6, మార్చి 2025, గురువారం

తిరుమల సర్వస్వం 169-*

 *తిరుమల సర్వస్వం 169-*

*శ్రీ హాథీరామ్ బావాజీ 1*


  *శ్రీ హాథీరామ్ బావాజీ* 


 స్వామివారి భక్తాగ్రేసరులలో అత్యంత ప్రముఖుడైన శ్రీ హాథీరామ్ బావాజీని స్మరించుకోకుండా తిరుమల క్షేత్ర చరిత్ర కానీ, శ్రీవేంకటేశ్వరుని ఇతిహాసం కానీ అసంపూర్తిగానే మిగిలిపోతాయంటే అతిశయోక్తి కాదు. వందల ఏళ్ళక్రితం, ఎక్కడో వేలమైళ్ళ దూరంలోనున్న హిమాచల్ ప్రదేశ్ నుంచి కాలినడకన వచ్చి, తిరుమలకొండపై జనావాసాలు ఏమాత్రం లేని రోజుల్లో స్థిరనివాసమేర్పరచుకుని, స్వామివారిని సేవించుకుంటూ, వారితో నిత్యము పాచికలాడిన శ్రీహాథీరామ్ బావాజీ చరిత్ర శ్రీవారి భక్తులందరికీ చిరపరిచితమే!


 వారి జీవనగమనం, శ్రీవేంకటేశ్వరునితో వారికున్న ప్రగాఢమైన అనుబంధం, తిరుమలలో బావాజీ జీవితంతో ముడివడి ఈనాటికీ దర్శించుకోదగ్గ ప్రదేశాలు, బ్రిటీషువారి హయాం అనంతరం ఆలయ నిర్వహణను తొంభై సంవత్సరాల పాటు చేపట్టిన మహంతు వ్యవస్థ - మొదలైన వాటి గురించి ఇప్పుడు తెలుసుకుందాం.



 *పుట్టుపూర్వోత్తరాలు*


 హిమాచల్ ప్రదేశ్ రాష్ట్రం లోని 'ఉనా' అనబడే గ్రామంలో, వంశపారంపర్యంగా శ్రీరామచంద్రుడి పరమభక్తుడైన 'దేశ్ రాజ్ బల్తోత్' అనే మధ్యతరగతి కుటుంబీనికి కలిగిన నలుగురు పుత్రులలో ఒకరిగా బాబాజీ జన్మించారు. వారి అసలు పేరు 'ఆశారామ్ బల్తోత్'. తరువాతి కాలంలో, 'లంబాడా' గిరిజన తెగకు చెందిన బలౌత్ కుటంబం పంజాబ్ రాష్ట్రానికి వలస వెళ్ళింది.


 మరి కొందరు చరిత్రకారులననుసరించి, బావాజీ పూర్వీకులు రాజస్థాన్ లోని 'నాగౌర్' పట్టణానికి చెందినవారు. తిరుమల లోని హాథీరాంజీ మఠంలో ప్రస్తుతం నివాసముంటున్న బావాజీ అనుయాయులు ఈ వాదాన్నే బలపరుస్తున్నారు.


 *తిరుమల యాత్ర*


 బల్తోత్ వంశస్థులు, ఆనాడు ఉత్తర భారతదేశంలో ఉధృతంగా ప్రచారంలోనున్న రామానంద భక్తి ఉద్యమానికి చెందిన వైష్ణవులు. ఈనాటి 'ఢిల్లీ' పట్టణానికి కొద్ది దూరంలో 'రామానంద మఠం' ఉండేది. శ్రీరామ భక్తిని వంశపారంపర్యంగా పుణికి పుచ్చుకున్న హథీరాం బాబా ఆ రోజుల్లో రామానంద మఠానికి అధిపతి యైన అభయానంద్ స్వామీజీకి ప్రియశిష్యుడు.


