పంచాంగం

  

గురువారం🌷* *09ఏప్రిల్2026* *దృగ్గణిత పంచాంగం*

  *卐ॐ ఓం శ్రీ 🌹గురుభ్యోనమః ॐ卐*

  *🌷గురువారం🌷*

     *09ఏప్రిల్2026*  

*దృగ్గణిత పంచాంగం*  

                    

           *స్వస్తి శ్రీ పరాభవ* 

          *నామ సంవత్సరం* 

*ఉత్తరాయణం - వసంత ఋతౌః*

*చైత్రమాసం - కృష్ణ పక్షం* 

*తిథి : సప్తమి* రా 09.19 వరకు ఉపరి *అష్టమి*

*వారం    : గురువారం* (బృహస్పతివాసరే)

*నక్షత్రం  : మూల* ఉ 08.48 వరకు ఉపరి *పూర్వాషాఢ*

*యోగం : పరిఘ* సా 05.58 వరకు ఉపరి *శివ*

*కరణం  : భద్ర* ఉ 08.12 *బవ* రా 09.19 ఉపరి *బాలువ*

*సాధారణ శుభ సమయాలు:*

*ఉ 09.00 - 10.00 & 11.00 - 12.00*               

అమృత కాలం  : *ఈరోజు లేదు*

అభిజిత్ కాలం  : *ప 11.44 - 12.34*

*వర్జ్యం    : ఉ 07.01 - 08.48 & రా 07.28 - 09.15*

*దుర్ముహూర్తం  : ఉ 10.05 - 10.55 మ 03.03 - 03.53*

*రాహు కాలం   :మ01.42- 03.15*

గుళికకాళం      : *ఉ 09.03 - 10.36*

యమగండం    : *ఉ 05.57 - 07.30*

సూర్యరాశి : *మీనం*                      

చంద్రరాశి : *ధనస్సు*

సూర్యోదయం :*ఉ 06.05*  

సూర్యాస్తమయం :*సా 06.31*

*ప్రయాణశూల   : దక్షిణ దిక్కుకు పనికిరాదు*

*వైదిక విషయాలు:*

ప్రాతః కాలం       :*ఉ 05.57 - 08.26*

సంగవ కాలం       :*08.26 - 10.55*

మధ్యాహ్న కాలం    :*10.55 - 01.24*

అపరాహ్న కాలం  :*మ 01.24-03.53*

*ఆబ్ధికం తిధి  :చైత్ర బహుళ సప్తమి*

సాయంకాలం     :*సా 03.53- 06.22*

ప్రదోష కాలం      :*సా 06.22- 08.40*

రాత్రి కాలం        :*రా 08.40 - 11.46*

నిశీధి కాలం       :*రా 11.46 - 12.32*

బ్రాహ్మీ ముహూర్తం :*తె 04.23 - 05.10*

¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤

          *🌷ప్రతినిత్యం*🌷

        *_గోమాతను 🐄 పూజించండి_* 

        *_గోమాతను 🐄 సంరక్షించండి_*

*🌹🕉️ఓం శ్రీ సద్గురుబ్యోనమః.🕉️🌹*

*సత్యరూపసదాచార*

*సత్యధర్మపరాయణ*

*సత్యాశ్రయపరోక్షాయ*  

*దత్తాత్రేయ నమోఽస్తుతే* 

           

  *ఓం శ్రీ దత్తాత్రేయ నమః*

🌷🪷🌹🛕🌹🌷🪷🌷

*సర్వే జనాః సజ్జనో భవంతు !*

*సర్వే సజ్జనా స్వజనో భవంతు !!*

*సర్వే స్వజనా సుకృతో భవంతు !*

*సర్వే సుకృత జనః సుఖినో భవంతు !!*

<><><><><><><><><><><><><><>

        🌷 *సేకరణ*🌷

      🌹🌿🌹🌹🌿🌹

        *న్యాయపతి వేంకట*

       *లక్ష్మీ నరసింహా రావు*

      🌷🍃🌹🌹🍃🌷

🌹🌷🌹🌷🌹🌷🌷🌹

*శ్రీ మహావిష్ణు పురాణం

 🌹🌷🪷🐚🛕🐚🪷🌷🌹

*బుధవారం 8 ఏప్రిల్ 2026*

       *శ్రీ మహావిష్ణు పురాణం*

`` *51వ భాగం*``

*సతీ సుమతి కథ-*```

నారద మహర్షి త్రిమూర్తుల భార్యలైన సరస్వతి లక్ష్మి పార్వతిలకు భూలోకం పతివ్రతా స్త్రీలకు నిలయం అని సతీ సుమతి కథ వివరించి చెప్పసాగాడు.

“ప్రతిష్ఠానపురంలో సద్ర్బాహ్మణ వంశంలో కౌశికుడు జన్మించాడు. తల్లిదండ్రులు ఇరువురు నారాయణ భక్తులు కావడంతో వారి ఇంటి లో నిత్య హరినామ సంకీర్తనం జరుగుతుండేది.‘ఓంనమోనారాయణ’ మంత్రం కౌశికుడు పుట్టిన దగ్గర నుంచి వినడం వలన మనస్సులో ఇరవైనాలుగు గంటలు అనుకోవడం తెలియకుండానే అలవాటైంది.

పెరిగి వేదవిజ్ఙానం నేర్చుకున్నా కౌశికుడు దుష్టజన సాంగత్యం వలన చెడువ్యసన పరుడయ్యాడు. తల్లిదండ్రుల మాటలు పట్టించుకోకుండా జూదం, మద్య పానము, వేశ్యాసాంగత్యంలో పగలు, రాత్రి గడిపేవాడు. అన్ని చెడు అలవాట్లు ఉన్న కౌశికుడికి ఒకటే సద్గుణం ఉంది. నారాయణ నామాన్ని మనస్సులో సదాస్మరణ చేసుకోవడం.

వంశం పరువు పోతుండటంతో బంధువుల, మిత్రుల సలహాతో ‘పెళ్ళి చేస్తే బాగుపడతాడు’ అని విని తల్లిదండ్రులు కౌశికుడికి సుమతి అనే అమ్మాయితో వివాహం చేశారు. సుమతి అందంతో పాటు దైవభక్తి కలిగిన సద్గుణ వతి. భర్త చెడు వ్యసనములు గురించి తెలిసి కూడా పతియే ప్రత్యక్షదైవమని భావించి సేవలు చేసేది. కౌశికుడు మాత్రం తన ప్రవర్తన మార్చుకోలేదు. సహించే భార్య దొరకడంతో రోజుల తరబడి వేశ్యావాటికలలోనే కాలం గడిపేవాడు. వారానికో నెలకో ఇంటికి వచ్చేవాడు.

