29, సెప్టెంబర్ 2020, మంగళవారం

శివామృతలహరి



.శ్రీ.చిల్లర కృష్ణమూర్తి గారు వ్రాసిన

 #శివామృతలహరి శతకంలోని ఒక పద్యం;


మ||

నీవే కర్తయు కర్మయున్ క్రియయు;తండ్రీ !భోజ్యమున్ భోక్తయున్

నీవే; మంత్రము తంత్రమున్ జపతపో నిష్ఠాదులున్ యోగమున్

నీవే; కాలమహాస్వరూపుడరయన్ నీవే ! మహాదేవ! గౌ

రీ వామాంగ ! దయాంతరంగ ! ప్రణతుల్ శ్రీ సిద్దలింగేశ్వరా!


భావం;

స్వామీ! శివా!

చేయించే వాడివి,చేసేది, చేయు పని అంతా నీవే కదా తండ్రీ!

భోజనము నీవే భుజించే వ్యక్తి కూడా నీవే!

మంత్రము, తంత్రము,జపము, తపము,ఆచారము ,యోగము అంతా నీవే!

కాలము అనే మహా స్వరూపం కూడా నీవే!

గౌరీదేవిని ఎడమవైపు శరీరంలో ధరించిన వాడా!

దయగల హృదయము కలవాడా!

నా నమ స్కృతులు స్వీకరింపుము స్వామీ! శ్రీ సిద్ధ లింగేశ్వరా!

కబంధహస్తాలు

 అర్థం తెలియకుండా పదం వాడడం. "కబంధుడనే రాక్షసుని భయంకరమైన చేతులే కబంధహస్తాలు."( ఈ రాక్షసుడు తన చేతులచే శ్రీ రామ లక్ష్మణులను బంధించాడు. శ్రీ రామ లక్ష్మణులు కబంధుని రాక్షసరూపం తొలగేలాచేసారు.)

విలువలు

 "ఓయ్ .... నిన్నే" గట్టిగా పిలిచారు బలరాముడు గారు.


"ఏంటి?" నెమ్మదిగా అడిగారు రోహిణి గారు.


"నాకు బ్రేక్ ఫాస్టుకి పెసరట్లు వెయ్యి" అన్నారు బలరాముడు గారు.


రోహిణి గారు ఏమీ మాట్లాడలేదు.


"అమ్మా, రోజూ ఇడ్లీయేనా? నాకు చపాతీ చేసిపెట్టు" వర్క్ ఫ్రమ్ హోమ్ వల్ల హోమ్ లోనే ఉంటున్న కొడుకు.


"అత్తయ్య గారు, నాకు మామూలు దోసెలే వెయ్యండి" అన్నది వర్క్ ఫ్రమ్ పార్ట్నర్ .... ఆమె కూడా అలాంటి ఉద్యోగమేనాయె మరి.


"అమ్మా, నాకు టొమాటో బాత్ చెయ్యవే. రోజుకొక రకం తింటే బాగుంటుంది కానీ రోజూ ఇడ్లీలేనా?" అంటూ గదిలోనుండి అరుపు వినపడింది. అది ఇంకా పెళ్ళి కాని కూతురుది.


"వింటున్నావా ....?" గట్టిగా అడిగారు బలరాముడు గారు.


ఏమీ మాట్లాడకుండా వంట గదిలోకి వెళ్ళిపోయారు రోహిణి గారు.


పావు గంటైనా, అర గంటైనా వంట గదిలోనుండి ఎటువంటి వాసనలు రావడం లేదు.


కూతురు, కొడుకు, కోడలు బిజీగా ఉన్నందువల్ల బలరాముడు గారికి తప్పలేదు .... లేచి వంట గదిలోకి వెళ్ళబోయారు.


ఇంతలో డోర్ బెల్ మోగింది.


"ఎవరు?" అంటూ తలుపు తీసారు బలరాముడు గారు.


"హోమ్ ఫుడ్స్ నుండి ...." అంటూ చేతిలోని కవర్ అక్కడ పెట్టి వచ్చినతను వెళ్ళిపోయాడు.


ఆశ్చర్యంగా ఆ కవరు తీసుకుని వంట గదిలోకి వచ్చిన బలరాముడు గారికి యూ ట్యూబ్ లో వీడియోలు చూస్తున్న రోహిణి గారు కనపించారు.


"ఈ హోమ్ ఫుడ్స్ ఎవరు?" అసహనంగా అడిగారు బలరామయ్య గారు.


"రోగాలొచ్చి చేసుకోలేని వాళ్ళకు ఇంటినుండే వండి పంపిస్తారు .... " సమాధానం చెప్పారు రోహిణి గారు వీడియోలు చూస్తూ.


"ఇప్పుడు ఎవరికి రోగమొచ్చిందని?" గట్టిగా అడిగారు బలరామయ్య గారు.


ఆ అరుపుకి గదుల్లో ఉన్న కూతురు, కొడుకు, కోడలు ముగ్గురూ బైటకు వచ్చారు.


