకు సహాయం చేయాలి.”


కొడుకు: “తప్పకుండా నాన్నా! మీరు కంగారు పడకండి. అన్ని ఏర్పాట్లు నేను చూసుకుంటాను.”


సుబ్బారావు : “ఏర్పాట్లు దేనికి?”


కొడుకు: “పార్టీకి నాన్నా!”


సుబ్బారావు : “ఓహోఓఓ! అవును కదా! పార్టీ! ఆ విషయం నేనే మర్చిపోయాను!” 🤦‍♂️🤣


ఆ మధ్యాహ్నం కొడుకు తన తండ్రిని వంటగదిలోకి పిలిచి, ఫ్రిజ్ మీద ఒక పెద్ద కాగితం అంటించాడు.


📝 పార్టీకి చేయాల్సిన పనులు


* కాఫీ ఇవ్వాలి ☕

* సమోసాలు ఇవ్వాలి 🥪

* శీతల పానీయాలు, ఇతర డ్రింక్స్ ఇవ్వాలి 🥤

* కేక్ ఇవ్వాలి 🎂


కొడుకు : “నాన్నా, ఈ నాలుగు పనులు వరుసగా చేస్తే చాలు. పార్టీ చాలా బాగా జరుగుతుంది.”


సుబ్బారావు : “చాలా బాగుంది రా ! ఇక నాకు ఏ సమస్యా ఉండదు. నువ్వు చాలా జాగ్రత్తగా అన్నీ ఆలోచించావు నాన్నా!” ❤️


ఆ సాయంత్రం సుబ్బారావు స్నేహితులంతా ఒక్కొక్కరుగా ఇంటికి వచ్చారు. కొడుకు బయటకి వెళ్ళాడు. 


వచ్చిన సుబ్బారావు  ఫ్రెండ్స్ లో  ఒక్కరు కూడా 80 ఏళ్ల కంటే తక్కువ వయసు ఉన్నవారు లేరు! 😂


సుబ్బారావు అందరినీ ఎంతో ఆప్యాయంగా ఆహ్వానించి, డైనింగ్ రూమ్‌లో కూర్చోబెట్టి, వంటగదిలోకి వెళ్లాడు.


ఫ్రిజ్ మీద ఉన్న కాగితం చూశాడు.


1. కాఫీ ఇవ్వాలి.


వెంటనే అందరికీ కాఫీ ఇచ్చాడు. ☕


కొద్దిసేపటి తర్వాత మళ్లీ కంగారుగా వంటగదిలోకి వెళ్లి, ఆ కాగితం చూశాడు.


1. కాఫీ ఇవ్వాలి.


మళ్లీ అందరికీ కాఫీ ఇచ్చాడు! ☕☕😂


మరికొంతసేపటి తర్వాత మళ్లీ వెళ్లి చూశాడు.


1. కాఫీ ఇవ్వాలి.


ఇంకోసారి కాఫీ ఇచ్చాడు! ☕☕☕🤣


ఇలా నాలుగైదుసార్లు జరిగింది.


చివరికి అతిథులందరూ ఇంటికి బయలుదేరారు.


వెళ్తూ ఒక స్నేహితుడు మరొకరితో నెమ్మదిగా అన్నాడు:


స్నేహితుడు 1: సుబ్బారావు ఆతిథ్యం ఎంత దారుణంగా ఉందో గమనించావా?”


స్నేహితుడు 2 : “ఎందుకలా అంటున్నావు?”


స్నేహితుడు 1: “కనీసం ఒక్కసారి కూడా కాఫీ ఇవ్వలేదు!”


స్నేహితుడు 2: “ఏమిటి నువ్వనేది? మనం కనీసం ఐదుసార్లు కాఫీ తాగాం కదా!”


స్నేహితుడు 1: “నిజంగానా? నాకు అస్సలు గుర్తులేదు!” 🤔😂


🤣🤣🤣


ఆ రాత్రి సుబ్బారావు కొడుకు  ఇంటికి వచ్చి చూస్తే, సమోసాలు , డ్రింక్స్, కేక్ అన్నీ అలాగే ముట్టుకోకుండా ఉన్నాయి.


కొడుకు : “నాన్నా! ఏమైంది? మీరు సమోసాలు , డ్రింక్స్, కేక్ ఏవీ ఇవ్వలేదేంటి?”


సుబ్బారావు  ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ ఇలా అన్నాడు:


“నాయనా, నీకు ఒక విషయం చెబితే నమ్మవు…”


“వాళ్లు అసలు రానేలేదు!” 😵🤣🤣


❤️ ఈ కథలోని నీతి


మీ స్నేహితులు ఎవరో, చివరికి మీరు ఎవరో కూడా మర్చిపోకముందే… మీ స్నేహితులను ఇప్పుడే కలవండి! 😂❤️


రేపు అనేది ఆలస్యం కావచ్చు!


