6, జనవరి 2021, బుధవారం

చమత్కార పద్యం*

 *చమత్కార పద్యం*


ఈ పద్యం చూడండి...


ఇది సోష్ట్యం అంటే యీపద్యం కేవలం పెదవులకు తగిలే -ప,బ,భ, మ- అనే నాలుగు అక్షరాలతోనే రచింప బడినది


దీనిని నాలుక కదలకుండా చదువవచ్చు. 


అందుచేత దీనిని 'అచల జిహ్విక' అని కూడా అంటారు.


మాఘ మామ పాప భీమమౌ ముప్పాపి

పాప మేపు మాపి బాము బాపి

భూమి బబ్బ మబ్బ బేము మమ్మో మమి

మేము బోము భామ మేమ భీమ


టీక:-  


 మామ మామపాప= మన్మథుని యొక్క,


 భీమమౌ=భయంకరమైనట్టి 

ముప్పు+అపి =బాధనాపి,


 పాపము=దుష్కృతము యొక్క,


 ఏపున్=ఔద్ధత్వమును,


మాపి=మాయజేసి,


 బామున్=దుఃఖమును,


 పాపి= విదజేసి, 


భూమి= పుడమి నందున 


--------------శ్రీ కాశీపత్యవధానులుగారు ----------- రచించినది.

సజ్జన సాంగత్యం

 సజ్జన సాంగత్యం

ఒక రాజు నిండా  ఆభరణాలు ధరించి ఒక  అడవిలో  ప్రయాణిస్తున్నారు ఆ  అడవిలో ఒక చెట్టు పైన ఒక చిలుక  ఆ రాజుని  చూసి అందరూ రండి బాగా బంగారు ఆభరణాలు డబ్బులు ఉన్న మనిషి వస్తున్నాడు రండి రండి అని అక్కడ ఉన్న బందిపోటులకు తెలియజేసింది.అప్పుడు బందిపోటు రాజును వెంబడించాడు. .

రాజు ప్రాణ భయంతో పరుగు పెట్టాడు..తన పరివారాన్ని వీడి వేగంగా గుర్రం మీద వెళ్ళినాడు.  కొంత దూరం వెళ్లిన తరువాత బందిపోటులు ఇక రారు అని అనుకోని  ఒక పెద్ద చెట్టు క్రింద విశ్రాంతి తీసుకుంటుండగా.... ఆ చెట్టు పైన ఇంకో చిలుక రాజుని ఉద్దేశించి ఇలా అన్నది  అయ్యా ఈ పక్కన ఒక  ఆశ్రమం ఉంది. అక్కడి గురువుగారు చాలా మంచివారు మీకు మంచి భోజనం  పెడుతారు. అంతేకాదు వారి సాన్నిధ్యంలో మీకు రక్షణ కల్గుగుతుంది అని చిలుక  చెప్పిన మాటలను విని రాజు అక్కడ వున్న ఆశ్రమం దగ్గరకు వెళ్తాడు. వెళ్ళగానే అక్కడి శిస్యులు రాజుగారిని ఆదరించి మంచి నీళ్ళ  ఇచ్చి ,రుచికరమైన భోజనాన్నిపెట్టి ,సేధ తీసుకోవాటానికి తగిన ఏర్పాట్లు చేసి స్వేద తీర్చుకొని స్వస్థత చేకూరిన తరువాత వారి గురువుగారి వద్దకు తీసుకొని వెళ్లారు. అప్పుడు రాజు గురువు గారితో  ఇలా  అన్నాడు.

 మహానుభావా   మొదలు నేను బయలుదేరినప్పుడు ఒక చిలుక నా గూర్చి బందిపోటులకు సమాచారం ఇచ్చి నాకు ప్రాణభయాన్ని కలిగించింది.  కానీ మీ ఆశ్రమ సమీపంలో వున్న  రెండవ చిలుక మీ ఆశ్రమ సమాచారాన్ని ఇచ్చి నాకు ప్రాణ రక్షణకు మార్గం చూపించింది.  రెండు చిలుకలే కదా వాటి గుణం లో  ఎందుకు ఇలా మార్పుగా వున్నాయి అని అన్నాడు. 

దానికి గురువు గారు ఇలా చెప్పారు. రాజా మీరన్నట్లు రెండు కూడా చిలుకలే వాటికి నిజంగా మనుషులకు ఉన్నట్లు రాగ ద్వేషాలు వుండవు. కేవలము అవి నేర్చుకున్న వాటినే పలుకుతాయి. మొదటి చిలుక బందిపోట్ల మధ్యలో పెరిగింది.కాబట్టి వారు నేర్పిన పలుకులే పలికించి ఇక రెండవ చిలుక మా ఆశ్రమంలో ఆశ్రమంలో పెరిగింది. ఇక్కడి పలుకులే పలికింది. ఇదంతా సాంగత్య మహత్యం అని అన్నారు గురువు గారు.  అంటే మనం ఎలాంటి వారితో సాంగత్యం చేస్తే  అలాంటి గుణాలే  కలుగుతాయి/అలవడతాయి అని అన్నారు గురువు గారు. ఏ ఇంటి చిలుక ఆ ఇంటి పలుకు పలుకుతుంది అంటే ఇదే అన్నది ఇదే అన్నారు. 


118-మంద్రగీత

 *🌷118-మంద్రగీత🌷*

🕉🌞🌎🌙🌟🚩


 *క్షేత్రము-క్షేత్రజ్ఞుడు*


*15. క్షేత్రము, క్షేత్రజ్ఞుడు, జ్ఞానము వివరింపబడినవి. జ్ఞేయము లేక తెలియదగినది అను దానిని వివరింతును. దానిని జ్ఞానముగా పొందినవాడు అమృత స్వరూపుడగును. ఇచ్చట దానికది జ్ఞాన స్వరూపమై జీవికి జ్ఞేయముగా ఉండును. జీవి దానిని సమీపించిన కొలది అది జ్ఞానమగును. అప్పటికి జీవి కూడా జ్ఞానమగును.*