"మీకు, వాడికి, ఆ అమ్మాయికి, దీనికి. మీ నలుగురికి రోగమొచ్చింది. ఉదయం ఐదు గంటలకు లేచి అందరికీ కాఫీలందించాలి. ఉన్న చోటునుండి అంగుళం కదలరు. వాళ్ళను రోగీష్టి వాళ్ళనే అంటారు. రోజుకో రకం చేస్తూనే ఉన్నాను. ఒక రోజు ఇడ్లీ, ఒక రోజు అట్లు, ఇంకో రోజు చపాతీలు .... ఇలా చేస్తున్నాకూడా ఒక్కొక్కరికి ఒక్కొక్క రకం చెయ్యడమంటే ఇది కొంపలా లేదు. హాస్పిటల్ కేంటీన్ లా ఉంది. అందుకే హోమ్ ఫుడ్స్ నుండి తెప్పించాను" తిరిగి సమాధానం చెప్పారు రోహిణి గారు.


ఆమె నోటినుండి అంత గట్టి సమాధానం ఎదురౌతుందని భావించని బలరామూడు గారు, మిగతా వాళ్ళు ఏమీ మాట్లాడకుండా ఎవరి కవర్ ఏదో చూసుకుని తీసుకుని వెళ్ళిపోయారు.


ఒక్క చిన్న నవ్వు నవ్వుకున్నారు రోహిణి గారు .... "నీకోసం ఏం తెప్పించుకున్నావ్?" అని ఒక్కరు కూడా అడగనందుకు ....


***********************************(సమాప్తం)


రచన : అధరాపురపు మురళీ కృష్ణ, గుంటూరు

తేది : 29-09-2020

ఆరోగ్యంగా జీవించండి.

మన శరీరంలోకి వెళ్లిన ఆహారం 24 గంటల్లో మలినంగా బయటికి వెళ్లిపోవాలి. 

లేకపోతే జబ్బులు.


మన శరీరంలోకి వెల్లిన నీరు 4 గంటల్లో బయటికి వెళ్లిపోవాలి. లేకపోతే జబ్బులు. 


మన శరీరంలోకి వెళ్లిన గాలి ఒక నిముషంలోగా బయటికి వెళ్లిపోవాలి. 

లేకపోతే మనం రోగ గ్రస్థులం అవుతాం.


మరి మనలోకి చేరిన కోపం, అసూయ, ద్వేషం, మోసం ఇలాంటివన్నీ సంవత్సరాలుగా మనలోనే ఉంటే... 

ఏమౌతుందో తెలుసా... మనం నిత్య రోగగ్రస్తులుగా అవుతాం.


కామాశ్చ, క్రోధశ్చ, లోబశ్చ దేహే తిష్ఠంతి తస్కరా:

జ్ఞాన రత్నప హారాయ తస్మాత్ జాగ్రత్త, జాగ్రత్త.


(కామ, క్రోధ, లోభ, మోహ, మద, మాత్సర్యాలు, అనే ఆరుగురు శత్రువులు ఈ జ్ఞానమనే రత్నమును అపహరించడం కోసం నీ దేహమనే తిష్ట వేసి ఉన్నారు. జాగరూకుడవై ఉండు.)


*అందుకే ఋషులు అంటారు...* 

మనం రోజూ జీవిస్తున్నాం అని అనుకుంటున్న మూర్ఖులం... 

నిజానికి మనం రోజూ కొద్ది కొద్దిగా మరణిస్తున్నాం. 

మనకు వయసు పెరిగితే... ఆయుష్షు తగ్గినట్టా ? పెరిగినట్టా ? 

మనం ప్రతి రోజూ... నెగెటివ్ ఎనర్జీ లతో కొద్ది కొద్దిగా మరణిస్తున్నామన్న చేదు నిజాన్ని త్వరగా గ్రహించాలి.


మనలో చేరి బయటికి వెళ్లిపోకుండా తిష్ట వేసుకొని...  మన జీవితాల్ని మృతప్రాయం చేస్తున్న కోపాన్ని, ఒత్తిడిని, ద్వేషాన్ని, బద్ధకాన్ని, అనారోగ్యాన్ని… ప్రతి రోజూ ధ్యానం, యోగ చెయ్యడం ద్వారా ప్రాణ శక్తిని ఎక్కువగా పొంది నెగెటివ్ ఎనర్జీ దూరం చెయ్యాలి.  

మన శరీరంలోకి అధిక మొత్తంలో ప్రాణ శక్తిని చేర్చే ఏకైక మార్గం  ధ్యానం, యోగాయే...


అందుకే భారతీయ ఋషులు ధ్యానం, యోగ మార్గాన్నే అనుసరించారు. 


రోజూ ధ్యానం, యోగ చెయ్యండి... 

ఆరోగ్యంగా జీవించండి.


🌸 *BK Rajesh bhai - +91 95 3355 3366*

*చండీ యాగం అంటే ఏమిటి?*



యాగం అంటే అదో పెద్ద క్రతువు. వేదకాలంలో మాత్రమే సాధ్యమయ్యే ఆచారం. కానీ యాగానికి వచ్చే ఫలితం దృష్ట్యా ఇప్పటికీ కొందరు ఎన్ని వ్యయప్రయాసలకి ఓర్చయినా సరే యాగం చేయాలని సంకల్పిస్తూ ఉంటారు. వాటిలో ప్రముఖంగా వినిపించేది చండీయాగం!