 గురువాజ్ఞ మేరకు, కౌమారదశలోనున్న ఆశారామ్ బడ్జత్, ఒక భక్తబృందంలో సభ్యుడిగా దక్షిణ భారతదేశంలోని తీర్ధాలన్నింటిని కాలినడకన దర్శించుకుంటూ, తిరుమల క్షేత్రానికి విచ్చేశారు. కొద్ది రోజులు శ్రీవారిని సేవించుకున్న తరువాత భక్తబృందం లోని సభ్యులందరూ తిరిగి వెళ్ళిపోగా, బావాజీ మాత్రం తిరుమల క్షేత్రం లోని ప్రకృతి సోయగానికి, శ్రీవేంకటేశ్వరుని దివ్యసౌందర్యానికి ముగ్ధుడై సప్తగిరులే తన దీక్షకు అనువైన స్థానమని తలంచి కొండపైనే ఉండిపోయాడు. ఆలయానికి అతి సమీపంలో ఆగ్నేయ దిక్కున ఒక చిన్న ఆశ్రమం ఏర్పరుచుకొని, అనునిత్యం స్వామివారిని సేవించుకునేవాడు. ఆ కాలంలో తిరుమల ప్రాంతమంతా దట్టమైన అడవులతో, క్రూరమృగాలతో, భరింపశక్యం గాని చలితో దుర్గమంగా ఉండడం వల్ల కొండపై వేరెవరూ నివాసముండేవారు కాదు. అర్చకులతో సహా అందరూ కొండ దిగి, చీకటి పడకముందే దిగువ తిరుపతికి చేరుకునే వారు. బావాజీ ఒక్కరే స్వామివారిపై భారం వేసి, ఆశ్రమంలో నివాసముంటూ శ్రీవారిని సేవించుకునేవారు. 


 బావాజీ స్వతహాగా, వంశపారంపర్యంగా శ్రీరాముడి భక్తుడవ్వడంతో; శ్రీవేంకటేశ్వరుని ముఖారవిందంలో కూడా స్వామివారి త్రేతాయుగ అవతారమైన శ్రీరామచంద్రుణ్ణి దర్శించుకునే వాడు. 'కౌసల్యా సుప్రజా రామా' అంటూ స్వామి వారిని శ్రీరాముని వలెనే కీర్తించే వారు.

*శ్రీనివాసుని శ్రీచరణాలను సేవిద్దాం, సకల శుభాలనూ పొందుదాం* 


*రచన* 

*పల్లపోతు కృష్ణ బాలాజీ గారు- వాణి శ్రీ దంపతులు*

ఫోన్ నెంబర్

99490 98406

మహాభారతము

 *సంపూర్ణ మహాభారతము**సరళ వ్యావహారిక భాషలో...!*

*ద్రోణ పర్వము ద్వితీయాశ్వాసము*


*308 వ రోజు*


*కౌరవ శిబిరంలో కలవరం*


ఆ రాత్రి సమయంలో పాండవ శిబిరంలో పాంచజన్య, దేవదత్త ఘోషలు విని కౌరవసేనలలో కలవరం రేగింది. వెంటనే వారు చారులను పిలిచి అడుగగా వారు జరిగినది అంతా సవిస్తరంగా చెప్పారు. అది విన్న సైంధవుని శరీరం కంపించింది. అక్కడ నిలువ లేక సిగ్గు విడిచి నీ కుమారుని శిబిరానికి పరుగు తీసి " సుయోధనా ! నేను ఒక్కడినే అపకారం చేసినట్లు అర్జునుడు నాపై పగబూని నన్ను చంపుతానని ప్రతిజ్ఞ చేసాడట. మీరంతా సంతోషంగా ఉన్నారు. నేను మాత్రం ఎందుకు దుఃఖపడాలి ? అర్జునుడి ప్రతిజ్ఞకు దేవాసురులు, సిద్ధసాధ్యులుగాని అడ్డుపడగలరా ! సుయోధనా ! ద్రోణుడు, కృపుడు, కర్ణుడు, శల్యుడు, బాహ్లికుడు నీవు తలచిన యమపురి పోయిన వాడిని తీసుకురాగలరు. కానీ మీరు కాపాడవలెనని అనుకున్నట్లు లేరు కనుక నాకిక దేవుడే దిక్కు " అన్నాడు. అతడి పెదవులు ఎండి పోతున్నాయి కాళ్ళు తడబడుతున్నాయి నిలబడ లేక పోతున్నాడు. " సుయోధనా ! ముందు నేను అర్జునుడి కంట పడకుండా దాక్కుంటాను. మీకిక శలవు బ్రతికుంటే రేపు కలుస్తాను " అని వెళ్ళబోయాడు.