సుమతి ఒక్క మాట కూడా అనకుండా ఉన్న నాలుగు రోజులు చక్కగా పతికి సేవ చేసేది. కోడలు పడే బాధ చూడలేక, కొడుకును మంచి దారిలో పెట్టలేక దిగులు చెందిన కౌశికుడి తల్లిదండ్రులు కొంత కాలానికి మరణించారు. కౌశికుడి చెడు వ్యసనాలకు ఉన్న సంపద అంతా కరిగిపోయింది. అప్పుల వాళ్ళు ఇల్లు స్వాధీనం చేసుకుని భార్యాభర్తలను బయటకు పంపారు.

కౌశికుడు సుమతి ఒక ధర్మ సత్రంలో తలదాచుకున్నారు. చెడు వ్యసనాల వలన కౌశికుడికి భయంకరమైన కుష్ఠురోగం వచ్చింది. సత్రం అధికారులు ఈ విషయం గ్రామాధికారికి చెప్పగా దంపతులను గ్రామం నుంచి బహిష్కరించారు. ఊరి వెలుపల స్మశానానికి సమీపంలో సుమతి ఒక గుడిసె నిర్మించి కుష్ఠురోగి అయిన భర్తను అందులో ఉంచి సేవలు చేయసాగింది.

తెల్లవారుజామున లేచి భర్తకు స్నానం చేయించి కుష్టు పుళ్ళకు మందులు పూసి మంచి బట్టలు వేసి ఇంటి వసారాలో అరుగు మీద కూర్చోబెట్టేది. తాను స్నానంచేసి తెలిసినవారి ఇండ్లకు వెళ్లి కులభంగం, వ్రతభంగం కాని పనులు చేసేది. సుమతి మంచి తనం తెలిసిన వారు ధనంతో పాటు ఆహార పదార్థాలు, తిను బండారాలు ఇచ్చేవారు. సుమతి అవి తెచ్చి భర్తకు తినిపించేది.

గ్రామ ప్రజలతో పాటు దేవతలు కూడా సుమతి పతిభక్తికి, పతిసేవకు ఆశ్చర్యపోయేవారు, ప్రశంసించేవారు. కుష్ఠురోగంతో బాధపడుతున్న కౌశికుడు భార్య చేసే సేవలు చూసి పరివర్తన చెందాడు. తన జీవితం పూర్తిగా సర్వనాశనం అయ్యింది, సుమతి తనను వదిలి వెళతే ఆమె జీవితమైనా బాగుపడతుందని తిడుతూ తనకు దూరంగా వెళ్లపోమన్ని కసిరికొట్టేవాడు. ‘నాలాంటి వాడికి చాకిరి చేసి నీజీవితం నాశనం చేసుకోకు! నారాయణుడు నాలాంటివారిని చూసుకుంటాడు. నన్ను వదలి వెళ్లి పో’ అని చీదరించుకునేవాడు.

భర్త మనస్సులోని భావాన్ని గ్రహించిన సుమతి ‘నారాయణుడే మీకు సేవ చేయమని భార్యగా పంపాడు’ అని సేవలు చేసేది. 

కౌశికుడు చూడలేక మనస్సులో స్మరించే నారాయణుని ‘నారాయణా! ఈ సుమతి నన్ను వదలదు. నీవే నన్ను తీసుకు వెళ్ళు’అని అరచేవాడు. 

కొంతకాలానికి అతని మాటలు విన్న తథాస్తు దేవతలు తథాస్తు అన్నారు. విష్ణువు అనుగ్రహించాడు

నారాయణుడి ప్రేరణ చేత ఆ రోజు రాత్రి రాజభవనంలో దొంగలు పడి ధన రత్న బంగారు ఆభరణాలు మూటలు కట్టుకుని తీసుకువెళ్లుతుంటే రాజభటులు చూసి వెంటబడ్ఢారు. దొంగలు తమను తరుముకుంటూ వస్తున్న భటులను తప్పించుకోవడానికి ఊరి చివర ఒక చెట్టు క్రింద తపస్సు చేసుకుంటున్న మాండవ్య ముని వద్ద ఒక రత్నాభరణాల మూట పారవేసి అడవిలోకి పారిపోయారు.

రాజభటులు ఆ ఆభరణాల మూట మాండవ్య ముని వద్ద చూసి ఆయన దొంగలలో ఒకడని భావించి బంధించి రాజుగారి వద్దకు తీసుకు వెళ్లారు. మాండవ్యముని మౌనదీక్షలో ఉండటం వలన నోరు తెరచి మాటాడలేక పోయాడు. అంతకుముందు ఎప్పుడూ మాండవ్య మునిని చూడని రాజు మౌనంగా ఉండటం చూసి ఆగ్రహించి శిక్షగా మునిని కొరత వేయమని ఆదే శించాడు. భటులు మునిని తీసుకువెళ్లి కొయ్యస్థంభానికి మేకులు కొట్టి దారిలో నిలుచో బెట్టి కొరత శిక్ష వేసారు.

తెల్లవారింది. సుమతి భర్తకు యధావిధిగా స్నానం చేయించి ఇంటి బయట అరుగు పై కూర్చోబెట్టి లోన పనికి వెళ్లింది. అదే సమయంలో పల్లకిలో అందమైన వేశ్య ఒకతి ఆ ఇంటి ముందు నుంచి వెళ్ళింది. కౌశికుడు చూసి సుమతి తనను అసహ్యించుకుని వదిలి వేసేందుకు ఒక ఉపాయం ఆలోచించాడు. మధ్యాహ్నం తనకు భోజనం పెట్టడానికి వచ్చిన సుమతితో ‘తనను ఆ వేశ్య దగ్గరకు తీసుకు వెళితేనే తింటాను’ అని పట్టుబట్టాడు.

కుష్ఠురోగం ఉన్నా ఇటువంటి కోరిక కోరినందుకు తనను చీదరించుకుని సుమతి వెళ్లి పోతుంది అని కౌశికుడు అనుకున్నాడు. కానీ సుమతి రాత్రికి తీసుకు వెళతాను అని చెప్పి భోజనం పెట్టింది. రాత్రి అవ్వగానే సుమతి కౌశికుని ముస్తాబు చేసి తట్టలో కూర్చోబెట్టి తట్టను తల మీద పెట్టుకుని బయలు దేరింది.