*ఆది అనగా ఎట్టిది? నిద్ర నుండి మేల్కాంచుట వంటిది. మెలుకువతో సర్వము దృశ్యమానమగును. దీనినే ఆది అందురు. ఇది చూచువానికి ఆది గాని, దర్శింపబడు తత్వమునకు కాదు. కనుక జ్ఞేయము ఆది లేనిది. దాని పరిమితి కూడా జ్ఞాత యొక్క పరిమితియే. కనుక, జ్ఞేయము పరము లేక పరిమితి లేనిది. ఇది కొలతలకు అతీతము కనుకను, ద్రష్ట కొలతలు కలవాడు కనుకను వాని కది జ్ఞేయముగా భాసించును. సృష్టి అంతయు ద్రష్టకు జ్ఞేయము. దానికది బ్రహ్మము. బ్రహ్మమనగా వ్యాపన శీలము. అదియే జ్ఞాతగా కూడ వ్యాపించినది గనుక బ్రహ్మమనబడును.*



*ద్రష్ట దృష్టిలో దానికి అస్తిత్వమున్నది. సొంతముగా దానికి అస్తిత్వము లేదు. ద్రష్టకు దృశ్యమంతయు ఉండుట, లేకుండుట అనువాని నడుమ ఉండును. నిద్ర నుండి మేల్కాంచినప్పటి నుండి మనకు సృష్టి యున్నది. మరల నిద్రించిన వెనుక మనకది లేదు. కనుక మేల్కాంచుట ఆది, నిద్రించుట అంతము. మేల్కాంచుట అస్తిత్వము. నిద్రించుట అసత్. అనగా లేకుండుట. ఈ స్థితులు జ్ఞాతకు గనుక జ్ఞేయమునకు ఉండవు. మనము నిద్రించునప్పుడు మన చుట్టునున్న ప్రపంచము న+అసత్=నాసత్ (లేకుండుట లేదు) అనుస్థితిలో ఉన్నది. ఈ సృష్టి మొత్తమునకు జ్ఞేయమగు పరబ్రహ్మము, అట్లే సత్ (అస్తిత్వం), అసత్ (అభావము), నాసత్ అను స్థితులకు అతీతముగా ఉన్నది, దీనిని జ్ఞేయము అందురు.*


🕉🌞🌎🌙🌟🚩

సన్మార్గం

 _*🧘సన్మార్గం🧘‍♂*_

🕉🌞🌎🌙🌟🚩


_*సన్మార్గం అంటే ఏమిటి - ఎలా ఆచరించాలి?*_


*_-[సన్మార్గం మనిషికి సుఖశాంతులు ప్రసాదిస్తుంది]-_*



*_జీవితాన్ని ధర్మబద్ధంగా కొనసాగించడానికి సన్మార్గమే ఉత్తమ సాధనం. తోటివారికి సహాయం చేయడం, సంఘ శ్రేయస్సు కోసం పాటుపడటమే సన్మార్గం._*



*_స్వార్థంతో ప్రవర్తించి, ఇతరులకు కీడు చేయడమే దుర్మార్గం. సన్మార్గంలో నడిచిన వ్యక్తి ఎప్పటికప్పుడు తానేమిటో, తన స్థాయి ఏమిటో తెలుసుకుంటాడు. ఆత్మవిమర్శ చేసుకొంటూ ఉన్నతమైన బాటలో ప్రయాణిస్తాడు._*



*_ఈ సమాజం ఎలా అయినా ఉండనీ గాక, మనమెలా ఉన్నామన్నదే ముఖ్యం. ఏం చేస్తామన్నదే ముఖ్యం. కమలం బురద మధ్యలో జీవిస్తున్నా తన తేజస్సు కోల్పోదు. కోమలత్వాన్ని వీడదు. మనిషి కూడా కమలం లాగే బతకాలి..._*



*_సన్మార్గంలో సాగడం వల్లే మనిషి ఈ సమాజంలో అత్యుత్తమ గౌరవాన్ని పొందుతాడు. మానవత్వం వల్లే అందరికీ ఆదర్శప్రాయుడవుతాడు. అందుకే భగవంతుడు ప్రసాదించిన ఈ జన్మ ద్వారా అందరికీ సహాయం చేసే స్థాయికి మనిషి ఎదగాలి._*



*_మరుజన్మ ఉన్నదో లేదో మనకు తెలియదు. గత జన్మ ఎలాంటిదో కూడా తెలియదు. ఈ జన్మలో లభించిన పవిత్రమైన మానవ జన్మను ప్రతి మనిషీ సార్థకం చేసుకోవాలి. పదిమందినీ ఉద్ధరించే ప్రయత్నం చేయాలి._*



*_ఒకసారి సన్మార్గం వైపు ప్రయాణించిన మనిషి, చెడుమార్గం వైపు మరి కన్నెత్తి చూడడు. సత్‌ కార్యాలు చేస్తూ ముందుకు సాగుతాడు._*

 


*_దారి దోపిడులు చేసే రత్నాకరుడనే బోయవాడు నారద మహాముని ఉపదేశం వల్ల పరివర్తన చెంది, రామనామ జపంతో వాల్మీకిగా ప్రసిద్ధి పొందాడు. ఆదికావ్యమైన రామాయణాన్ని లోకానికి అందించాడు._*



*_బుద్ధుడు సిద్ధార్థుడిగా ఉన్నప్పుడు ఎన్నో రాజభోగాలను అనుభవించాడు. ఆ సిద్ధార్థుడే అన్నింటినీ వదులుకుని సన్మార్గాన్ని అవలంబించి జ్ఞానోదయం పొందాడు. మహా బోధకుడిగా మారి అమరుడయ్యాడు..._*



*_శ్రేష్ఠులైనవారు దేన్ని ధర్మంగా భావించి ఆచరిస్తారో సజ్జనులూ దాన్నే ఆచరిస్తారని బోధించాడు శ్రీకృష్ణుడు. జ్ఞానులు, మహాత్ములు సన్మార్గాన్ని అనుసరించారు, చరితార్థులయ్యారు. ప్రతి మనిషీ మహనీయుల మార్గాన్నే అనుసరించాలి. కీర్తి శిఖరాలు చేరుకోవాలి._*



*_రావణాసురుడు గొప్ప శివభక్తుడు. స్త్రీ వ్యామోహం వల్ల దుర్మార్గంగా ప్రవర్తించి, చివరికి నాశనమయ్యాడు. వివేకం కోల్పోయి, బంధుమిత్రుల హితవచనాలు పెడచెవిన పెట్టినందువల్ల కౌరవ నాశనానికి కారకుడయ్యాడు దుర్యోధనుడు._*