*సైంధవుడికి ధైర్యం చెప్పుట*


సుయోధనుడు " సైంధవా ! ఏమిటీ వెర్రి ! ఇప్పుడే కదా ! మా పరాక్రమము పొగిడావు. ద్రోణుని శౌర్యము, సోమదత్తుని ధైర్యము, శకుని వీరము, శల్యుని బలము నీకు తెలియనిదా ! మేము నిన్ను విడిచి పెడతామా భయపడకుము నిన్ను వెన్నంటి ఉంటాము " అని ధైర్యము చెప్పాడు. వెంటనే సుయోధనుడు సైంధవుని వెంటబెట్టుకుని ద్రోణుని వద్దకు వెళ్ళాడు. సైంధవుడు ద్రోణునితో అర్జునుడికి తనకు ధనుర్విద్యలో కల తారతమ్యాలు అడిగాడు. ద్రోణుడు " సైంధవా ! మీరందరూ నా దగ్గర విలు విద్య అభసించారు. నేను మీకందరికి ఒకే విధంగా నేర్పాను కాని అర్జునుడు కఠోర శ్రమకు ఓర్చి ఎన్నో ప్రయోగములు చేసి విలువిద్యలో మెళుకువలు తెలుసుకున్నాడు. కనుక మీ కంటే అర్జునుడు అధికుడు కాని నీవు అర్జునుడికి భయపడ పని లేదు నా రక్షణలో ఉండగా నిన్ను దేవతలు కూడా తేరిపార చూడ లేరు. అర్జునుడు కూడా భేదింప లేని వ్యూహము రేపు పన్నుతాను. నీవు క్షత్రియ ధర్మము ప్రకారం యుద్ధం చెయ్యి. వేదవేదాంగాలు అభ్యసించి, యజ్ఞయాగాదులు చేసిన నీవిలా మృత్యువుకు భయపడ తగునా ! యాదవులు, పాండవులు, కౌరవులు మొదలైన ఎవరైనా ఈ భూమిపై శాశ్వతులా కాలం తీరగానే అందరూ పోవలసిన వారే కదా ! మహా మునులు యజ్ఞము చేసి పొందు ఫలం వీరులు యుద్ధభూమిలో మరణించిన పొందవచ్చు. కనుక నిశ్చింతగా ఉండు " అన్నాడు. ఆ మాటలకు ఊరట చెందిన సైంధవుడు సుయోధనునితో కలిసి తమ శిబిరానికి వెళ్ళాడు. ఇరుపక్షముల సైన్యాలు జరిగిన విషాదం తలపక రేపటి యుద్ధము గురించి ఆలోచించ సాగారు. సుయోధనుడు మరునాటి యుద్ధానికి సమాలోచనలు జరుపుతున్నాడు. ధర్మరాజు పాంచాల, కేకయ, మత్స్య, పాండ్య, యాదవ రాజులను మరునాటి యుద్ధానికి సమాయత్త పరుస్తున్నాడు.


