5, సెప్టెంబర్ 2024, గురువారం

కంచిపరమాచార్యవైభవం

 🈸🈸🈸🈸🈸🈸🈸🈸🈸

   *కంచిపరమాచార్యవైభవం*

🈸🈸🈸🈸🈸🈸🈸🈸🈸

  *సనాతన ధర్మం - పునర్జన్మ*

🈸🈸🈸🈸🈸🈸🈸🈸🈸

*ఒకసారి మన సనాతన ధర్మంపై, వేదాంత శాస్త్రంపై మక్కువ ఉన్న ఒక విదేశీయుడు పరమాచార్య స్వామివారిని దర్శించాలని కంచి మఠానికి వచ్చాడు. అతను కొన్ని సందేహాలను అడగాలని అనుకున్నాడు. వెంతనే అతనికి స్వామివారి నుండి పిలుపు వచ్చింది. సమయం వృధా చెయ్యకుండా తన సందేహాలను స్వామివారి ముందుంచాడు.*


*”స్వామిజి, నేను మీ సనాతన ధర్మ యొక్క అన్ని సిద్ధాంతాలను అర్థం చేసుకున్నాను, వాటిని గౌరవిస్తాను కూడా. కాని ఈ ‘ఒకే ఆత్మ పాప పుణ్యాల ఫలం వల్ల మళ్ళీ జన్మించడం, క్రిందటి జన్మ కర్మఫలం ఈ జన్మకు రావడం’ అనే ఈ పునర్జన్మ సిద్ధాంతం నాకు అర్థం కావడం లేదు. మీరు ఈ విషయంలో నాకు కొంచం చెప్పగలరా?” అని అడిగాడు.*


*”ఎందుకంటే మా ధర్మం ప్రకారం. ఈ జన్మలో చేసిన పాపపుణ్యాల ఫలితం ఈ జన్మలోనే అనుభవిస్తాము. అంటే మేము నిజాయితీగా ఉంటే దేవుడు మాకు మంచి చేస్తాడు. కపటంతో ప్రవర్తిస్తే మాకు చెడు ఫలితాలను ఇస్తాడు” అని చెపాడు.*


*అప్పుడు మహాస్వామి వారు అతని దగ్గర కారు ఉన్నదా అని అడిగి ఈ కంచీపురంలో వెళ్ళి కొంచెం సమాచార గణాంకాలను సేకరించుకు రాగలవా అని కనుక్కున్నారు. అతను వెంటనే ఒప్పుకున్నాడు. కాని తన ప్రశ్నకు ఎందుకు వెంటనే సమాధానం చెప్పలేదు అని అనుకున్నాడు.*


*”సరే స్వామీజి, ఏమి చెయ్యమంటారో సెలవివ్వండి” అని అడిగాడు. అందుకు మహాస్వామి వారు, “కాంచీపురంలోని ఒక పది ప్రసూతి వైద్యశాలలకు వెళ్ళు. అక్కడ గత రెండు రోజులలో పుట్టిన పిల్లల వివరాలు, వారి ఆరోగ్యం, తల్లితండ్రుల పేర్లు, వారి స్థితి, వారి విద్యార్హతలు, పుట్టిన సమయం వంటివి తెలుసుకుని రా” అని చెప్పారు.*


*ఆ విదేశీయుడు, “సరే ఇదేమి పెద్ద పని కాదు” అని తన కారులో వెళ్ళిపోయాడు. సాయిత్రం లోపల కావల్సిన వివరాలతో మహాస్వామి వారి ముందు వచ్చాడు. ఆ వివరాలను స్వామి వారికి చెప్పాడు.*


*“ఈ రెండు రోజులలో పది ఆస్పత్రులలో 15 మంది పిల్లలు పుట్టారు. 7గురు మగపిల్లలు, 8మంది ఆడపిల్లలు. వారిలో ముగ్గురికి పోషకాహార లోపం ఉంది. ఇద్దరు ధనికులైన తల్లితండ్రులకు ప్రథమ సంతానం. వారు అత్యంత ఖరీదైన ఆస్పత్రులలో పుట్టారు. నలుగురు పిల్లలు రోజుకూలి చెసుకునే వారికి పుట్టారు. వారికి అప్పటికే పిల్లలు ఉన్నారు” అని చెప్పుకొచ్చాడు.*


*స్వామివారు అతణ్ణి చూసి, కొన్ని ప్రశ్నలు వెయ్యడం మొదలుపెట్టారు.*


*”వీరు పుట్టిన ఈ రెండు రోజులలొ వారు నిజాయితీగా ఉండడమో లేదా కపట బుద్ధితో ప్రవర్తించడమో చేసారని నువ్వు అనుకుంటున్నావా?”*


*“లేదు వారు కనీసం తమ తల్లిని కూడా గుర్తించలేని చంటిపిల్లలు. కాబట్టి ఈ జన్మలో వాడికి పాపము పుణ్యము అనేది ఏమి లేదు” అని చెప్పాడు.*


*మహాస్వామి వారు ”మీ సిద్ధాంతము ప్రకారం ఈ పిల్లలందరూ ఏ పాపము పుణ్యము చెయ్యలేదు కాబట్టి అందరూ ఒకేలాగా ఉండాలి. కాని లేరు. కొంత మంది అరోగ్యం బాగులేదు. కొంత మంది ధనవంతుల పిల్లలు, కొంతమంది కూలివాని పిల్లలు. ఒకేరోజు, ఒకే అక్షాంశం, రేఖాంశం ఒకే ఊరిలో పుట్టిన పిల్లలైనా ఒక్కొక్కరు ఒక్కొక్క పరిస్థితిలో ఉన్నారు. ఇదే పునర్జన్మ సిధ్ధాంతం”*


*ఆ విదేశీయుడు ఈ మాటలను విని స్థాణువైపోయాడు. ఇక్కడే పునర్జన్మ సిద్ధాంతం నిజం అనేది తేటతెల్లమవుతోంది. ఈ పిల్లలందరూ వారి వారి పూర్వజన్మ పాపపుణ్యాల ఫలితంగానే ఈ జన్మలో ఇలా పుట్టారు.*


*ఆ విదేశీయుడిని చూసి సనాతనధర్మ సాకారరూపం చిరునవ్వుతోంది.*


*సనాతన ధర్మానికి పునర్జన్మ సిద్ధాంతం ప్రాణం. దాన్ని నమ్ముతాను అని చెప్పడానికే నుదుట బొట్టు పెట్టుకోవడం.*


*పునరపి జననం పునరపి మరణం*

*పునరపి జననీ జఠరే శయనం ||*


*అపార కరుణాసింధుం జ్ఞానదం శాంతరూపిణం।*

*శ్రీ చంద్రశేఖర గురుం ప్రణమామి ముదావహం ।।*


*ఓం శ్రీ గురుభ్యోనమః॥*


*ఓం నమః శివాయ॥*

🈸🈸🈸🈸🈸🈸🈸🈸🈸

పాలవెల్లి

 🛐🛐🛐🛐🛐🛐🛐🛐🛐 

*పాలవెల్లి ఎందుకు కడతారు*

🛐🛐🛐🛐🛐🛐🛐🛐🕉️

*వినాయక చవితి రోజున పాలవెల్లి ఎందుకు కడతారో తెలుసుకుందాం.*


*వినాయక చవితి రోజున సాగే ప్రతి ఆచారమూ ఇతర పండుగలకి భిన్నంగానే సాగుతుంది. వాటిలో పాలవెల్లిని కట్టడం కూడా ఒకటి. పాలవెల్లి లేకపోతే గణేశుని పూజకి ఏదో లోటుగానే కనిపిస్తుంది.*