చీకట్లో నడుస్తున్న సుమతిని కౌశికుడు నన్ను వదలి వెళ్లమని తిడుతున్నాడు. కాళ్లు చేతులు ఆడిస్తూ కొడుతున్నాడు. అదే దారిలో మాండవ్య మునిని వ్రేలాడదీసిన కొయ్య స్థంభం ఉంది. చీకట్లో కౌశికుడి జాడించిన కాలు మాండవ్య ముని తలకు బలంగా తగిలింది. కొట్టిన మేకుల బాధకు తోడు కౌశికుడి కాలు దెబ్బ మాండవ్య మునిని మరింతగా బాధపడేట్టు చేసింది.

ఆ బాధ తట్టుకోలేక మౌనవ్రతం వీడి మాండవ్య ముని బిగ్గరగా అరుస్తూ ‘ఎవరి కాలు నా తలకు తగిలి నన్ను అంతులేని బాధకు గురిచేసిందో, అతని తల సూర్యోదయానికి వేయి ముక్కలు ఔతుంది’ అనిశపించాడు. కౌశికుడు విని తన బాధ సుమతికి తొలగిపోతుంది అని ఆనందపడ్డాడు. భార్యను వెనక్కి ఇంటికి తీసుకెళ్లమని చెప్పాడు.

సుమతి మాత్రం ఏ మాత్రం కంగారు పడకుండా తన పాతివ్రత్యం పై ఒట్టు పెట్టి "రేపు సూర్యోదయం కాకుండు గాక" అని ప్రతిశాపం ఇచ్చింది. మహా పతివ్రత మాటకు సూర్యరథం ఆగింది. సూర్యుడు ఆగిపోయాడు. జగత్తు అంధకారంలో ఉండి పోయింది. ముల్లోకాలలో అలజడి మొదలైంది.

*తరువాత కధ రేపటి భాగంలో చదువుదాం*

*శ్రీకాంత్ గంజికుంట కరణంగారి సౌజన్యంతో*

*ఆధ్యాత్మిక బృందం* నుండి వచ్చింది                     

                *సేకరించి*

*భాగస్వామ్యం చేయడమైనది*

 *న్యాయపతి నరసింహారావు*

🙏🌷🪷🪔🛕🪔🪷🌷🙏

ఈ ప్రశ్నకు బదులేది 16

 ఈ ప్రశ్నకు బదులేది 16

ఈరోజు మన ప్రశ్న  ఆధ్యాత్మికత కు సంబంధించింది.

  ఉమా భారతి ఎవరి ధర్మపత్ని ఆమె నిర్వహించిన గొప్ప కార్యము ఏమిటి

ఆదిశంకరాచార్యుల వారు పరకాయ ప్రవేశం చేయటానికి ఆమెకు సంబంధం ఏమిటి

 సవివరంగా వివరించగలరు.

ఇంకొక ప్రశ్నతో మళ్ళీ కలుద్దాం.

ఇట్లు 

మీ 

చేరువేల భార్గవ శర్మ

గమనిక:: మీ జాబును కామెంట్ రూపంలో తెలియజేయండి

అన్నం మహాత్మ్యంసరస్వతీ దేవి: చదువుల తల్లి

 *అన్నం మహాత్మ్యం*

అన్నిదానములను నన్నదానమే గొప్ప

కన్నతల్లికంటే ఘనములేదు

ఎన్నగురునికన్న నెక్కుడు లేదయా

విశ్వదాభిరామ వినురవేమ.

అన్నానికున్న ప్రాధాన్యతని వేదాలు కూడా వక్కాణించాయి. అన్న సూక్తాన్ని పఠించడం కూడా అన్నం మీద మన భక్తి భావాన్ని నిలుపుకోవడమే. అందుకే ఆర్యులు `అన్నం పరబ్రహ్మ స్వరూపం' అన్నారు. అన్నమే జీవిని బతికిస్తుంది. అన్నమే పోషిస్తుంది. అన్నమే ఆరోగ్యాన్నిచ్చి కాపాడుతుంటుంది. అన్నమే మనుగడకి ఆలంబనగా ఉంటుంది. అలాగని మితిమీరి భుజిస్తే ప్రాణం తీస్తుంది. అన్నం తిననిరోజు నీరసించి, ఆత్మ అసంతృప్తికి లోనవుతుంది. చంపినా, పోషించినా సర్వులకూ అన్నమే ప్రదానం. `సహనా వవతు+సహనౌ భునక్తు+సహ వీర్యం కరవావహైః+ తేజస్వినామదీతమస్తు మా విద్విషావహైః ఓం శాంతిః శాంతిః శాంతిః' ఇదే అన్న సూక్తం.

సకలజీవరాసులకూ అన్న ప్రదాత ఆ సూర్యభగవానుడు. గ్రహాధిపతి అయిన సూర్యుని కరుణ వలన బుతువులు సక్రమంగా ఉండి, వర్షాలు పడి పంటలు పండి అందరూ సుఖజీవనం సాగిస్తున్నారంటే అందుకు కర్త ఆ ప్రత్యక్షనారాయణుడు సూర్యుడే. సూర్యరస్మి లేనిదే ఏ మొక్కా మొలకెత్తదు. అలాగే వరి ధాన్యాలు కూడా అంకురించవు. ప్రత్యక్షంగా సూర్యుని ప్రభావంతో మనకి జీవనాధారం అయిన అన్నాన్ని భక్తి శ్రద్ధలతో భుజిస్తేనే ఆయురారోగ్యాలు కలుగుతాయి.

