12, ఆగస్టు 2025, మంగళవారం

శ్రీమదాంధ్ర మహాభారతం* *ఆదిపర్వము*

 🔯🌹🌷🏹🕉️🏹🌷🌹🔯

*🕉️సోమవారం 11 ఆగస్టు 2025🕉️*


*శ్రీమదాంధ్ర మహాభారతం*

         *ఆదిపర్వము*

 *గ్రంథ ప్రారంభము (1 -4)*


ఆ మహా భారతమును ధర్మ తత్త్వజ్ఞులు ధర్మశాస్త్రము అనియు, ఆధ్యాత్మవిదులు వేదాంత గ్రంధనుని, నీతి విచక్షణులు నీతి శాస్త్రమని, కవీంద్రులు మహాకావ్యమని, లాక్షణికులు సర్వలక్షణ గ్రంధమని, ఐతిహాసికులు ఇతిహాసమని, పౌరాణికులు అన్ని పురాణముల సముదాయమనీ, ప్రశంశించారు.


వ్యాసభారతంలో మొత్తం 100 సర్వములు ఉన్నవి. అవి


1. పౌష్యము 2. పౌలోమము, 3. ఆస్తీకము, 4. ఆదివంశావతారము,


5.సంభవసర్వము, 6.జరుగృహదాహము, 7. పండింబము, 8. బకవధ,


9.చైత్రరథము, 10.ద్రౌపదీస్వయంవరము, 11. వైవాహికము;


12. నిదురాగమనము, 13. రాజ్యార్థలాభము, 14, అర్జున తీర్ధయాత్ర,


15. సుభద్రా కల్యాణము,

 16.హరణ హారిక, 

 17. ఖాండవదహనము,


18.సయదర్శనము, 

19. సభాపర్వము, 

20, మంత్రపర్వము,


21.జరాసంధవధ, 22. దిగ్విజయము, 23. రాజసూయము,


24. బర్హ్యాభిహరణము, 25, శిశుపాలవధ, 26. ద్యూతము, 27. అనుద్యూతము,


28. ఆరణ్యము, 29 కిమ్మీరవధ, 30, కైరాతం, 31. ఇంద్రలోకాభిగమనము,


32. ధర్మజతీర్థయాత్ర, 33. జటాసుర వధ, 34. యక్షయుద్ధం, 35. అజగరము,


36.మార్కండేయోపాఖ్యానము, 37. సత్యా ద్రౌపదీసంవాదము,


38. ఘోషయాత్ర, 39.ప్రాయోపవేశము, 40.వ్రీహిద్రోణకాఖ్యానము,


41,ద్రౌపరీహరణము, 42. కుండలాహరణము, 43. ఆరణీయము,


44.పైరాటము, 45. కీచకవధ, 46. గోగ్రహణము, 47. అభిమన్యువివాహం,


48. ఉద్యోగము, 49.సంజయయానము, 50. ధృతరాష్ట్ర ప్రజాగరణము,


51. సానత్సుజాతము, 52. యానసంధి, 53. భగవద్యానము, 54, సేనానిర్యాత,


55. ఉలూకదూతాభిగమనము, 56. సమరథ, అతిరథ సంఖ్యానము,


57.కర్ణభీష్మ వివాదము, 58. అంబోపాఖ్యానము, 59. జంబూఖండవినిర్మాణము,


60.భూమి పర్వము, 61. భీష్మాభిషేకము, 62. భగవద్గీత, 63. భీష్మవధ,


64.ద్రోణాభిషేకము,65,సంశర్షిక వధ, 66. అభిమన్యు వధ,


67.ప్రతిజ్ఞాపర్వము, 68. జయద్రధ వధ, 69. ఘటోత్కవవధ, 70,ద్రోణ వధ,


71. నారాయణాస్త్ర ప్రయోగము, 72. కర్ణపర్వము, 73. శల్యపర్వము,


74.హ్రదప్రవేశము, 75. గదాయుద్ధము, 76. సారస్వతము, 77. సౌప్తికపర్వము,


78. వైషీకము, 79. జలప్రదానము, 80, స్త్రీపర్వము, 81. శ్రాద్ధ పర్వము,


82. రాజ్యాభిషేకము, 83. చార్వాక విగ్రహము, 84.గృహప్రవిభాగము,


85.శాంతిపర్వము, 86, రాజధర్మానుకీర్తనము, 87. ఆపద్ధర్మము,


88, మోక్షధర్మము, 89, అనుశాసనికము, 90. భీష్మస్వర్గారోహణము,


91.ఆశ్వమేధికము, 92లనుగీత, 93. ఆశ్రమవాసము,


94. పుత్రసందర్శనము, 95. నారదాగమనము, 96. మౌసలము,


97. మహాప్రస్థానికము, 98. స్వర్గారోహణము, 99, హరివంశము, 100.భవిష్యత్పర్వము,


18 సర్గల వివరాలు:


 * ఆది సర్గము: 18 సంపుటములు, 9,984 శ్లోకములు, 8 అశ్వాసములు, 2,084 పద్యగద్యములు.


 * సభాపర్వము: 9 సంపుటములు, 4,311 శ్లోకములు, 2 అశ్వాసములు, 618 పద్యగద్యములు.


 * అరణ్యపర్వము: 16 సంపుటములు, 13,664 శ్లోకములు, 7 అశ్వాసములు, 2,894 పద్యగద్యములు.


 * విరాటపర్వము: 4 సంపుటములు, 3,500 శ్లోకములు, 5 అశ్వాసములు, 1,624 పద్యగద్యములు.


 * ఉద్యోగపర్వము: 11 సంపుటములు, 6,998 శ్లోకములు, 4 అశ్వాసములు, 1,562 పద్యగద్యములు.


 * భీష్మపర్వము: 5 సంపుటములు, 5,884 శ్లోకములు, 3 అశ్వాసములు, 1,171 పద్యగద్యములు.


 * ద్రోణపర్వము: 8 సంపుటములు, 10,919 శ్లోకములు, 5 అశ్వాసములు, 1,860 పద్యగద్యములు.


 * కర్ణపర్వము: 1 సంపుటములు, 4,900 శ్లోకములు, 3 అశ్వాసములు, 1,124 పద్యగద్యములు.


 * శల్యపర్వము: 4 సంపుటములు, 3,220 శ్లోకములు, 2 అశ్వాసములు, 827 పద్యగద్యములు.


 * సౌప్తికపర్వము: 3 సంపుటములు, 2,874 శ్లోకములు, 2 అశ్వాసములు, 376 పద్యగద్యములు.


 * స్త్రీపర్వము: 5 సంపుటములు, 1,775 శ్లోకములు, 2 అశ్వాసములు, 376 పద్యగద్యములు.


 * శాంతిపర్వము: 4 సంపుటములు, 14,525 శ్లోకములు, 6 అశ్వాసములు, 3,093 పద్యగద్యములు.


 * అనుశాసనిక: 2 సంపుటములు, 12,000 శ్లోకములు, 5 అశ్వాసములు, 2,148 పద్యగద్యములు.


 * అశ్వమేధ: 2 సంపుటములు, 4,420 శ్లోకములు, 4 అశ్వాసములు, 976 పద్యగద్యములు.


 * ఆశ్రమవాస సర్గము: 3 సంపుటములు, 1,106 శ్లోకములు, 2 అశ్వాసములు, 362 పద్యగద్యములు.


 * మౌసల సర్గము: 1 సంపుటములు, 300 శ్లోకములు, 1 అశ్వాసము, 226 పద్యగద్యములు.


 * మహాప్రస్థానీక సర్గము: 1 సంపుటములు, 120 శ్లోకములు, 1 అశ్వాసము, 79 పద్యగద్యములు.


 * స్వర్గారోహణ సర్గము: 1 సంపుటములు, 200 శ్లోకములు, 1 అశ్వాసము, 97 పద్యగద్యములు.


 * హరి వంశపర్వము, భవిష్యపర్వము: -- సంపుటములు, -- శ్లోకములు, -- అశ్వాసములు, -- పద్యగద్యములు.


మొత్తం:

 * సంపుటములు: 100

 * శ్లోకములు: 1,00,500

 * అశ్వాసములు: 63

 * పద్యగద్యములు: 21,507


మహాభారతమును వ్యాసుడు మూడు సంవత్సరములు రచించాడు. ఈ మహా భారతమును స్వర్గలోకంలో చెప్పడానికి నారద మహా మునిని, పితృ లోకంలో చెప్పడానికి దేవలుడిని, గరుడ గంధర్వయక్షరాక్షస లోకములలో చెప్పడానికి తన కుమారుడైనశుక మహర్షిని, సర్పలోకములో చెప్పడానికి సుమంతుడిని, మానవలోకంలో చెప్పడానికి వైశంపాయనుడిని నియమించాడు. వ్యాసుడు.


సశేషం


తంగిరాల చంద్రశేఖర అవధాని, కపిలేశ్వరపురం


                 *సేకరణ* 

 *న్యాయపతి నరసింహారావు* 

🔯🌹🚩🏹🛕🏹🚩🌹🔯

అభిజ్ఞానశాకుంతలమ్

 🙏అభిజ్ఞానశాకుంతలమ్ నామౌచిత్యం 🙏

                  మొదటి భాగం 

( అందరు చదవడానికి వీలుగా కొన్ని భాగాలుగా అందిస్తాను. గ్రూపులో సభ్యులు ఒకరు( పేరు తెలియదు ) ఈ విషయం గురించి అడిగారు. )


సాహిత్య ప్రక్రియల్లో నాటకానికి విశిష్ట స్థానం ఉంది. అందుకే మహాకవి కాళిదాసు ‘నాటకాంతంహి సాహిత్యం’ అన్నారు. అనగా అన్ని సాహిత్య ప్రక్రియలలోనూ చివరిగా స్పర్శించవలసిన అంకం నాటకం అని అర్థం. నాటకం, బాణ, ప్రకరణ, ప్రహసన, డిమ, వ్యాయోగ, సమవాకార, వీథి, అంక, ఈహామృగ వంటి దశ రూపకాలలో నాటకం ఉత్తమమైనది.

.అభిజ్ఞానశాకుంతలము మహాకవి కాళిదాసు విరచిత సంస్కృత నాటకములన్నిటిలోనూ అత్యంత ప్రాచుర్యము నొందిన నాటకము. ఇందు ఏడు అంకములు గలవు. వసంత ఋతు వర్ణన చేయబడింది.శాకుంతలము ఒక గొప్ప శృంగార రస భరిత నాటకము

అభిజ్ఞానశాకుంతలమ్ అనేది సంస్కృతం పేరు. తెలుగులో అభిజ్ఞానశాకుంతలము అవుతుంది. దీనిని ఒక్క పదంగానే వ్రాయాలి. విడదీసి రెండు పదాలుగా (అభిజ్ఞాన శాకుంతలము అని వ్రాయకూడదు).

కవికుల గురువు కాళిదాసు తన నాటకానికి శాకుంతలం అని పేరు పెట్టవచ్చు కదా అభిజ్ఞానశాకుంతలమ్ అని ఎందుకు పేరు పెట్టినారు 

అభి అంటే మొగ్గు చూపడం అని అర్థం 

అభిమానం అంటే మానం మీద మొగ్గు చూపడం

అభిజ్ఞానం అంటే జ్ఞానం మీద మొగ్గు చూపడం


శకుంతలకు సంబంధించిన ఈ నాటకానికి కీలకమైన అంశం అంగుళీయము (అంగులీయకము / అంగుళీయకము) రూపంలో ఉన్న గుర్తింపు ముద్ర ద్వారా మరచిపోయినది గుర్తుకురావడం.