*ఇంతకీ పాలవెల్లిని ఎందుకు కడతారంటే...అందుకు ఒకటేంటి చాలా కారణాలే కనిపిస్తాయి.*


*ఈ అనంత విశ్వంలో భూమి అణువంతే! ఆ భూమి మీద నిలబడి పైకి చూస్తే సూర్యుడిని తలదన్నే నక్షత్రాలు కోటానుకోట్లు కనిపిస్తాయి. ఒక పాలసముద్రాన్నే తలపిస్తాయి. అందుకే వాటిని పాలపుంత లేదా పాలవెల్లి అని అంటాము. ఆ పాలవెల్లికి సంకేతంగా ఒక చతురస్రాన్ని కడతారు.*


*గణేశుని పూజ అంటే ప్రకృతి ఆరాధనే కదా! ప్రకృతిలో సృష్టి, స్థితి, లయలనే మూడు స్థితులు కనిపిస్తాయి. గణేశుని పూజలో ఈ మూడు స్థితులకూ ప్రతీకలని గమనించవచ్చు. ఈ భూమిని (సృష్టి) సూచించేందుకు మట్టి ప్రతిమను, జీవాన్ని (స్థితి) సూచించేందుకు పత్రినీ, ఆకాశాన్ని (లయం) సూచించేందుకు పాలవెల్లినీ ఉంచి ఆ ఆరాధనకి ఓ పరిపూర్ణతని ఇస్తాము.*

 

*గణపతి'* *అంటే గణాలకు అధిపతి, తొలిపూజలందుకునే దేవత. మరి ఆ గణపతిని పూజించడం అంటే ముక్కోటి దేవతలనూ పూజించడమే కదా! ఆ దేవతలందరికీ సూచనగా పాలవెల్లిని నిలబెడుతున్నాం అనుకోవచ్చు. అలా పాలవెల్లిని సమస్త దేవతలకూ ప్రతికగా భావించవచ్చు.*


*పాలవెల్లి అంటే పాలపుంతే అని తేలిపోయింది. మరి అందులో నక్షత్రాలు ఏవి! అందుకే వెలగపండుని కడతాము. దాంతో పాటుగా మొక్కజొన్నపొత్తులు, మామిడిపిందెలు, జామ, దానిమ్మలాంటి పండ్లనీ కడతాము. ఇవన్నీ వివిధ ఖగోళవస్తువులకు సూచన అన్నమాట.*

 

*ఏ దేవతకైనా షోడశోపచార పూజలో భాగంగా ఛత్రాన్ని సమర్పించడం ఆనవాయితీ. కానీ వినాయకుడంటే సాక్షాత్తు ఓంకార స్వరూపుడు కదా! పైగా గణాధీపత్యం అనే శాఖ ప్రకారం ఆయనే ఈ ప్రపంచానికి అధిపతి. అలాంటి స్వామికి ఛత్రంగా ఆ పాలవెల్లి కాక మరేముంటుంది.*


*గణపతి పూజ ఆడంబరంగా సాగే క్రతువు కాదు. మనకి అందుబాటులో ఉన్న వస్తువులతో భగవంతుని కొలుచుకునే సందర్భం. బియ్యంతో చేసిన ఉండ్రాళ్లు, చెట్ల మీద పత్రి లాంటి వస్తువులే ఇందులో ప్రధానం. ఏదీ లేకపోతే మట్టి ప్రతిమను చేసి, పైన పాలవెల్లిని వేలాడదీసి, గరికతో పూజిస్తే చాలు....పండగ అంగరంగవైభవంగా సాగిపోయినట్లే! పసుపు రాసి కుంకుమబొట్లు పెట్టిన పాలవెల్లి గణేశుని పూజకి అద్భుతమైన శోభనిస్తుంది.*


*ఓం గం గౕం గణాధిపతయే నమః౹*

🛐🛐🛐🛐🛐🛐🛐🛐

*ఓం శాంతిః శాంతిః శాంతిః!*

*సర్వేజనా సుఖినోభవంతు!!*

*ఓం తత్సత్!!*


*సర్వం శ్రీ కృష్ణార్పణమస్తు!!*

*ఓం నమః శివాయ!!!*

🛐🛐🛐🛐🛐🕉️🛐🛐🛐

*(సంకలనం భగవంతుని కృపతో మీ ఆత్రేయపురపు వెంకట రమణమూర్తి)*

🛐🛐🛐🛐🛐🛐🕉️🕉️🛐

ఆది శంకరాచార్య చరిత్రము 3

 *ఆది శంకరాచార్య చరిత్రము 3 వ భాగము*

🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻


*శంకరుని బాల్యలీలలు:*


ఒకనాడు ఆర్యాంబ బిడ్డకు పాలిచ్చి ఉయ్యాలలో జోకొట్టి బిడ్డ నిద్రపోయాక లోపలికి వెళ్ళింది. భర్తకూ శిష్యులకూ భోజనాల య్యాక.తానుపెట్టుకొనితింటున్నది. అంతలో ఉయ్యాల లోని బిడ్డ క్రింద పడినట్లు చప్పుడయ్యింది. గుండెలు దడదడ కొట్టు కొంటూండగా పరుగు పరుగున వెళ్ళి బిడ్డను చూచి గుండెలు బాదుకొంటూ గొల్లుమన్నది. భార్య రోదన విన్న శివగురువు వెళ్ళి చూచే సరికి ఆర్యాంబ మూర్చ లో ఉంది. ఉపచారాలు చేయగా లేచి 'పాము మెడలో ఆడుతోంది బిడ్డను బ్రదికించండి, పాముల వాణ్ణి పిలిపిం చండి' అన్న మాటలు విని భర్త కూడా ఒళ్ళు పట్టు తప్పి పడ్డాడు. 'పాము పాము' అన్న కేకలు విన్న శిష్యులు పరుగున కఱ్ఱలతో వచ్చారు. బిడ్డ సుఖంగా ఆడుకొంటు న్నాడు. ఏమీ కాలేదు లేవండి అని తెలివి వచ్చిన తల్లికి చెప్పారు. తల్లి బిడ్డను ఎత్తుకొని రొమ్ముకు అద్దుకొంది. పెద్దలు 'మీ శంకరుడు నాగధరుడు. తన లీలలు మీకు చూపిస్తున్నాడు. మీరెంతో ధన్యులుసుమా!' అన్నారు.