ఇప్పుడు మనం చేస్తున్నదేమిటీ..? తిన్నంత తిని, మిగిలింది పెంటకుప్పలపాలు చేస్తున్నాం. అసలు అన్ని దానాల్లోకీ అన్నదానం గొప్పదని పెద్దల వాక్కు. అది కూడా ఈరోజుల్లో మనం చేయలేకపోతున్నాం. పూర్వం అన్ని లోగిళ్ళలోను నిత్యం ఇంటిల్లిపాదికీ వండే టప్పుడు ఒక గుపెడు బియ్యం ఎక్కువ పొయ్యిమనేవారు. ఎందుకంటే, అతిధి, అభ్యాగతుల కోసం, అన్నార్తులెవరైనా వస్తే పెట్టాలనే ఉద్దేశ్యంతోను అలా చేసేవారు. మనకి అన్నదానాలు చేసే గొప్ప మనసూ లేదు, అన్నాన్ని బ్రహ్మ స్వరూపంగా భావించే గుణమూ లేదు. అందుకే ఒకనాటి కాలంలో లేని అనేక రుగ్మతలు మనల్ని పట్టి పీడిస్తున్నాయి. అన్నం తినకుండా ఇతర పదార్థాలతో కడుపు నింపుకున్నా జవసత్వాలు క్రమేపీ క్షీణించడం మనలోనే చూస్తూవుంటాం. అలాగే అన్నం ముట్టని వారికి మనస్సు కూడా స్వాధీనం తప్పి విపరీత ఆలోచనలతో ఎప్పుడు అస్తిమితంగా ఉంటారు. అన్నం తినడం అనేది కూడా ఒక యోగమే. ఎంతో డబ్బువ్యామోహంతో అనేక రకాల పనులుచేసి అక్రమంగా కోట్లు కూడబెట్టినవాడికి అన్నం తినే యోగం లేకుండా అజీర్తివ్యాధో, అంతకన్నా భయంకరమైన దీర్ఘవ్యాధో పట్టుకుని జీవితాంతం అవస్తపడుతూంటాడు.

చక్కెర వ్యాధిగ్రస్తులకి వైద్యులు కూడా అన్నం మాని రొట్టెలు తినమంటారు. ఇది ఎంతటి దౌర్భాగ్య పరిస్థితి!. ఇటువంటివి కర్మానుగుణంగా సంక్రమిస్తాయి. అందుకే మనకి అన్నీ బాగున్నప్పుడే, అతిధి, అభ్యాగతుల్ని, బంధువర్గాన్నీ, అన్నార్తుల్ని, గృహస్తుని, పెద్దవారిని, గురువుల్ని, భాగవతోత్తముల్ని, పండితుల్ని ఆదరిస్తూ వారికి తృప్తిగా అన్నం వడ్డించి భోజన సదుపాయం చేస్తూవుంటే, పెట్టింది ఎక్కడికీ పోదు. రెండింతలై తిరిగి వస్తుంది. అలా పెట్టిన వారికి అన్న యోగ్యం కలుగుతుంది. అందుకే 'పెట్టినమ్మకి పెట్టినంత' అనే సామెత పుట్టుకొచ్చింది. నలుగురికి పంచింది నాలుగింతలవుతుందన్నది కూడా దీనికి పర్యాయమే.

భోజన విధానం

అన్నాన్ని భుజించేటప్పుడు కూడా పద్దతి పాటించాలి. శుభ్రంగా అలికిన నేల మీద కంచంలోగానీ, అంతకన్నా శ్రేష్టమైన అరటి ఆకులో గానీ అన్నం, శాకాలు వడ్డించుకుని పీటలు వేసుకుని ఇంటిల్లిపాదీ కింద కూర్చుని భుజించడం చాలా ఉత్తమం. అందువల్ల వండిన పదార్ధాలు ఒకరికి ఎక్కువ, ఒకరికి తక్కువ అయ్యాయేమో అనే శంక లేకుండా ఉన్నదానినే అందరూ సర్దుకునే అలవాటు అవుతుంది. భుజించే ముందు అందరూ అన్నానికి నమస్కరిస్తూ దానిని మనకి ప్రసాదించిన దేవుని దివ్యప్రసాదంగా భావించి, కళ్ళ కద్దుకుని తినడం ప్రారంభించాలి. సోఫాల్లోను, కుర్చీలోను కూర్చుని భుజించడం నిషిద్ధం. వీలైతే అన్న సూక్తం పటించడం మరీ మంచిది. అన్నం భుజించేటప్పుడు మనం అన్నం మీదే దృష్టి నిలిపి తింటే అది వంటపడుతుంది.

అన్నానికి ఉన్న మరో శక్తి ఏమిటంటే, అన్నం తినే సమయంలో మన భావాలు ఏవి ఉంటాయో, శారీరకంగా అందుకు తగిన ఫలితాలే తిన్న అన్నం వలన కలుగుతాయి. అందుకే టీవీలు చూస్తూ, కబుర్లు చెప్పుకుంటూ, చాడీలు మాట్లాడుకుంటూ తింటే నెగెటివ్ ఆలోచనలు వృద్ధిచెందుతాయి. అలాకాకుండా భగద్భక్తితో, మనసులోకి ఎటువంటి ఆలోచనల్నీ రానీయకుండా, పద్దతిని పాటిస్తూ భుజిస్తే పాజిటివ్ ఆలోచనలు వృద్ధిచెందుతాయి. మనసు ప్రశాంతంగా ఉండి చేసే అన్ని పనులు విజయవంతంగా ముందుకు సాగుతాయి. ఎవరైనా భోజనం చేసి వెళ్ళమని ఒకటికి రెండు సార్లు అడిగితే తిరస్కరించకూడదు. వండి వడ్డించిన వారిని లోపాలు ఎంచకూడదు. మనకు దంత సిరి ఉంటే వండిన పదార్ధాలు రుచికరంగానే ఉంటాయి. అది లేకపోతే ఆరోజుకి కనీసం అన్నం తినే ప్రాప్తం కలిగిందని సంతోషించాలి తప్ప అదిబాగాలేరు, ఇది బాగాలేదు అంటూ తినేటప్పుడు విమర్శించకూడదు.

ఇంట్లో పెద్దవారు, పిల్లలు ఉంటే, ముందుగా వారికి భోజనం పెట్టాలి. అందువల్ల ఆకలితో వేచివున్న వారి ఆత్మ శాంతిస్తుంది. అందుకే చాలామంది ఇప్పటికీ కడుపునిండా భోజనంచేసి, 'హమ్మయ్య! ఆత్మారాముడు శాంతించాడు' అంటూవుంటారు. భర్త భుజించిన తరువాతే, భార్య భుజించడం ఉత్తమ సంప్రదాయం. అది వీలుపడనివారు ఇద్దరూ కలిసి భుజించడం మధ్యమం. ముందు ఇల్లాలు తినడం అథమం.