 

*_ఏ మనిషైనా దుర్మార్గుడిగా మారడానికి ఎంతోకాలం పట్టదు. మంచివాడిగా, మానవోత్తముడిగా గుర్తింపు పొందడానికి చాలా కాలం పడుతుంది. తద్వారా వచ్చే కీర్తి చిరస్థాయిగా నిలిచిపోతుంది. సన్మార్గమే మనిషికి సంపద. సన్మార్గంలో ప్రయాణించే మనిషికి ధనధాన్యాలు లేకపోయినా అన్ని సంపదలూ ఉన్నట్లే. సత్ప్రవర్తన లేనివారికి సంపదలు ఉన్నా అవి లేనట్లేనన్నది నీతికోవిదుల మాట._*

 


*_చూసిన ప్రతిదాన్ని ఆశించడం, ఆశించినదాని కోసం పాకులాడటం, కోరుకున్నది దొరక్కపోతే బాధపడటం... ఇవన్నీ మనిషి అశాంతికి కారణాలు. ఇవే మనిషిని దుర్మార్గం వైపు నడిపిస్తాయి. అందుకే మనిషి ఎప్పటికప్పుడు కోరికలను నియంత్రించుకుని స్థిరచిత్తం ఏర్పరచుకోవాలి._*



*_సన్మార్గం మనిషికి సుఖశాంతులు ప్రసాదిస్తుంది. సన్మార్గంలో నడిచే వ్యక్తుల మనసులు కడిగిన ముత్యాల్లా నిర్మలంగా ఉంటాయి. వారు ఎవరితోనైనా మృదుమధురంగా మాట్లాడతారు. కలిమిలోను, లేమిలోను నిబద్ధత కలిగి ఉంటారు. మంచి పనుల ద్వారా అందరినీ ఆకట్టుకుంటారు. సన్మార్గంలో ప్రయాణించిన మనిషి మనీషిగా ఎదుగుతాడు. ఉన్న స్థితి నుంచి ఉన్నత స్థితికి చేరుకుంటాడు, మంచి బాటలో నడిచిన మనిషికి దైవానుగ్రహం తప్పక లభిస్తుంది. అందుకే సన్మార్గం అందరికీ అనుసరణీయం !_*


🕉🌞🌎🌙🌟🚩

ఋభుగీత" (228)*

 _*"ఋభుగీత" (228)*_

🕉🌞🌎🌙🌟🚩


_*బ్రహ్మానందము"*_

_*16వ అధ్యాయము*_ 


_*మనని మనం గమనించి మార్చుకునేదే నిజమైన సన్మార్గం !*_


_*మౌనమే స్నానం, జపం, పూజ, మోక్షం అన్నీ అని సెలవిచ్చారు. మౌనం అంటే మనసుకు కలిగే నిశ్చింత. జననమరణాలు ఎప్పుడు అసత్యం అవుతాయంటే మనసుకు పరిపూర్ణమైన శాంతివచ్చినప్పుడు. అంతటి శాంతి ఎప్పుడొస్తుందంటే స్వస్వరూపం తెలిసినప్పుడు. స్వస్వరూపం పూజలు జపాలు, తపాలవల్ల తెలియదు. విచారణ, సత్సంగం, ధర్మాచరణ, ఆదర్శజీవనం వల్ల కలుగుతుంది. పూజలు, జపాలు, తపాలు అందుకు సహకరించేవే గానీ అవే మోక్షాన్ని ఇవ్వవు. అశాంతిగా ఉందని బాధపడుతుంటాం. అశాంతికి మూలాన్ని గుర్తించి ఆచరణాత్మకంగా దాన్ని తీసెయ్యకుండా అశాంతి ఎప్పటికీ పోదు. మనని మనం గమనించి మార్చుకునేదే నిజమైన సన్మార్గం !*_


🕉🌞🌎🌙🌟🚩

భాగవతము

 *భాగవతము*

*శ్రీగురుభ్యోనమః*

🕉🌞🌎🌙🌟🚩


*రావణుడు కంఠారావమునకు అధిపతి.  అనగా ఉచ్ఛారణమున కధిపతి. వేదమునకు  స్వరము ఏర్పరచమని దేవతలందరూ బ్రహ్మ దేవునితో కలిసి మహాదేవుని దగ్గరకు వెళ్లి వేడుకుంటారు. అపుడు మహాదేవుడు నా పరమ భక్తుడైన రావణుడు ఏర్పరుస్తాడు అని అంటాడు.*



 *రావణుడు  మొత్తము వేదానికి స్వరము కట్టినటువంటి వాడు. రావణునికి సంగీతము తెలుసు. ఆయన వీణ వాయిస్తే సృష్టి అంతా కరిగిపోయేటంతటి జ్ఞానము కలిగిన వాడు. పరమశివుడు గూడా ఆయన వీణా గానమునకు పరవశించి పోయేవాడు.*



*ఉదాత్తము, అనుదాత్తము, స్వరము మూడు చక్కగా పలుకుతూ వేదగానము చేస్తే కంఠము నుండి ధ్వని తరంగములు ఏర్పడి శరీరమంతా శుద్ధి అయిపోతుంది.* 


🕉🌞🌎🌙🌟🚩

*అన్న- తమ్ముడు

 *అన్న- తమ్ముడు -- చందమామ కథలు*


*ధర్మపురిలో సోమయాజులు, ఛయనులు అనే ఇద్దరు అన్నదమ్మిలు ఉండేవారు. అన్న సోమయాజులు గొప్ప వేదపండితుడు. పూర్వాచార పరాయణుడు. దానికితోడు దేవీ ఉపాసకుడు. తెల్లవారు జామున లేచి, నదీ స్నానం చేసి పూజలో కూర్చుంటాడు. మూడు గంటల సేపు పూజాగృహం నుంచి వెలుపలికిరాడు. దేవికి నైవేద్యం పెట్టనిదే పచ్చి మంచినీళ్ళు కూడా ముట్టడు. ఆయన పిలిస్తే దేవి పలుకుతుందని ఆ ఊళ్ళో అందరూ అనుకుంటారు.*