ఎవరీ చండి?


చండి అంటే ‘తీవ్రమైన’ అన్న అర్థం వస్తుంది. అందుకనే సానుకూలమైన, ప్రతికూలమైన మాటలు రెండింటికీ ఈ పదాన్ని వాడతారు. చండి అన్న దేవత గురించి పురాణాలలో అనేకమైన ప్రస్తావనలు కనిపిస్తాయి. పూర్వకాలంలో శుంభ, నిశుంభులు అనే రాక్షసులను సంహరించేందుకు అమ్మవారు, చండి అవతారాన్ని ధరించిందట. తన శౌర్యంతో ఆమె శుంభ, నిశుంభులనే కాకుండా వారి సేనాధిపతులైన చండముండాసురులను కూడా సంహరించింది.


పూజలు


చండీదేవినీ, ఆమె తేజోరూపమైన చాముండీదేవినీ కొలిచేందుకు దేశంలో చాలా ఆలయాలే ఉన్నాయి. హరిద్వార్లో ఆదిశంకరాచార్యులు నిర్మించినట్లుగా చెబుతున్న ఆలయం దగ్గర నుంచీ, మైసూరు పాలకులు నిర్మించిన ఆలయం వరకూ ఈ తల్లిని కొలుచుకునేందుకు ప్రత్యేకమైన క్షేత్రాలు ఉన్నాయి. ఆంతేకాదు! గ్రామదేవతగా, కులదేవతగా కూడా చండీదేవికి విశేషమైన ప్రాధాన్యత ఉంది. ఇక సప్తమాతృకలలో ఒకరుగా, 64 తాంత్రిక దేవతలలో ముఖ్యురాలిగా... తంత్ర విద్యలలో కూడా చాముండేశ్వరిది ప్రత్యేక స్థానం.


చండీయాగం


మార్కండేయ పురాణంలో దుర్గాదేవిని స్తుతిస్తూ సాగే ఏడువందల శ్లోకాల స్తుతిని దుర్గాసప్తశతి అంటారు. దీనికే చండీసప్తశతి అని కూడా పేరు. హోమగుండంలో అగ్నిప్రతిష్టను గావించి ఈ దుర్గాసప్తశతి మంత్రాలను జపించడంతో చండీయాగం సాగుతుంది. చండీదేవికి ప్రీతిపాత్రమైన నవాక్షరి వంటి మంత్రాలను కూడా ఈ సందర్భంగా జపిస్తారు. యాగంలో ఎన్నిసార్లు దుర్గాసప్తశతిని వల్లెవేస్తూ, అందులోని నామాలతో హోమం చేస్తారో... దానిని బట్టి శత చండీయాగం, సహస్ర చండీయాగం, ఆయుత (పదివేలు) చండీయాగం అని పిలుస్తారు.


విశేషఫలం


పూర్వం రాజ్యం సుభిక్షంగా ఉండాలనీ, ప్రజలంతా ఆయురారోగ్య ఐశ్వర్యాలతో జీవించాలనీ, ఆపదలు తొలగిపోవాలనీ, శత్రువులపై విజయం సాధించాలనీ.... చండీయాగం చేసేవారు. రాచరికాలు పోయినా, చండీయాగం పట్ల నమ్మకం మాత్రం ఇంకా స్థిరంగానే ఉంది. అందుకే ఇప్పటికీ స్తోమత ఉన్నవారు, రాజకీయ నాయకులు ఈ యాగాన్ని తలపెడుతూ ఉంటారు.


🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

"ఆదర్శ హిందూ గృహం"అంటే :



👌1. ఇంటి పై ఓంకార చిహ్నముండాలి.

👌 2. ఇంటి పై కాషాయ ధ్వజం ఎగరాలి. 

👌3. ఇంటి వాకిట్లో తులసి ఉండి రోజు సేవించాలి.  

 👌4. ఇంట్లో దేవతల, మహనీయుల చిత్ర పటములు మాత్రమే ఉండాలి.  

👌5, ఇంటి ఆవరణ, పరిసరాల పరిశుభ్రత, ముగ్గులు వ్యవస్థితంగా ఉండాలి.  

👌6. ఇంటి లో శుద్ధ త్రాగునీటి వ్యవస్థ, మురుగునీరు పోవుటకు వ్యవస్థ పుండాలి.  

 👌7. ఇంటి ఆవరణ లో ఆకు కూరలు, కూరగాయలు మరియు వేప వంటి నీడ మొక్కల పెంపకము జరగాలి.  