దుష్యంతమహారాజు దుర్వాసుని శాపంతో మరచిపోయిన శకుంతలను అంగుళీయము ద్వారా గుర్తుతెచ్చుకుంటాడు. అంగుళీయము ద్వారా గుర్తింపబడి స్వీకరింపబడిన శకుంతలకు సంబంధించిన (శంకుంతల వృత్తాంతాన్ని వర్ణించే) నాటకం కాబట్టి అభిజ్ఞానశాకుంతలమ్ అని పేరు పెట్టబడినది.

శాకుంతలం అంటే శకుంతలకు సంబంధించినది.

ఇది పాణిని రచించిన అష్టాధ్యాయి అనే సంస్కృత వ్యాకరణంలో "తస్యేదమ్"’ అనే సూత్రం ద్వారా ‘సంబంధించిన’ అనే అర్థాన్ని సూచించడానికి శ-మీద ఉన్న హ్రస్వ అకారమునకు దీర్ఘం వచ్చి శా .అయింది ఎలాగంటే, గంగ యొక్క పుత్రుడు గాంగేయుడు అయినట్లుగా.


‘జ్ఞాపకం’ అనే అర్థాన్నిసూచించే ‘జ్ఞా’ అనే ధాతువుకు ‘చెయ్యడం’ అనే అర్థంలో ‘అభి’ అనే ప్రత్యయం చేరి ‘అభిజ్ఞానం’ అనే పదం ఏర్పడింది. అభిజ్ఞాన ప్రధానమైన శకుంతల విషయకమైనది కథ కాబట్టి ‘అభిజ్ఞానశాకుంతలమ్’ అని పేరు పెట్టడం జరిగింది.

దేవలోకములో నర్తకి అయిన మేనక, విశ్వామిత్రుడు చేయుచున్న ఘోర తపస్సును భగ్నము చేయుటకు దేవేంద్రునిచే పంపబడి, ఆ కార్యము సాధించు క్రమములో విశ్వామిత్రుని వలన ఒక బాలికకు జన్మనిచ్చి, ఆ బాలికను అడవిలో వదలి దేవలోకమునకు వెడలిపోవును. ఆ బాలిక అడవిలోని ఆకులపై పడిన నీటి బిందువులను ఆహారముగా ఒక హంస ద్వారా గ్రహించి ప్రాణము నిలుపుకొనును. అటుపై, ఆ బాలికను మహర్షి కణ్వుడు మార్గమధ్యమున చూసి జాలితో పెంచుకొనుటకు తన ఆశ్రమమునకు తీసుకొని వెళ్ళి, ఆమెకు శకుంతల అని నామకరణము చేయును. శాకుంతలములచే కాపాడబడి, పెంచబడినది కావున శకుంతల అయినది

.

భరతుడి జననానికి సంబంధించిన కథ అత్యంత ప్రాచుర్యం పొందింది.నాటక లక్షణాలలో ఇతివృత్తం ప్రసిద్ధమైయుండాలి. మహాభారతంలోని కథ. ఈ ఇతివృత్తం వ్యాసుడు మహాభారతంలో వ్రాయగా, కాళిదాసు అభిజ్ఞాన శాకుంతలములో మరింత విపులీకరించి దృశ్య కావ్యంగా రచించారు.

దుర్వాస శాప వృత్తాంతం ఎందుకు కల్పించాడో అనకూడదు. ఆయన ఋషి కనుక.ఎందుకు ప్రవేశ పెట్టేడో అనాలి. దానికి కారణం తెలుసుకునే ముందు 

మహాభారతంలోని కథను పరిశీలించాలి. కథ పరిశీలిద్దాం. చూడండి 


 విశ్వామిత్రుడు మేనక వల్ల జన్మించిన శకుంతల కణ్వ మహర్షి ఆశ్రమములో పెరుగుచుండగా ఒకరోజు ఆ మార్గములో అప్పటి రాజు దుష్యంతుడు వెళ్తుండగా, దుష్యంతుడు శకుంతలని చూసి ఆకర్షితుడై ఆమెని గాంధర్వ వివాహం చేసుకొని ఆమెను రాజ్యానికి వెళ్ళి రాజ్యసంస్కారాలతో ఆహ్వానిస్తానని చెప్పి వెళ్ళిపోతాడు. ఇంతలో శకుంతల భరతుడిని ప్రసవిస్తుంది. కణ్వ మహర్షి దివ్య దృష్టితో జరిగింది గ్రహించి శకుంతలని దుష్యంతుని రాజ్యానికి పంపుతాడు. మొదట శకుంతల తన భార్య కాదు భరతుడు తన కుమారుడు కాదు అని అన్న దుష్యంతుడు, ఆకాశవాణి పలుకులతో జరిగిన వృత్తంతం గుర్తు తెచ్చుకొని భరతుడిని కుమారుడిగా అంగీకరిస్తాడు.

మహాభారతంలోని ఆది పర్వము-చతుర్థాశ్వాసము

ఒక్కసారి పరిశీలిద్దాము.

కణ్వ మహాముని శకుంతలను దుష్యంతుపాలికిం బంపుట 

అనఘుఁడు వంశకరు డై , పెనుపున నీ సుతుఁడు వాజపెయంబులు నూ

ఱొనరించు నని సరస్వతి, వినిచె మునులు వినఁగ నాకు వినువీది దెసన్. 


యీ నీ కొడుకు పుణ్యాత్ము ఢై వంశోద్దరకుడు అగునని, నూఱశ్వమేధాల్ని చేస్తాడనీ సరస్వతి మునుపు మునులందరూ వింటూండగా నాకు ఆకాశవాణి ద్వారా చెప్పినది.

గొప్ప గుణవంతుడు, కులాన్ని విస్తరించేవాడూ, బాలుడూ, ఉదారుడు, ధర్మప్రియుడు ఐన ఈ బాలుడిని ఆనాటి నీ సత్యవాక్యమును పాటించకుండా తప్పచూడటం , ఓ సారమతీ! నీకు చెల్లునా?

చ.

నుతజల పూరితంబు లగు నూతులు నూఱిటికంటె సూనృత

వ్రత యొక బావి మేలు మఱి బావులు నూఱిటికంటె నొక్క స

త్క్రతు వది మేలు తత్క్రతుశతంబునకంటె సుతుండు మేలు త

త్సుత శతకంబుకంటె నొక సూనృతవాక్యము మేలు సూడఁగన్.


తియ్యటి నీటితో నిండివున్న నూఱు నూతులకంటె ఒక దిగుడుబావి మేలు, అట్టి బావులు నూఱిటికంటె ఒక సత్క్రతువు మేలు, అట్టి నూఱు క్రతువులకంటె ఒక కుమారుడు మేలు, అట్టి నూర్గురు కుమారులకంటె కూడా, ఓ సూనృతవ్రతుడ వైన రాజా ! ఒక సత్యమైన మాట మేలయ్యా. అని అంటూ ఇంకా సత్యాన్ని గురించిన గొప్పదనాన్ని ఇలా వర్ణన చేసి చెబుతుంది 

వెయ్యి అశ్వమేధ యాగాల ఫలాన్నిఒకవేపు, సత్యవాక్యాన్ని ఇంకోవేపు త్రాసులో ఉంచి తూస్తే త్రాసు యొక్క ముల్లు సత్యం వైపే మొగ్గును చూపిస్తుంది సత్యము యొక్క భారాతిశయము చేత.

అన్ని తీర్థాలను సేవించగా వచ్చే ఫలితం, సర్వవేదాల్ని పొందుట కూడా సత్యముతో సరిగావు. అన్ని ధర్మాలలోకెల్లా సత్యమే పెద్ద అని ధర్మజ్ఞులైనవారు చెప్తారు, తెలుసుకో.

క్షత్త్రియు డైన విశ్వామిత్త్రునకు పవిత్రమైన మేనకకు పుట్టినదానను, అలాంటి దానిని - ఓ రాజా! అబద్ధమాడటానికి అంత ధర్మేతరనా? అని అంటపొడుస్తుంది.


అనిన శకుంతలపలుకులు అంగీకరించక దుష్యంతుం డిట్లనియెను 

ఏ నెట నీ వెటసుతుఁ డెట, యే నెన్నఁడుఁ దొల్లి చూచియెఱుఁగను నిన్నున్

మానిను లసత్యవచనలు, నా నిట్టు లసత్యభాషణం బుచితంబే. 


నే నెక్కడ? నీ వెక్కడ? సుతు డెక్కడ? నే నెప్పుడూ నిన్ను చూడనే లేదు. ఆడవారు అబద్ధాలాడేవారు అనేలా ఈ విధంగా నీ వబద్ధం చెప్పటం న్యాయమేనా?

క.

వనకన్యకయఁట నే నఁట; వనమున గాంధర్వమున వివాహంబఁట నం,

దనుఁ గనెనఁట మఱచితినఁట; వినఁగూడునె యిట్టి భంగి విపరీతోక్తుల్ --(పాఠాంతరము)


ఈవిడ వనకన్యక యట! నేనట వనంలో కలిసానట! గాంధర్వ వివాహం కూడా చేసుకొన్నానట!! కొడుకును కూడా కన్నానట! మఱచిపోయానట! ఇలాంటి విపరీతములైన మాటలు వినతగినవేనా?


పొడవుగా వయసులో ఉండి బలవంతు డైన వానిని నీ కొడుకని వ్యత్యాసముగ యిందరూ నవ్వేట్లుగా చూపించటానికి తీసుకువచ్చావా?


ఇటువంటి లోకవిరుద్ధమైన పలుకులకు మేమెలా అంగీకరిస్తాం. అందుచేత యుక్తంకాని పలుకులు పలుకక నీ ఆశ్రమమునకు పొమ్మనిన శకుంతల అత్యంత దుఃఖితయై

తడయక పుట్టిననాఁడ తల్లి చే దండ్రి చే విడువఁ

బడితి నిప్పుడు పతిచేతను విడువఁబడియెదనొక్కొ

నుడువులు వేయు నిం కేల యిప్పాటినోములు దొల్లి

కడఁగి నోఁచితిని గా కేమి యనుచును గందె డెందమున. 


పుట్టినప్పుడే తల్లి చేతను తండ్రి చేతను విడిచిపెట్ట బడ్డాను. ఇప్పుడు భర్త చేతను కూడా విడిచిపెట్ట బడ్డానుకదా ఇంక వేయి మాటలనుకోనేల యీపాటి నోములే తొల్లిటి జన్మలో నోచుకొన్నానేమో లేకపొతే ఇలా గెందుకవుతుంది అంటూ ఆ మహా సాధ్వి హృదయంలో తల్లడిల్లిపోయింది.

ఈ మధ్యాక్కర పద్యాన్ని చదువుతున్నా వ్రాస్తున్నా కండ్లనుంచి ధారాపాతంగా ఆగకుండా కన్నీళ్ళు కారుతూనే ఉంటున్నాయి. ఆడకూతురికి ఎంత రాకూడని కష్టం. ఈ ఘట్టాన్ని ఇంత బాగా వ్రాసిన నన్నయ్య గారికి శత సహస్ర కోటి వందనాలందించకుండా వుండలేము కదా. నన్నయ్యగారు స్త్రీ మనస్సును ఆవాహన చేసుకొన్నవారై ఆమె దుఃఖాన్ని పూర్తిగా ఆవిష్కరించారు. ఇటువంచి రమ్యాతి రమ్యమైన కథలకోసం మనందరం భారతాన్ని పఠించాలి.