వేరొక రోజున మరొక విచిత్రం జరిగింది. బిడ్డకు ఉగ్గుపెట్టి, నీళ్ళు పోసి, పాలిచ్చి నిద్ర పుచ్చాక దొడ్లోనికి స్నానానికి వెళ్ళుతూండగా భర్త ఎదురయ్యాడు. 'శంకరుడు నిద్రపోతున్నాడు. నేను ఇప్పుడే వస్తాను బిడ్డను చూస్తుండండి' అని చెప్పి వెళ్ళింది ఆర్యాంబ. 'సరే' అన్న శివగురుడు గది గుమ్మంలో కూర్చొని పార్వతీ పరిణయం పారాయణ చేస్తున్నాడు. అంతలో గదిలో పెద్ద వెలుగు వెలిగింది. గది లోనికి తొంగి చూచాడు. బలిసిన ఒక పెద్ద యెద్దు, దాని మెడలో పెద్ద గంట చెవులు గింగురు మనేలా గణగణ ధ్వని వినిపించాయి. శివగురుని గుండెలు దడదడ కొట్టుకొన్నాయి. ఆ యెద్దుపై హస్తం ఆన్చి నిలబడి ఉంది ఒక నల్లని వనిత. ఉయ్యాల లోని బిడ్డను చూస్తూ ఒయ్యారంగా ముసి ముసి నవ్వులను అందిస్తోంది ఆమె. బిడ్డడు నవ్వుల మూటగా చూస్తున్నాడు. అంతలోనే ఆ దృశ్యం మటుమాయ మయింది. సంగతి విన్న ఆర్యాంబ, శివగురువులు పరమేశ్వ రునికి పరిపరి విధాలుగా నమస్కారాలు చెప్పుకొన్నారు.


మరొక సమయంలో బిడ్డ పరుండిన తర్వాత బిడ్డను చూస్తుండమని శిష్యులకు చెప్పి బయటికి వెళ్ళింది ఆర్యాంబ. శివగురుడు ఆవుకు కుడితి పెడుతు న్నాడు. శిష్యులు పాఠాలు వల్లెవేస్తున్నారు. మధ్య మధ్య ఒక శిష్యుడు గది లోనికి వెళ్ళి బాలుణ్ణి చూచి వస్తున్నాడు. అలా వెళ్ళిన శిష్యుడు చూచి గొంతెత్తి పెద్ద కేక వేసాడు. విని మిగిలిన శిష్యులూ వచ్చి వాళ్ళూ గొల్లు మన్నారు. గందరగోళం విన్న ఆర్యాంబా, శివగురువూ వచ్చి చూస్తే మాటరాక క్రింద చదికిల పడ్డ శిష్యులు, ఉయ్యాల లో హాయిగా పరున్న బిడ్డడు. కొంత తమాయించు కొన్న పిదప చెప్పారు శిష్యులు తాము చూచినది. నాలుగు చేతులున్న నల్లని వాడు, నాలుగు ముఖాల వాడు, గడ్డాలు మీసాలు ఉన్న వాళ్ళు పలువురు బిడ్డ చుట్టూ మూగి తొంగి తొంగి చూస్తున్నారట. బిడ్డను ఎత్తుకు పోతారేమో అని భయం వేసిందండీ అని చెప్పారు. ఆ మాటలు విన్న ఆర్యాంబా శివగురువులకు ఏమి చెప్పాలో తెలియ లేదు.


శంకరుడు ఆరోజుకారోజు ఎదుగుతున్నాడు. కూర్చుండడం, ప్రాకడం కలకల లాడుతూ ఇల్లంతా కలయబ్రాకేవాడు. గడపలు పట్టుకొని నడవడంతో మొదలుపెట్టి తప్పటడుగు లతో మెల్లి మెల్లిగా నడక నేర్చుకొంటున్నాడు. అయినా తల్లి బిడ్డను చంకను వేసుకొనే తిరిగేది ఎక్కడ కంది పోతాడో అని. కాలడిలో అందరూ శివభక్తులు కాదు. అలాంటి వాళ్ళు కూడా ఈ బాలుణ్ణి చూచి ఆ వర్ఛస్సు, నుదుటనున్న ముక్కంటి రేఖ, కంఠాన నాగరేఖలూ మొదలైనవి చూచి తేరుకొని శంకరావతారమే అని నిర్ధారించుకొని వెళ్ళారు.


*పరివారము:*


రావణాది క్రూరరాక్షసుల ను సంహరించడానికి భగవానుడు

శ్రీరామునిగా అవతరించినపుడు సోదరులుగా భరత లక్ష్మణ శత్రుఘ్నులుకూడ భువిపై వెలశారు. తర్వాతి యుగంలో శ్రీకృష్ణునితో బాటు యుధిష్ఠిరాదులు జనించారు. యుగే యుగే ధర్మాన్ని ప్రతిష్ఠించడానికి పూనుకొంటాడు పరమాత్ముడు. కలియుగంలో మన శంకరుని అవతారాశయ ము కూడ ధర్మ సంస్థాపనమే. క్షీణించుచున్న కర్మకాండ లను ఉద్ధరించడానికి కుమారస్వామి అంశతో కుమారిల భట్టు, బ్రహ్మగారి అంశతో మండనమిశ్రుడు జన్మించారు. విష్ణ్వంశతో పద్మపాదుడు పుట్టి గురుభక్తి మహిమను లోకానికి చాటాడు. సూత్రభాష్యాన్ని, ఉపనిషద్భావాలను సుళువుగా తెలియజేయ డానికి బృహస్పతి అంశతో ఆనందగిరి ఉద్భవించాడు. హస్తామలకుడు వాయు దేవుని అంశతో పుట్టాడు. భారతదేశం ఆనాడు అల్లకల్లోల స్థితిలో ఉంది. నాస్తికత బలపడింది. ఆస్తికపండితులు పరస్పర వైరుద్ధ్యాలతో దారి తెన్ను తెలియని అయోమయ అవస్థలో మునిగిఉన్నారు. వైదిక ధర్మార్థాన్ని పునరుద్ధరించవలసిన అవసరం బలవత్త రంగాఉంది. ధర్మానికిగ్లాని కలిగినపుడు ఉదయిస్తా నన్నాడు కదా పరమాత్మ. ఆపరిస్థితులలో శంకరావతారమునకు ఆవశ్యకత ఏర్పడిన అపురూపమైన తరుణం అది.


*సరస్వతికి శాపము:*


చతురాననుని అధ్యక్షతలో సత్యలోకంలో ఒక మహా సభ. మహర్షులు నిలబడి వేదవాక్కులతో బ్రహ్మను ప్రస్తుతిస్తున్నారు. నలువ రాణి వింటున్నది కాని ఆ మహామహిషికి రుచించడం లేదు. కారణం దూర్వాసుని బోసినోట వెడలిన ఉచ్చారణ స్వరం. సరస్వతీదేవి పక్కున నవ్వింది. కారణం


అర్థం చేసికొన్న దూర్వాసమహర్షికి అవమానంతో క్రోధాగ్నితో భగభగ మండింది శరీరం. శపించాడు ఆ వాగ్దేవిని: 'మానవులకు సుస్వరం లేదని నీకు తెలియదా? ఈ విషయం నీవు తెలిసికోవలసి ఉన్నది. ఇందుకు మానవజన్మ ఎత్తుదువు కాక!'. శాపం విన్న శారదామాత బ్రహ్మ వైపు చూచింది. మహర్షుల వైపు చూచింది. అందరూ దిగ్భ్రాంతులై చేసేది లేనివారుగా అవాక్కుల య్యారు. ఋషి శాపానికెదురు లేదా? ఎవ్వరూ ఉలుకరు పలుకరు. అప్పుడు గత్యంతరం లేక ఆ దూర్వాసమునీశ్వరుని వంక తిరిగి నమస్కరించింది. తక్కిన ఋషులందరు ధైర్యంతో దూర్వాసుని వేడుకొన్నారు శాపోపహరణం కోసం. అప్పటికి కొంత దిగిన కోపోగ్రతతో ఇలాఅన్నాడు. 'అద్వైతమతవ్యాప్తికై పరమేశ్వరుడు శంకరావతారం ధరిస్తాడు. వారి దర్శనంతో నీకు శాపవిముక్తి లభిస్తుంది. పైగా నీ పతి దేవుడు కూడ నీతోనే ఉంటాడు'. ఈవిధంగా బ్రహ్మ గారికి కూడా తన శాపాన్ని తగిలించాడు మహర్షి పుంగవుడు! మహనీయుల శాపాలు శాపవిమోచ నాలూ అన్నీ లోకకల్యాణకరాలే!