*ఆయన ఆయుర్వేదం బాగా తెలిసినవాడేగాని, ఇంటికి వచ్చిన వాళ్ళకు తప్ప, ఎంతటి ప్రాణాపాయ స్థితిలో ఉన్నా, ఒకరింటికి వెళ్ళి వైద్యం చేసి ఎరుగడు. ఆయన తమ్ముడు ఛయనులు వేదాలు చదివాడేగాని అన్న అంతటి పండితుడు కాడు. అన్నలాగా ఉపాసనాపరుడు గాక పోయినా, దేవీ భక్తుడు. ఆయుర్వేద వైద్యంలో మాత్రం అన్నను మించినవాడు.*


*దానికి తోడు ఎవరు వచ్చి పిలిచినా, అది ఏ అపరాత్రి వేళ అయినప్పటికీ వాళ్ళ వెంట వెళ్ళి వైద్యం చేసి వస్తాడు. ఒకసారి అర్ధరాత్రి సమయంలో పక్క ఊరి నుంచి ఇద్దరు వచ్చి, పిల్లవాడికి సంధిపాతం వచ్చి అపస్మారక స్థితిలో ఉన్నాడని మొరపెట్టుకుంటే, ఛయనులు ఇంట్లో భార్య ఒక్కతే ఉందని కూడా చూడకుండా మందులపెట్టె పట్టుకుని వాళ్ళ వెంట బయలుదేరాడు. వాళ్ళ ఊరు వెళ్ళే సరికి కోడి కూసింది. ఇంట్లో జనం అంతా ముగిసిపోయిందని పిల్లవాణ్ణి గడపలో పెట్టి లబో దిబో మంటున్నారు. ఛయనులు వాళ్ళను పక్కకు తప్పించి నాడి చూశాడు. ఆ తరవాత ఏదో పొట్లం విప్పి, అందులోని భస్మాన్ని తేనెలో రంగరించి పిల్లవాడికి పట్టించాడు. గంట తరవాత పిల్లవాడిలో కదలిక వచ్చింది. ఇంట్లో వాళ్ళ ఆనందానికి అంతులేకుండా పోయింది.*


*ఛయనులు రెండు గంటల తరవాత ఏదో కషాయం తయారు చేసి కళ్ళు తెరిచిన పిల్లవాడి చేత తాగించాడు. మరికొంత సేపటికి పిల్లవాడు లేచి కూర్చున్నాడు. ఇంట్లోని వాళ్ళందరూ కృతజ్ఞతతో ఛయనులుకి చేతులెత్తి మొక్కారు. అప్పటికే మధ్యాహ్నం కావడంతో ఛయనులుకి ఆకలి ఎక్కువయింది. ఆ ఇంటి వారు, "మా ఊళ్ళో పళు్ళ కూడా దొరకవు. పాలు తెస్తాం, తాగుతారా?" అని అడిగారు.*


*"మీరు వండుకోలేదా?'' అని అడిగాడు ఛయనులు. ఫడువండుకున్నాం. కానీ... కానీ...'' అంటూ ఆగాడు ఆ ఇంటి యజమాని. "పదండి. అందరూ కలిసే భోజనం చేద్దాం," అంటూ అరుగుపై నుంచి లేచాడు ఛయనులు. అందరితో కలిసి ఆనందంతో భోజనం చేసి వాళ్ళిచ్చింది పుచ్చుకుని సంతోషంగా ఇంటిదారి పట్టాడు. ఈ వార్త ఆనోటా ఈనోటా నలిగి, ఆఖరికి సోమయాజులు చెవినిపడింది.*


*మండి పడ్డాడు. తమ్ముణ్ణి పిలిచి చీవాట్లు పెట్టి ప్రాయశ్చిత్తం చేయాలన్నాడు. ఛయనులు, "ఆకలి భరించలేక, మరో మార్గం లేక ప్రాణాలు నిలుపుకోవడానికి వాళ్ళింట్లో భోజనం చేయడం తప్పుకాదనుకుంటాను," అన్నాడు వినయంగా. "చేసిన అపచారం చాలదని పెద్దవాడికి ఎదురు తిరుగుతున్నావా?" అన్నాడు సోమయాజులు ఆగ్రహంతో. "అన్నీ తెలిసినవారు. మీకు చెప్పేంత వాణ్ణి కాను నేను. ప్రాణాలు నిలిపే ఆహారాన్ని ఎక్కడి నుంచి తీసుకున్నా తప్పులేదు," అన్నాడు ఛయనులు మళ్ళీ. ఆ మాటలు సోమయాజులుకు మరింత ఆగ్రహం తెప్పించాయి. "ఛీ, అప్రాచ్యుడా! అవతలికి వెళ్ళి*


*ఈ రోజు నుంచి నా తమ్ముడు లేడనుకుంటాను,'' అంటూ తలమీది నుంచి చేదతో నీళ్ళు కుమ్మరించుకున్నాడు. ఛయనులు అన్నకు బాధ కలిగించినందుకు చింతిస్తూ అక్కడినుంచి వెళ్ళిపోయాడు. ఆ రోజు నుంచి సోమయాజుల ఇల్లు పండితులతో కళకళలాడుతూ ఉంటే, ఛయనులు ఇంటికి సామాన్య ప్రజలు ఎక్కువగా వచ్చేవారు. ఆకలి అని ఎవరు వచ్చినా ఛయనుల భార్య వాళ్ళకింత పెట్టి పంపేది.*


*ఇలా వుండగా ఒకసారి ఐదారు రోజులపాటు ఎడతెరిపిలేని జడివానతో పెను తుఫాను ఊరిని చుట్టు ముట్టింది. ఛయనులు ఏర్పాటు చేసిన పాకలో బీదా బిక్కీ జనం వచ్చి ప్రాణాలు ఉగ్గబట్టుకుని కూర్చున్నారు. సోమయాజులు, పూజాసమయం కావడంతో పూజాగృహంలో కూర్చుని ధ్యాన నిమగ్నుడయ్యాడు. హఠాత్తుగా ఆయన ధ్యానం చేస్తూన్న పూజాగృహం తప్ప, తక్కిన భవంతి, యజ్ఞశాల గోడలు తడిసి భయంకర శబ్దంతో కూలిపోయాయి. సోమయాజులు ఉలిక్కిపడిలేచి, కిటికీలోంచి చూస్తే, తమ్ముడి భోజనాల తాటిపాక సురక్షితంగా కనిపించింది.*