వ.

ఇట్లు దద్దయు దుఃఖించి విగతాశయై బోరనఁ దొరఁగు బాష్పజలంబు లందంద యొత్తికొనుచు నింక దైవంబ కాని యొండు శరణంబు లే దని యప్పరమపతివ్రత తనయుం దోడ్కొని క్రమ్మఱి పోవ నున్న యవసరంబున. 

చ.

గొనకొని వీఁడు నీకును శకుంతలకుం బ్రియనందనుండు సే

కొని భరియింపు మీతని శకుంతల సత్యము వల్కె సాధ్వి స

ద్వినుత మహాపతివ్రత వివేకముతో నని దివ్యవాణి దా

వినిచె ధరాధినాధునకు విస్మయమందఁగఁ దత్సభాసదుల్. 

ఆకాశవాణి భరతుడు శకుంతలకూ దుష్యంతునకు కలిగిన సంతానమని శకుంతల మహా సాధ్వి అని సభాసదులందరూ వినుచుండగా పలికి కథకు ముగింపును పలుకుతుంది. ఇది భారతములోని కథ. దీనిని యథాతథముగా నాటకంగా వ్రాస్తే నాటక లక్షణాలకు విరుద్ధం.నాయకుడు అసత్యవాది అవుతాడు. సత్యమునే నాయకుడు పలకాలి.

                        సశేషం

సమర్పణ 

మారేపల్లి ఉదయ భాస్కర శర్మ

11, ఆగస్టు 2025, సోమవారం

మర్మశాస్త్ర విజ్ఞానం

 మర్మశాస్త్ర విజ్ఞానం - వివరణ . 

       

 మానవ శరీరం నందు ప్రాణాధారములు అగు కొన్ని ముఖ్యస్థానములు కలవు. వీటినే మర్మస్థానములు అని అంటారు. ఈ మర్మస్థానముల గురించి తెలుసుకొనుట వైద్యులకు , వైద్యేతరలకు కూడా చాలా అవసరం . విద్రది వంటి శారీరక వ్రణములు మరియు కొన్నిరకాల వ్యాధులు ముందు ఈ మర్మస్థానములకు కొంతదూరమున పుట్టి అవి మర్మస్థానములకు చేరగానే ప్రాణములు హరించుచున్నవి. శస్త్రాల వలన తగిలిన దెబ్బలు , అనుకోకుండా మర్మస్థానముల యందు దెబ్బలు తగలడం వలన నేత్రములు , చెవులు , ముక్కు మొదలగు జ్ఞానేంద్రియములు చెడి గుడ్డితనం , చెముడు మొదలగునవి కలుగుట , హస్తములు , పాదములు మొదలగు కర్మేంద్రియాలు చెడి సొట్ట , కుంటి మొదలగు దుష్ఫలితాలు కలుగుట , తీవ్రవేదన కలుగుట , కొన్ని అసాధ్యవ్యాధులు సంభవించి చివరకి ప్రాణములు పోవుట సంభవించును . 

            

. వైద్యుడు ప్రధానంగా మర్మవిజ్ఞానం కలిగి ఉండవలెను . ప్రమాదకరమగు వ్యాధి మర్మస్థానము నందు జనించినదా ? లేక మర్మస్థానమునకు చేరనున్నదా ? ప్రాణములు హరించుటకు ఎంత వ్యవధి ఇంకనూ ఉన్నది ? అని తెలుసుకుని శీఘ్రముగా ఫలితాలను ఇచ్చు ఔషధాలను ఉపయోగించి వ్యాధి మర్మప్రదేశమునకు చేరక మునుపే చికిత్స చేసి రోగిని మృత్యువు దరిచేరకుండా కాపాడవచ్చు . కావున వైద్యుడు తప్పకుండా మర్మవిజ్ఞానం తెలుసుకుని ఉండవలెను 

                  

. ఈ మర్మవిజ్ఞానం ప్రధానంగా శస్త్రచికిత్సకు అవసరము . శస్త్రచికిత్స చేయునపుడు మర్మస్థానములను గుర్తెరిగి చేయవలెను . లేనిచో యావజ్జీవితము అంగవైకల్యము లేదా కొద్దిరోజులకు ప్రాణములను హరించు వ్యాధులు , అసాధ్యవ్యాధులు చివరికి మరణమును కలిగించును. ఇవి వెంటనే జరగకపోవటం చేత మరియు మర్మవిజ్ఞానం లేకపోవుట చేత ఈ శస్త్రకర్మ వలన లేక దెబ్బతగులుట వలన లేక పుండు పుట్టుట వలన మరణం సంభవించింది అని వైద్యులు గాని రోగులు గాని భావిస్తారు. నిజానికి అది మర్మస్థాన సంబంధ మరణం అని గుర్తించరు . 

              

. మర్మశాస్త్ర ప్రకారం అకస్మాత్తుగా హస్తపాదములందున్న , అంగుష్ట మధ్యముల యందలి క్షిప మర్మములకు , అరికాలు , అరచేయి మధ్యమము నందు ఉండు తల , హృదయ మర్మములకు దెబ్బ తగిలిన యెడల ఈ 8 మర్మలును కొంతకాలం పిదప ప్రాణాలను హరించును . 15 నుంచి 30 రోజులలో దెబ్బ యొక్క తీవ్రతనుబట్టి ప్రాణాలను తప్పక తీయును . కావున తెలిసిన వైద్యుడు వెంటనే చేతి మర్మకు దెబ్బ తగిలిన మణిబంధము వద్ద , పాదములోని మర్మలకు దెబ్బ తగిలిన చీలమండ వద్దను హస్తపాదములను తీయవలెను అలా చేసిన మాత్రమే కనీసం ప్రాణం అయినను దక్కును . 

           

. మర్మలకు దెబ్బతగలని యెడల ఎంత పెద్దపెద్ద దెబ్బలు పాదములు , తొడలు , భుజములు , పొట్ట , శిరస్సు వంటి వాటికి తగిలినను ప్రాణాపాయం ఉండదు. కాని మర్మకు దెబ్బ తగిలినను దెబ్బ పైకి కనపడనంతటి చిన్నది అయినను ప్రాణములను తీయును . కావున మర్మల పైన దెబ్బ తగలకుండా జాగ్రత్త వహించవలెను . చికిత్స చేయు వైద్యుడు మర్మలకు సన్నిహితముగా ఉండు వ్యాధులను గుర్తించి రోగులను కాపాడవలెను . 

       

. శరీరంలో మొత్తం 107 మర్మలు ఉండును. వీటి గురించి మరొక పోస్టు నందు వివరిస్తాను. నా తరువాతి పోస్టు నందు ఆయుర్వేదం నందు గల "శిరావేధ " అనే ఒక గొప్ప చికిత్స గురించి వివరిస్తాను ఇది ప్రపంచములో ఏ వైద్యవిధానములో లేదు . ఈ వైద్యవిధానము గురించి అత్యంత విలువైన , అరుదైన సమాచారం మీకు సంపూర్ణముగా వివరిస్తాను. 


మరింత విలువైన సమాచారం మరియు అనేక రోగాలకు సులభ చిట్కాల కొరకు నేను రచించిన గ్రంథాలు చదవగలరు . 


గమనిక -

     

 నేను రాసిన " ప్రాచీన ఆయుర్వేద ఔషధాలు " మరియు " ఆయుర్వేద మూలికా రహస్యాలు " రెండు గ్రంథాలలో ఎన్నొ రహస్య చిట్కాలు , మా కుటుంబపరంగా గత 250 సంవత్సరాల నుంచి మా పెద్దవారు మాకు అందించిన ఎంతో అనుభవసారాన్ని ఈ గ్రంథాలలో అందరి అర్థం అయ్యే విధంగా సామాన్య బాషలో వివరించాను. ఇంట్లో ఉండి మరియు అందుబాటులో ఉన్న వాటితోనే పెద్ద పెద్ద రోగాలు నయం చేసుకునే విధంగా అత్యంత సులభయోగాలు మన ప్రాచీన భారతీయులు రచించిన చెట్లను బట్టి భూమిలో నీటిని కనుక్కునే విధానాలు , వృక్షాలకు ఆయుర్వేద మూలికల ఉపయోగించి దిగుబడి పెంచే వృక్షాయుర్వేద చిట్కాలు , రైతులకు ఉపయోగపడే విధంగా ఏయే నక్షత్రాలలో పంటలు వేస్తే ఫలితాల ఎక్కువుగా ఉంటాయో తిథి, నక్షత్ర, వారాలతో సహా ఇవ్వడం జరిగింది. ఆయుర్వేదం నేర్చుకోవాలి అనుకునేవారికి ఇది మంచి దిక్సూచిలా ఉపయోగపడును. 

           

. నా మూడొవ గ్రంథము నందు 50 రకాల మొక్కల గురించి అత్యంత విపులంగా ఇవ్వడం జరిగింది . ఈ మొక్కలన్నియు ప్రతి ఒక్కరికి తెలిసినవి మరియు మన ఇంటి చుట్టుపక్కల ఉన్నటువంటివే . ఈ గ్రంధములలో మీకు లభ్యమయ్యే సమాచారం మరే గ్రంథములలో లభ్యం అవ్వదని చెప్పగలను . మొక్కలను సులభముగా గుర్తించుటకు రంగుల చిత్రములు కూడా ఇవ్వడం జరిగినది . ఏయే జబ్బులకు ఎటువంటి ఆహారపదార్థాలు తీసుకోవలెనో , తీసుకోకూడదో కూడా సంపూర్ణముగా మీకు ఇందులో లభ్యం అగును . ఔషధాలు మరియు తీసుకోవాల్సిన ఆహారవిహారాలు ఒకేదగ్గర లభ్యం అగును . 

   

ప్రాచీన ఆయుర్వేద ఔషధాలు గ్రంథము 288 పేజీలతో ఉండును . దీని విలువ 400 రూపాయలు , ఆయుర్వేద మూలికా రహస్యాలు గ్రంథము 384 పేజీలతో ఉండి 500 రూపాయలు , సర్వమూలికా చింతామణి గ్రంథము 352 పేజీలతో ఉండును . దీని విలువ 550 రూపాయలు . అందరికి అర్ధమయ్యేలా సులభ బాషలో ఉండును. గ్రాంథిక భాష ఉపయోగించలేదు . 

                

. ఈ గ్రంథములు కావలసిన వారు 9885030034 నంబర్ కు Phonepay or Googlepay or Paytm కు డబ్బు పంపించి ఇదే నంబర్ కు Whatsup నందు screenshot పెట్టి మీ పూర్తి Adreass ఇవ్వగలరు . కొరియర్ చార్జీ 100 రూపాయలు అదనం .

     

. ఈ గ్రంథాలు కావలసినవారు క్రింద ఇచ్చిన నంబర్ కి ఫోన్ చేయగలరు .

    

. కాళహస్తి వేంకటేశ్వరరావు  

 

. అనువంశిక ఆయుర్వేద వైద్యులు 

        

. 9885030034

వేపచెట్టులోని గొప్ప ఔషధ గుణాలు -

 వేపచెట్టులోని గొప్ప ఔషధ గుణాలు -

   

. మనకి వేపచెట్టు ఔషధ గుణాలు ఉన్న చెట్టుగా మాత్రమే తెలుసు. కాని ఎటువంటి ఉపయోగాలు ఉన్నాయో చాలామందికి తెలియదు. అందుకోసమే నేను చాలా పురాతన గ్రంథాలు పరిశోధించి మరియు నాయొక్క సొంత అనుభవాలు కలిపి మీకు ఇక్కడ తెలియచేస్తున్నాను. ఇప్పుడు నేను తెలియచేయబోయే విషయాలను జాగ్రత్తగా దాచుకోగలరు.