ఈ కథను మీ స్నేహితులకు కూడా పంపించండి… వాళ్లు ఎవరో మీరు మర్చిపోకముందే! 🤭🤣

😂😂... సేకరణ 👌👌

ఆత్మ అంటే

  ఆత్మ అంటే ఎవరు ? నేను నేనేనా? చైతన్యము ఆత్మ ప్రాణము పరమాత్మ అన్ని ఒక్కటేనా?


ఈ ప్రశ్నలు అత్యంత లోతైనవి మరియు వేదాంతపరమైనవి (Philosophical & Spiritual). మానవ చరిత్రలో ఎంతో మంది ఋషులు, తత్వవేత్తలు వీటికి సమాధానాలు వెతికారు. ఒక్కో అంశాన్ని విడివిడిగా మరియు వాటి మధ్య ఉన్న సంబంధాన్ని సరళంగా తెలుసుకుందాం:

​1. ఆత్మ అంటే ఎవరు?

​వేదాంతం (ముఖ్యంగా అద్వైత వేదాంతం) ప్రకారం, ఆత్మ అనేది మన శరీరానికి, మనసుకు, బుద్ధికి అతీతంగా ఉండే ఒక శాశ్వతమైన, చైతన్యవంతమైన శక్తి.

​ఇది పుట్టదు, చావదు, ఎవరి చేత నశింపబడదు (భగవద్గీతలో "నైనం ఛిందంతి శస్త్రాణి...").

​మన శరీరంలో ఉంటూ మనల్ని నడిపిస్తున్న అంతర్లీన నిజస్వరూపమే ఆత్మ. శరీరం తాత్కాలికం, కానీ ఆత్మ శాశ్వతం.

​2. నేను నేనేనా?

​ఇది చాలా ముఖ్యమైన ప్రశ్న. మనం సాధారణంగా "నేను" అంటే ఈ శరీరం అనుకుంటాం, లేదా పేరు, రూపం, మన ఆలోచనలు, భావోద్వేగాలు అనుకుంటాం. కానీ ఆధ్యాత్మికంగా చూస్తే:

​మీరు అనుకునే "నేను" రెండు భాగాలుగా ఉంటుంది:

​అపరా ప్రకృతి (మారుతున్న రూపం): ఈ స్థూల శరీరం, మనసు, బుద్ధి, అహంకారం. ఇవి ఎప్పటికప్పుడు మారుతూ ఉంటాయి (వయసు మారుతుంది, ఆలోచనలు మారుతాయి).

​పరా ప్రకృతి (మార్పులేని సత్యం): మీలోని అసలైన "నేను" ఆత్మయే.

​కాబట్టి, పైకి కనిపించే పేరు-రూపాలు తాత్కాలికమే అయినా, వాస్తవానికి మీలోని అంతర్జ్యోతి ఆత్మ రూపాన్నే మీరు కలిగి ఉన్నారు. "అహం బ్రహ్మాస్మి" (నేను ఆ బ్రహ్మ స్వరూపాన్నే) అనే మహావాక్యం ఇదే చెబుతుంది.

​3. చైతన్యము, ఆత్మ, ప్రాణము, పరమాత్మ – అన్నీ ఒక్కటేనా?

​ఇవి వేర్వేరుగా అనిపించినా, వేదాంత దృక్పథంలో అన్నీ ఒకే శక్తి యొక్క వివిధ రూపాలు లేదా స్థాయిలు:

​చైతన్యము (Consciousness): ఇది విశ్వవ్యాప్తంగా, అలాగే ప్రతి జీవిలోనూ ఉన్న "తెలుసుకునే శక్తి" లేదా "జ్ఞాన స్వరూపం". మనం మేల్కొని ఉన్నామని, ఆలోచిస్తున్నామని మనకు తెలిసేలా చేసేది ఈ చైతన్యమే. ఆత్మ చైతన్య స్వరూపమైనది.

​ప్రాణము (Life Force / Energy): ఇది శరీరానికి ఊపిరినిచ్చేది, శ్వాసను నడిపించే శారీరక శక్తి (Energy). ప్రాణం అనేది శరీరాన్ని నడిపే ఒక యంత్రాంగం లాంటిది. ప్రాణం పోయినా ఆత్మ నశించదు, అది కేవలం శరీరాన్ని మారుస్తుంది.

​ఆత్మ (Soul / Individual Self): జీవిలోని అంతర్గత చైతన్యమే ఆత్మ. ఇది ఒక శరీరంలో ఉన్నప్పుడు దానిని 'జీవాత్మ' అంటారు.