*సోమయాజులు ఆగ్రహావేశంతో దేవీ విగ్రహం పాదాల ముందు ప్రాణత్యాగం చేయాలని తలమోదుకుంటూ, "తల్లీ, ఏమిటీదారుణం? నీకు నైవేద్యం పెట్టకుండా నేను ఏనాడైనా పచ్చినీళ్ళయినా ముట్టానా? సదాచారంతో, నిష్ఠతో నిన్ను పూజించిన నా ఇంటిని నేలమట్టం చేసి, ఆచారాలను మంటగలిపి, నీ సంగతే మరిచిన నా తమ్ముడి తాటిపాకను చెక్కుచెదరకుండా కాపాడావు? ఇది దురన్యాయం కాదా?'' అంటూ విలపించసాగాడు. "పిచ్చివాడా, ఆగు! ఏమిటి నువ్వంటున్నది? నువ్వు నా భక్తుడివే, నిజం.*


*అయితే భక్తుడినన్న అహంకారంతో, ఆచారాలతో తోటి మానవులకు దూరమై ఒంటరివాడివై పోయావు. నీ తమ్ముడూ నా భక్తుడే. నువ్వు నీ ఎదుట వున్న విగ్రహంలోనే నన్ను చూస్తున్నావు. నీ తమ్ముడు ప్రతి జీవరాశిలోనూ నన్ను దర్శిస్తున్నాడు. తనతో పాటు అందరూ బావుండాలని అతడు కోరుకుంటున్నాడు.*


*అలాంటి వాణ్ణీ, అతన్ని ఆశ్రయించిన పేద ప్రజలనూ కాపాడడం నా బాధ్యత కాదా? పైగా ప్రకృతి విలయతాండవం చేస్తూన్న ఇంతటి ప్రళయంలోనూ, నిన్నూ, నీ భార్యా బిడ్డలనూ కాపాడాను కదా! ఆ సంగతి మరిచిపోయి నన్నే తప్పుపడతావా?'' అన్న మాటలు దేవీ విగ్రహం నుంచి గంభీరంగా వినిపించాయి. ఆ మాటలతో తన తప్పు గ్రహించిన సోమయాజులు, "తల్లీ, నా తప్పు తెలుసుకున్నాను. నన్ను క్షమించు. ఇకపై నీ ఆజ్ఞానుసారం వయసులో చిన్నవాడైనా జ్ఞానంలో పెద్దవాడైన నా తమ్ముడి అడుగుజాడలలో నడుస్తాను," అంటూ చేతులు జోడించాడు.*

వాక్శుద్ధి

 💦 *నీతి కథలు - 247*


*వాక్శుద్ధి*


హరి, గిరి అనేవాళ్ళు, ఇరుగు పొరుగు ఇళ్ళల్లో వుంటున్న …యువకులు. ఇద్దరికీ ఉద్యోగాల్లేవు. అయితే, ప్రవర్తనలో మాత్రం ఇద్దరికీ, ఏనుగుకూ, దోమకూ వున్నంత తేడా! హరి ఇంట్లో తల్లికీ, ఇంటి బయటి పనులకు తండ్రికీ అడగకుండానే వీలైనంత సాయం చేస్తూంటాడు. ఊళ్ళోని పెద్దలకు మర్యాద ఇస్తాడు. తన ఈడు వారితో ఎంతో స్నేహంగావుంటాడు. అందరూ హరిని మెచ్చుకుంటారు. తమ పిల్లలకు హరిలా వుండాలని తరచూ చెబుతూంటారు.


గిరి ప్రవర్తన హరికి పూర్తిగా భిన్నం. అతడు అడిగినా ఎవరికీ ఏ సాయమూ చే…యడు. ఎక్కువ సేపు నిద్రపోతూంటాడు. పెద్దలను గౌరవించడు. పెద్దా చిన్నా అని లేకుండా అందరితోనూ గొడవ పెట్టుకుంటాడు. అందరూ గిరిని తిట్టుకుంటారు. తమ పిల్లలకు గిరిలా వుండకూడదని చెబుతూంటారు. తనకు చెడ్డ పేరు వచ్చిందని గిరికి తెలుసు. అయితే అందుక్కారణం తన ప్రవర్తన అని అతడనుకోడు. హరి కారణంగానే తనకు చెడ్డ పేరు వచ్చిందని అందరితో అంటాడు. ఉత్త పుణ్యాన హరిని అవకాశం దొరికినపుడల్లా శాపనార్థాలు పెడతాడు.


ఇదంతా హరికి తెలుసు. అయినా అతడికి గిరిపట్ల కోపంలేదు. ఎవరైనా గిరి చెడ్డవాడని అంటే, ‘‘అందరి ప్రవర్తనా ఒక్కలాగావుండదు. కానీ అంతా గిరిని నాతో పోల్చి చిన్నబుచ్చుతూంటారు. అందుకే అతడికి నామీద కోపం. లేకుంటే మేమిద్దరం మంచి స్నేహితులమే!’’ అనేవాడు. ఇలావుండగా, ఒక రోజున గిరి మేనమామ శంకరయ్య, ఆ ఊరువచ్చాడు. కాసేపు గిరితో మాట్లాడాక, ఆయన, ‘‘బాబూ! నువ్వు చాలా తెలివైనవాడివి. మా ఊరు జమీందారుకు ఇద్దరు చురుకైన కుర్రాళ్ళు కావాలి. ఒకడు పనికీ, మరొకడు కబుర్లకీ. నువ్వేమో జమీందారుకు కబుర్లు చెప్పి కాలక్షేపం చేస్తే, మీ పొరుగింటి హరి పనులు చేసి పెడతాడు. జమీందారు, మీ ఇద్దరూ జంటగా వెళితే తప్పక ఉద్యోగాలిస్తాడు.



 ఆయన ఇచ్చే నెలజీతం కూడా చాలా ఎక్కువే వుంటుంది,’’ అన్నాడు.‘‘నేను ఒక్కణ్ణీ వెళ్ళి అడిగితే, నాకు ఉద్యోగం ఇవ్వడా మీ జమీందారు?’’ అని అడిగాడు గిరి.