 👌8. ఇంటి వారంతా ప్రాతః కాలం లేచుట, వెంటనే కాలకృత్యాలు తీర్చుకొని వ్యాయామం, యోగ చేయాలి. సూర్యోదయం అయిన తరువాత సూర్యునికి నమస్కరించడం. పిల్లలు ఉదయం 4 గంటలకు లేచి 2 గంటలు పాఠ్య పుస్తకాలు చదువు కుంటే బాగా జ్ఞాపకముంటుంది ఇందుకోసం రాత్రి త్వరగా పడుకోవాలి. పెద్దలు అచరణ ద్వారా పిల్లలకు ఈ విషయాలు నేర్పుట.  

 👌9. ప్రతి నిత్యము స్నానము, కుంకుమ ధారణ, దేవునికి నమస్కరించుట, కలిగి ప్రార్ధించుట, అందరి క్షేమము, దేశ క్షేమము కాంక్షించుట.  

👌10. కుటుంబ సభ్యులు నియమితంగా మందిర దర్శనము చేసుకొనుట.  

 👌11. పిన్నలు తమ ఇళ్లలోన పెద్దలకు, తల్లి దండ్రులకు (పండుగ ఇతర ప్రత్యేక సందర్భాలలో) పాదాభివందనం చేయుట, ఆశీర్వచనం తీసుకొనుట.

 👌12. భోజనం ముందు భగవంతుని స్మరించి భుజించుట.  

 👌13. ఇంటి వారంతా కనీసం ఒక పూట కలిసి భుజించుట.  

👌14. ఇంటి వారంతా ఆత్మీయంగా కలిసి మెలసి ఉండటం, విమర్శలు మానుట, పరస్పర గౌరవం, పరామర్శలతో జీవించుట.

 👌15. ఇంట్లో అతిధి మర్యాదలు పాటించుట. 

👌16. కుటుంబ వాతావరణం సంస్కారప్రదం గా ఉండటం, అరుపులు కేకలు కాక పరస్పరము ప్రేమ పూర్వకముగా సంభాషించుట, అనుభవాలు పంచుకొనుట.  

👌17. ఇరుగు పొరుగు వారితో సత్సంబధము కలిగి ఉండటము.  

👌18. ఇంటి వారంతా సామాజిక హిందూ సమరసతను పాటించుట,    

👌19. ఇంట్లో బాల బాలికలు, యువతి యువకులు విద్యార్జన చేయడం, గురుభక్తి కలిగి యుండి, సరస్వతి ప్రార్ధన చేయుట.  

 👌20. మాతృ భాషలు, సంస్కృతం అభ్యసించుట, మాట్లాడుట.  

 👌21. ఇంటిలో సత్గ్రంథ శ్రవణం, ప్రవచనము పట్ల ఆసక్తి, ప్రతి హిందూ గృహంలో రామాయణ, మహాభారతం, భాగవతం, భగవద్గీత గ్రంథాలు ఉండడము  

 👌22. ఇంట్లో యోగి పత్రికల పఠనము, వార్తలు వినుటలో ఆసక్తి, మమ్మీ, డాడి, అంకుల్, ఆంటీ పదాలను వాడకుండుట.  

 👌23. భజన సమయంలో మొబైల్ ఫోన్లు వాడకుండుట, టెలివిజన్ వాడకుండుట, వారంలో ఒక రోజు దూరదర్శన్ చరవాణిలు వాడకుండా ఉండటము.  

 👌24. ఇంట్లో స్వదేశీ వస్తువులు వాడుట, విదేశీ వ్యామోహానికి దూరంగా ఉండటం, అనుకరణకు దూరంగా ఉండటము   

 👌25. ఇంటి లో మిత వ్యయమును పాటించుట. పొదుపు చేయడం, ఖర్చు లేక్క వ్రాయుట. మాతృ ఋణం, పితృ ఋణం, ఋషి ఋణం, దేవ ఋణం తీర్చుకోగలగడం, పిల్లలకు దానమిచ్చే గుణం నేర్పడము.  

 👌26. ధర్మ సేవా కార్యములు కోసం ఖర్చు చేయడము.  

 👌27. ఇంట్లో వారంతా పొగాకు, మధ్యపానము, జూదము, దుర్వ్యసనములకు దూరంగా ఉండుట.  

 👌28. తమ వీధి శుభ్రత, బాగోగులు పట్టించుకునుట.  

👌29. ఇంటివారంతా సమాజ హిత కార్యములలో పాల్గొనుట.  

 👌30. సంఘ విద్రోహులు అదుపు చేయడం లో కర్తవ్యము పాటించుట.  

 👌31. అన్ని పండుగలను నిజమైన స్పూర్తితో భక్తిశ్రద్ధలతో జరుపు కొనుట. పుట్టిన రోజును మనదైన పద్ధతులలో దీపం వెలిగించి జరుపుకొనుట.  

 👌32. పెళ్లి వంటి శుభకార్యాలలో దుబారా ఆడంబరాలు లేకుండా చేసుకోనుట. సంస్కృతి ప్రతిబింబించే కార్యక్రమములు నీర్వహించుట.  

 👌33. మనదైన పంచాంగం ననుసరించి పండుగలు, మహాత్ముల జయంతిని, మన పుట్టిన రోజులు జరుపుకొనుట.  