*సరస్వతి భూలోకమున జన్మించుట:*


శోణనదీ తీరాన పరమ శ్రోత్రియవంశం లోని విశ్వమిత్రుడు విద్యా వినయసంపన్నుడు, తేజోమూర్తి. భాగ్యశాలి అయినా నమ్రశీలి. అతిథి అభ్యాగతులను ఆదరిస్తూ బంధు మిత్రులకు ఏడుగడయై, ఎల్లరి మన్ననలను పొందుతున్న గృహస్థగ్రామణి. లేక లేక పుట్టింది ఆ యింట వంశ పావనిగాసాక్షాత్తు సరస్వతీ మాత. తెల్లని మేని ఛాయతో, దివ్య తేజస్సుతో, పద్మపత్రాల వంటి కన్నులతో చూపరులకు అద్భుతంగా కనిపిస్తూ వెలసినదా చదువులతల్లి. శుక్లపక్ష చంద్రునిలా దినదిన ప్రవర్ధమానయై ఆ బిడ్డ పసితనంలోనే చూపించిన తెలివితేటలు ప్రజలకు మిక్కిలి అబ్బురంగా అనిపించాయి.


ఆ బిడ్డను తడవు లేకుండా ఉభయభారతి అనే సార్థక నామంతో పిలిచారు. యుక్త వయస్సు వచ్చాక ఆమెకు తనకు కాబోయే వరుడెక్కడ ఉన్నాడో తెలిసికోవాలన్న తపన మొదలైంది. విశ్వమిత్రుని యింటికి ప్రతిరోజూ విప్రవర్యులు దూరదేశాల నుండి వచ్చే వారు. ఆ వచ్చిన వారి నుండి వివరాలు అడిగి తెలిసికొనేది తనకు కాబోయే వరుడెక్కడ వెలిసాడోనని. జాడ తెలియక అలమట పడేది.


*విశ్వరూపునిగా బ్రహ్మ ఆవిర్భావము:*


వేరొక పవిత్ర గృహంలో అవతరించి ఉన్నాడు విరించి. కతిపయదూరంలో ఉన్న హిమమిత్రుడనే పుణ్యాత్మునింట విశ్వరూపనామం ధరించి. అటు ఉభయభారతిలాగే ఈయన కూడా తపన పడుతున్నాడు తనకై ఉదయించిన సత్యలోకపు యిల్లాలు గురించి. ఈ ఉభయుల తపనలూ ఆందోళనలు, ఆరాటాలు రోజు రోజుకీ పెరిగిపోతూ శరీరాల్ని కృశింప జేస్తు న్నాయి. అటు ఉభయ భారతి తల్లిదండ్రులకు గాని, ఇటు విశ్వరూపుని మాతాపితలకు గాని ఈ ఇరువురి మనోగత విరహాగ్ని పరిస్థితులు తెలియనే తెలియవు. ఏ విధమైన లోట్లు లేవు. ఏ రకపు అసంగతపు విషయాలు లేనే లేవు. ఆకలి దప్పులు లేని విధంగా ఏదో విధమైన బెంగ ఆవహిల్లి వారిద్దరి దేహాలను క్రుంగదీస్తోంది. పెద్ద వాళ్ళకు ఏమీ తోచక భిషగ్వరులను రప్పించి చూపించారు. కారణం ఎవ్వరికీ అవగతం కాలేదు. ఒక్క విషయంలో ఇరు వైపుల వైద్యులూ ఆయా చోట్ల ఒకే నిర్ణయానికి వచ్చారు అచ్చట విశ్వరూపునికీ ఇక్కడ ఉభయభారతి గురించీ. ఏ రుగ్మత లేదని తేల్చి చెప్పారు. అయినా తల్లిదండ్రులకు చింత పోలేదు. అక్కడ హిమమిత్రుడు పుత్రుణ్ణి చేరదీసి 'నాయనా! నువ్విలా చిక్కిపోతుండడం చూడలేకపోతున్నాము. నిన్ను వేధిస్తున్నది, బాధిస్తున్నది ఏదయినా ఉందా? దాచక చెప్పు' అని అడిగాడు.


అదే విధంగా ఒకనాడు విశ్వమిత్రుడు ప్రియ పుత్రికను చేరదీసి 'అమ్మా! నిన్ను మనస్సు వికలం చేస్తున్నదేమో చెప్పు. ఏ నగలు కావాలి? ఏ నాణ్యాలు కావాలి?' అని అడగగానే ఉభయభారతి తండ్రితో 'నాయనా! నాకు కావలసినది, మీరియ్యనిదేమున్నది?' అని సమాధానం చెప్పింది.


ఒక నాడు హిమమిత్రుడు ఊరకుండ లేక తనయుణ్ణి నిర్బంధంగా అడిగాడు దాచక కారణం చెప్పమని. ఇక దాచి లాభం లేదని తెలుసుకొన్న విశ్వరూపుడు తండ్రి దగ్గఱ తన వ్యథ నంతటినీ వెల్లడించాడు: 'నాన్నా! శోణనదీ తీరంలో విశ్వమిత్రుడనే బ్రాహ్మణోత్త ముడున్నాడు. ఆయనకు ఒక్క గానొక్క కూతురు రూప గుణ విద్యా వైభవాదులలో సరి లేని కాంతామణి. మీకు కోడలుగాను అమ్మ ఆశయాలకు అను గుణం గాను. అమ్మ ఆశయాలకు తగినదై ఈ యింటికి కోడలు కాదగ్గ కాంత, కాకుండా పోతుందేమో అని దిగులు పడుతున్నాను' అని విశదీకరించాడు వెంటనే హిమ మిత్రుడు సమర్థు లైన విప్రవరులను ఇద్దరిని రావించి కావలసిన దారిబత్తెములిచ్చి విశ్వమిత్రుని ఊరికి పంపిం చాడు.


అటు ఇక వేచి ఉండలేక ఉభయభారతి కూడ తండ్రితో తన మనోవ్యథకు కారణం బయట పెట్టింది. 'తన ఆశయాల కనుకూలుడు సుగుణరాశి అయిన సుందర రూపుడొకడున్నాడు. అతని పేరు విశ్వరూపుడు. నిరంతరం నా వైకల్యానికి కారణమదే. మనస్సు ఆయన పాదారవిందాలనే భజిస్తోంది. అలాంటి అల్లుడు మీకు లభించడం అదృష్టం. మీరందుకు తోడ్పడాలి' అని తల్లి దండ్రులను వేడుకొన్నది ఉభయభారతి. విశ్వమిత్రుని హృదయం కుదుటపడ్డది తమ ముద్దుల బిడ్డ అన్ని విధాలా తగిన వరుణ్ణి ఎన్నుకొన్నదని. కాని ఆ ప్రాంతము వారి ఆచారం ప్రకారం నాడు కన్యాన్వేష ణే కాని వరాన్వేషణ చేసే వారు కాదు. అందు వలన వరుని కొఱకు ఎదురు చూస్తున్నాడు.