 

* ఎంతోకాలంగా ఉండి మానని మొండి కురుపులకు వేపాకు నూరి కట్టిన అవి చాలా తొందరగా నయం అగును.

 

* వేపాకు చిగురు ప్రతిరోజు ప్రాతఃకాలం నందు సేవించుచున్న రక్తం శుద్ధి అయ్యి శరీరం పైన ఉండు నల్లటి మచ్చలు ముఖ్యంగా ముఖంపైన ఉండు మచ్చలు తొలగిపోవును .

 

* వేపచిగురు ప్రతినిత్యం పరగడుపున భుజించువారికి కొంతకాలానికి చేదుగా కాక తియ్యగా అనిపించును. వారికి పాము కరిచినను విషం ఎక్కదు.

 

* వేపచెక్క గంధంని శరీరంపై పూసుకొనిన చర్మంపై వచ్చు చర్మవ్యాధులు హరించును. శరీరం పేలినట్లు ఉండటం, దురద, శోభి , మంగు, తామర వంటి చర్మవ్యాధులు హరించును .

 

* ముదురు వేపచెట్టు యొక్క వేరు చూర్ణం కొద్దిమోతాదుగా లోపలికి పుచ్చుకొనిన రక్తంని శుభ్రపరచును. శరీరానికి పుష్టి కలిగించును. జ్వరమును పారద్రోలును , క్రిములను నాశనం చేయును .

 

* వేపచెక్క చూర్ణం పసిపిల్లలకు ఇచ్చినచో కడుపులో ఉండు ఏలికపాములు , నులిపురుగులను సమర్ధవంతంగా నాశనం చేయును .


 * వేపచెక్క చూర్ణం పెద్దవారు సేవించిన అజీర్ణం వలన కలుగు జ్వరం తగ్గును.


 * వేపచెట్టు వేరు , బెరడు, ఆకు , ఈనే, పువ్వు, పిందె , కాయ, పండు, కల్లు , జిగురు ఇవి అన్నియు పలువిధములైన రుగ్మతలను నశింపచేయగలవు .


 * వేపాకు , పువ్వు శరీరం యొక్క తత్వమును మంచిస్థితికి మార్చి జీర్ణశక్తిని వృద్ధిపరచును.


 * వేపాకు రసం సేవించటం వలన జ్వరము, అజీర్తి, బలహీనం, పాండువు, క్రిమిరోగం, గండమాల , వ్రణములు, కుష్టు మొదలైనవి నశించును.

 

* వేపాకు వడబెట్టి తలకు కట్టిన నరముల సంబంధం వలన వచ్చు "న్యూరాల్జియా"అను తలనొప్పి తగ్గును.

 

* వేపాకు వడబెట్టి తలకు కట్టిన తలలోని పేలు , ఈపి , చుండ్రు నశించును.

 

* చీముకారు పుండ్లకు వేపాకు నూరి ముద్దచేసి కట్టిన వాటిని మిగిల్చి మానునట్లు చేయును .

 

* వేప బెరడు , వేప ఈనెల కషాయం , రోజుమార్చి రోజు వచ్చు జ్వరం నశించును.

 

* వేపాకు ఆముదంతో వెచ్చచేసి కీళ్లవాపులకు కట్టిన తగ్గును.

 

* లేతవేప చెట్టు నుంచి తీయబడిన కల్లు తియ్యగా ఉండును.దీన్ని పులియబెట్టి సేవించిన ఆమాశయ సంబంధమైన అజీర్తిని , క్రిములను పోగొట్టి మంచి ఆకలిని కలిగించును.

 

* వేప కల్లు క్షయ, కుష్టు మొదలయిన అసాధ్యరోగాలను కూడా తగ్గించును .

 

* వేప విత్తనాల నూనె చేదుగా ఉండును. ఈ నూనె లొపలికి సేవించిన వాతము హరించి ఉద్రేకమును పుట్టించును. అనగా వేడిని పెంచును.


 * ఈ వేపనూనె చర్మవ్యాధులను, క్రిమిజాడ్యములకు, మూలవ్యాధిని , మూత్రవ్యాధిని తగ్గించును .

 

* వేపనూనె , ఆవనూనె, కొబ్బరినూనె సమభాగములాగా తీసుకుని కాచి చర్మవ్యాధులకు, కీళ్ళనొప్పులకు , వాపులకు , తలనొప్పికి ఉపయోగించవచ్చు.

 

* పురిటి ఇంటి యందు వేపచమురుతో దీపం పెట్టిన శిశువులకు బాలగ్రహాది పీడలు కలగవు అని హిందువులకు గాఢమైన నమ్మకం.

 

* వేప బంక పై పూతగా ఉపయోగించుట వలన సడలిపోయిన నరములు బిగువుగా అగును.


 * వేపాకు కషాయాంతో పుండ్లు కడిగిన త్వరగా మానును.

 

* వేపచెట్టు గాలి ప్రతినిత్యం తగులుచున్న మశూచి,కలరా వంటి వ్యాధులు దరిచేరవు.

 

* నూరు సంవత్సరములు కలిగిన వేపచెట్టు కాండంలో మూడు నుంచి నాలుగు లీటర్ల నీరు పట్టేంతగా తొర్రని తొలచి అందులో సుమారు ఒక కిలో బియ్యమును అన్నంగా వండి వేడి తగ్గక ముందే ఆ తొర్రలో వేసి ఆ వేపచెట్టు పచ్చికఱ్ఱతోనే ఆ తొర్ర మూసేవిధంగా బిరడాలా చేసి బిగించి లొపలికి గాలిపోకుండా పైన ఆవుపేడను పూసి మూసివేయవలను . ఒక సంవత్సరం పాటు అలా ఉంచి ఆఖరు దినమున ఆ అన్నమును తీసిన ఎర్రగా మారిపోయి ఉండును.దానిని బాగా ఎండించి పూటకు రెండు నుంచి 3 గ్రాముల చొప్పున రెండుపూటలా 40 దినములు పుచ్చుకొనిన కుష్టురోగం నశించును.


 * వేపాకు మోతాదు మించి ఎక్కువుగా తినినచో మత్తు, మైకం, వాంతులు , విరేచనాలు అగును . కావున 4 నుంచి 5 ఆకుల వరకు తినవచ్చు.

  

           ఆయుర్వేదములోని ఎన్నొ రహస్య మూలికల అనుభవ యోగాల గురించి నా గ్రంథాల యందు సంపూర్ణముగా , అందరికి అర్థమయ్యే సులభ భాషలో వివరించాను . వాటిని చదివి మరింత విజ్ఞానాన్ని పొందగలరు . 

  

 గమనిక -

      

. నేను రాసిన " ప్రాచీన ఆయుర్వేద ఔషధాలు " మరియు " ఆయుర్వేద మూలికా రహస్యాలు " రెండు గ్రంథాలలో ఎన్నొ రహస్య చిట్కాలు , మా కుటుంబపరంగా గత 250 సంవత్సరాల నుంచి మా పెద్దవారు మాకు అందించిన ఎంతో అనుభవసారాన్ని ఈ గ్రంథాలలో అందరి అర్థం అయ్యే విధంగా సామాన్య బాషలో వివరించాను. ఇంట్లో ఉండి మరియు అందుబాటులో ఉన్న వాటితోనే పెద్ద పెద్ద రోగాలు నయం చేసుకునే విధంగా అత్యంత సులభయోగాలు మన ప్రాచీన భారతీయులు రచించిన చెట్లను బట్టి భూమిలో నీటిని కనుక్కునే విధానాలు , వృక్షాలకు ఆయుర్వేద మూలికల ఉపయోగించి దిగుబడి పెంచే వృక్షాయుర్వేద చిట్కాలు , రైతులకు ఉపయోగపడే విధంగా ఏయే నక్షత్రాలలో పంటలు వేస్తే ఫలితాల ఎక్కువుగా ఉంటాయో తిథి, నక్షత్ర, వారాలతో సహా ఇవ్వడం జరిగింది. ఆయుర్వేదం నేర్చుకోవాలి అనుకునేవారికి ఇది మంచి దిక్సూచిలా ఉపయోగపడును. 

            

. నా మూడొవ గ్రంథము నందు 50 రకాల మొక్కల గురించి అత్యంత విపులంగా ఇవ్వడం జరిగింది . ఈ మొక్కలన్నియు ప్రతి ఒక్కరికి తెలిసినవి మరియు మన ఇంటి చుట్టుపక్కల ఉన్నటువంటివే . ఈ గ్రంధములలో మీకు లభ్యమయ్యే సమాచారం మరే గ్రంథములలో లభ్యం అవ్వదని చెప్పగలను . మొక్కలను సులభముగా గుర్తించుటకు రంగుల చిత్రములు కూడా ఇవ్వడం జరిగినది . ఏయే జబ్బులకు ఎటువంటి ఆహారపదార్థాలు తీసుకోవలెనో , తీసుకోకూడదో కూడా సంపూర్ణముగా మీకు ఇందులో లభ్యం అగును . ఔషధాలు మరియు తీసుకోవాల్సిన ఆహారవిహారాలు ఒకేదగ్గర లభ్యం అగును . 

   

. ప్రాచీన ఆయుర్వేద ఔషధాలు గ్రంథము 288 పేజీలతో ఉండును . దీని విలువ 400 రూపాయలు , ఆయుర్వేద మూలికా రహస్యాలు గ్రంథము 384 పేజీలతో ఉండి 500 రూపాయలు , సర్వమూలికా చింతామణి గ్రంథము 352 పేజీలతో ఉండును . దీని విలువ 550 రూపాయలు . అందరికి అర్ధమయ్యేలా సులభ బాషలో ఉండును. గ్రాంథిక భాష ఉపయోగించలేదు . 

               

. ఈ గ్రంథములు కావలసిన వారు 9885030034 నంబర్ కు Phonepay or Googlepay or Paytm కు డబ్బు పంపించి ఇదే నంబర్ కు Whatsup నందు screenshot పెట్టి మీ పూర్తి Adreass ఇవ్వగలరు . కొరియర్ చార్జీ 100 రూపాయలు అదనం .

      

. ఈ గ్రంథాలు కావలసినవారు క్రింద ఇచ్చిన నంబర్ కి ఫోన్ చేయగలరు .

     

.       

. కాళహస్తి వేంకటేశ్వరరావు  

 

. అనువంశిక ఆయుర్వేద వైద్యులు 

       

. 9885030034

శ్రీమదాంధ్ర మహాభారతం*

 🔯🌹🌷🏹🕉️🏹🌷🌹🔯

*🪷శుక్రవారం 8 ఆగస్టు 2025🪷*


*శ్రీమదాంధ్ర మహాభారతం*

         *ఆదిపర్వము*

 *గ్రంథ ప్రారంభము (1 -1)*


గణపతి ప్రార్థన:- 

శ్లో"శుక్లాంబరధరం విష్ణుం, శశివర్ణం చతుర్భుజమ్| 

ప్రసన్నవదనం ధ్యాయేత్, సర్వ విఘ్నోప శాన్తయే||"


సరస్వతీ దేవి ప్రార్థన:- 

శ్లో"సరస్వతి నమస్తుభ్యం వరదే కామరూపిణి! 