 👌34. మన వేష భాషలందు భారతీయ సంస్కారం కలిగియుండుట.  

 👌35. అన్నింటిలో పరహితము, ధర్మహితము, దేవహితము, విశ్వహితములకు ప్రాధాన్యతనిచ్చుట

 👌36. ప్రతిఒక్కరూ సజ్జనుల తో స్నేహం చేయడం, సత్సంగములలో పాల్గొనడం, సాధకుడిగా జీవించడం. చివరగా,  

 👌37. చాణుక్యుడు గృహస్థాశ్రమం గురించి అర్థశాస్త్రంలో చెప్పిన క్రింది శ్లోకం అందరూ గుర్తు పెట్టుకోవాల్సిందే!

  

*సానందంసదనం సుతాశ్చ సుధియః* *కాంతా ప్రియా భాషిణీ !*

*సన్మిత్రం సుధనం సయోషితిరతశ్చాజ్ఞాపరా సేవకాః |*

*ఆతిథ్యం శివపూజనం ప్రతి దినం మృష్టాన్న పానం గృహే*. 

*సాధుః సంగముపాసతేహి సతతం ధన్యోగృహేభ్యో నమః* ||


భావము:  

1. ఇల్లు ఆనందానికి నిలయం, 

2. పిల్లలు బుద్ధి మంతులు, 

3. ఇల్లాలు ప్రియ భాషిణి, 

4 చక్కటి స్నేహితులున్నారు,

5. సత్సంపాదన, 

6. పత్నితోనే శారీరక సంబంధం, 

7. ఆజ్ఞను పాలించే సేవకులు,

8. అతిధులను పిలిచి ఆతిధ్యమివ్వడము, 

9. ప్రతి రోజు దేవతార్చన, 

10. ఇంటనే మృష్టాన్న భోజనము 

11. సాధుసంతులు ఇంటికి నిత్యమూ రావడం. 

  ఈ పై విషయాలను పాటిస్తే ఇల్లు స్వర్గ తుల్యమవుతుంది. ఒక దీపంతో మరియొక దీపం వెలిగించాలి. నీలో దీపం వెలిగించు, నీవే వెలుగై వ్యాపించు .... ....హిందువుగా గర్వించు... హిందువుగా జీవించు...హిందూత్వం శ్వాసించు....

దండకారణ్యానికి

 దండకారణ్యానికి ఆ పేరు రావటానికి కారణమేమిటో ?

.........................................................

దండకారణ్యం చత్తీస్ఘడ్, ఒడిషా, తెలంగాణా ప్రాంతాలలో ఒకపుడు ఆవరించి వుండేది.

రామాయణంలో దండకారణ్య ప్రస్తావన దండిగావుంది.


 అగస్త్యమహముని దండకారణ్య గురించి శ్రీరామచంద్రుని వద్ద ప్రస్తావించాడు.ఆ అరణ్యంలో ప్రస్తుతం మానవనివాసం లేదని, అంతేకాకుండా సాధుజంతువులే తప్ప క్రూరమృగాలేమి లేవని, తపస్సు చేసుకోటానికి అనువైన స్థలమని చెప్పాడు.

ఇక్కడ మానవనివాసం లేకపోవటానికి దండుని చరిత్రను శ్రీరామునికి తెలియచేశాడు.


పూర్వం ఇక్ష్వాకమహరాజు ఈ భూమండలాన్ని పాలించేవాడు. అతనికి దండుడనే పేరుగల కొడుకొకడున్నాడు. అతనికి వింధ్యనీలపర్వత ప్రాంతాల మధ్యనున్న రాజ్యాన్ని ఇచ్చి ఏలుకోమన్నాడు. దండుడు స్వత:సిద్ధంగానే దుర్మార్గుడు. అతను శుక్రాచార్యుని గురువుగా స్వీకరించాడు. మునులను సాధుజనులను మునిస్త్రీలను చెరపట్టి హింసించేవాడు.


తనరాజ్యంలో మధుమతి అనే సుందరనగరాన్ని నిర్మించి రాజధానిగా చేసుకొన్నాడు. ఒకరోజు దండకారణ్యంలోని సాధుజంతువుల వేటకై వెళ్ళాడు. అలా వేటాడుతూ ఓ సుందరప్రదేశాన్ని చేరాడు. అక్కడో పెద్దసరస్సుంది. అందులో అందమైన శ్వేత హంసలు వయ్యారంగా తిరుగుతున్నాయి. నెమల్లు పురివిప్పి ఆడుతున్నాయి. బెదురుచూపులతో లేళ్ళు చెంగు చెంగున ఎగురుతున్నాయి.అందమైన జలపాతాల హోరు వీణులవిందుగా ఉంది. ఆ అందాలను తిలకిస్తూ దండుడు ముందుకు వెళ్లాడు.


అంతకుముందు చూచిన ప్రదేశంకంటే ఈ ప్రదేశం ఇంకా రమణీయంగా వుంది.అక్కడో కుటీరం మునిజనులు పరివారం కనబడ్డారు. వారిలో ఒక అద్భుతమైన సౌందర్యరాశి అతనికి కనబడింది. మనసు శరీరం మదనతాపంతో విలవిలలాడిపోయింది.