*హరహర శంకరకాలడి శంకర* 


*శ్రీ శంకరాచార్య చరిత్రము*

*3 వ భాగము సమాప్తము*

🎉🎉🎉🎉🎉🎉🎉🎉🎉🎉🎉🎉

శ్రీ ఆది శంకరాచార్య చరిత్రము* *2

 *శ్రీ ఆది శంకరాచార్య చరిత్రము* 

*2 వ భాగము* 

🥗🥗🥗🥗🥗🥗🥗🥗🥗🥗🥗🥗


*ఆర్యాంబా శివగురుల తపస్సు:* 

ఆర్యాంబ మనసు లోని తపన శివగురునికి అర్థం అయ్యింది. కాలంపరుగెత్తు చున్నది, వయసు మీరు తోంది. పుత్రుల వలననే పరలోకసుఖాలు లభిస్తవి. పుత్రులు లేక పోతే వంశం అంత రిస్తుంది. ముందుముందు సంతాన హీనుల్ని పలకరించే వారు కూడా ఉండరు.ఇలావారు ఇరువురూ మానసికంగా తపిస్తూండగా ఒక నాడు ఆర్యాంబ ధైర్యం చేసి, నాధుడితో ఇలా అంది. 'స్వామీ! పరమేశ్వరుడు మన కోరిక తప్పక తీరుస్తాడు. ఆయన పరమ కరుణామయుడు. త్వరగా ఆ విశ్వేశ్వరుని వేడుకొందము రండి' అని భర్తకు పిలుపు నిచ్చింది. శివగురునికి ఈ ఉపాయం బాగా నచ్చింది.


మరునాటి వేకువనే లేచి కాలకృత్యాలు చేసికొని, పూర్ణా నదిలో స్నానం చేసి, సంధ్యను ఉపాసించి తర్వాత వారిరువురు నది ఒడ్డున సుఖాసీనులయి నారు. చిత్తాలను పరమేశ్వరా యత్తం చేసి, నిమీలిత నేత్రాలతో తపస్సు మొదలు పెట్టారు. కొలది రోజులు కంద మూలాలను తిని, తరువాత అవి మాని వాయు భక్షణం చేస్తూ కఠోర నియమాలతో వారి ఘోర తపం నడుస్తోంది. ఆర్యాంబ శరీరం శుష్కించ సాగింది.


*శివుని వరము*: 

ఒకనాటి రాత్రి స్వప్నంలో శివగురునికి పరమశివుని సాక్షాత్కారం లభించింది. భక్తుని కోరిక విన్న పరమేశ్వరుడు శివ గురువును ఇట్లా అడిగాడు.

‘అల్పాయుష్కుడై సద్గుణ సంపన్నుడైన ఒక పుత్రుడు కావాలా లేక పెక్కురు దుష్ట సంతానం కావాలా?' అని. శివగురువు సత్పుత్రుణ్ణి కోరు కొన్నాడు. ఈశ్వరుడు అట్లనే కలుగునని ఇక తపస్సు మానమని సెలవిచ్చి అంతర్ధానమ అయినాడు. మెలకువ వచ్చి భార్య ఆర్యాంబతో జరిగిన వృత్తాంతము చెప్పాడు. తపం చాలించి ఇంటికి మరలారు. నిజ నివాసంలో బ్రాహ్మణ సమారాధన చేసి శేషించిన ఆ ప్రసాదం భుజించిన శివగురువులోనికి ఈశ్వర తేజం ప్రవేశించింది. తన కోరిక ఫలించిన ఆర్యాంబ ఈశ్వర తేజస్సుతో గర్భం ధరించింది.


శివుని పరమానుగ్రహ మహిమ సామాన్యమా? ఆర్యాంబ నూతన కాంతు లతో వెలుగుతోంది. పదునాల్గు భువనాలు మోయడ మంటే మాటలా. నడక మంద మయినా ఉత్సాహం నానాటికీ ఇనుమడిస్తోంది. ఆభరణాలు గంధ మాల్యాదులు ధరించ డానికి ఆమెకు భారం మెండుగా ఉంది. ఇరుగు పొరుగువారు అనుమానం తో అదో రకంగా పలుకరిస్తున్నారు. ఆర్యాంబ మనస్సులో క్రొత్త క్రొత్త కోరికలు ఉదయింప సాగాయి. అవి తీర్చబోతే తిరస్కరించేది. మరల మరొక కోరిక పుట్టడం, దానిని తీర్చబోతే తిరిగి తిరస్కరించడం మామూలై పోయింది. బంధుమిత్రులు ఆప్యాయంగా తీసుకొని వచ్చిన సూడిదలన్నీ గ్రామంలో అందరికీ పంచిపెట్టడమే. మామూలుగా గర్భవతులకు వచ్చే అరుచి, ఆందోళన, నీరసం అలాంటివి ఆర్యాంబకు లేవు. నడుస్తున్నా, పని చేస్తున్నా చూచే వాళ్ళకు జాలి పుట్టు కొచ్చేది. ఇన్నాళ్ళకు గర్భం వచ్చింది ఎలా మోస్తుందో పాపం అనుకొన్నారు చుట్టుప్రక్కలవాళ్ళు. కాని భిషగ్వరుడు సాక్షాత్తు సర్వేశ్వరుడే ఆమె గర్భంలో ఉండగా ఆరోగ్యానికి ఏమికొదవ? మరి కొన్నాళ్ళకు ఆర్యాంబకు శంకరుడు చాటుగా మాటుగా కనిపించడం మొదలు పెట్టాడు. ఆమె గుమ్మాలు ఎక్కడం దిగడం మానుకొంది. ఒకనాడు స్వప్నంలో జయజయ నాదాలమధ్య సపరివారంగా కనిపిం చాడు. కళ్ళు విప్పి చూస్తే ఏమీ లేదు. విభ్రాంతురాల య్యింది. ఆమె చూపే దయ ఆదరం పరమ సాత్వికత వలన ఊరంతటికీ ఆర్యాంబ ప్రీతిపాత్రురాలు. పదవ మాసం వచ్చి పది రోజులయ్యింది. ఆర్యాంబ బాగా సొక్కింది. అలాటి సమయం పరమ పవిత్ర మయినది. లోక కల్యాణ కరుడు ధర్మసంస్థాపనా చార్యుడు సాక్షాత్ పరమశివుడే భూతలాన అవతరించినవేళ. దేవతలు పుష్పవర్షం కురిపించారు. దేవ దుందుభులు మ్రోగాయి. కృష్ణద్వైపాయనాది మహర్షులు హర్షాతిరేకం పొందారు. శంకర జననంతో ఆ గది కోటి సూర్యుల వెలుగునకు ఆకారమయ్యింది. బిడ్డ పుట్టగానే క్షణం సేపు మూర్ఛిల్లిన తల్లి అంతలో తేరుకుంది.


*శంకరుని జననము:*


నెమళ్ళు పింఛాలు ఎత్తి మనోహరంగా నాట్యం చేస్తున్నాయి. చూపరులను మైమరపించే విధంగా తరు లతాదులు పుష్పశోభలతో ఆనందంగా సుగంధాల్ని దశదిశలా వెదజల్లు తున్నాయి. ఆనంద బాష్పాలు గ్రుమ్మరిస్తున్నాడు సంతోషంతో ఉబ్బిన మేఘుడు పర్వతవీధుల నుండి. సెలయేళ్ళ కోలాహలం చెప్పనలవి కాదు. నదీఝరులు కన్ను మిన్ను కానని రీతిలో ఉరకలు వేసికొంటూ ఒడ్లను దూసు కొంటూ పారుతున్నాయి. సహజ వైరుధ్యమున్న జంతువులు మైత్రీభావంతో మెలగుతున్నాయి.