*రేపు *

*భారతంలో ఉండేది భూమిపై ఎక్కడైనా ఉంటుంది భారతంలో లేనిది భూమిపై ఎక్కడా లేదు*

*రోజూ భారతం చదవండి భగవద్ అనుగ్రహం పొందండి*

సాధించాలి

 🙏🕉️శ్రీమాత్రేనమఃశుభోదయం🕉️🙏          🏵️ *సాధించాలి అనే సంకల్పం, పట్టుదల నీ మదిలో కలగకపోతే ఎప్పటికి నీవ్వు చేతగాని చవట లాగే ఉండిపోతావు..వేటిని గుర్తు పెట్టుకోవాలో వాటిని మర్చిపోయి, వేటిని మర్చిపోవాలో వాటిని గుర్తుంచుకోవడమే మనిషికి జీవితంలో ఎదురయ్యే చాలా సమస్యలకు మూలం..దానివల్ల జీవితం నాశనం చేసుకుంటారు*🏵️జీవితంలో గెలుస్తామా! ఓడిపోతామా! అనేది ముఖ్యం కాదు...జీవితంలో సరైన దారిలో ప్రయాణిస్తున్నామా లేదా అనేది చాలా ముఖ్యం..కష్టాలను తప్పించుకుని జీవించడం కాదు.. వాటిని అధికమించడమే నిజమైన గొప్పతనం..మంచి ఆలోచనతో కష్టపడి పని చేస్తే అవకాశాలు వాటంతట అవే వెతుక్కుంటూ వస్తాయి🏵️నమ్మకం ప్రాణం లాంటిది.. పొతే తిరిగి రాదు..ప్రపంచములో అతి విలువైనది చేజార్చుకుంటే  మళ్ళీ దొరకనిది *సమయం* దాన్ని అతి పదిలంగా మధురంగా అతి భద్రంగా ఉపయోగించండి.. ఎందుకంటే ఆ *సమయం* ఎన్ని కోట్లు పోసినా తిరిగి రానిది, సంపాదించుకోలేనిది🏵️సమస్త గ్రంథాలలో ఉన్న జ్ఞానమంతా నీలోనే ఉంది..ఎప్పుడూ ఆత్మవిశ్వాసాన్ని ఎప్పుడూ కోల్పోవద్దు..ఈ విశ్వంలో నీవు దేనినైనా సాధించగలవు.. ఎప్పుడూ దౌర్భాల్యానికి లోనుకాకు..సమస్త శక్తి నీలో ఉంది🏵️🏵️మీ *అల్లం రాజు భాస్కరరావు శ్రీ విజయ ఆయుర్వేదిక్ జనరల్  ఏజన్సీస్ D.N.29-2-3 గోకవరం బస్టాండ్ దగ్గర స్టేట్ బ్యాంక్ ఎదురుగా రాజమండ్రి వైద్య సలహాలు ఉచితం మందులు అయిపోయినా వారు రాలేని వారికి కొత్త వారికి మందులు కొరియర్ ద్వారా పంపబడును 9440893593 9182075510* 🙏🙏🙏

శ్రీమద్భగవద్గీత

 శ్రీమద్భగవద్గీత: రెండవ అధ్యాయం

సాంఖ్యయోగం: శ్రీభగవానువాచ


యః సర్వత్రానభిస్నేహః తత్తత్ ప్రాప్య శుభాశుభమ్ 

నాభినందతి న ద్వేష్టి తస్య ప్రజ్ఞా ప్రతిష్ఠితా (57)


యదా సంహరతే చాయం కూర్మో௨0గానీవ సర్వశః 

ఇంద్రియాణీంద్రియార్థేభ్యః తస్య ప్రజ్ఞా ప్రతిష్ఠితా (58)


స్నేహవ్యామోహాలు లేకుండా వ్యవహరిస్తూ శుభాశుభాలు కలిగినప్పుడు సంతోషం, ద్వేషం పొందకుండా వుండేవాడు స్థితప్రజ్ఞుడు. తాబేలు తన అవయవాలను లోపలికి ఎలా ముడుచుకుంటుందో అలాగే ఇంద్రియాలను సర్వవిధాల విషయసుఖాలనుంచి మళ్ళించిన వాడు స్థితప్రజ్ఞుడవుతాడు.

సుభాషితమ్

 💎🌅  *_-|¦¦|శుభోదయమ్|¦¦|-_* 🌄🪔

🪔 *_𝕝𝕝ॐ𝕝𝕝 సుభాషితమ్ 𝕝𝕝卐𝕝𝕝_* 💎


                        𝕝𝕝 *ఉ* 𝕝𝕝 

*దానము లేని సంపదలు, ధాన్యము లేని గృహంబు, శిష్టసం*

*తానము లేని వంశమును, తాలిమి లేని తపంబు నాత్మ వి*

*జ్ఞానము లేని విద్యయు, ప్రశంనత లేని నృపాలు సేవయున్*,

*వానలు లేని సస్యములు, వన్నె కెక్కవు ధర్మనందనా!*


*భావం* :- *దానము చేయని సంపద, ధాన్యము లేని యిల్లు, బుద్ధిమంతులైన బిడ్డలు లేని వంశము, ఓర్పు లేని తపస్సు, ఆత్మ జ్ఞానము లేని విద్య, ఎప్పుడూ కోపముగా చిర్రుబుర్రులాడు రాజు దగ్గర కొలువు, వానలు లేకుంటే పంటలు వన్నె కెక్కవు.*


 ✍️🪷🌹💐🙏

పోతనగారి రూపచిత్రణ !



పోతనగారి రూపచిత్రణ !


