అన్నపూర్ణాదేవి అవతార కథ*

 *అన్నపూర్ణాదేవి అవతార కథ* 

ఒకసారి పరమశివుడు మరియు పార్వతీదేవి సృష్టి నిర్వహణ గురించి చర్చించుకుంటున్నారు. ఆ సమయంలో పరమశివుడు ఈ భౌతిక ప్రపంచమంతా మాయ అని, మనిషి తీసుకునే ఆహారం కూడా మాయలోని ఒక భాగమేనని అన్నారు. ప్రకృతి స్వరూపిణి అయిన పార్వతీదేవికి ఈ మాట సమ్మతంగా అనిపించలేదు. జీవరాశుల జీవనానికి అన్నం ఎంత ముఖ్యమో ప్రపంచానికి తెలియజేయాలని ఆమె సంకల్పించారు.

అమ్మవారు ఒక్కసారిగా సమస్త ప్రపంచం నుండి అంతర్ధానమయ్యారు. ఆమె అంతర్ధానమైన వెంటనే ప్రకృతి సమతుల్యత దెబ్బతింది. భూమి బీడుగా మారింది, నదులు ఎండిపోవడం ప్రారంభమైంది, పంటలు పండడం ఆగిపోయింది. ప్రపంచమంతటా ఆహార కొరత ఏర్పడి తీవ్రమైన కరువు వచ్చింది. మనుషులతో పాటు పశుపక్ష్యాదులు, సమస్త జీవులు ఆకలితో బాధపడసాగాయి.

అప్పుడు పరమశివుడికి భూమిపై కేవలం కాశీలో మాత్రమే ఆహారం లభిస్తోందని తెలిసింది. పరమశివుడు కాశీకి చేరుకున్నప్పుడు, అక్కడ పార్వతీదేవి అన్నపూర్ణాదేవిగా అవతరించి, ఆకలితో ఉన్న ప్రజలందరికీ తన చేతులతో అన్నదానం చేస్తూ కనిపించారు.

పరమశివుడు కూడా ఒక సాధారణ భిక్షుకుడి రూపంలో చేతిలో భిక్షాపాత్రను ధరించి తల్లి అన్నపూర్ణాదేవి ఎదుట నిలబడ్డారు. తల్లి అన్నపూర్ణాదేవి చిరునవ్వుతో ఆయన భిక్షాపాత్రలో అన్నాన్ని సమర్పించింది. ఆ అన్నాన్ని స్వీకరించిన పరమశివుడు, ఈ భౌతిక శరీరం కొనసాగడానికి అన్నం అత్యంత అవసరమని అంగీకరించారు.

ఈ కథ మనకు ఒక గొప్ప సత్యాన్ని తెలియజేస్తుంది. ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానం ఎంత ఉన్నతమైనదైనా, జీవరాశులను పోషించే ప్రకృతి మరియు అన్నం లేకుండా భౌతిక జీవితం కొనసాగదు. శివుడు చైతన్యానికి ప్రతీక అయితే, అన్నపూర్ణాదేవి జీవరాశులకు అవసరమైన పోషణకు ప్రతీక.

అందుకే సనాతన సంప్రదాయంలో అన్నాన్ని ఎంతో పవిత్రంగా భావిస్తారు. “అన్నం పరబ్రహ్మ స్వరూపం” అనే భావంతో ఆహారాన్ని గౌరవించడం, అన్నాన్ని వృథా చేయకపోవడం, ఆకలితో ఉన్నవారికి అన్నదానం చేయడం గొప్ప ధర్మంగా భావించబడుతుంది. ఈ కథ మనకు ఆహారం విలువను మాత్రమే కాదు, ప్రకృతి, జీవితం మరియు పోషణ పరస్పరం విడదీయరానివని కూడా తెలియజేస్తుంది.