‘‘ఇవ్వడు! కబుర్లు చెప్పేవాడికి తనతో సమానంగా జీతమిస్తే, పని చేసేవాడికి అసంతృప్తిగా వుంటుంది. అలాగని కబుర్లు చెప్పేవాడికి తక్కువ జీతమిస్తే వాడికి అసంతృప్తి పుట్టి కబుర్లు సరిగా చెప్పలేడు. అందుకని ఆ జమీందారు, ఇందుకు అభ్యంతరం చెప్పని జంట యువకులకే, ఈ ఉద్యోగాలిస్తాడు. మీ హరి చాలా మంచివాడు. మీరు జంటగా వెళితే తప్పక ఈ ఉద్యోగాలు దొరుకుతాయి. వాటిలో మీరు తప్పక రాణిస్తారు,’’ అన్నాడు శంకరయ్య.


‘‘నాకు ఉద్యోగం రాకున్నా ఫరవాలేదు కానీ, హరికి మాత్రం రాకూడదు. అందుకే, జమీందారు దగ్గరకు జంటగా వెళ్ళి ఉద్యోగమడగడం, నాకిష్టం లేదు,’’ అన్నాడు గిరి ఆవేశంగా. ‘‘ఆ హరి ఎంతో మంచివాడు. అతడంటే ఎందుకురా నీ కంత కోపం?’’ అని అడిగాడు శంకర…్యు. ‘‘వాడు మాయగాడు. తను మంచివాడినని అందర్నీ ఇట్లే నమ్మిస్తాడు. వాడితో పోల్చి అంతా నన్ను చెడ్డవాడనుకోవాలని వాడి ఉద్దేశ్యం. అందువల్ల, నేను పైకి వచ్చినా రాకున్నా వాణ్ణి మాత్రం పైకిరానివ్వను,’’ అన్నాడు గిరి. శంకరయ్యకు తన మేనల్లుడి ఓర్వలేని గుణం అర్థమైంది. ఆయన ఆ రోజే వెళ్ళి హరిని కలుసుకుని విషయం చెప్పి, ‘‘మీ ఇద్దరికీ ఇది చాలా మంచి అవకాశం. నువ్వు ఎలాగో గిరికి నచ్చజెప్పే ప్రయత్నం చేయి,’’ అన్నాడు.



ఇందుకు హరి సరేనని, ఆ సాయంత్రం గిరి వద్దకు వెళ్ళాడు. అతడు హరి చెప్పిందంతా శ్రద్ధగా విని, ‘‘ఆ జమీందారు మంచివాడు కాదని, వాళ్ళూ వీళ్ళూ అనుకుంటూండగా విన్నాను. ఆయన మనిద్దరికీ పనియిచ్చినా, తర్వాత కొన్నాళ్ళకు నన్ను పనులు చే…యమంటాడు; నిన్ను కబుర్లు చెప్పమంటాడు. నేను పనులు సరిగ్గా చెయ్యడంలేదనీ, నువ్వు కబుర్లు సరిగ్గా చెప్పడంలేదనీ తిట్టడం మొదలు పెడతాడు. అందుకే ఆ ఉద్యోగాలు వద్దన్నాను,’’ అన్నాడు. ‘‘ఇదంతా నీ ఊహ  అని నాకనిపిస్తున్నది. మరొకసారి బాగా ఆలోచించు,’’ అన్నాడు హరి.



ఇందుకు గిరి చిరాగ్గా, ‘‘పోనీ, ఊహే  అనుకుందాం. అయినా నాకు వాక్శుద్ధివుంది. నేనేమంటే అది జరుగుతుందని, మా ఇంట్లో అంతా అంటారు. వారం రోజుల క్రితం నాకు జున్ను తినాలనిపించి, ఇంట్లో పాలన్నీ విరిగి పోతే బాగుండునన్నాను. ఆ రోజు పాలు విరిగి పోయాయి. మూడు రోజుల క్రితం పెరట్లో మొక్కలకు నీళ్ళు పొ…య్యమని అమ్మ బలవంత పెడితే, కాసేపట్లో వాన పడుతుందిలే అన్నాను. నిజంగానే వాన పడింది. ఇప్పుడు జమీందారు దుష్టుడు అన్నాను. ఆ మాటా నిజమే అవుతుంది. నా మాట నమ్ము,’’ అన్నాడు.

‘‘నీ ఊహ  నిజమైనా కాకపోయినా, నాకు చాలా మంచి అవకాశం పోయిందని ఎంతో బాధగావుంది,’’ అన్నాడు హరి.


‘‘అవకాశం నాకూ పోయిందిగా! అయినా, నామూలంగా నీకు మంచి అవకాశం పోయిందని నువ్వనుకుంటున్నావు. కానీ అది నిజం కాదు. నీకు ఇంతకంటే గొప్ప అవకాశం తొందరలో వస్తుంది. అప్పుడు నీవు ఈ అవకాశం పోయినందుకు ఎంతగానో సంతోషిస్తావు. మరొకసారి చెబుతున్నాను నా మాట నమ్ము. నాకు వాక్శుద్ధివుంది. నా మాట తప్పదు,’’ అని గిరి తన ఉద్దేశ్యం ఖచ్చితంగా చెప్పేశాడు. హరి మంచివాడు కాబట్టి ఇంకేమీ అనలేక తిరిగి వెళ్ళాడు.


 అయితే, ఆశ్చర్యంగా మరి నాలుగు రోజులకు, హరికి దూరపు బంధువు కేశవుల నుంచి కబురొచ్చింది. కేశవులు పట్నంలో వుంటున్నాడు. ఆయన సముద్రయానం చేసి రకరకాల వ్యాపారాల ద్వారా, కూర్చుని తిన్నా తరతరాలు తరగనంత ఆస్తిని సంపాదించాడు. ఆయనకు పిల్లలు లేరు. ఇప్పుడు ముసలివాడై  పట్నంలో విశ్రాంతి తీసుకుంటున్నాడు.



తన ఆస్తిని ధర్మకార్యాలకు వినియోగించాలని ఆయన కోరిక. అందుకు సమర్థుడు, మంచివాడు అయిన యువకుడు కావలసివస్తే, ఎవరో ఆ…యకు హరి పేరు చెప్పారు. తన ఆస్తిలో నాలుగోవంతు హరికిచ్చి, తను అతడి వద్దనే వుంటూ, మిగతా ఆస్తిని ధర్మకార్యాలకు వినియోగించాలని ఆయన కోరుకుంటున్నాడు. ఆయన కోరిక మేరకు హరి పట్నం వెళ్ళి ఆయన్ను కలుసుకున్నాడు. ఆయనకు హరి నచ్చాడు. తర్వాత హరి తన ఊరువచ్చి, తనీస్థితికి చేరుకునేందుకు సాయపడిన వారందరికీ పేరుపేరునా కానుకలిచ్చాడు. వారిలో తలిదండ్రులు, అన్నదమ్ములు, గురువులు, మిత్రులు వున్నారు కానీ గిరి లేడు.