దండుడు ఆ సుందరినిచేరి నేనో రాజునని నిన్ను నేను వలచానని పెండ్లిచేసుకొంటానని పలికాడు. అంతట ఆ మునికన్య ఇలా చెప్పింది. తనపేరు అరజ యని రాక్షసకుల గురువైన శుక్రాచార్యుని కూతురునని, నువ్వు శుక్రాచార్యుడి శిష్యుడివి కనుక తనకు సోదరునితో సమానమని కనుక వలపుగిలుపులు కట్టిపెట్టి వచ్చిన దారినే పొమ్మని ఛీత్కరించుకొంది.


కామంతో కళ్ళుకప్పిన దండునికి అరజ చెప్పిన మాటలు చెవికెక్కలేదు.మునిపరివారన్ని బంధించి అరజను కుటీరానికి దూరంగా లాక్కువెళ్లి బలత్కారం చేసి వెళ్ళిపోయాడు. అరజ అక్కడే శోకసముద్రంలో మునిగివుండిపోయింది.


కార్యార్థమై బయటకు వెళ్ళి తిరిగి వచ్చిన శుక్రాచార్యునికి పర్ణశాల వెలుపల శోకసముద్రంలో వున్న కూతురు కనబడింది. పరివార జనంచే విషయం తెలుసుకొన్నాడు. పట్టరాని కోపంతో దండుని రాజ్యంలో ఏడురోజులపాటు దుమ్ము దూళి మట్టివాన కురిసి అతనితోపాటు రాజ్యంలోని సమస్తజనులు నశించిపోతారని శపించాడు. శుక్రాచార్యుడి శాపం నిజమైంది. ఇంద్రుడు ఏడురోజులపాటు దండుడి రాజ్యంలో మట్టివాన కురిపించాడు. పాపాత్ముడైన అతని రాజ్యంలోని ప్రజలందరూ నశించారు. దండుడు మరణించాడు.


దండుని రాజ్యంలో నరవాసనలేక అక్కడో భయంకరమైన అరణ్యం పెరిగిపోయింది. దండుని రాజ్యంలో పెరిగిన దుర్గామారణ్యం కనుక దీనికి దండకారణ్యమనే పేరు కలిగింది.


ఇక్కడే శ్రీరాముడు వనవాసం చేశాడు.

శూర్పనఖ కు ముక్కుచెవులను లక్ష్మణుడు ఇక్కడే ఖండించాడు.

శ్రీరాముడు ఖరదూషణ మారీచ మొదలైన రాక్షసులను ఇక్కడే వధించాడు. 

రావణబ్రహ్మ సీతను చెరపట్టి లంకను ఇక్కడనుండే తీసుకు వెళ్ళాడు.

...........................................................................................................................

అన్నమయ్య-1



అన్నమయ్య లేదా తాళ్ళపాక అన్నమాచార్యులు (మే 9, 1408 - ఫిబ్రవరి 23, 1503) తెలుగు సాహితీ చరిత్రలో లభించిన ఆధారాల ప్రకారం మొదటి వాగ్గేయకారుడు(సాధారణ భాషలో గేయాలను కూర్చేవారు). అన్నమయ్యకు పదకవితా పితామహుడు అని బిరుదు ఉంది. దక్షిణాపథంలో భజన సంప్రదాయానికి, పదకవితాశైలికి ఆద్యుడు. గొప్ప వైష్ణవ భక్తుడు.


తిరుమల శ్రీ వేంకటేశ్వరస్వామి ని, అహోబిలము లోని నరసింహ స్వామి ని, ఇతర వైష్ణవ సంప్రదాయ దేవతలను కీర్తిస్తూ 32వేలకు పైగా కీర్తనలు రచించాడు . అన్నమయ్య పాటలు, పదాలు, పద్యాలలో భక్తి, సాహిత్యం, సంగీతం, శృంగారం, భావలాలిత్యం పెనవేసికొని ఉంటాయి.

కన్నడ వాగ్గేయకారుడు పురందరదాసు అన్నమయ్యను శ్రీనివాసుని అవతారంగా ప్రశంసించాడంటారు.


(సాక్షాత్తు శ్రీమహావిష్ణువు ఖడ్గమైన నందకం అంశతో అన్నమయ్య జన్మించాడని శ్రీవైష్ణవసంప్రదాయంలో నమ్మకం ఉంది. ప్రధాన మందిరంలో ఘంట అవతారమని కూడా అంటారు). త్యాగయ్య, క్షేత్రయ్య, రామదాసు వంటి సంకీర్తనాచార్యులకు అన్నమయ్య మార్గదర్శకుడు.


చందమామ రావే జాబిల్లి రావే అంటే వేంకటేశుడు ముద్దలు తిన్నాడో తినలేదో కానీ, తెలుగు పిల్లలు మాత్రము గబుక్కున తింటారు.