విద్యారంభం కరిష్యామి సిద్ధిర్భవతు మే సదా!:


పరమేశ్వర ప్రార్థన:- 

శ్లో"వాగర్థావివ సంపృక్తౌ, వాగర్థ ప్రతిపత్తయే | 

జగతః పితరౌ వన్దే, పార్వతీ పరమేశ్వరౌ||"


గురు ప్రార్థన:- 

శ్లో" అనేకజన్మసంప్రాప్త కర్మబంధవిదాహినే | 

ఆత్మజ్ఞానప్రదానేన తస్మి శ్రీగురవే నమః ||


శ్లో " న గురోరధికం తత్త్వం న గురోరధికం తపః | 

తత్త్వజ్ఞానాత్సరం నాస్తి తస్మై శ్రీగురవే నమః || 


వ్యాస ప్రార్థన:- 

శ్లో "వ్యాసాయ విష్ణు రూపాయ వ్యాసరూపాయ విష్ణవే |

నమో వైబ్రహ్మనిధయే వాసిష్ఠాయ నమో నమః ||


శ్రీకృష్ణ ప్రార్థన:- 

మూకం కరోతి వాచాలం పంగుం లంఘయతే గిరిం।

యత్కృపా తమహం వందే పరమానంద మాధవం॥


నాహం వసామి వైకుంఠే యోగినాం హృదయే న చ।

మద్భక్తా యత్ర గాయంతి తత్ర తిష్ఠామి నారద॥


శ్లో"కృష్ణాయ వాసుదేవాయ దేవకీనందనాయ చ| 

నందగోపకుమారాయ గోవిందాయ నమో నమః":


“నారాయణం నమస్కృత్య నరం చైవ నరోత్తమమ్ |

దేవీం సరస్వతీం వ్యాసం తతో జయముదీరయేత్ ||”


నారాయణ స్వరూపుడైన శ్రీకృష్ణుడికి, నరోత్తముడైన అర్జునుడికి, వాళ్ళిద్దరి లీలలను తెలియచెప్పే సరస్వతీదేవికి, మహాభారత గ్రంథాన్ని రచించిన వ్యాసమహర్షికి నమస్కరించి మానవులలోని రాక్షసభావాలను తొలగించి, పవిత్రమైన మనసును ప్రసాదించే మహాభారతాన్ని చదవడం మొదలు పెట్టాలి.




పూర్వమొకప్పుడు నైమిశారణ్యంలో శౌనకముని పన్నెండేళ్ళ సత్రయాగాన్ని చేస్తున్నాడు. అప్పుడు అక్కడికి రోమహర్షణుడి కొడుకైన ఉగ్రశ్రవుడు వచ్చాడు. ఆయనను చూడగానే అక్కడ ఉన్న మునలందరికీ చిత్రవిచిత్రములైన కథలు వినాలనే కోరిక కలిగింది. వెంటనే అక్కడి మహర్షులంతా ఆయన చుట్టూ చేరి నమస్కరించి,

సత్కరించారు. ఉగ్రశ్రవుడు మహర్షుల యోగక్షేమాలు

అడుగుతున్నాడు. ఇంతలో ఒక ముని ఉగ్రశ్రవుని “మహర్షీ! మీరు ఇప్పుడు ఎక్కడ నుండి వస్తున్నారు? ఇప్పటివరకూ ఎక్కడు ఉన్నారు?" అని అడిగాడు. ఆ మహర్షులతో ఉగ్రశ్రవుడు "నేను పరీక్షిత్తు కొడుకైన జనమేజయుడు చేస్తున్న సర్పయాగానికి వెళ్ళి, అక్కడ వ్యాసుడు రచించిన భారతంలోని పవిత్రమైన, విచిత్రమైన

చాలా కథలను విన్నాను. అనేక ఆశ్రమాలు చూసి, తీర్థాలు సేవించి, కౌరవులు, పాండవులు యుద్ధం చేసిన శమంతక పంచక క్షేత్రాన్ని చూసి, అక్కడినుండి మిమ్మల్ని చూడాలనిపించి ఇక్కడికి వచ్చాను. మీరు అందరూ మీ మీ అనుష్ఠానాలను పూర్తి చేస్తుకుని, పవిత్ర మనస్కులై ఏకాగ్రతతో ఉన్నారు. ఇంతకీ మీకు ఏ కథ చెప్పమంటారు?” అని అడిగాడు. అప్పుడు మహర్షులు "వ్యాసుడు రచించిన వేదమయమైన భారత సంహితను వినాలనుకుంటున్నాము” అని చెప్పారు. అప్పుడు ఉగ్రశ్రవుడు “ఆద్యుడు, అంతర్యామి, సర్వవ్యాపకుడు, మంగళకరుడు, చరాచరగురువు అయిన హృషీకేశునికి నమస్కరించి, వ్యాసుడు రచించిన పవిత్రమైన మహా భారతాన్ని వర్ణించి చెప్తాను. ఈ గ్రంథం మూడు లోకాల్లోనూ అందరిచేతా విస్తారంగానూ, సంక్షిప్తంగానూ

చదవబడుతుంటుంది. అనేక రకాల ఛందస్సులతో ఉన్న ఈ

గ్రంథం దేవతల, మానవుల మర్యాదలు ఎట్లా ఉండాలో

స్పష్టంగా తెలియచేస్తుంది. ఈ ప్రపంచమంతా అజ్ఞానాంధకారంలో మునిగిపోయి ఉంది. అప్పుడు ఈ ప్రాణులన్నింటి పుట్టుకకు కారణమైన ఒక అండం పుట్టింది. అది దివ్యము, సత్యము, సనాతనము, జ్యోతిర్మయము, అలౌకికము. ఆ అండంలో నుంచే

బ్రహ్మదేవుడు బయటకు వచ్చాడు. ఆ తరువాత ప్రచేతసులు

శ్రీమహాభారతం పదిమంది, దక్షుడు, అతడి ఏడుగురు కొడుకులు,

సప్తఋషులు, పధ్నాలుగు మంది మనువులు పుట్టారు.

విశ్వేదేవులు, ఆదిత్య వసువులు, అశ్వినీకుమారులు, యక్ష,

సాధ్య, పిశాచ, గుహ్యకులు, పితరులు, బ్రహ్మర్షులు, రాజర్షులు, పంచభూతాలు, దిక్కులు, సంవత్సరాలు, ఋతువులు, నెలలు, పక్షాలు, పగలూ, రాత్రీ, ఈ ప్రపంచంలో ఉన్న సమస్త వస్తువులూ ఈ అండం నుంచే పుట్టాయి. ఋతువులు మారినప్పుడల్లా ఆయా ఋతువులు గుర్తులు వచ్చిపోతుంటాయి. అల్లాగే ఈ చరాచరజగత్తు అంతా ఏ పరమాత్మలో నుండి పుట్టిందో ఆ పరమాత్మలోనే కలిసి

పోతుంది. ఈ విధంగా సమస్త పదార్థాలనూ సృష్టించి నశింపచేసే కాలచక్రం అనాదిగా నడుస్తూనే ఉంది. అనంతంగా నడుస్తూనే ఉంటుంది. సంక్షిప్తంగా దేవతల సంఖ్య ముప్ఫైఆరువేల మూడువందల ముప్ఫైమూడు కోట్లు. వివస్వంతుడికి దివఃపుత్రుడు, బృహద్భానుడు, చక్షువు, ఆత్ముడు, విభావసుడు, సవిత, ఋచీకుడు, అర్కుడు, భానుడు, ఆశావహుడు, రవి, మనువు - అనే పన్నెండుమంది కొడుకులు. వీరిలో చివరివాడైన మనువుకి 'దేవభ్రాట్,

సుభ్రాట్' అని ఇద్దరు కొడుకులు. సుభ్రాట్కి "దశజ్యోతి, శతజ్యోతి, సహస్రజ్యోతి” అనే ముగ్గురు కొడుకులు. ఈ ముగ్గురికీ సంతానం కలిగింది. దశజ్యోతికి వెయ్యిమంది, శతజ్యోతికి లక్షమంది, సహస్రజ్యోతికి పదిలక్షల మంది పుట్టారు. వీళ్ళ నుండే కురు, యదు, భరత, యయాతి, ఇక్ష్వాకు మొదలైన రాజర్షుల వంశాలు పుట్టినాయి. ఈ పరంపరాక్రమంలోనే అనేక వంశాల, ప్రాణుల సృష్టులూ జరిగినాయి.


సశేషం


తంగిరాల చంద్రశేఖర అవధాని, కపిలేశ్వరపురం


                 *సేకరణ* 

 *న్యాయపతి నరసింహారావు* 

🔯🌹🚩🏹🛕🏹🚩🌹🔯

9, ఆగస్టు 2025, శనివారం

గతంలో

 గతంలో సంసారం 'చీకట్లోనే' జరిగేది, జీవితాలు వెలుగులో ఉండేవి, నేడు సంసారం వెలుగులోకి వచ్చి జీవితాలు చీకట్లో మగ్గుతున్నాయి....


కప్పుకోవాల్సిన వాటిని చూపిస్తూ, చూపించాల్సిన అందమైన ముఖాన్ని కప్పేస్తున్నారు...🤦‍♂


నాడు కొందరికే మందు, విందు అలవాటు 

నేడు కొందరే వీటికి దూరం..


నాడు కష్టమొస్తే, కుటుంబంలోని పెద్దలు ధైర్యం చెప్పేవారు,

నేడు కొన్ని కుటుంబాలలో కలహాలకు పెద్దలే కారణమౌతున్నారు..


నాడు తినడానికి శ్రమించి సంపాదించే వాళ్ళం,

నేడు కదల కుండా కూర్చుని సంపాదిస్తూ....

 తిన్నది అరగడానికి వాకింగు శ్రమిస్తున్నాం,


నాడు పండ్లు, పాలు తిని బలంగా బోలెడు మంది సంతానాన్ని కని పోషించాము..

ఇప్పుడు సంసారం చేయడానికే మందులు మింగుతున్నారు..

ఇంక పిల్లలెక్కడ🙆‍♂

అందుకేగా అన్ని చోట్లా

సంతాన సాఫల్యకేంద్రాలు...


గతంలో అందరూ హార్డవేర్ ఇంజనీర్లే.. మనసు మాత్రం సాఫ్టు

ఇప్పుడు అంతా

 'సాప్ట్ వేర్ ఇంజనీర్లే' మనసు మాత్రం హార్డు!!!!


అప్పుడు వైద్యుడు ఇల్లిల్లూ తిరిగి వైద్యం చేసేవాడు, అమృతాంజనానికే జబ్బులు తగ్గేవి!

ఇప్పుడు తలకాయనొప్పికే ఇళ్ళమ్ముకునేంత ఖర్చు ఔతోంది!!


నాడు దొంగలు 'నట్టింట్లో' పడి దోచుకెళ్ళేవారు,

నేడు దొంగలు దొరల్లాగా 'నెట్ ఇంట్లో' దోచేస్తున్నారు....


ఒకప్పుడు చదువులేనోడు దొంగగా మారేవాడు గతిలేక ..

ఇప్పుడు దొంగతనాలు చేయడానికే కొత్త కోర్సులు చదువు తున్నారు సైబరు నేరగాళ్ళు....