గిరి అతణ్ణి కలుసుకుని, ‘‘నా వాక్శుద్ధి వల్లనే నీకీ ఉన్నత స్థితి కలిగింది. ఎంతో మంచివాడివని పేరు పొందిన నువ్వు, నా విషయం మరిచిపోవడం విచిత్రంగా వుంది,’’ అన్నాడు.

ఇది వింటూనే హరి చీదరింపుగా, ‘‘నాకు ఉద్యోగం రాకూడదని, నీ ఉద్యోగావకాశాన్ని కూడా వదులుకున్న దుష్టుడివి. నీకు నిజంగా వాక్శుద్ధివుంటే, నాకు మేలు జరగాలని కోరుకోవు గాక కోరుకోవు. వాక్శుద్ధి వుండాలంటే, మొదట మనసు నిర్మలంగా వుండాలి. అది నీలో లేదు. ఆ పాలు విరగడం, వాన కురవడం-ఒకటి నీ స్వార్థంకోసం, రెండోది పని తప్పించుకునేందుకు అన్నవే. మరొక సంగతి; తాను చెప్పిన చెడుపనులు జరిగినట్టయితే, అలాంటివారిని వాక్శుద్ధికలవారని చెప్పరు, నాలుక పైమచ్చగలవారని అంటారు!’’ అని హరి ఆగాడు.


గిరి వచ్చేకోపాన్ని బలవంతంగా ఆపుకుంటూ, ‘‘ఆగావేం? ఇంకేమైనావుంటే చెప్పు,’’ అన్నాడు. హరి అతడి ముఖంకేసి ఒకసారి పరీక్షగా చూసి, ‘‘చెప్పడానికి చాలావుంది. ప్రస్తుతానికి కానుకల సంగతి. నీకు కానుకలిస్తే, అర్హత లేని వారిని సన్మానించినట్లే! అది నేను సన్మానించిన మిగతా వారికి చిన్నతనం. కాబట్టి నేను నీకోసం ఏ కానుకా తేలేదు,’’ అన్నాడు. ఈ జవాబుతో గిరి మారుమాట్లాడక తలవంచుకుని అక్కణ్ణించి మౌనంగా వెళ్ళిపోయాడు.

            💦🐋🐥🐬💦

విదురుడు

 *📖 మన ఇతిహాసాలు 📓*



*విదురుడు*



విదురుడు యమధర్మరాజు అంశతో దేవరన్యాయం వల్ల వ్యాసునికి అంబ దాసీకి జన్మిస్తాడు.



*విదురుడి జననం*



కురువంశాన్ని నిలపడానికి సత్యవతి తన కోడళ్ళైన అంబికని అంబాలిక ని దేవరన్యాయం ప్రకారం ధర్మ సమ్మతంగా సంతానం పొందించే ఏర్పాటు చేస్తుంది. అంబిక వ్యాసుడిని చూసి కళ్ళు మూసుకొనడం వల్ల గుడ్డివాడగు ధృతరాష్ట్రుడు జన్మిస్తాడు. అంబాలికకు వ్యాసుడిని చూసి కంపించడం వల్ల పాండు రోగంతో పాండు రాజు జన్మిస్తాడు. మంచి వారసత్వాన్ని ఇవ్వమని కోరితే వ్యాసుడు మళ్లీ దేవరన్యాయం వల్ల అంబకి సంతానం కలిగించడానికి అంగీకరిస్తాడు. గడ్డాలు గల వ్యాసుడితో సంభోగించడానికి ఇష్టం లేని అంబిక తన దాసిని వ్యాసుడి వద్దకు పంపుతుంది.ఈ విధంగా పంపబడిన దాసి ఎంతో సంతోషముతో వ్యాసుడితో సంభోగిస్తుంది. దాసితో సంభోగించగా జన్మించిన వాడు విదురుడు.

దెబ్బకు దెబ్బ

 *✍🏼 నేటి కథ ✍🏼*



*దెబ్బకు దెబ్బ*


(పర్షియన్ జానపద కథ}



అనగా అనగా బాగ్దాదు నగరంలో అబూసలీం, సుల్తాన్ అహ్మద్ అనే ఇద్దరు మిత్రులు ప్రక్కప్రక్క ఇళ్లలో ఉండేవాళ్ళు. అబూకు దైవభక్తి ఎక్కువ. తనకు ఎలాంటి కష్టం వచ్చినా బిగ్గరగా నమాజు చేసి భగవంతుడికి మొరపెట్టుకునేవాడు. సుల్తాన్ అహ్మద్ కు తన మిత్రుని ఈ ప్రవర్తనని చూస్తే ఎగతాళిగా ఉండేది. ఎలాగైనా అబూనుంచి ఈ అలవాటును దూరం చెయ్యాలని అతను తగిన సమయంకోసం వేచి చూడసాగాడు.


ఒకసారి అబు ఎప్పటిమాదిరే బిగ్గరగా నమాజు చేసి, దేవునితో తన కష్టాలు మొరపెట్టుకున్నాడు- "సంపాదన తక్కువౌతున్నది, ఖర్చులు చూస్తే పెరిగిపోతున్నాయి- ఎలాగైనా కాపాడే భారం నీదే" అని. ప్రక్క ఇంట్లోంచి వింటున్న సుల్తాన్ అహ్మద్ కు ఇదే తగిన సమయం అనిపించింది. ఒక సంచీలో కొన్ని బంగారు నాణాలు వేసి, మూటగట్టి, వాటిని గబుక్కున నమాజు చేస్తున్న అబూసలీం ఒళ్ళో పడేట్లు గిరాటు వేశాడు.