​పరమాత్మ (Supreme Soul / God): విశ్వాన్ని నడిపించే సర్వోన్నత శక్తి లేదా సర్వవ్యాపకమైన చైతన్యమే పరమాత్మ.

​ఒక చిన్న ఉదాహరణ:

ఒక పెద్ద సముద్రాన్ని పరమాత్మ అనుకుంటే, అందులో ఒక కప్పులో ఉన్న నీటిని ఆత్మ అనవచ్చు. కప్పు పగిలిపోతే (శరీరం నశిస్తే) ఆ నీరు తిరిగి సముద్రంలో కలిపినట్లే, జీవాత్మ పరమాత్మలో ఐక్యం అవుతుంది. అలాగే ఆ నీటిలో ఉండే తడిదనాన్ని చైతన్యం అనీ, ఆ నీరు కదలడానికి ఉపయోగపడే శక్తిని ప్రాణం అనీ భావించవచ్చు.

​ముగింపు:

​ఈ పదాలన్నీ ఆ పరమ సత్యాన్ని వేర్వేరు కోణాల్లో నిర్వచించేవే. స్థూలంగా చెప్పాలంటే—మనలోని ప్రాణం శరీరాన్ని నడిపిస్తే, ఆ ప్రాణానికి మరియు శరీరానికి వెలుగునిచ్చే చైతన్యమే ఆత్మ; ఆ ఆత్మలన్నింటికీ మూలమైన మహాసముద్రమే పరమాత్మ.

భగవద్గీత

 --------------------------భగవద్గీత. ------------------------

                        అష్టమోధ్యాయః

                    అక్షర బ్రహ్మ యోగము



యం యం వాపి స్మరన్ భావం త్యజత్యంతే కలేవరమ్ ।

తం తమేవైతి కౌంతేయ సదా తద్భావభావితః ।। 6 ।।



ప్రతిపదార్థ;



యం యం — ఏదైతే; వా — లేదా; అపి — కూడా; స్మరన్ — స్మరిస్తూ; భావం — భావములను; త్యజతి — విడిచి పెట్టి; అంతే — చివరికి; కలేవరమ్ — శరీరము; తం — దానిని; తం — దానిని; ఏవ — నిజముగా; ఏతి — పొందును; కౌంతేయ — అర్జునా, కుంతీ పుత్రుడా; సదా — ఎల్లప్పుడూ; తత్ — అది (ఆ యొక్క); భావ-భావితః — తలంపుల లోనే నిమగ్నమై ఉండి.



తాత్పర్యము:


మృత్యుకాలంలో శరీరాన్ని విడిచిపెట్టే సమయంలో వ్యక్తి దేనినైతే గుర్తుచేసుకుంటాడో, ఓ కుంతీ పుత్రుడా, ఎప్పుడూ అదే ధ్యాసలో ఉండటం వలన ఆ వ్యక్తి అదే స్థితిని పొందును.



వివరణ :


మనము ఒక చిలుకకి, ‘గుడ్ మార్నింగ్!’ అని పలకటానికి తర్ఫీదు ఇవ్వటంలో సఫలం అవ్వచ్చు. కానీ, దాని గొంతు గట్టిగా పట్టుకుంటే అది కృత్రిమముగా నేర్చుకున్న దాన్ని మర్చిపోయి దాని యొక్క సహజ గొంతుతో 'కావ్!' మంటుంది. అదే విధముగా, మృత్యు సమయంలో, సహజంగానే మన మనస్సు, జీవితం మొత్తం అలవాటుగా తయారు చేసుకున్న ఆలోచనల ప్రవాహంలోనే పరుగు పెడుతుంది. మన ప్రయాణ ప్రణాళిక సిద్ధం చేసుకోవటానికి సమయం, మనం సామాను సర్దుకున్న తరువాత కాదు; ముందు జాగ్రత్తతో సరియైన ప్రణాళిక, ఏర్పాటు అవసరం. మరణ సమయంలో ఏదైతే మన ఆలోచనలలో ప్రధానంగా ఉంటుందో, అదే మన తదుపరి జన్మను నిర్ణయిస్తుంది. ఈ శ్లోకంలో శ్రీ కృష్ణుడు చెప్పేది ఇదే.


వ్యక్తి యొక్క రోజువారీ అలవాట్లు మరియు సాంగత్యముల ప్రకారం, తను బ్రతికున్నంత కాలం దేని గురించి తలంచాడో, ధ్యానం చేసాడో సహజంగానే ఆప్రకారంగానే వ్యక్తి యొక్క చివరి తలంపులు ఉంటాయి; పురాణాలలో భరత మహారాజు వృత్తాంతం ఈ విషయం స్పష్టంగా అర్థమయ్యేలా విశదీకరిస్తుంది.