             శా: తాటంకాచలనంబుతో భుజనటధ్ధమిల్ల బంధంబుతో ,


                   శాటీముక్త కుచంబుతో , నదృఢ చంచత్కాంచితో ,శీర లా

                   

                 లాటేపముతో , మనోహర కరా లగ్నోత్తరీయంబుతోఁ ,


                గోటీందు ప్రభతో , నురోజభర సంకోచద్వలగ్నంబుతోన్;


                   భాగవతము- దశమస్కంధము- గజేంద్ర మోక్షము- బమ్మెఱపోతన ;


                     


                     బమ్మెఱ వారి రూపచిత్రణము బాపూ బొమ్మను బోలియుండును. భాగవతములోని ఆయాఘట్టములలో నతడు జూపిన ప్రతిభ నాన్యతో దర్శనీయము. ప్రకృత పద్యము గజేంద్ర మోక్షములోనిది. భక్తరక్షణా పరాయణుడగు నారాయణుడు.

గజేంద్రుని మొఱవిని వైకుంఠమునుండి సపరివారముగా బయలుదేరినాడు. ఆకాశమార్గమున పరుగు లెత్తు చున్నాడు. చీరచెంగు

నారాయణుని చేతజిక్కి లక్ష్మీదేవియు నతనివెనుక బరుగిడ సాగినది. అపుడామెయవస్థారూపమును పోతన బహురమ్యముగా

చిత్రించినాడు. 


                  తాటంకా చలనంబుతో- తాటంకములంటే కర్ణాభరణాలు అవి అటునిటు ఊగుతున్నాయట. 

                  భుజనటత్ ధమ్మిల్ల బంధంబుతో- ధమ్మిల్లము - అంటే జుట్టుముడి . అది ఊడిపోయి కేశసంపద భుజములపై జీరాడుచు

                  న్నదట.

                   శాటీ ముక్త కుచంబుతో- రెవిక ముడివిడింది వక్షోజ సంపద బయటకు కనిపిస్తోందట.

                    అదృఢ చంచత్కాంచితో-కాంచి - అంటే వడ్డాణం అదికాస్తా వదులై క్రిందికి జారుతున్నదట.

                    ఉశీర లలాటేపముతో- ఉశీరములు అంటే వట్టివేళ్ళు- చలువ గలగటంకోసం ఫాలభాగంలో  

                     వట్టివేరుల రసం పట్టీలా వేసుకుంటారు. అదికరగిపోయి క్రిందికి జారుతున్నది.

                   మనోహర కరాలగ్నోత్తరీయంబుతో- మనోహరుడు ఆమెభర్తగారు విష్ణువు ఆయనచేతిలో ఈమె చీరచెంగు

                    చిక్కుబడినదట.

                     కోటీందు ప్రభతో- కోటి చంద్రులకాంతితో వెలిగిపోతున్న ముఖమండలముతో నున్నదట.

                     ఉరోజ భర సంకోచత్ వలగ్నంబుతోన్- పాలిండ్ల బరువుకు ఈమెనడుము నిలుచునా లేదా? యను ననుమానము

                    నకు తావిచ్చు చున్నదట.


                      మొత్తంమీద భావమిది; హరితో ఆకాశ వీధిలో పరుగిడు నప్పుడు లక్ష్మీదేవి యాకారమిటులున్నది.


                      కదలుచున్న కర్ణాభరణములు. కొప్పువిడి భుజములపై తారాడు కేశములు. ముడివిడివిడి రెవిక నుండి వెలికి 

                      గనబడు పాలిండ్లు. క్రిందికి జారుచున్న వడ్డాణము. కరగి క్రిందకు జారు వట్టివేరుల గంధము. మగనిచేత చిక్కు

                      కొన్న చేలచెరగు. కోటిచంద్ర ప్రభా భాసమానమైన ముఖమండలము. పాలిండ్ల వ్రేగున వణకు నడుము గలిగి

                       చూపరులకు వింత గొల్పు చున్నదట!


                               

                                ఇదీ పోతనగారి రూప చిత్రణ! మనో నేత్రాలతో దర్శించి ఆనందాన్ని పొందండి!


                                                                             స్వస్తి!!🙏🙏🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌟🌷🌷🌷🌟🌷🌷🌷🌷🌷

గుహుని రామభక్తి!

 శు భో ద యం 🙏


గుహుని రామభక్తి! 