జోఅచ్యుతానంద జో జో ముకుందాఅంటే ముకుందుడు నిద్ర పోతాడో లేదో కానీ తెలుగు పిల్లలు మాత్రము హాయిగా నిద్ర పోతారు.


అన్నమయ్య పాటలు తెలుగు సంస్కృతికి ప్రతిరూపాలు. అవి తెలుగు సంస్కృతిలో ఒక భాగమై పోయినాయి; జనాల నోళ్ళలో నాటుకొని పోయినాయి. తుమ్మెద పాటలు, గొబ్బిళ్ళ పాటలు, శృంగార గీతాలు, ఆధ్యాత్మిక పదాలు - ఇలా మొత్తము ముప్పై రెండు వేల పాటలు వ్రాసాడు.

అన్నమయ్య మనుమడు తాళ్ళపాక చిన్నన్న అన్నమాచార్య చరితము అన్న ద్విపద కావ్యములో అన్నమయ్య జీవిత విశేషాలను పొందుపరచాడు. ఈ గ్రంథం 1948లో లభ్యమై ముద్రింపబడింది.


అన్నమయ్య జీవితం గురించి మనకు తెలిసిన వివరాలకు ఈ రచనే మౌలికాధారం. కాని బహువిధాలైన నమ్మకాలూ, అనుభవాలూ, ఘటనలూ, కథలూ ఈ వివరాలలో పెనవేసుకొని ఉన్నాయి.


నందవరీకులు క్రీ.శ. 10వ శతాబ్దంలో కాశినుండి ఆంధ్ర దేశానికి వలస వచ్చిన శుద్ధవైదిక బ్రాహ్మణులని పరంపరాయాత ప్రతీత. క్రీ.శ. 10వ శతాబ్దంలో నేటి కర్నూలు జిల్లాలోని "నందవరం" అనే గ్రామాన్ని నందుడనే రాజు పాలించేవాడు.


ఈ రాజు కాశియాత్రకు వెళ్ళినప్పుడు అక్కడ కొందరు వైదిక బ్రాహ్మణులుచాముండేశ్వరీ ఉపాసకులు పరిచయం అయ్యారని, ఆ సమయంలో వారణాసిలో క్షామం రాగా ఆ బ్రాహ్మణ కుటుంబాలు కొన్ని ఆంధ్రదేశానికి వలసివచ్చి నంద రాజు ఆశ్రయంలో స్ధిరపడ్డారనీ, నందరాజుచే తీసుకొని రాబడిన వైదికిలు కావడంచే నందవైదికులుగా ప్రచారం పొందారని జనవాక్యం. కాలక్రమాన వీరు నేటి కర్నూలు, కడప జిల్లాలో స్ధిరపడ్డారని పరిశోధకులు అభిప్రాయం. తాళ్ళపాక గ్రామ నామం అన్నమయ్య వంశస్ధులకు ఇంటిపేరుగా నిలిచింది. అన్నమయ్య కూడా నందవరీకుడే. ద్విపద కావ్యం ప్రకారం అన్నమయ్య తాత నారాయణయ్య. చదువు అబ్బక, గురువులు పెట్టే హింసలు భరించలేక నారాయణయ్య చనిపోవాలని అనుకొన్నాడట. వూరిలో గ్రామ దేవత చింతలమ్మ గుడివద్ద విషసర్పం పుట్టలో చేయి పెట్టాడట. అప్పుడు అమ్మవారు ప్రత్యక్షమై అతని వంశంలో మూడవతరంలో హరి అంశతో ఒకబాలుడు జన్మిస్తాడని చెప్పిందట.


అన్నమయ్య తాతయ్య - నారాయణయ్య


కడప జిల్లా రాజంపేట తాలూకా పొత్తిపి నాడు మండలం నడిబొద్దున తాళ్లపాక గ్రామం విరాజిల్లుతుండేది. ఆ గ్రామంలో వెలసిన చెన్నకేశవస్వామి, సిద్ధేశ్వరస్వామి కరుణాకటాక్షములతో ఆ గ్రామజనులు సుఖవంతులై జీవనం సాగించేవారు. ఇచ్చట చెన్నకేశవస్వామి విగ్రహాన్ని ప్రతిష్ఠ చేసాడు.


సస్యశ్యామలమై విరాజిల్లే ఈ గ్రామం సన్మునులకు, అఖిల దేవతలకు నిజవాసమై వుండేదని అంటారు స్థలగ్యులు.ఈ చెన్నకేశవస్వామిని దేవతలు, ఋషులు, సిద్దులు ప్రతి రోజు పూజిస్తారు. ఈ చెన్నకేశవస్వామి గుడిని ఆశ్రయించుకొని కొన్ని బ్రాహ్మణ కుటుంబాలు జీవించేవి. ఆ గ్రామ వాసులు తలపక ఇందిరారమణపదైక మానసులుగా జీవనం సాగించేవారు. వాళ్లల్లో నారాయణయ్య చాల ప్రసిద్దుడు. ఇతని నాలుగోతరంలో మరో నారాయణయ్య వుండేవాడు. అన్నమయ్య పిత్రు పితామహులు నారాయణయ్య, విఠలయ్యలు విష్నుభక్తిరతులై తాళ్ళపాక చెన్న కేశవస్వామిని సేవించుకొంటు జేవితం గడిపేవారు.