అప్పుడు అప్పు చేయాలంటే తప్పు చేసినట్లు బాధపడే వాళ్ళం, 

ఇప్పుడు క్రెడిటు కార్డు మీద అప్పుతో కొనుక్కోడమే క్రెడిటు గా ఫీలౌతున్నాం..


ఒకప్పుడు పాలు, పెరుగు అమ్మి, సొమ్ము చేయలేక తాగేవాళ్ళం..

ఇప్పుడు రెడీ మేడు చపాతీలు , పొంగలి దాంటో కూరతో సహా కొనుక్కొచ్చుకొని తింటున్నాం...


చైనా నుండి ఒకనాడు పింగాణీ వస్తువు లొచ్చేవి....

  నేడు తినే కంచం నుంచి దాంట్లోకి ప్లాస్టిక్ బియ్యం తో సహా అక్కడినుంచే...


ఇది మనం సాధించిన పురోగతా............?

లేక మనకు మనం తెచ్చుకున్న అధోగతా....?


ఈ పోస్ట్ కి మనకి సంబంధం ఏంటిలే అనుకోకు... 

ఇలా ఉన్న వాళ్ళ మధ్యలోనే కదా మనం బతుకుతోంది... కాస్త ఆలోచించండి మీ మంచికే !

7, ఆగస్టు 2025, గురువారం

కొన్ని 209 తెలుగు సామెతలు..మీకోసం!*

 ⚡ *మరుగున పడుతున్న కొన్ని 209 తెలుగు సామెతలు..మీకోసం!*


1. అంత్యనిష్ఠూరం కన్నా ఆది నిష్ఠూరం మేలు

2. అంబలి తాగే వారికి మీసాలు యెగబట్టేవారు కొందరా

3. అడిగేవాడికి చెప్పేవాడు లోకువ

4. అత్తలేని కోడలుత్తమురాలు కోడల్లేని అత్త గుణవంతురాలు

5. అనువు గాని చోట అధికులమనరాదు

6. అభ్యాసం కూసు విద్య

7. అమ్మబోతే అడివి కొనబోతే కొరివి

8. అయితే ఆదివారం కాకుంటే సోమవారం

9. ఆలూ లేదు చూలు లేదు కొడుకు పేరు సోమలింగం

10. ఇంట్లో ఈగల మోత బయట పల్లకీల మోత

11. ఇల్లు కట్టి చూడు పెళ్ళి చేసి చూడు

12. ఇంట గెలిచి రచ్చ గెలువు

13. ఇల్లు పీకి పందిరేసినట్టు

14. ఎనుబోతు మీద వాన కురిసినట్టు

15. చెవిటి వాని ముందు శంఖమూదినట్టు

16. కందకు లేని దురద కత్తిపీటకెందుకు

17. కత్తిపోటు తప్పినా కలంపోటు తప్పదు

18. కుక్క కాటుకు చెప్పుదెబ్బ

19. కోటి విద్యలూ కూటి కొరకే

20. నీరు పల్లమెరుగు నిజము దేవుడెరుగు

21. పిచ్చుకపై బ్రహ్మాస్త్రం

22. పిట్ట కొంచెం కూత ఘనం

23. రొట్టె విరిగి నేతిలో పడ్డట్టు

24. వాన రాకడ ప్రాణపోకడ ఎవరి కెరుక

25. కళ్యాణమొచ్చినా కక్కొచ్చినా ఆగదు

26. మింగమెతుకులేదు మీసాలకు సంపంగి నూనె

27. ఆడబోయిన తీర్థము యెదురైనట్లు

28. ఆడలేక మద్దెల వోడు అన్నట్లు

29. ఆది లొనే హంస పాదు

30. ఏమీ లేని యెడారిలో ఆముదము చెట్టే మహా వృక్షము

31. ఆకలి రుచి యెరుగదు నిద్ర సుఖమెరుగదు

32. ఆకాశానికి హద్దే లేదు

33. ఆలస్యం అమృతం విషం

34. ఆరే దీపానికి వెలుగు యెక్కువ

35. ఆరోగ్యమే మహాభాగ్యము

36. ఆవులింతకు అన్న ఉన్నాడు కాని తుమ్ముకు తమ్ముడు లేడంట

37. ఆవు చేనులో మేస్తే దూడ గట్టున మేస్తుందా?

38. అబద్ధము ఆడినా అతికినట్లు ఉండాలి

39. అడగందే అమ్మైనా అన్నము పెట్టదు

40. అడ్డాల నాడు బిడ్డలు కాని గడ్డాల నాడు కాదు

41. ఏ ఎండకు ఆ గొడుగు

42. అగ్నికి వాయువు తోడైనట్లు

43. ఐశ్వర్యమొస్తే అర్ధరాత్రి గొడుగు పట్టమంటాడు

44. అందని మామిడిపండ్లకు అర్రులు చాచుట

45. అందితే జుట్టు అందక పోతే కాళ్ళు

46. అంగట్లో అన్నీ ఉన్నా, అల్లుడి నోట్లో శని ఉన్నట్లు

47. అన్నపు చొరవే గాని అక్షరపు చొరవ లేదు

48. అప్పు చేసి పప్పు కూడు

49. అయ్య వారు వచ్చే వరకు అమావాస్య ఆగుతుందా

50. అయ్యవారిని చెయ్యబొతే కోతి బొమ్మ అయినట్లు

51. బతికుంటే బలుసాకు తినవచ్చు

52. భక్తి లేని పూజ పత్రి చేటు

53. బూడిదలో పోసిన పన్నీరు

54. చాదస్తపు మొగుడు చెబితే వినడు,

గిల్లితే యేడుస్తాడు

55. చాప కింద నీరులా

56. చచ్చినవాని కండ్లు చారెడు

57. చదివేస్తే ఉన్నమతి పోయినట్లు

58. విద్య లేని వాడు వింత పశువు

59. చేతకానమ్మకే చేష్టలు ఎక్కువ

60. చేతులు కాలినాక ఆకులు పట్టుకున్నట్లు

61. చక్కనమ్మ చిక్కినా అందమే

62. చెడపకురా చెడేవు

63. చీకటి కొన్నాళ్ళువెలుగు కొన్నాళ్ళు

64. చెరువుకి నీటి ఆశ నీటికి చెరువు ఆశ

65. చింత చచ్చినా పులుపు చావ లేదు

66. చింతకాయలు అమ్మేదానికి సిరిమానం వస్తే,

ఆ వంకర టింకరవి యేమి కాయలని అడిగిందట

67. చిలికి చిలికి గాలివాన అయినట్లు

68. డబ్బుకు లోకం దాసోహం

69. దేవుడు వరం ఇచ్చినా పూజారి వరం ఇవ్వడు

70. దరిద్రుడి పెళ్ళికి వడగళ్ళ వాన

71. దాసుని తప్పు దండంతో సరి

72. దెయ్యాలు వేదాలు పలికినట్లు

73. దిక్కు లేని వాడికి దేవుడే దిక్కు

74. దొంగకు దొంగ బుద్ధి, దొరకు దొర బుద్ధి

75. దొంగకు తేలు కుట్టినట్లు

76. దూరపు కొండలు నునుపు

77. దున్నపోతు మీద వర్షం కురిసినట్లు

78. దురాశ దుఃఖమునకు చెటు

79. ఈతకు మించిన లోతే లేదు

80. ఎవరికి వారే యమునా తీరే

81. ఎవరు తీసుకున్న గోతిలో వారే పడతారు

82. గాడిద సంగీతానికి ఒంటె ఆశ్చర్యపడితే, ఒంటె అందానికి గాడిద మూర్ఛ పోయిందంట

83. గాజుల బేరం భోజనానికి సరి

84. గంతకు తగ్గ బొంత

85. గతి లేనమ్మకు గంజే పానకం

86 గోరు చుట్టు మీద రోకలి పోటు

87. గొంతెమ్మ కోరికలు

88. గుడ్డి కన్నా మెల్ల మేలు

89. గుడ్డి యెద్దు చేలో పడినట్లు

90. గుడ్డు వచ్చి పిల్లను వెక్కిరించినట్లు

91. గుడినే మింగే వాడికి లింగమొక లెఖ్ఖా

92. గుడిని గుడిలో లింగాన్నీ మింగినట్లు

93. గుడ్ల మీద కోడిపెట్ట వలే

94. గుమ్మడి కాయల దొంగ అంటే భుజాలు తడుముకొన్నాడట

95. గుర్రము గుడ్డిదైనా దానాలో తక్కువ లేదు

96. గురువుకు పంగనామాలు పెట్టినట్లు

97. తిన్న ఇంటి వాసాలు లెక్కపెట్టినట్లు

98. ఇంటి దొంగను ఈశ్వరుడైనా పట్టలేడు

99. ఇంటి పేరు కస్తూరివారు వీధిలో గబ్బిలాల కంపు

100. ఇంటికన్న గుడి పదిలం

101. ఇసుక తక్కెడ పేడ తక్కెడ

102. జోగి జోగి రాసుకుంటే బూడిద రాలిందంట

103. కాచిన చెట్టుకే రాళ్ళ దెబ్బలు

104. కాగల కార్యము గంధర్వులే తీర్చినట్లు

105. కాకి ముక్కుకు దొండ పండు

106. కాకి పిల్ల కాకికి ముద్దు

107. కాలం కలిసి రాక పోతే కర్రే పామై కాటు వేస్తుంది

108. కాలు జారితే తీసుకోగలము కాని నోరు జారితే తీసుకోగలమా

109. కాసుంటే మార్గముంటుంది

110. కడుపు చించుకుంటే కాళ్ళపైన పడ్డట్లు

111. కలకాలపు దొంగ ఏదో ఒకనాడు దొరుకును

112. కలి మి లేములు కావడి కుండలు

113. కలిసి వచ్చే కాలం వస్తే, నడిచి వచ్చే కొడుకు పుడతాడు

114. కంచే చేను మేసినట్లు

115. కంచు మ్రోగునట్లు కనకంబు మ్రోగునా !

116. కందకు కత్తి పీట లోకువ

117. కరవమంటే కప్పకు కోపం విడవమంటే పాముకు కోపం

118. కీడెంచి మేలెంచమన్నారు

119. కొండ నాలికకి మందు వేస్తే ఉన్న నాలిక ఊడినట్లు

120. కొండల్లే వచ్చిన ఆపద కూడా మంచువలే కరిగినట్లు

121. కొండను తవ్వి ఎలుకను పట్టినట్లు

122. కొన్న దగ్గిర కొసరే గాని కోరిన దగ్గర కొసరా

123. కూసే గాడిద వచ్చి మేసే గాడిదను చెరిచిందిట

124. కూటికి పేదైతే కులానికి పేదా

125. కొరివితో తల గోక్కున్నట్లే

126. కోతికి కొబ్బరి చిప్ప ఇచ్చినట్లు

127. కొత్తొక వింత పాతొక రోత

128. కోటిి విద్యలు కూటి కొరకే

129. కొత్త అప్పుకు పొతే పాత అప్పు బయటపడ్డదట

130. కొత్త బిచ్చగాడు పొద్దు యెరగడు

131. కృషితో నాస్తి దుర్భిక్షం

132. క్షేత్ర మెరిగి విత్తనము పాత్ర మెరిగి దానము

133. కుడుము చేతికిస్తే పండగ అనేవాడు

134. కుక్క వస్తే రాయి దొరకదు రాయి దొరికితే కుక్క రాదు

135. ఉన్న లోభి కంటే లేని దాత నయం

136. లోగుట్టు పెరుమాళ్ళకెరుక

137. మెరిసేదంతా బంగారం కాదు

138. మంచమున్నంత వరకు కాళ్ళు చాచుకో

139. నోరు మంచిదయితే ఊరు మంచిదవుతుంది

140. మంది యెక్కువయితే మజ్జిగ పలచన అయినట్లు

141. మనిషి మర్మము.. మాను చేవ...