             చ:  "సుడిఁగొని  రామపాదములు  సోకిన  ధూళివహించి  రాయి  యే


                      ర్పడ  నొక భామ  యయ్యెనట!::,పన్నుగ  నీతని  పాదరేణువి


                      య్యడ  వడిసోఁక  నిది  యేమగునో యని   సంశయాత్ముఁడై


                    కడిగె  గుహుండు  రామ పదకంజయుగంబు   భయంబు  పెంపునన్. 


                       మొల్లరామాయణము---  కుమారి  మొల్ల కవయిత్రి;  


                                    సరళతరమైన  మనోజ్ఙమైన  రామాయణ  రచనగా  ఆంధ్ర సాహిత్యంలో  మొల్లరామాయణానికి  విశిష్టమైన

స్థానం ఉంది. చదువరులకు  విసుగు జనించనిరీతి నాసాంతము  నొప్పారెడు యీగ్రంధము.మన సాహిత్య సంపదకు వెలలేని యలం

కారము.


                    రాముడు  సీతా లక్ష్మణ సమేతుడై  దండకారణ్యమునకు బోవునపుడు  గంగను  దాటు  సందర్భమున  నీపద్యము చోటుచేసికొన్నది.  గుహుడు  నావను నడపి జీవించువాడు. పామరుడే కాని గుండెలనిండుగా రామభక్తి కలవాడు.

నదీతరణమొనరింప  రాముడు నావ నెక్కునపుడు  గుహుడాతని  పదపద్మములను  ప్రక్షాళనమొనరించెనట!  దానికొక హేతువు

నీకవయిత్రి కమనీయముగా  సూచించుచున్నది. 


                         ఆటవికుడు  పామరుడును అయిన గుహునకు  సందేహముకలిగినదట. ఏమని?  వెనుక  గౌతమాశ్రమ సందర్శన 

సమయమున  రాముని  పాదరజము సోకి  ఒక రాయి  వనితామణియైనదని  విన్నాడు. మరి రామపాద మహిమచే తన నావ గూడ

నట్లయినచో  తనగతియేమి? జీవికయా పోవును. సవతి పోరు ప్రారంభమగును. ఇదీ వాని సందేహము.


                    తత్పరిహారముగా  రాముని పద పద్మములను  గుహుడు కడిగినాడు  అని  మొల్ల  సమర్ధనము. 

దీనివలన

              రామపాద ప్రక్షాళణ పలమూ  వానికి దక్కినది. సందేహమూ తీరినది. ఎంత చక్కటి కల్పనము!  


                                                      స్వస్తి!🙏🙏🌷🌷🌷🌷🌷🌷💐💐🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷

వృషాధిపశతకంలోనిది

 

       ఈపద్యం  పాల్కురికి సోమన రచయించిన వృషాధిపశతకంలోనిది

      "

"బలుపొడతోలు  సీరయును బాపసరుల్ గరుపారుకన్ను వె

      న్నెలతల  చేదుకుత్తుకయు  నిండినవేలుపుటేరు పల్గుపూ

      సలుగలరేని లెంకనని  జానుతెనుంగున విన్నవించెదన్

      వలపు మదిందలిర్ప బసవా   బసవా  వృషాధిపా!!"

     మచ్చలుగల గజచర్మమే వస్ర్తం. పాములేహారాలు .  వంకరటింకరకళ్ళు . వెన్నెలనిండినతల. నెలవంకధారణ.

      కంఠంలోవిషం.  తలపైనగంగ. పుర్రెలహారం .,ఇదీ ఆయవ వ్యవహారం.

 

పరమశివా! 

ఇట్టినీకుసేవకుడనని ప్రేమతోపలుమార్లు  జానుతెనుగులో విన్నవిస్తాను

       బసవా బసవా అంటూస్మరిస్తాను

           అంటూకవివృషాధిపశతకం రచించాడు. ఇందులో మనం గమనింపతగినది  "జానుతెనుగు'-   అంటేనాటి వ్యవహారంలోఉన్న

           తెలుగన్నమాట',


పైపద్యస్వరూపమంతాజానుతెనుగే!!🙏🙏🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷💐💐🌷🌷🌷

వేద ఆశీర్వచనం

 *నమస్తే సదా వత్సలే మాతృ భూమే*

*కలియుగాబ్ది 5125*

*శ్రీ శాలివాహన శకం 1946 స్వస్తి శ్రీ    చాంద్రమాన క్రోధి నామ సంవత్సరం ఉత్తరాయణం  - శిశిర ఋతువు - ఫాల్గుణ మాసం - శుక్ల పక్షం  - సప్తమి - రోహిణీ -‌‌ గురు వాసరే* (06.03.2025)


ప్రముఖ వేదపండితులు, తణుకు /తాలూకా ఇరగవరం వాస్తవ్యులు 

*బ్రహ్మశ్రీ గుళ్ళపల్లి శివశర్మ ఘనపాఠీ* *(9491391009, 9440091234)* గారి నేటి వేద ఆశీర్వచనం.