ఇలా చిన్న చిన్న విషయాలు పాటిస్తుంటే మనకి, ఇంటిల్లిపాదికీ ఆయురా రోగ్యాలకి ఎటువంటి లోటూ వుండదు. అందరి ఆలోచనలు సన్మార్గంలో నడుస్తాయి. తినే పదార్ధాలని వృధా చేయకుండా, సద్వినియోగం చేస్తూవుంటే ఆ అన్నపూర్ణమ్మ తల్లి నిత్యం మనింట్లో ధాన్యరాసుల్ని కురిపిస్తుంది. అలక్ష్యం చేస్తే భుక్తికోసం వెంపర్లాడక తప్పని పరిస్థితిని చవిచూడవలసి వస్తుంది. కనుక అన్నాన్ని గౌరవిద్దాం.. నలుగురిని ఆదరిద్దాం... తృప్తిగా జీవిద్దాం.

సరస్వతీ దేవి: చదువుల తల్లి

 సరస్వతీ దేవి: చదువుల తల్లి సరస్వతీ దేవి ధరించే వీణ పేరు కచ్ఛపి.

నారదుడు: దేవముని అయిన నారదుడి వీణ పేరు మహతి. నిరంతరం హరినామ స్మరణ చేస్తూ ఆయన ఈ వీణను వాయిస్తారు.

తుంబురుడు: గంధర్వులలో శ్రేష్ఠుడైన తుంబురుని వీణ పేరు కళావతి.

రావణుడు కేవలం రాక్షస రాజు మాత్రమే కాదు, గొప్ప శివ భక్తుడు మరియు సామవేద పండితుడు.

 సంగీతంలో ఆయనకు ఉన్న ప్రవేశం అసాధారణమైనది.

రావణుని వీణ: రావణుడి వీణ పేరు రావణహస్తం (దీనినే 'రావణ హస్త వీణ' అని కూడా అంటారు). ఇది ఆధునిక వయోలిన్ వంటి వాయిద్యాలకు మూల రూపం.

ఎవరి కొరకు వాయించాడు?: రావణుడు పరమ శివుని ప్రసన్నం చేసుకోవడం కోసం వీణను వాయించాడు. ఒక సందర్భంలో రావణుడు కైలాస పర్వతాన్ని ఎత్తడానికి ప్రయత్నించినప్పుడు, శివుడు తన కాలి బొటనవేలితో పర్వతాన్ని నొక్కగా రావణుడు దాని కింద చిక్కుకుపోతాడు. అప్పుడు శివుని శాంతింపజేయడానికి తన నరాలను తంత్రులుగా చేసి, శివ తాండవ స్తోత్రాన్ని పఠిస్తూ అద్భుతంగా వీణ వాయించి శివుని అనుగ్రహాన్ని పొందుతాడు.

రావణుడు కనుగొన్న రాగం: సంగీత శాస్త్రం ప్రకారం రావణుడు కాంబోజి రాగాన్ని కనుగొన్నట్లు లేదా ఆ రాగంలో విశేషమైన ప్రావీణ్యం సంపాదించినట్లు చెబుతారు. 

మరికొన్ని కథనాల ప్రకారం శంకరాభరణం రాగం అన్నా ఆయనకు అత్యంత ప్రీతి అని అంటారు.

రావణుడు శాస్త్రీయ సంగీతంలో 'రావణ ఛాయ' అనే ఒక ప్రత్యేకమైన ప్రక్రియను కూడా ప్రాచుర్యంలోకి తెచ్చాడని పురాణ వచనం.

రేల చెట్టు

 

పైన చూపిన చెట్టు రేల చెట్టు (Cassia fistula), దీనిని గోల్డెన్ షవర్ ట్రీ అని కూడా పిలుస్తారు, ఇది పసుపు రంగు పూలతో చూడటానికి ఎంతో ఆకర్షణీయంగా ఉంటుంది. సాంప్రదాయకంగా, రేల చెట్టు పూయడం వర్షాలు సమీపిస్తున్నాయని (45 రోజులలో) సూచించే ప్రకృతి సంకేతంగా రైతులు నమ్ముతారు. ఈ చెట్టు చర్మ వ్యాధులు, కామెర్లు వంటి సమస్యలకు ఆయుర్వేదంలో అద్భుతమైన ఔషధంగా పనిచేస్తుంది. 

రేల చెట్టు - వర్షం సంబంధిత ముఖ్య వివరాలు:

వర్ష సూచిక: రేల చెట్టు పూలు విరిసిన సుమారు 45 రోజులకు వర్షాలు పడతాయని పూర్వకాలం నుండి రైతులు నమ్ముతారు.

పత్తి విత్తనాల సేకరణ: ఈ పూలు పూయడం చూసి, రైతులు పత్తి విత్తనాలను సిద్ధం చేసుకుంటారు.

ఔషధ గుణాలు: ఆయుర్వేదంలో, ఈ చెట్టు ఆకులు, బెరడు, పళ్ల గుజ్జును చర్మ వ్యాధులు, కామెర్లు, కడుపునొప్పి నివారణకు ఉపయోగిస్తారు.

నివాసం: ఇది అడవులలో, పొలం గట్లపై, రోడ్ల పక్కన పెరుగుతాయి 

ఈ చెట్టు కేవలం అందానికే కాకుండా, ప్రకృతి మార్పులను ముందుగానే తెలియజేసే ఒక పర్యావరణ సూచికగా కూడా వ్యవహరిస్తుంది.

సంస్కృతంలో ఆరగ్వథ అనీ స్వర్ణవృక్ష అనీ పిలిచే ఈ ఆకు రాల్చే వృక్షం 25 మీటర్ల ఎత్తు వరకు కూడా పెరుగుతుంది. బంగారు వన్నె కలగలిసిన ప్రకాశవంతమైన పసుపు పచ్చని పుష్పగుచ్ఛాలు వేలాడే పెద్ద షాండ్ లేర్స్ లా అనిపిస్తాయి. మార్చి- మే నెలల మధ్యలో ఆకులు పూర్తిగా రాల్చేసి, ఒళ్ళంతా పూల గుత్తులతో ఈ చెట్లు మనోహరంగా ఉంటాయి. జూలై నెలకల్లా చెట్లు కొత్త చిగుళ్లు వేసి చిలకపచ్చని హరితశోభతో అలరారుతూ ఉంటాయి. అక్టోబర్ దాకా ఈ వృక్షాలు పుష్పిస్తాయి. మునగ కాయలలా బారుగా ఉండే రేల కాయలు చకచకా పెరుగుతూ అక్టోబర్ లో ఆకుపచ్చగా ఉండి, తరువాత క్రమంగా పండి నల్లగా అవుతాయి. వీటిలోని తియ్యటి గుజ్జు విరేచనకారి. 30 నుంచి 60 సెంటీమీటర్ల వరకు పొడవు పెరిగే రేలకాయలు ఏప్రిల్ నెలలో పండి రాలటం మొదలవుతుంది.