బయటకు తెలియవు

142. మనిషి పేద అయితే మాటకు పేదా

143. మనిషికి మాటే అలంకారం

144. మనిషికొక మాట పశువుకొక దెబ్బ

145. మనిషికొక తెగులు మహిలో వేమా అన్నారు

146. మంత్రాలకు చింతకాయలు రాల్తాయా

147. మీ బోడి సంపాదనకుఇద్దరు పెళ్ళాలా

148. మెత్తగా ఉంటే మొత్త బుద్ధి అయ్యిందట

149. మొక్కై వంగనిది మానై వంగునా

150. మొరిగే కుక్క కరవదు కరిసే కుక్క మొరగదు

151. మొసేవానికి తెలుసు కావడి బరువు

152. ముల్లును ముల్లుతోనే తీయాలి వజ్రాన్ని వజ్రంతొనే కొయ్యాలి

153. ముందర కాళ్ళకి బంధాలు వేసినట్లు

154. ముందుకు పోతే గొయ్యి వెనుకకు పోతే నుయ్యి

155. ముంజేతి కంకణముకు అద్దము యెందుకు

156. నడమంత్రపు సిరి నరాల మీద పుండు

157. నేతి బీరకాయలో నెయ్యి యెంత ఉందో నీ మాటలో అంతే నిజం ఉంది

158. నక్కకి నాగలోకానికి ఉన్నంత తేడా

159. నవ్వు నాలుగు విధాలా చేటు

160. నీ చెవులకు రాగి పొగులే అంటే అవీ నీకు లేవే అన్నట్లు

161. నిదానమే ప్రధానము

162. నిజం నిప్పు లాంటిది

163. నిమ్మకు నీరెత్తినట్లు

164. నిండు కుండ తొణకదు

165. నిప్పు ముట్టనిదే చేయి కాలదు

166. నూరు గొడ్లు తిన్న రాబందుకైనా ఒకటే గాలిపెట్టు

166. నూరు గుర్రాలకు అధికారయినా, భార్యకు యెండు పూరి

167. ఆరు నెళ్ళు సావాసం చేస్తే వారు వీరు అవుతారు

168. ఒక ఒరలో రెండు కత్తులు ఇమడవు

169. ఊపిరి ఉంటే ఉప్పు అమ్ముకొని బ్రతకవచ్చు

170. బతికి ఉంటే బలుసాకు తినవచ్చు

171. ఊరంతా చుట్టాలు ఉత్తికట్ట తావు లేదు

172. ఊరు మొహం గోడలు చెపుతాయి

173. పనమ్మాయితొ సరసమ్ కంటే అత్తరు సాయిబు తో కలహం మేలు

174. పాము కాళ్ళు పామునకెరుక

175. పానకంలో పుడక

176. పాపమని పాత చీర ఇస్తే గోడ చాటుకు వెళ్ళి మూర వేసిందట

177. పచ్చ కామెర్లు వచ్చిన వాడికి లోకమంతా పచ్చగా కనపడినట్లు

178. పండిత పుత్రః పరమశుంఠః

179. పనిలేని మంగలి పిల్లి తల గొరిగినట్లు

180. పరిగెత్తి పాలు తాగే కంటే నిలబడి నీళ్ళు తాగడం మేలు

181. పట్టి పట్టి పంగనామం పెడితే, గోడ చాటుకు వెళ్ళి చెరిపేసుకున్నాడట

182. పెదవి దాటితే పృథ్వి దాటుతుంది

183. పెళ్ళంటే నూరేళ్ళ పంట

184. పెళ్ళికి వెళుతూ పిల్లిని చంకన పెట్టుకు వెళ్ళినట్టు

185. పేనుకు పెత్తనమిస్తే తలంతా గొరికిందట

186. పెరుగు తోట కూరలో, పెరుగు యెంత ఉందో, నీ మాటలో అంతే నిజం ఉంది

187. పిచ్చి కోతికి తేలు కుట్టినట్లు

188. పిచ్చోడి చేతిలో రాయిలా

189. పిల్లి శాపాలకు ఉట్లు తెగుతాయా

190. పిల్లికి చెలగాటం ఎలుకకు ప్రాణ సంకటం

191. పిండి కొద్దీ రొట్టె

192. పిట్ట కొంచెము కూత ఘనము

193. పోరు నష్టము పొందు లాభము

194. పోరాని చోట్లకు పోతే , రారాని మాటలు రాకపోవు

195. పొర్లించి పొర్లించి కొట్టినా మీసాలకు మన్ను కాలేదన్నదడట

196. పుణ్యం కొద్దీ పురుషుడు, దానం కొద్దీ బిడ్డలు

197. పువ్వు పుట్టగానే పరిమళించినట్లు

198. రాజు గారి దివాణంలో చాకలోడి పెత్తనము

199. రామాయణంలో పిడకల వేట

200. రామాయణం అంతా విని రాముడికి సీత యేమౌతుంది అని అడిగినట్టు

201. రామేశ్వరం వెళ్ళినా శనేశ్వరం వదలనట్లు

202. రెడ్డి వచ్చే మొదలెట్టు అన్నట్టు

203. రొట్టె విరిగి నేతిలో పడ్డట్లు

204. రౌతు కొద్దీ గుర్రము

205. ఋణ శేషం శత్రు శేషం ఉంచరాదు

206. చంకలో పిల్లవాడిని ఉంచుకుని ఊరంతా వెతికినట్టు

207. సంతొషమే సగం బలం

208. సిగ్గు విడిస్తే శ్రీరంగమే

209. శివుని ఆజ్ఞ లేక చీమైనా కుట్టదు….

అహం బ్రహ్మాస్మి: నేనే బ్రహ్మను

 అహం బ్రహ్మాస్మి: నేనే బ్రహ్మను


'అహం బ్రహ్మ అస్మి' అంటే నేను 'బ్రహ్మ' అగుగాక అని, బ్రహ్మ జ్ఞానం సంపాదించాలని అంతరార్థం. నేనే బ్రహ్మను అంటే నాలోనే 'బ్రహ్మ' ఉన్నాడనే భావన రావాలి. నేనే బ్రహ్మను, నేను ఏం చేసిన అది బ్రహ్మాజ్ఞ అంటే కుదరదు!


మనం చేసేది మనసా, వాచా, కర్మణా అంతరాత్మ చెప్పిందే అయితే నిశ్చయంగా మనం 'బ్రహ్మమే"! దీని ప్రకారం బ్రహ్మ ఎవరో కాదు, నేనే అని ఈ ఉపనిషత్తు వాక్యం చెబుతుంది. ఇక మరో మహావాక్యం తత్వమసి. తత్వం అంటే నువ్వు, నువ్వు కూడా బ్రహ్మవే అని దీని అర్థం.


సామవేదంలోని చాందోగ్యోపనిషత్తు నుంచి వచ్చిన వాక్యం ఇది. మరో మహత్తర వాక్యం 'అయమాత్మా బ్రహ్మ'. అంటే ఈ ఆత్మే బ్రహ్మ అని అర్థం.


అధర్వణవేదంలోని ముండకోపనిషత్తు నుంచి ఈ వాక్యం వచ్చింది. ఈ మహత్తర వాక్యాల సారాన్నంతా మళ్లీ ఒకే వాక్యంలో చేర్చి చెప్పటం జరిగింది. అదే 'సర్వం ఖల్విదం బ్రహ్మ'. అంటే ఈ సృష్టిలో ఉన్నదంతా బ్రహ్మమే తప్ప మరేమీ కాదు!ఈ వాక్యాల సారం అర్థమయితే చాలు, భగవంతుడు మరెక్కడో లేడు-మన అందరిలోనూ, అన్ని జీవుల్లోనూ ఉన్నాడనే భావన వస్తుంది.


మన అంతరంగంలో అన్వేషిస్తే దీనికి సరైన సమాధానం లభిస్తుంది. బయట వెతికితే ఏమీ లభించదు .శంకరులు "అహం బ్రహ్మస్మి" అన్నారు. వెంటనే శిష్యులు కూడా "అహం బ్రహ్మస్మి" అన్నారు. మరి కొందరు అహంకారులు "అహం పరబ్రహ్మస్మి" అన్నారు.


ఇంకా కొందరు అహంకారులు "అహం పరాత్పర బ్రహ్మస్మి" అన్నారు. అనగా శంకరులు నేను బ్రహ్మము అనగా కొందరు శిష్యులు నేను బ్రహ్మమునే అనియు, మరి కొందరు శిష్యులు నేను బ్రహ్మము కన్న అధికమైన పరబ్రహ్మము అనియు, నేను పర బ్రహ్మము కన్న ఇంకా అధికమగు పరాత్పర బ్రహ్మమనియు అన్నారు. బ్రహ్మమగు శంకరులు చెప్పిన విషయాన్నిఎవరూ గ్రహించలేక పోయారు! ఈ తత్వసారాన్ని తెలుసుకోవాలంటే అహంకారాన్ని పూర్తిగా వదలివేయాలి! చాలా మంది అహంకారం, గర్వం ఒకటే అని అనుకుంటారు . గర్వం వేరు, అహంకారం వేరు. 'అహం' అన్నది 'నేను' అనే వ్యక్తిత్వ భావన ఎక్కువైతే వచ్చేది.


'నేను' కు మూలంలోకి వెళ్ళితే తప్ప 'అహం' అసలు స్వభావం తెలియదు.


' అహం బ్రహ్మస్మి ' అన్నారు పెద్దలు.' అహం ' అంటే 'ఆత్మ' అని వారి భావన. నిర్గుణబ్రహ్మస్థితి కలిగి 'సోహం' మంత్రమును శ్వాస, నిశ్వాసాల ద్వారా నిరంతరము జపించేవారికి ఆత్మతత్త్వము తెలుస్తుందని కొందరి అభిప్రాయం. 'సోహం' అనగా 'అదే నేను' అని అర్థం. 'అహం బ్రహ్మస్మి' అనే మహావాక్యానికి ఇది మంత్రరూపం. ఇది ప్రతివ్యక్తిలోను వారికి తెలియకుండా ఉఛ్వాసలో 'సో' అని, నిశ్వాసలో 'హం' అని నిత్య సాధన జరుగుతుంటుంది. దీన్నే'అజపాగాయత్రి' అని అంటారు.


పూర్వం కణాదుడనే తత్వవేత్త ఉండేవాడు. అతను ప్రతి పదార్థం అణువులతో నిర్మితమై ఉంటుందని, పదార్థాన్ని కోసినప్పుడు అణువులు విడిపోవడం వల్లే పదార్థం ముక్కలవుతుందని భౌతిక నిజాన్ని ఊహించాడు కానీ అతను కూడా భౌతికతకి వ్యతిరేకమైన ఆత్మని నమ్మాడు. ప్రతి పదార్థంలో ఆత్మ ఉంటుందని, పదార్థాన్ని కోసినప్పుడు


ఆత్మ కూడా ముక్కలవుతుందని నమ్మాడు. గ్రీక్ తత్వవేత్త ఆరిస్టాటిల్ ఆత్మకి కూడా చావు ఉంటుందని నమ్మాడు.