ప్రాచీన భారతదేశంలో, భరతుడు ఒక శక్తిమంతమైన రాజు, కానీ భగవత్ ప్రాప్తి సాధన కోసం, అడవిలో తపస్విలా జీవిస్తూ, తన రాజ్యాన్ని త్యజించాడు. ఒక రోజు, గర్భంతో ఉన్న ఒక జింక, ఒక పులి గాండ్రింపు విని నీటిలోకి దూకటం చూసాడు. ఆ భయానికి, గర్భంతో ఉన్న జింక ఒక జింక-పిల్లని ప్రసవించింది. ఆ జింక పిల్ల నీటిలో తెలియాడటం చూసి భరతుడు జాలిపడి దానిని రక్షించాడు. అతను దానిని తన కుటీరముకి తీసుకువెళ్ళి దానిని పెంచటం మొదలుపెట్టాడు. అపారమైన వాత్సల్యంతో దాని యొక్క ఉల్లాసమైన ఆటపాటలను చూస్తూ ఉండేవాడు. దాని కోసం గడ్డి తెచ్చేవాడు, దానిని వెచ్చగా ఉంచటం కోసం దానిని ఆలింగనము చేసుకునేవాడు. క్రమక్రమంగా ఆయన మనస్సు భగవంతుని నుండి దూరంగా వచ్చి, ఆ జింకపై నిమగ్నమయింది. ఈ అనుబంధం ఎంత గాఢంగా అయ్యిందంటే రోజంతా ఆ జింక గురించే ఆలోచించేవాడు. ఇక ఆయన మరణించే సమయంలో, ఆ జింక ఏమైపోతుందో అని చింతిస్తూ, దానిని ప్రేమతో పిలిచాడు.


పర్యవసానంగా, భరత మహారాజు, ఆయన తదుపరి జన్మలో, ఒక జింకగా పుట్టాడు. కానీ, ఆయన ఏంతో ఆధ్యాత్మిక సాధన చేసి ఉండటం వలన, ఆయన చేసిన తప్పు యొక్క అవగాహన ఉండింది, కాబట్టి జింకగా ఉన్నా సరే, ఆయన, అడవిలో సాధు జనుల ఆశ్రమాల దగ్గరే నివసిస్తూ ఉండేవాడు. చివరికి, ఆయన తన జింక దేహాన్ని విడిచి పెట్టిన తరువాత, ఆయనకి తిరిగి మానవ శరీరం ఇవ్వబడింది. ఈ సారి, ఆయన ఒక గొప్ప ఋషి జడభరతుడు అయినాడు మరియు తన సాధన పూర్తి చేస్తూ భగవత్ ప్రాప్తి సాధించాడు.


ఈ శ్లోకం చదివిన తరువాత, ఎవరూ కూడా, అంతిమ లక్ష్యాన్ని సాధించటం కోసం, భగవంతుడిని మరణ సమయంలో ధ్యానం చేస్తే సరిపోతుందిలే అని అనుకోకూడదు. జీవితాంతం అభ్యాసం చేయకుండా, ఇది ఖచ్చితంగా అసాధ్యం. స్కంద పురాణం ప్రకారం మృత్యు సమయంలో భగవంతుడిని స్మరించటం చాలా కష్టం. మరణం చాలా బాధాపూరితమైన అనుభవం, ఆ సమయంలో వ్యక్తి యొక్క అంతర్లీనంగా ఉన్న స్వభావం వైపే మనస్సు మొగ్గు చూపుతుంది. మనస్సు భగవంతుని గురించి స్మరించాలంటే వ్యక్తి యొక్క ఆంతర స్వభావం అయన యందే లీనమై ఉండాలి. ఆంతర స్వభావం అంటే మనోబుద్ధుల లోపల నివసించి ఉండే స్మృతి. ఏదేని ఒకదాన్ని నిరంతరం ధ్యానించుతూ ఉంటేనే అది ఆంతర స్వభావంగా వ్యక్తమౌతుంది. కాబట్టి, భగవత్ స్మృతి లోనే ఉండే ఆంతర స్వభావాన్ని పెంపొందించుకోవటానికి, భగవంతుడు మన జీవతంలో ప్రతి క్షణం గుర్తుంచుకోబడాలి, జ్ఞప్తికితెచ్చుకోబడాలి మరియు ధ్యానించబడాలి. ఈ విషయాన్నే శ్రీ కృష్ణుడు తదుపరి శ్లోకంలో పేర్కొంటున్నాడు.