ఈ ప్రశ్నకు బదులేది 15

 ఈ ప్రశ్నకు బదులేది 15

ఈరోజు మన ప్రశ్న పురాణాలకు సంబంధించింది.

  సరస్వతీ దేవి వీణ పేరు ఏమిటి

  నారదుని వీణ పేరు ఏమిటి

 తుంబురుని వీణ పేరు ఏమిటి

రావణుని వీణ పేరు తెలపండి

  ఎవరిని ప్రసన్నుల చేసుకొనుట కొరకు వాయించాడు

 రావణాసురుడు కనుగొన్న రాగము పేరు ఏమిటి? 

 సవివరంగా వివరించగలరు.

ఇంకొక ప్రశ్నతో మళ్ళీ కలుద్దాం.

ఇట్లు 

మీ 

చేరువేల భార్గవ శర్మ

గమనిక:: మీ జాబును కామెంట్ రూపంలో తెలియజేయండి

కావేరీ నది కథ

 భారతీయ పురాణాలలో కావేరీ నది కథ చాలా ఆసక్తికరమైనది. ఇది భక్తి, అంకితభావాన్ని మాత్రమే కాకుండా, ఒక వ్యక్తి యొక్క సంకల్పం ప్రజా సంక్షేమానికి ఎలా దారితీస్తుందో కూడా తెలియజేస్తుంది.

కావేరి పుట్టుక కథ రెండు ప్రధాన భాగాలుగా విభజించబడింది: విష్ణువు కుమార్తెగా ఆమె జననం మరియు అగస్త్య మహర్షి కమండలం నుండి ఆమె నదిగా మారడం.

పురాణాల ప్రకారం, బ్రహ్మదేవునికి విష్మయ అనే ఒక మానస పుత్రిక ఉండేది. ఆమె విష్ణుమూర్తికి సేవ చేయడానికి కఠోర తపస్సు చేసింది. విష్ణుమూర్తి ఆమెకు ఒక వరం ఇచ్చాడు, అదేమిటంటే ఆమె తన మరుజన్మలో కావేరి అనే రాజుకు కుమార్తెగా జన్మిస్తుంది.

కావేరి రాజు సంతానం కోసం బ్రహ్మగిరి పర్వతంపై తపస్సు చేశాడు.

ఆ వరం ఫలితంగా, అతనికి కావేరి అనే పేరుగల అదే దైవిక కుమార్తె జన్మించింది.

కావేరి చిన్నప్పటి నుంచే చాలా ఆధ్యాత్మిక భావాలు కలది. తన జన్మ ప్రపంచ పాపాలను కడిగివేసి, భూమి దాహాన్ని తీర్చే విధంగా ఉండాలని ఆమె కోరుకుంది.

అనగనగా ఒకప్పుడు దక్షిణ భారతదేశంలో తీవ్రమైన కరువు వచ్చింది. ఋషులు, సాధువులు దానికి పరిష్కారం కోసం ప్రార్థించారు. ఆ సమయంలో, గొప్ప ఋషి అయిన అగస్త్యుడు, కావేరి సౌందర్యానికి, భక్తికి ముగ్ధుడై, ఆమెను వివాహం చేసుకోవాలని ప్రతిపాదించాడు.

కావేరి ఒక షరతు మీద అంగీకరించింది:

"ప్రభూ, మీరు ఎప్పుడైనా నన్ను ఒంటరిగా వదిలి దూరంగా వెళ్ళిపోతే, నేను స్వేచ్ఛగా ప్రవహిస్తాను."

కథా సంగ్రహంలోని పోస్టులు మీకు నచ్చితే, ఈరోజే కథా సంగ్రహానికి సబ్స్క్రైబ్ చేసుకోండి

అగస్త్య మహర్షి ఈ షరతును అంగీకరించాడు. కానీ ఒక రోజు, అగస్త్య మహర్షి ఒక లోతైన చర్చలో ఎంతగా నిమగ్నమయ్యారంటే, ఆయన కావేరిని తన కమండలంలో సురక్షితంగా వదిలి, సమీపంలోని ఒక జలాశయంలో స్నానం చేయడానికి వెళ్ళాడు.

దక్షిణ భారతదేశంలోని కరువును అంతం చేయడానికి కావేరి ఒక నదిగా మారాలని ఇంద్రుడు మరియు ఇతర దేవతలు కోరుకున్నారు. అందుకని వారు గణేశుడి సహాయం కోరారు.

అగస్త్య ముని తపస్సు చేస్తుండగా, గణేశుడు ఒక చిన్న కాకి రూపం ధరించి అగస్త్య ముని కమండలంపై వాలాడు.

అగస్త్య ముని ఆ కాకిని తొలగించడానికి చేయి ఊపగా, ఆ కాకి చాకచక్యంగా కమండలాన్ని పడగొట్టింది.

కమండలంలోని పవిత్ర జలం నేలపై పడగానే, కావేరి నది ఒక మహానదిగా మారి కొండ కిందికి ప్రవహించడం ప్రారంభించింది.

తన కమండలం పడిపోయి, కావేరి నదిలా ప్రవహించడం చూసి అగస్త్య ముని ఆగ్రహానికి గురై ఆ కాకి వెంట పరుగెత్తాడు. అప్పుడు గణేశుడు తన నిజరూపంలో ప్రత్యక్షమై, ఇదంతా ప్రజల సంక్షేమం కోసమే జరిగిందని వివరించాడు.

కావేరి తన పరిస్థితిని గుర్తుచేసింది: తనను ఒంటరిగా వదిలేశారని, అందుకే ఇప్పుడు నది రూపంలో ప్రజల దాహాన్ని తీరుస్తానని చెప్పింది. అగస్త్య ముని అది దైవ సంకల్పమని నమ్మి అంగీకరించాడు.

కావేరి (తలకావేరి) ప్రాముఖ్యత

ఈ నది పుట్టిన కర్ణాటకలోని కొడగు జిల్లాలో, 'తలకావేరి' అనే ప్రదేశం నేటికీ ఉంది.

ప్రతి సంవత్సరం అక్టోబరు నెలలో ఇక్కడ 'తుల సంక్రమణ' ఉత్సవాన్ని జరుపుకుంటారు. ఈ రోజున ఒక నిర్దిష్ట సమయంలో, చెరువులోని నీరు అకస్మాత్తుగా పైకి ఉబికి వస్తుందని, ఇది కావేరీ దేవి యొక్క ప్రత్యక్ష రూపంగా భావిస్తారని నమ్ముతారు.

