దర్శించగలిగితే

 *కుంచమో...* 

*ఒక వైశ్యునికి శివుడంటే మహాప్రీతి. కాని వ్యాపారకారణానికి ఎప్పుడూ బోర్లించని కుంచం బోర్లించి వచ్చినవారితో మాట్లాడుతూ తెల్లని బియ్యాన్ని తీసుకుని తడిపి పక్కన ఉంచుకుని, వాటితో కుంచాన్ని శివలింగంగా భావించి,*

*ఓం నిధనపతయే నమః ఓం నిధనపతాంతికాయ నమః* 

*ఓం ఊర్ధ్వాయ నమః ఓం ఊర్ధ్వలింగాయ నమః* 

*ఓం హిరణ్యాయ నమః ఓం హిరణ్యలింగాయ నమః* 

*ఓం సువర్ణాయ నమః ఓం సువర్ణలింగాయ నమః* 

*ఓం దివ్యాయ నమః ఓం దివ్యలింగాయ నమః* 

*ఓం భవాయ నమః ఓం భవలింగాయ నమః* 

*ఓం శర్వాయ నమః ఓం శర్వలింగాయ నమః* 

*ఓం జ్వలాయ నమః ఓం జ్వలలింగాయ నమః* 

*ఓం ఆత్మాయ నమః ఓం ఆత్మలింగాయ నమః* 

*ఓం శివాయ నమః ఓం శివలింగాయ నమః* 

*ఓం పరమాయ నమః ఓం పరమలింగాయ నమః*

*అంటూ శివనామాలతో పూజ చేస్తుండేవాడు. కొన్నాళ్ళకు అది శివలింగమైపోయింది.*

*****************

*మేక పెంటికయొ...*   

*మేకలు కాచుకునే ఒక భక్తుడికి, ఒకసారి శివాలయంలో వేదమంత్రాలతో అర్చకులు అభిషేకం చేస్తుంటే, తాను కూడా శివలింగానికి అలా అభిషేకం చెయ్యాలని కోరిక కలిగింది.*

*మేకల పాలుతీసి శివలింగమెలా? అని ఆలోచిస్తూ వెళుతుంటే, ఒక మేక, పెంటికలు గుత్తిగా విడిచి పెడుతున్నది. అందులోనుండి దొర్లి దొర్లి ఒక పెంటిక నిలబడి ఉంది. అతనికి అది శివలింగం వలె కనపడి, అతను మేక పాలను ఆవుపాలవలె భక్తితో ‘శివ శివ శివ శివ శివ శివ శివ శివ శివ’ అంటూ దాని మీద పోసేసాడు. అతని భక్తికి ఆ మేక పెంటిక శివలింగమైంది.*

*కాటం అంటే మేక పెంటిక. కాటంలో నుండి పుట్టాడు కనక కాటేశ్వరుడయ్యాడు. క్రమంగా మోటుగా ఉందని కోటేశ్వరుడు అయ్యాడు.*

 *సందేహముల్ మాన్పినా కన్నారన్ భవదీయ మూర్తి సగుణాకారంబుగా జూపవే!* 

*’భక్తికి ఇంత లొంగిపోయావు కదా ఈశ్వరా! నిన్నెక్కడ ఉన్నావని చెప్పను? ఎలా అభిషేకం చెయ్యను? నిన్ను చూడాలని ఉంది, కనపడవా?’ అని ధూర్జటి గుండెలు బాదుకుని ఏడ్చాడు.* 

*శివుడు మోక్షమిచ్చి, సమస్తమైన కోర్కెలు తీర్చగలిగినవాడు. శివుడు శివుడే, శివలింగం శివలింగమే. అటువంటి మహానుభావుడు అనంతః అపవర్గప్రదః - ఆయన మోక్షం ఇవ్వగలవాడు. మృడః - సమస్తమైన కోరికలూ తీర్చకలిగినవాడు.*

*ఎక్కడ లేడు...*

*అన్నింటా ఉన్నాడు...*

*దర్శించగలిగితే.....*