పదార్థం నశించినప్పుడు ఆత్మ కూడా నశిస్తుందని నమ్మాడు. ఆత్మని పదార్థం నుంచి వేరు చెయ్యలేము అని సూత్రీకరించాడు. "తానూ, దైవమూ ఒక్కటేనని, అలాంటి ప్రజ్ఞ కలిగినప్పుడు ఆ మనిషి దివ్యాత్మని అనుభవిస్తాడనే " ఆత్మ జ్ఞానాన్ని మహనీయులు కొందరు చెప్పారు..


ప్రతి మనిషిలోను భగవంతుడు కొలువై ఉంటాడు. అందుకే అన్నారు "అహం బ్రహ్మస్మి" అని !కానీ చాలా కొద్దిమంది మాత్రమే ఈ విషయాన్ని తెలుసుకుంటారు. సాధన చేసి అంధకారాన్ని పారద్రోలాలి! శ్రీకృష్ణ భగవానుడు, భగవద్గీతలో, ఆత్మ సిద్ధాంతాన్ని గురించి చెప్పాడు. ఆత్మ నాశనం కానిదని, శస్త్రం ఏదీ ఛేదించలేనిదని , అగ్ని దహించలేనిదని, నీరు తడపలేనిదని, వాయువు ఆర్పలేనిదని అని వివరించాడు.


అహం అనే మాటని "నేను" గా అనువదిస్తే వచ్చే అర్ధం నేను బ్రహ్మని (ఇక్కడ బ్రహ్మ అనే మాట త్రిమూర్తుల్లో బ్రహ్మ కాదు, పరమ చైతన్యం) అని అర్ధం! కాబట్టి ప్రతి ప్రాణి ఆ చైతన్యమే! దేవుడు మనలోనే ఉన్నాడు, మనం దేవుడిలో ఉన్నాం. ఆ దివ్య చైతన్యంలో మనం కూడా భాగం అవ్వటం గురించి సాధన చేయాలి.


ఆత్మ ఒక్కటే. అది పరిమితమైతే అహంకరణం, పరిమితం కానప్పుడు అది అనంతము, సత్యమూనూ అని శ్రీ రమణులు చెప్పారు. ''నేనెవ్వరు?'' అన్న విచారణా మార్గం సాధకులకు తెలియాలి. శివుడికి లింగభేదం లేదు. తనలో అటువంటి భేదాన్ని సృష్టించబోయిన మన్మధుడిని దహించాడు. కాముడిని జయించాడు. శివుడు అవసరమైతే విషం పుచ్చుకుంటాడు. సన్యాసిగా మన్మధుడిని కాల్చినవాడే, పార్వతిని వివాహమాడి


సంసారి అయ్యాడు.


మన్మధుడిని మళ్ళీ బ్రతికించాడు. ఈ భిన్న తత్వాల ఏకత్వమే అర్థనారీశ్వర తత్వం. శివుడు తన దేహాన్ని (ప్రకృతిని) ఆలిగా చేసుకున్నాడు. శివపార్వతుల (దేహత్మల) కలయికే మానవుడు. అంతా నేనే అయినపుడు, ఇతరులను హింసించడమంటే, నన్ను నేను హింసించుకోవడమే అవుతుంది!


పూర్ణ మదం: పూర్ణమిదం పూర్ణాత్ పూర్ణముదచ్యతే

పూర్ణస్య పూర్ణ మాదాయ పూర్ణమే వా వశిష్యతే. 


సాధనాత్ సాధ్య తే సర్వం

సమర్పణ 

మారేపల్లి ఉదయ భాస్కర శర్మ

గురు భక్తియా ఈశ్వర భక్తియా*

 *గురు భక్తియా ఈశ్వర భక్తియా*


గురు భక్తి వల్ల కలిగే లాభాలు


ఒక ప్రశ్న రావచ్చు — సర్వశక్తిమంతుడైన, నిష్కల్మషుడైన ఈశ్వరుడు ఉన్నప్పుడు, ఆయనకు నేరుగా సేవనం చేయకుండా, మనుషులులాగే కొన్ని లోపాలతో ఉన్న గురువు ద్వారా ఎందుకు ఆధ్యాత్మికతను పెంపొందించుకోవాలి. 


ఇందుకు సమాధానంగా, గురు భక్తి వల్ల కలిగే కొన్ని లాభాలను ఇప్పుడు వివరిస్తాను.  


ఈశ్వరుడు మన కళ్లకు కనిపించడు కానీ గురువు మాత్రం మనకు కనిపిస్తాడు. మనం ఆయనతో కలిసి తిరగవచ్చు, మాట్లాడవచ్చు. ఈశ్వరుడు మనకు నేరుగా ఏది మంచిదో, ఏది చెడ్డదో చెప్పడు. కానీ గురువు మాత్రం అన్ని విధాలుగా ప్రయత్నించి మనకు మంచిచెడ్డలు తెలుపుతాడు. మనకు ఏదైనా సందేహం వస్తే, అది చేయవచ్చా లేదా అని గురువును అడిగి మార్గదర్శనం పొందవచ్చు. అలాంటి భక్తి, శ్రద్ధ మనకు ఈశ్వరునిపై ఉన్నదా?


ఇంకా, ఈశ్వరుడు మనకు అందని చోట ఉన్నాడు. మనం ఆయనతో కలిసి తిరగలేం. కానీ ఆయన మన ఇంద్రియాలకు అందని వాడైనా, మన చర్యలన్నింటినీ గమనిస్తుంటాడు.అయినా మనం ఆయన మనకు శిక్ష విధిస్తాడన్న భావనలో ఉండం. మనం మంచి చేసినా ఆయన వెంటనే ఆశీర్వదిస్తాడనే నమ్మకం కూడా ఉండదు.


మనపై ఆయన ఎప్పుడూ నజరే పెట్టుకున్నాడన్న విషయం మనకు తెలియకపోవడం వల్ల, మనసు చెప్పినట్లు ప్రవర్తిస్తాం. శిక్ష, భయం లేకపోవడం వల్ల తప్పులు చేస్తాం. మానవ శరీరమూ, ధనం ద్వారా ఏదైనా మంచి చేయాలన్నా, దానిలో త్యాగం ఉండాలి కాబట్టి చేయక పోతాం.


ఒక సామెత ఉంది — రాజు వెంటనే శిక్షిస్తాడు, దేవుడు సమయం వచ్చినప్పుడు శిక్షిస్తాడు. ఇది శిక్ష విషయంలోనే కాదు, బహుమతి విషయంలో కూడా రాజు వెంటనే ఇవ్వగలడు. కానీ దేవుడు అప్పుడే బహుమతి ఇవ్వడని అనిపిస్తుంది.


ఈశ్వరుని పాలనలో మన పూర్వ జన్మల పుణ్యాలు, పాపాలు అన్నింటి ఫలితాలను కలిపి చూసి ఫలితాలు ఇస్తాడు. అందుకే పాపం చేసిన వెంటనే దాని ఫలితం రాకపోవడం వల్ల మనం తప్పు చేయడంలో భయం అనుభవించం. మంచి చేయడానికి ఉత్సాహం కూడా ఉండదు.


కానీ గురువు ఎలా ఉంటాడు? మనం తప్పు చేస్తే వెంటనే గుర్తించి గట్టిగా స్పందిస్తాడు. మన తప్పును మనకు అర్థమయ్యేలా మందలిస్తాడు. మనం తప్పు చేయబోతున్న సందర్భాల్లో, ఇది గురువు చెవికి చేరితే ఏమవుతుంది? అనే ఆలోచన మనల్ని ఆపుతుంది.


గురువుకి ఆధ్యాత్మిక శక్తి ఎక్కువగా ఉంటే, మనం ఎక్కడైనా చేసిన తప్పును ఆయనే తెలుసుకోగలడు. అటువంటి గురువులు ఉన్నా, తాము ఆ శక్తిని బయటకు చూపించరు. అయినా, గురువుకి ఆ శక్తి లేకపోయినా, మన తప్పు ఎవరో చెప్పే అవకాశం ఉండడం వల్ల, మనం తప్పు చేయకుండా ఉంటాం.


మంచి పని చేసినప్పుడు కూడా గురువుకి తెలిసేలా మనమే ప్రయత్నిస్తాం లేదా ఇతరుల ద్వారా అది ఆయనకు తెలుస్తుంది. అప్పుడు గురువు మనకు ఆశీర్వదించి, ఇంకా మంచి పనులు చేయమని ప్రోత్సహిస్తాడు. ఒకవేళ గురువు శిష్యుడు అభిమానం పెంచుకోకూడదని భావించి, మంచి పనులకు బహిరంగంగా ప్రశంసించక పోయినా, అంతర్గతంగా ఆనందాన్ని తెలియజేస్తూ దీవిస్తాడు.


మన పాపాలు తగ్గి, పుణ్యాలు పెరగకపోతే మన విమోచనం ఎలా సాధ్యం? గురువు నిర్ణయాల ద్వారా మంచి చెడు కర్మలకు తక్షణ ప్రభావాలు తెలుస్తాయి. కానీ ఇశ్వరుని తీర్పులో అది వెంటనే కనిపించదు.


ఇన్నింటికంటే ముఖ్యంగా, మన మనస్సును మనం శుభ్రం చేసుకోవడం కన్నా గురువు చాలా సమర్థంగా శుద్ధి చేస్తాడు. ఆయన మన పాపాలలో కొంత భాగాన్ని తనపై తీసుకుంటాడు. మన కోసం ఈశ్వరునితో ప్రార్థిస్తూ, స్నేహంగా ఆయనను ఆజ్ఞాపిస్తాడు, తర్కించడానికీ వెనకాడడు — ఇదే నేను చెప్పిన విషయం.


అందుకే గురువుకి ఉన్న స్థానం చాలా గొప్పది. ఆయన లోపాలు ఉన్నా పూజించాల్సిందే అని చెప్పబడుతుంది. దీనినే ఉత్తర భారతదేశంలో "గురు వాద్" అంటారు.


గురువుపై అపారమైన విశ్వాసం, ప్రేమ ఉన్నవారు గ్రహిస్తారు — గురువుని ధ్యానించడం అనేది, ఈశ్వరుని ధ్యానించడాన్ని మించిపోయే శాంతిని ఇస్తుంది. దీన్ని నేను వివరంగా చెబుతాను.


భగవంతుడు మన ప్రార్థనలు వింటాడో లేదో, మన మంచి చెడ్డను గమనిస్తాడో లేదో అనుమానం ఉండే స్థితిలో, ఆయన తప్పకుండా మన విమోచన చేస్తాడు అన్న ధృఢ విశ్వాసంతో కలిగే ఆత్మశాంతి ఎలా వస్తుంది? మనసు ఎప్పటికప్పుడు అనుమానంతో ఉంటుంది. అందువల్ల భయమేమిటి, ఆయన ఉన్నారు, అంతా చూస్తారు అన్న నిశ్చలమైన విశ్వాసంతో వచ్చే శాంతి మనకు దక్కదు. కొన్నిసార్లు అలాంటి శాంతి లభించినా, అది అనుమానం, భయం వల్ల మాయమవుతుంది.


కానీ గురువుకే తన జీవితం అర్పించినవారు మాత్రం భయం, అనుమానం లేకుండా, ఆయన అన్నిటినీ చూసుకుంటాడు అన్న భావనతో శాంతిగా ఉంటారు.అవునా.

Panchaag