ఉత్తర భారతదేశంలో గంగానదికి ఎంతటి భక్తిశ్రద్ధలు ఉన్నాయో, దక్షిణ భారతదేశంలో కావేరికి కూడా అంతే భక్తిశ్రద్ధలు ఉన్నాయి.

ఒక ఆసక్తికరమైన విషయం: ప్రసిద్ధ శ్రీరంగం ఆలయం (విష్ణుమూర్తి నివాసం) కావేరి నది ఒడ్డున ఉంది. ఇది, ఎల్లప్పుడూ స్వామి పాదాల చెంత ఉండాలన్న ఆమె కోరికను కూడా నెరవేర్చింది.

© సర్వ హక్కులు సంరక్షించబడినవి – కథా సంగ్రహ. అనధికారికంగా కాపీ చేయడం, తిరిగి అప్‌లోడ్ చేయడం లేదా పునరుత్పత్తి చేయడం ఖచ్చితంగా నిషిద్ధం.

మాధవుని’ ఆరాధన

 కాలచక్రపు అనంత ప్రవాహంలో, ఒకానొక సందర్భంలో యమలోకంపై ఒక వింత నిశ్శబ్దం ఆవహించిందని చెబుతారు. సాధారణంగా, అక్కడ యమదూతల రాకపోకలు నిరంతరం కొనసాగుతుండేవి—వారు ఆత్మల లోకం నుండి ఆత్మలను తీసుకురావడం గానీ, లేదా వారి కర్మలకనుగుణంగా వారికి తగిన మార్గాలను చూపించడం గానీ చేస్తుండేవారు. కానీ ఆ రోజు మాత్రం, నరక ద్వారాలు తెరుచుకోలేదు, యమదూతలు తిరిగి రాలేదు, ఏ పాపాత్మల ఆర్తనాదాలు ఆ ప్రాంగణాల్లో ప్రతిధ్వనించలేదు. యమలోకం అంతా ఒక్కసారిగా నిశ్శబ్దమైపోయినట్లు అనిపించింది.

యమరాజు తన సింహాసనంపై ఆసీనుడై ఉన్నప్పటికీ, ఆయన మనసులో ఒక గాఢమైన ఆందోళన చోటుచేసుకుంది. ఆయన చిత్రగుప్తుని పిలిపించారు.

"చిత్రగుప్తా! ఈ రోజు లెక్కల పుస్తకాలు (పద్దులు) ఎందుకంత నిశ్శబ్దంగా ఉన్నాయి? ఏమైనా పొరపాటు జరిగిందా?"

చిత్రగుప్తుడు అత్యంత వినయంతో ఇలా బదులిచ్చాడు:

"ప్రభూ! లెక్కల పుస్తకాలు పూర్తిగా కచ్చితంగానే ఉన్నాయి. గత మూడు రోజులుగా, ఒక్క కొత్త ఆత్మ కూడా నరక మార్గం వైపు మళ్ళించబడలేదు. అందరి పాపాలు ఏదో అద్భుతంగా కరిగిపోతున్నట్లు అనిపిస్తోంది."

ఆశ్చర్యంతో యమరాజు కనుబొమ్మలు ముడిపడ్డాయి.

"ప్రపంచం నుండి పాపం పూర్తిగా అంతరించిపోయిందా? ప్రజలందరూ ఒక్కసారిగా పూర్తిగా పవిత్రులైపోయారా?"

చిత్రగుప్తుడు కూడా అయోమయానికి గురయ్యాడు:

"ప్రభూ! పాపాన్ని పూర్తిగా నిర్మూలించడం అనేది అసంభవమే... అయినప్పటికీ, ఏదో ఒక అదృశ్య శక్తి ప్రపంచంలోని పాపాలన్నింటినీ కడిగివేసినట్లుగా అనిపిస్తోంది."

యమరాజు మనసులో సందేహం, కుతూహలం రెండూ ఒకేసారి కలిగాయి.

ఆయన ఒక నిర్ణయానికి వచ్చారు:

"ఈ రహస్యానికి సమాధానం కేవలం శ్రీహరి విష్ణుమూర్తి మాత్రమే చెప్పగలరు."

వెంటనే, యమరాజు తన తెల్లని మహిషంపై అధిరోహించి వైకుంఠం వైపు బయలుదేరారు. వైకుంఠ ద్వారాలు ఎప్పటిలాగే కాంతులీనుతున్నాయి; కానీ ఆ రోజు మాత్రం, వాటి తేజస్సు మరింత దివ్యంగా వెలుగుతున్నట్లు అనిపించింది.

శ్రీమహావిష్ణువు శేషనాగునిపై పవళించి ఉండగా, లక్ష్మీదేవి ఆయన పాదాల వద్ద సేవలు అందిస్తోంది.

తన ప్రణామాలను అర్పించిన యమరాజు ఇలా ప్రశ్నించారు:

"ప్రభూ! పాపాత్మలు యమలోకానికి రావడం ఎందుకు ఆగిపోయింది? ప్రపంచం నుండి పాపం నిజంగానే అంతరించిపోయిందా? నా దూతలందరూ నిరుద్యోగులై కూర్చున్నారు, నరకాగ్నులు చల్లారిపోయాయి, చిత్రగుప్తుని లెక్కల పుస్తకాలు ఖాళీగా ఉన్నాయి. అసలు ఇక్కడ ఏం జరుగుతోంది?" శ్రీమహావిష్ణువు మృదువైన చిరునవ్వుతో యమధర్మరాజు వైపు చూశారు—

“యమా! ఇది నీ అధికారానికి కలిగిన లోపం కాదు, అలాగే ఈ లోకం నుండి పాపం పూర్తిగా తొలగిపోలేదు... ఇది కేవలం వైశాఖ మాసం యొక్క ప్రభావం మాత్రమే.”

**వైశాఖ మాస మహిమ వెనుక ఉన్న రహస్యాన్ని విష్ణువు వెల్లడించడం**

యమధర్మరాజు ఆశ్చర్యచకితుడై నిలబడ్డాడు:

“ప్రభూ! కేవలం ఒక్క మాసానికి నిజంగా ఇంతటి అద్భుతమైన శక్తి ఉంటుందా?”