సుజనులకు శుభ నిమిత్తాలు, దుర్జనులకు దుర్నిమిత్తాలూ గోచరించ సాగాయి. యుధిష్ఠిర శకంలో రెండు వేల ఆరు వందల ముప్పది సంవత్సరాలుగడచాయి. నందన నామ సంవత్సరం. వైశాఖ శుక్ల పంచమి భానువారం కర్కాటక లగ్నం,మేషమందు రవి, పునర్వసులో చంద్రుడు గురుని తోడ, మందుడు తులయందు, అంగార కుడు మకరమందు ఉన్నారు. ఈ వార్త క్షణంలో ఊరంతా ప్రాకి, స్త్రీ లందరూ చూడ వచ్చి చూడలేక పోతున్నారు ఆ రవిసహస్ర దేదీప్యమాను డైన చిట్టి పాపణ్ణి. మంత్రసానికి కోద్దామంటే బొడ్డు కాన రావటం లేదు. అంతా చాలా హడావిడిగా ఉంది.. 


బిడ్డ కెవ్వుమన్న ఏడ్పు అందరు బిడ్డలలా లేదు. ఓంకారరవం అంటున్నారు. బొడ్డు కోసి నీళ్ళు పోసి బిడ్డను పరుండ బెట్టారు. పాపని చూచిన వారుచూచి నట్లుగా నిలబడిపోయి ఉంటున్నారు. ఒకసారి చూచిన వాళ్ళే తనివి తీరక మరల మరల వచ్చి చూస్తున్నారు.


బిడ్డడు కేవలం అవతార పురుషుడని చెప్పు కొంటున్నారు. అది విన్న మగవాళ్ళు కూడ చూడ వచ్చారు. ఆనాడు శివగురుని గృహం ఒక యాత్రాస్థలం అవ్వడంలో ఆశ్చర్యమేముంది? పుట్టిన శిశువు సామాన్యుడయితే కదా! మూడు నెలల బిడ్డ డేమో అన్నట్లు ఉన్నాడు.చక్కటి ముక్కు, తామర రేకుల వంటి కన్నులు, శ్రీకారాలను పోలిన చెవులు, విశాల ఫాలం, వెడల్పయిన వక్షఃస్థలం, మల్లెపువ్వు వంటి మేని ఛాయ, తుమ్మెద రెక్కల బోలిన నల్లని కురులు, బిడ్డ రూప విలాసాలు ముచ్చట గొలుపుతు న్నాయి. ఆర్యాంబా శివగురుల తపఃఫలమని అందరూ సంబరపడ్డారు.


శివగురుడు జన్మకాల ఘడియలు కట్టుకొని జాతకం వ్రాసి కొన్నాడు. పురుడు పది రోజులు సుఖంగా గడిచాయి. పదకొండవ నాడు పురిటిస్నానం చేయించి శాంతులు తీర్చి జాతకర్మ యథావిధిగ చేసికొన్నాడు. వంశం వారందరూ శివ భక్తులు. శివ ప్రసాదంగా జనించిన బిడ్డడు కాబట్టి శంకరుడని నామకరణం చేసాడు. శ్రీ శంకరుడే ఇలా అవతరించాడని తెలియదు కదా!


*శంకరుని పసితనము*:


తెలివైన దైవజ్ఞులను రావించి కుమారుని జాతకం వ్రాయించాడు శివగురుడు. భావాలన్నీ పరిశీలించారు వారు. పిల్లవాడు మంచి మేధావి, విద్యలకు వ్యాసుడు, స్వాతంత్ర్య విషయానికి సర్వేశ్వరుడు, ధర్మమూర్తి, గురువులకు గురువు, కవనానికి ప్రాచేతసుడు, మేధలో సురగురుడు, బ్రహ్మణ్యుడు, యోగరాశి, శాంతమూర్తిగా ప్రఖ్యాతి గాంచుతాడని ఆనంద కరమైన ముత్యాలను కుప్పగా పోశారు. తండ్రికి ఆ రాజాధిరాజ యోగాలు వీనుల విందొన గూర్చాయి. ఆయువు సంగతి మఱుగయ్యింది. సంతోషంతో వారికి మంచి పారితోషికాలిచ్చి పంపించాడు.


మంచి ముహూర్తం చూచి ఆర్యాంబ ముద్దుబిడ్డను తొట్టెలో పెట్టడానికి సంరంభం ఆరంభిం చింది. ఊరి ముత్తైదువు లందరినీ పిలుచుకొని వచ్చి, వచ్చిన పేరంటాండ్రకు కాళ్ళకు పసుపులు తానే రాసి బొట్లు పెట్టి చందన చర్చ చేసింది. శనగలు, అరటి పండ్లతో బాటు అత్తరువు లద్దిన రవికల గుడ్డలతో తాంబూలాలిచ్చి ముచ్చట తీర్చుకుంది. ఉయ్యెలకు మధ్యగా మణులతో మనోహరంగా అలంకరించి కట్టి వేళ్ళాడ దీసినారు. ఆ పాలవెల్లిని చూచి శిశువు సుఖంగా ఆడుకొంటాడని. వచ్చిన నారీమణులు బిడ్డను ఎత్తుకొని ముద్దాడి విడువ లేక విడువ లేక ఎవరి ఇండ్లకు వారు వెళ్ళే సరికి జాము రాత్రి అయ్యింది ఆనాడు. అమ్మలక్కలందరూ ఏదో వేళ వచ్చి ఆ బిడ్డను చూడకుండా ఉండగలిగే వారు కారు. వారి దైనందిన కార్యక్రమంలో ప్రముఖ స్థానం అది! శంకరశిశువు వారికి ప్రత్యక్ష శివునిలానే అనిపించి అలరించేవాడు. ఆ పరమా నందానుభవంలో వారు ఇల్లూ, వాకిలీ, భర్తా, బిడ్డలూ మరచిపోయే వారు. 


ఆర్యాంబాశివగురువుల గృహం శివాలయమే అయింది. చీకటి పడే సరికి పిల్లవాడు ఓంకార రవం చేసేవాడు. అప్పుడొక ముసలి అవ్వ వచ్చి విభూతి మంత్రించి పెట్టమన్నది. అలా చేయగానే బిడ్డ ఊరకుండి పరుండేవాడు. పరమేశ్వరునికి విభూతి ప్రీతికరమైనది కదా! మరొక పెద్దముత్తైదువు వచ్చి రుద్రాక్ష కట్టింది. ఒక ఉవిద తాయెత్తును, మరొకామె మొలకు పులి తోలును కట్టింది. వేరొక వనిత మెడ కొక మంత్రించిన త్రాడు వేసింది. ఇవన్నీ చూస్తే శివదర్శనానుభూతి కలిగినట్లు పరవశించి పోయే వారందరూ.