.🙏🙏 

భవదీయుడు

దశిక ప్రభాకరశాస్త్రి 

9849795167

----------------------------------------------

*పిల్లలకి బతుకుతో పాటు భారతీయత కూడా నేర్పండి*

06.03.2025,గురువారం

 06.03.2025,గురువారం

శ్రీ క్రోధి నామ సంవత్సరం

ఉత్తరాయనం - శిశిర ఋతువు

ఫాల్గుణ మాసం - శుక్ల పక్షం

తిథి:సప్తమి మ3.39 వరకు

వారం:బృహస్పతివాసరే (గురువారం)

నక్షత్రం:రోహిణి తె4.34 వరకు

యోగం:విష్కంభం రా12.53 వరకు

కరణం:వణిజ మ3.39 వరకు

తదుపరి విష్ఠి రా2.41 వరకు

వర్జ్యం:రా9.00 - 9.31

దుర్ముహూర్తము:ఉ10.14 - 11.01 మరల మ2.55 - 3.42

అమృతకాలం:రా1.32 - 3.03

రాహుకాలం:మ1.30 - 3.00

యమగండ/కేతుకాలం:ఉ6.00 - 7.30

సూర్యరాశి:కుంభం

చంద్రరాశి: వృషభం

సూర్యోదయం:6.20

సూర్యాస్తమయం:6.03




కాలం భగవంతుని స్వరూపం. ఈ సష్టిలో అత్యంత బలమైనది కాలమే. కాలానికి సమస్త జీవరాశీ వశపడవలసిందే. కాలానికి లొంగకుండా బతకగలిగినది ఈ సష్టిలో ఏదీ లేదు. అందుకే శ్రీ రామాయణంలో కాలం గురించి చెబుతూ...‘‘కాలోహి దురతి క్రమః’’ అంటారు మహర్షి. అంటే ..కాలాన్ని దాటడం, తనకు వశం చేసుకోవడం, దాన్ని కదలకుండా చేయగలగడం...లోకంలోఎవరికీ సాధ్య పడదు–అని. సాధారణ సిద్ధాంతంలో అందరూ కాలానికి వశపడవలసిందే.


కాలంలో పుడతారు, కాలంలో పెరుగుతారు, కాలంలోనే శరీరాన్ని విడిచి పెడతారు. అందరూ కాలానికి వశపడి ఉంటారు. కానీ ఎవడు భగవంతుడిచ్చిన జీవితం అనబడే ఈ శరీరంతో ఉండగలిగిన కాలాన్ని సద్వినియోగం చేసుకుంటాడో వాడు తన శరీరాన్ని విడిచి పెట్టేసిన తరువాత కూడా కీర్తి శరీరుడిగా నిలబడిపోతాడు. ఆయనకి కీర్తే శరీరం అవుతుంది. ఆయన కాలంతో సంబంధం లేకుండా యుగాలు దాటిపోయినా కూడా కొన్ని కోట్ల మందికి ప్రేరణగా అలా నిలబడిపోతాడు. అందుకే మనుష్యుని జీవితంలో అన్నిటికన్నా అత్యంత ప్రధానమైనదిగా చెప్పబడేది – కాలం విలువను గుర్తించడం. ఆ కాలాన్ని సద్వినియోగం చేసుకోవడం. ఎవడు కాలం విలువని గుర్తించలేడో ఎవడు కాలాన్ని సద్వినియోగం చేసుకోలేదో వాడు కాలగర్భంలో కలిసిపోతాడు. ఆ జీవితం ఏ విధంగా కూడా ఉపయోగకరం కాదు. తనను తాను ఉద్ధరించుకోవడానికిగానీ, మరొకరిని ఉద్ధరించడానికిగానీ పనికిరాడు.