విష్ణువు ఇలా బదులిచ్చారు:

“యమధర్మరాజా! దేవతల దృష్టిలో, వైశాఖ మాసాన్ని ‘మాధవ మాసం’ (మాధవునికి ప్రీతికరమైన మాసం) అని పిలుస్తారు. ఈ మాసంలో సూర్యోదయానికి ముందే నిద్రలేచి నదీస్నానం చేసేవారు, పవిత్రమైన తులసి మొక్కను శ్రద్ధగా పూజించేవారు, లేదా దాహంతో అలమటించే బాటసారులకు చల్లని నీటిని అందించేవారు—ఇలాంటి వారి కోట్లాది జన్మల పాపాలు భస్మీపటలమైపోతాయి.

ఈ సమయంలో, మానవులు చేసే అత్యంత చిన్న పుణ్యకార్యం కూడా వారికి వెయ్యి రెట్ల ఫలితాన్నిస్తుంది.

మరియు వైశాఖ మాస మహిమను కీర్తించే పవిత్ర గాథలను శ్రద్ధగా వినేవారు—

వారి ప్రయాణం యమలోకం వైపు సాగదు...

వారు నేరుగా నా దివ్య నివాసమైన వైకుంఠాన్ని చేరుకుంటారు.”

విష్ణువు ఇలా కొనసాగించారు:

“ఈ మాసంలో ఉండే తీవ్రమైన ఎండల కారణంగా భూమి కూడా ఉడికిపోతుంది, నదులలోని నీరు కూడా అడుగంటడం మొదలవుతుంది. ఇలాంటి సమయంలో, ఎవరైనా ఒక మానవుడు ఇతరుల దాహం తీర్చడానికి చల్లని నీటిని ఏర్పాటు చేస్తే—అది కోట్లాది పాపాత్ములకు ప్రాణదానం చేసినంత పుణ్యంతో సమానం.

అటువంటి వ్యక్తి నీ శిక్షకు అర్హుడు కాడు, యమా!”

**యమధర్మరాజుకు లభించిన గుణపాఠం**

యమధర్మరాజు అత్యంత వినయంతో ఇలా అడిగాడు:

“ప్రభూ! దీని అర్థం ఈ మాసంలో నా విధులన్నీ నిష్ప్రయోజనమైపోతాయనా?”

విష్ణువు చిరునవ్వుతో ఇలా అన్నారు:

“కాదు యమా! నీ విధులు ఎప్పటికీ నిష్ప్రయోజనం కావు. అయితే, ఈ మాసం అత్యంత విశేషమైన క్షమాగుణానికి ప్రతీక.

పాపాత్ములకు శిక్ష విధించే అధికారం నీకు ఉన్నట్లే, వారిపై కరుణ చూపించే అధికారం నాకు ఉంది.

వైశాఖ మాసంలో, నేను ఈ లోకంపై నా కరుణను మరింత విశేషంగా ప్రసరింపజేస్తాను.”

చేతులు జోడించి అత్యంత భక్తిశ్రద్ధలతో యమధర్మరాజు ఇలా అన్నాడు:

“ఓ విష్ణూ! నిజమే, ఈ మాసం మానవాళికి లభించిన ఒక గొప్ప వరం. వైశాఖ మాసం ఇంతటి అపారమైన ఆధ్యాత్మిక పుణ్యాన్ని ప్రసాదిస్తుందంటే—నేను కూడా ఈ పవిత్ర మాసానికి శిరస్సు వంచి నమస్కరిస్తున్నాను.” విష్ణువు ఇలా ముగించారు:

“యమా! దేవతలలో, నీవు సాక్షాత్తు న్యాయానికి ప్రతిరూపానివి. అయితే, ఆ న్యాయం కరుణతో మేళవించినప్పుడే నిజంగా పరిపూర్ణమవుతుంది. వైశాఖ మాసం సరిగ్గా ఆ కరుణనే సూచిస్తుంది.” ప్రపంచ వాతావరణంలో ఒక మార్పు

ఆ రోజు నుండి, యమరాజు తన దూతలకు ఒక ఆదేశాన్ని జారీ చేశారు:

“వైశాఖ మాసంలో పవిత్ర స్నానాలు, దానధర్మాలు, పవిత్రమైన తులసి మొక్క సేవ మరియు తాగునీటిని అందించే సేవలలో నిమగ్నమయ్యే వారు ఎవరూ భయానికి గురికావలసిన అవసరం లేదు. వారు శ్రీ మాధవునికి అత్యంత ప్రియమైనవారు.”

యమదూతలు కూడా ఒక విషయాన్ని గమనించారు: భూమిపై ప్రజలు తెల్లవారుజామునే నిద్రలేచి పవిత్ర నదులలో స్నానాలు ఆచరిస్తున్నారు; బావుల వద్ద చల్లని నీటితో నింపిన మట్టి కుండలను ఉంచుతున్నారు; మరియు ఏ బాటసారి కూడా దాహంతో అలమటించకూడదని దృఢమైన సంకల్పాలు పూనుతున్నారు.

ప్రతి గ్రామంలోనూ, ప్రతి పట్టణంలోనూ ప్రజల కోసం నీటి కేంద్రాలు (చలివేంద్రాలు) ఏర్పాటు చేయబడుతున్నాయి.

మరియు నిజంగా—

నరక ద్వారాలు నిశ్శబ్దంగా మారిపోయాయి.

పాపం యొక్క ఛాయలు మసకబారిపోయాయి.

భూమిపై కరుణ, ధర్మం మరియు భక్తి పరిఢవిల్లాయి.

ఈ కథ యొక్క సారాంశం

ఆ సమయం నుండి, ఒక సంప్రదాయం వాడుకలోకి వచ్చింది:

వైశాఖ మాసంలో ‘మాధవుని’ ఆరాధన, పవిత్ర స్నానాలు, దానధర్మాలు మరియు నీటిని అందించే సేవలను ఆచరించడం ద్వారా, ఒక వ్యక్తి యమభయం నుండి విముక్తుడవుతాడు.

మానవ ఆత్మ తేలికగా, స్వచ్ఛంగా మరియు పవిత్రంగా మారుతుంది; దాని ప్రయాణం పాప లోకం వైపు కాకుండా, సాక్షాత్తు భగవంతుని దివ్య ధామం వైపు సాగుతుంది.

మరియు యమరాజు స్వయంగా ఇలా ప్రకటిస్తారు:

“వైశాఖ మాసంలో ఆర్జించిన ఆధ్యాత్మిక పుణ్యం సాక్షాత్తు దేవతలను కూడా స్పృశిస్తుంది.”