కళ్ళు తెరిచి చూసిన అబూసలీం తన ఒళ్ళో పడ్డ సంచీని తెరిచి చూశాడు. బంగారు నాణాలు! ఇది ఎవరి తుంటరిపనో అబూకు వెంటనే అర్థం అయ్యింది. అయినా 'ఇది అల్లా తనకిచ్చిన కానుక' అనుకొని, అతను దాన్ని తీసుకొని సంతోషంగా ఇంట్లోకి పరుగుతీశాడు.


కొంచెం సేపు గడిచిందో‌లేదో, సుల్తాన్ అహ్మద్ ప్రత్యక్షం అయ్యాడు. అబుకు అతను ఎందుకొచ్చాడో అర్థం అయ్యింది. అయినా ఏమీ తెలీనట్లు, "ఈరోజు చమత్కారం ఒకటి జరిగింది సుల్తాన్, నేను అటు నమాజ్ చేసి లేచానో-లేదో, ఇటు అల్లా నా మొర విని, నాకు ఈ బంగారు నాణాల సంచీని ప్రదానం చేశాడు!" అన్నాడు సంచీని చూపిస్తూ.


"అది అల్లా ఇచ్చిన డబ్బు కాదు! నీ‌ పిచ్చి వదిలిద్దామని, నేనే వాటిని నీమీదికి విసిరాను" అన్నాడు సుల్తాన్ అహ్మద్, ఇకిలిస్తూ.


"అదెలా అవుతుంది? అల్లా నాకిచ్చిన డబ్బు నాదే అవుతుంది" అన్నాడు అబూసలీం, గడుసుగా. ఇది వేరేవైపుకు మళ్ళుతున్నదని అర్థమైంది సుల్తాన్ అహ్మద్ కు. "ఇదిగో, చెబుతున్నాను- అది అల్లా డబ్బు కాదు. నీదీ కాదు. అది నా డబ్బు. మర్యాదగా నా డబ్బు నాకు ఇవ్వకపోతే న్యాయం కోసం ఖాజీ దగ్గరికి పోవాల్సివస్తుంది- ఏమనుకుంటున్నావో, ఏమో!" అన్నాడు కోపంగా.


"నాకేం భయం? నా డబ్బు నాదే. దాన్నెవరూ నానుండి లాక్కోలేరు- ఖాజీ అయినా సరే" అన్నాడు అబూ మొండిగా.


"సరే, అయితే పద, ఖాజీ దగ్గరికి నడు!" అన్నాడు సుల్తాన్ అహ్మద్, చికాకుగా.


"వద్దామనే ఉంది, కానీ‌ నాకు మంచి బట్టలే లేవాయె, బయటికెలా వచ్చేది?" అన్నాడు అబూ.


సుల్తాన్ అహ్మద్ తన ఇంట్లోంచి ఒక జత బట్టలు తెచ్చి ఇచ్చాడు, "ఇక బయలుదేరు" అని.


అబు వాటిని వేసుకున్నాడు, కానీ‌ కదల్లేదు- "టోపీ లేనిదే మర్యాదస్తులు బయటికెలా వస్తారు?" అని. సుల్తాన్ అహ్మద్ మళ్ళీ తన ఇంట్లోంచే టోపీ తెచ్చి ఇచ్చాడు.


అయినా కదల్లేదు అబు. "చెప్పుల్లేవు" అని.


సుల్తాన్ అహ్మద్ విసుక్కుంటూ చెప్పులు తెచ్చి ఇచ్చాడు.


"మరి గుర్రం?" అన్నాడు అబు.


"గుర్రంకూడా నేనే తెచ్చివ్వాలా?" అని విసుక్కున్నాడు సుల్తాన్ అహ్మద్.


"తప్పదు మరి, నాకు గుర్రం లేదు- నేనెలా వస్తాను, ఖాజీ దగ్గరికి?" అన్నాడు అబు.


అబుకో గుర్రాన్ని తెచ్చిపెట్టక తప్పలేదు సుల్తాన్ అహ్మదుకు .


అప్పుడుగాని అబు కదల్లేదు. ఇక ఇద్దరూ ఖాజీ దగ్గరికి వెళ్ళగానే, అబు తన డబ్బు తీసుకొని ఇవ్వట్లేదని ఫిర్యాదు చేశాడు సుల్తాన్ అహ్మద్.


"అయ్యా, వీడు నా మిత్రుడే- ఆరోగ్యం సరిగా లేదు పాపం. ఈ డబ్బు తనదంటున్నాడు, సరే- మరి నేను వేసుకున్న బట్టలూ, నేను పెట్టుకున్న టోపీ, ఈ చెప్పులూ, నేనెక్కిన ఈ గుర్రమూ- ఇవన్నీ ఎవరివో అడగండి" అని అబు ఊదాడు మర్యాదగా, ఖాజీ చెవిలో .


"ఏమోయ్, మరి ఇతనెక్కిన ఈ గుర్రం ఎవరిది?" అన్నాడు ఖాజీ.


"నాదే" అన్నాడు సుల్తాన్ అహ్మద్.


"ఇతను వేసుకున్న చెప్పులు?"


"నావే" అన్నాడు సుల్తాన్ అహ్మద్, ఇవన్నీ ఎందుకు అడుగుతున్నాడో అర్థం కాక.


"మరి ఇతను పెట్టుకున్న టోపీ?"


"అదీ నాదే" చెప్పాడు సుల్తాన్ అహ్మద్.


"ఓహో, ఔనా, మరి ఇతను వేసుకున్న బట్టలు?"


"అవీ నావే"


ఖాజీ అతని వైపు జాలిగా చూశాడు. ఆపైన ఆయన అబు వైపు చూశాడు.


"మరి అదేనండి, నేను అన్నది" అన్నాడు అబు, వినయం నటిస్తూ.


ఖాజీ కేసు కొట్టేశాడు. "మీ మిత్రుడిని ఎవరైనా మంచి మానసిక వైద్యుడికి చూపించు" అని అబుకు సలహా ఇస్తూ.


ఇద్దరూ ఇల్లు చేరాక, అబు తన మిత్రుని వస్తువుల్ని అన్నిటినీ వెనక్కి తిరిగి ఇచ్చేశాడు. సుల్తాన్ అహ్మద్ డబ్బు సంచీతో సహా.


ఆపైన సుల్తాన్ అహ్మద్ ఏనాడూ అబుకు పాఠం చెప్పేందుకు ప్రయత్నించలేదు.


*🎣సేకరణ:సొంటేల ధనుంజయ🎣*