*శంకర శంకర కాలడి శంకర* 

**

*శ్రీ ఆది శంకరాచార్య చరిత్రము 2 వ భాగము*

*సమాప్తము* 

🌸☘️🌸☘️🌸☘️🌸☘️🌸☘️🌸☘️

Slokam


 

Panchaag


 

టీచింగ్ వృత్తి కాదు

 *టీచింగ్ వృత్తి కాదు... విలువల జాతి నిర్మాణం..!* 

*ఈ చిన్న కథ విన్నారా…?!*

*ఎండ... చెమట... ఈసురోమంటూ నడుస్తున్నాడు ఓ పెద్దమనిషి....!* 

*అనుకోకుండా ఓ యువకుడు ఎదురయ్యాడు... పలకరించాడు... వంగి, కాళ్లు మొక్కాడు...* 

*మాస్టారూ, బాగున్నారా..? 'సర్, నన్ను గుర్తుపట్టలేదా..?* 

*'ఎవరు బాబూ నువ్వు..? చూపు సరిగ్గా ఆనడంలేదు., గుర్తుపట్టలేకపోతున్నాను'*

*'సర్, నేను మీ ఓల్డ్ స్టూడెంట్ ను..'*

*'ఓహ్, నిజమా? సంతోషం, నాకు గుర్తు రావడం లేదు, ఏం చేస్తున్నావ్ బాబూ ఇప్పుడు..?*

*అంటే, బతకడానికి ఏం చేస్తున్నావ్ అని..?'*

*'నేను టీచరు అయ్యాను మాస్టారూ...’*

*'గుడ్, వెరీ గుడ్, నాలాగే టీచర్ అయ్యావన్నమాట..?'*

*'అవును సర్, నిజానికి టీచర్ కావడానికి మీరే స్పూర్తి తెలుసా..?'*

*'అదేంటి..? అదెలా..?'*

*'బహుశా మీకు గుర్తుండదు! ఓరోజు జరిగిన సంఘటన, నేను చెబుతాను, వినండి..!’*

*********************

*“ఓసారి నా ఫ్రెండ్ ఒకడు మంచి ఖరీదైన, మోడరన్ వాచీ స్కూల్ కి తెచ్చుకున్నాడు.*

*దాన్ని చూడగానే నాలో దొంగ బుద్ధి ప్రవేశించింది, చేతులు పీకేస్తున్నయ్, మనసు లాగేస్తోంది... ఎలాగైనా దాన్ని సొంతం చేసుకోవాలని అనుకున్నాను, వాడి జేబులో నుంచి లాఘవంగా దొంగతనం చేశాను.* 

*కాసేపటికి వాడికి తన వాచీ పోయిందని తెలిసొచ్చింది. లబోదిబో మని ఏడ్చాడు.*

*టీచరుకి కంప్లయింట్ చేశాడు..!* 

*అప్పుడు ఆ క్లాస్ టీచర్ మీరే..!*

*’ఒరేయ్ పిల్లలూ, ఇది మంచి పని కాదు! వాడి వాచీ ఎవరు తీశారో తిరిగి ఇచ్చేయండి, నేను క్షమిస్తాను, ఎవరినీ ఏమీ శిక్షించను!’ అన్నారు మీరు.* 

*నేనేమీ భయపడలేదు, నాకు ఇవ్వాలని లేదు, ఇవ్వడం కోసమా చోరీ చేసింది? అందుకే తిరిగి వాచీ ఇవ్వలేదు, ఇవ్వాలనే ఉద్దేశం నాకు ఉంటే కదా?* 

*’అప్పుడు మీరేం చేశారో గుర్తుందా మీకు..?’*

*కిటికీలు, తలుపులు మూసేశారు, అందరినీ ఓ సర్కిల్ గా నిలబెట్టారు. ప్రతి ఒక్కరి జేబు చెక్ చేస్తానన్నారు. కాకపోతే అందరినీ కళ్లు మూసుకోవాలని చెప్పారు.* 

*జేబుల చెకింగ్ అయిపోయేవరకు కళ్లు తెరవొద్దని గట్టిగా హెచ్చరించారు.*

*తప్పదు కదా మరి, మీరు ఒక్కొక్కరి జేబూ చెక్ చేస్తూ వెళ్లారు, నా జేబులో దొరికింది మీకు,*

*తీసుకున్నారు, అడ్డగోలుగా దొరికిపోయాను.*

*అనుకున్నాను, కానీ ఆ తరువాత కూడా మిగతా అందరి జేబులూ చెక్ చేశారు.* 

*నాకు అర్థం కాలేదు...!*

*‘వాచీ దొరికింది, కళ్లు తెరవండి!’ అన్నారు మీరు.*

*అన్ని జేబుల తనిఖీలు పూర్తయిపోయాక... ఫలానా వారి జేబులో దొరికిందని మీరు చెప్పలేదు, నన్ను పట్టుకుని నాలుగు తగిలించలేదు, నలుగురిలో నా ఇజ్జత్ మీరు కాపాడారు!* 

*అది తరువాత అర్థమైంది... ఒకసారి నాపై మీరు ఆరోజే దొంగ అనే ముద్ర వేసి ఉంటే, నిజంగానే దొంగగా మారిపోయి ఉండేవాడినేమో..?’*

*అలా నన్ను రక్షించారు మీరు..! నాలో ఓ మార్పు తెచ్చింది ఆనాటి ఎపిసోడ్...!*

*కనీసం మీరు పక్కకు తీసుకుపోయి నన్ను మందలించలేదు కూడా. నా అంతట నేనే మారిపోయేలా చేశారు. ఇప్పుడు గుర్తొచ్చిందా సర్..? కానీ నా దగ్గర వాచీ దొరికాక కూడా, నన్నెందుకు మందలించలేదు..? ఇప్పటికీ జవాబు దొరకని ప్రశ్న సర్, ఇప్పుడైనా చెప్పరా ప్లీజ్...”*

*’అప్పుడు ఆ టీచర్ సావధానంగా చెప్పాడు ఇలా...*

*“ఒరేయ్, మీరు నా పిల్లలురా..! నా బిడ్డలురా!! టీచరు పిల్లలను ప్రేమతో చూసుకుంటూ భయం, భక్తులు అలవడేట్లుగా పిల్లలును మార్చుతూ పాఠాలు చెప్పాలి!* 

*ఆరోజు..*

*అందరి జేబులూ చెక్ చేశాను... నీ దగ్గర వాచీ దొరికాక నీమొహం చూసి, నిన్ను మందలిస్తే, ఇక నిన్ను చూసినప్పుడల్లా వీడు దొంగ అనేదే గుర్తొస్తుంది నాకు, ఫలితంగా బోధనలో వివక్షకు, నీపట్ల నాప్రవర్తనలో తేడాకు కారణం కావొచ్చు...!*

*అందుకేరా అబ్బాయ్, నేను కూడా ఫలానా వాళ్ల దగ్గర వాచీ దొరికింది అనే సంగతి నాకూ తెలియకుండా ఉండటం కోసం.... నేను కూడా కళ్లు మూసుకునే అందరి జేబులూ చెక్ చేశాను...”*✍️

*అందుకే…*

*గురుబ్రహ్మ గురుర్విష్ణుః*

*గురుర్దేవో మహేశ్వరః*

*గురుస్సాక్షాత్ పరబ్రహ్మ*

*తస్మై శ్రీ గురవే నమః*

*ఒకదేశం ఉన్నత స్థితిలో ఉందీ అంటే… దానికి కారణం ఇలాటి గొప్ప ఉపాధ్యాయుల వల్లనే…!*🙏*ఆనందాశృవులతో…*

*ఉపాధ్యాయులందరికీ అంకితం...*

*ఓ అద్భుతమైన వెలుగు*

 జై శ్రీ రామ్ 

*గురువు...*


        *ఓ అద్భుతమైన వెలుగు*

                ➖➖➖✍️


ఒకప్పుడు గురువు దగ్గర

మొట్టికాయలు తిన్నాను... 

కనుకనే మనో నేత్రం 

తెరుచుకుంది!!... 

బుద్ధి, జ్ఞానం విచ్చుకుంది!!...

బట్టీ పట్టిన పాఠాలు

బతుకుకు దారిచూపాయి!!...


మెదడుకు పదును పెట్టిన పాఠాలన్నీ 

పటిష్ఠతకు ప్రాణం పోశాయి...

విశిష్టమైన దారిలోకి నెట్టాయి!!...

విశిష్ఠ అవతారాన్ని ఇచ్చాయి...

అందుకే సాహిత్య సముద్రంలో

నిరంతరం ఈదుతూనే ఉన్నాను!!...


తెలియకుండానే ఈదడం వచ్చేసింది!!.

సరిహద్దులు లేని సముద్రాన్ని...

హద్దులను అందుకొని... 

తీరానికి చేరే మార్గాలను వెతుకుతున్నా!!...


అలనాడు గురువు నేర్పిన

అక్షరాల సందాయమే...

ఈనాడు కలిసొచ్చిన అదృష్టంగా...

నడిచొచ్చిన సాహిత్యంగా...

కవితావేశం నాలో పొంగుతోంది!!...


అందమైన వాక్యాలు

నాచుట్టూ అల్లుకున్నాయి!!...

నాలో మెదిలిన అద్బుతమే...

అక్షరాలలో ఇమిడిన భావం!!... 

దాని అంతరాత్మను తెలుసుకోవడం

అందిన ప్రతి వస్తువును

అందుకోవడం జరిగింది!!...


గురువు ఓ అద్బుత సృష్టి...!

ఆయన చూపులు ఓ పరిపుష్టి..!!

ఆయన చేసిన ఉపదేశమే... 

నా ఆలోచనల ప్రవాహానికి పుష్టి..!!!

ఈ అక్షర సంపద ఆయన పెట్టిన భిక్ష!!..


పిచ్చిగీతలు గీసినప్పుడు...

అక్షరాలు పలకనప్పుడు...

తగిన పదాలు రాయనప్పుడు...

ఆప్యాయత.., ప్రేమ స్పర్శతో...

అనురాగ హృదయ స్పందనతో...

అక్షరాకృతిని తొడిగించి...

భావామృతాన్ని తాగించారు !!


నన్ను శాసించి ఆశయం వైపు...

కలగన్న స్వప్నం వైపు... 

నడిపించిన మహోన్నత వ్యక్తి!..!

మానవతామూర్తి!!...

గొప్పవ్యక్తిత్వం కలిగిన గురువర్యులు...!! 

వారికివే నా శిరస్సు వంచి... 

చేస్తున్న ప్రణామములు!!🙏

జై శ్రీ రామ్ కంచర్ల వెంకట రమణ 


ఆత్మీయ ఉపాధ్యాయులందరికి

ఉపాధ్యాయ దినోత్సవ శుభాకాంక్షలు✍️

సత్సంగం

 🔔 *సత్సంగం* 🔔


🙏🪷మీరు గుడి లోనికి వెళ్లినప్పుడు దేవుని ముందు నిల్చుని మీ రెండు చేతులను జోడించి, కళ్ళు తెరిచి ప్రశాంతమైన మనసుతో దర్శనం చేసుకోండి.


🙏🪷దర్శనం అయ్యి గుడి బయటకు వచ్చాక గుడి మండపంలో కూర్చుని కళ్ళు మూసుకుని అప్పుడు మళ్లీ భగవంతుని రూపాన్ని గుర్తుకు తెచ్చుకుని ఆయనను ఈ క్రింది విధముగా అడగండి…


*🙏శ్లో:"అనాయాసేన మరణం*

*వినా దైన్యేన జీవనం*

*దేహాంతే తవ సాన్నిధ్యం*

*దేహిమే పరమేశ్వరం."*


*🙏"అనాయాసేన మరణం"🙏*


🙏🪷నాకు నొప్పి లేక బాధ  లేని

మరణాన్ని ప్రసాదించు.


*🙏"వినా ధైన్యేన జీవనం"🙏*


🙏🪷నేను ఎవరి మీదా ఆధారపడకుండా,నేను జీవితంలో ఎవరి ముందూ తలవంచకుండా, ఎవరినీ నొప్పించకుండా, నేను ఎవరి వద్దా చులకన కాకుండా ఉండే జీవితాన్ని ప్రసాదించు.


*🙏"దేహాంతే తవ సాన్నిధ్యం"🙏*


🙏🪷మృత్యువు నావద్దకు వచ్చినప్పుడు నేనునిన్ను దర్శించుకునే విధంగా దీవించు. 


*🙏"దేహిమే పరమేశ్వరం"🙏*


🙏🪷ఓ భగవంతుడా నాకు ఈ క్రింది మూడు వరములను ప్రసాదించమని నిన్ను ప్రార్ధిస్తున్నాను.


🙏🪷1. అనుక్షణం నీ ప్రార్ధనలోనే గడిపే విధముగా అనుగ్రహించు. నీ ప్రార్ధనతో నన్ను ఉత్తమమైన మార్గంలోకి తీసుకు వెళ్ళు.


🙏🪷2. ఎప్పుడూ కూడా నేను నిన్ను నాకు కానీ .... నా బిడ్డలకు కానీ ...సంపదలు కానీ పేరు ప్రఖ్యాతులు కానీ ఇవ్వమని అడగను, కానీ నాకు నీవు ఉత్తమమైన నీ సాన్నిధ్యాన్ని అనుగ్రహించు.


🙏🪷3. నాకు ఎప్పుడూ కూడా నీవు    సదా అండగా ఉండి నన్ను ఉత్తమమైన మార్గంలో నడిపించు.


🙏🪷ఇలా మీరు ఎప్పుడు గుడికి వెళ్లినా ఇప్పుడు చెప్పిన విషయాలు గుర్తుంచుకొని ప్రవర్తిస్తే మనకు ఏమి కావాలో అవి అన్ని కూడా మనం అడగకుండానే ఆయనే ప్రసాదిస్తాడని మరువకండి.


🙏🪷దీనినే ‘ *దర్పణ దర్శనం’* అంటారు, మనస్సనే దర్పణంలో  దర్శించి, ఆ దివ్యమంగళ స్వరూపాన్ని దహరాకాశాన ప్రతిష్టించుకునే ప్రయత్నమే ఈ ప్రక్రియ.


https://youtube.com/@satsangam7?si=AUiEL2nayxCMoeVb


🙏🏻🙏🏻🙏🏻🔔🔔🔔🙏🏻🙏🏻🙏🏻

ధ్యానానికి మూలము

 ॐ  05/09/2024 - ఉపాధ్యాయుల దినోత్సవ శుభాకాంక్షలు 🙏


శ్లో:- ధ్యానమూలం గురోర్మూర్తిః 

పూజా మూలం గురోః పదం| 

మంత్రమూలం గురోర్వాక్యం 

ముక్తిమూలం గురోః కృపాః||


తా:- ధ్యానానికి మూలము గురువు యొక్క రూపము, పూజకు మూలము గురువు యొక్క పాదములు, గురువు యొక్క పలుకులు మంత్రానికి మూలము. గురువు యొక్క కృప ముక్తికి మూలము.