ఈ నారాయణయ్య కథ తోనే మన అన్నమయ్య కథ మొదలౌతుంది.


నారాయణయ్యకు చిన్నతనంలో ఎంతకీ చదువు రాలేదు. తండ్రి విఠలయ్య నయాన భయాన చెప్పి చూశాడు. లాభం లేక పోయింది. తన వద్ద ప్రయోజనం లేదని ప్రక్కనే వున్న ఊటుకూరులో తన బంధువుల వద్ద వుంచాడు. ఊటుకూరు నేడు కడపజిల్ల రాజంపేట తాలూకాలో ఉంది. అన్నమయ్య మనవడు చినతిరుమలయ్య ఊటుకూరి చెన్నరాయని మీద కొన్ని సంకీర్తనలు కూడా రచించాడు. అక్కడ బళ్ళో ఉపాధ్యాయులు శతవిధాల ప్రయత్నించారు.


గురువులు నారాయణయ్యను చతుర్విధ ఉపాయాలకు గురి చేశారు. అయినా బాలునికి చదువుపట్ల శ్రద్ధకలుగలేదు. నారాయుణిని కళ్లల్లో నీళ్లే తప్ప నోట సరస్వతి పలకలేదు. వాళ్లు విసిగిపోయి బాలుని రకరకాల శిక్షలకు గురిచేసారు. చివరకు గురువు నారాయణయ్యను కోదండమున వ్రేలాడదీశారు. కోలగగ్గెర విధించారు. గుంజిళ్లు తీయించారు. కోదండం అంటే దూలానికి తాడు కట్టి వ్రేలాడతీయడం. కోలగగ్గెర అంటే కాళ్ళుచేర్చికట్టి కూలద్రోయడం.

నారాయాణయ్యను అయ్యవార్లు ఇంతటి కఠిన పరీక్షలకు గురిచెసినప్పటికి నారాయణయ్య లేత మనస్సు గాయపడింది. నలుగురూ అవహేళన చేస్తున్నారు. సిగ్గుతో, అవమానంతో క్రుంగిపోయాడు. ఇంతకంటె చావు మేలను కున్నాడు. నారాయాణయ్య ఊటుకూరు గ్రామశక్తి అయిన చింతలమ్మగుడి సమీపాన పుట్టలో పాముందని ఎవరో చెబుతుండగా విన్నాడు.


నారాయాణుడు ఒంటరిగ గుడి చేరి పుట్టలో చేయి పెట్టాడు. నేడు ఊటుకూరునందు చింతలమ్మ ఆలయం కనిపించదు. కాని ఊటుకూరు శివాలయంలో ఒకగదిలో వున్న స్త్రీమూర్తి విగ్రహం "చింతలమ్మ" అని స్ధానికుల అభిప్రాయం. పాము కరవలేదు సరికదా ! నారాయాణయ్యకు త్రికాల వేదినియైన చింతలమ్మ ప్రత్యక్షమైంది. నారాయాణయ్య ఏడుస్తూ ఆమె పాదాల మీద పడ్డాడు. చింతలమ్మ ఆ బాలుని ఓళ్ళో చేర్చుకొని వూరడించింది."ఎందుకు బాబు ఈ అఘ్హాయిత్యం. నీ మూడోతరంలో గొప్ప హరి భక్తుడు జన్మిస్తాడు. అతని వల్ల మీ వంశమే తరిస్తుంది. నీకు చదువు రాకపోవడమేమిటి వెళ్ళు,తాళ్ళపాక చెన్నకేశవస్వామే నీకు అన్నీ అనుగ్రహిస్తాడు" అని నారాయాణయ్యను అనుగ్రహించి అంతర్ధానమైనది. అమ్మవారి ఆదేశం ప్రకారం నారాయాణయ్య తాళ్ళపాకచేరి ఆశ్రితక్లేశనాశకుడైన చెన్నకేశవస్వామిని సేవించి స్వామి అనుగ్రహించే వేదవేదాంగ పారంగతుడై సకలవిద్యలు పొందగలుగుతాడు. సర్వజ్ఞుడని కీర్తి పొందుతాడు. ఈ నారాయాణయ్య కుమారుడే నారాయణసూరి.

అన్నమయ్య తండ్రి - నారాయణసూరి.


అన్నమయ్య తండ్రి అయిన నారాయణసూరి గొప్ప కవి, పండితుడు, సకల విద్యాధురంధరుడుగా ప్రసిద్ధికెక్కినవాడు. అన్నమయ్య తండ్రి పేరు ’నారాయణసూరి’గా చిన్నన్న పేర్కొనడాన్నిబట్టి తాళ్ళపాకవారు అన్నమయ్య జననానికి ముందే పండిత వంశస్ధులుగా కీర్తించబడేవారని భావించవచ్చును. నారాయణసూరి ధర్మపత్ని లక్కమాంబ, మహా భక్తురాలు. మధురంగా పాడుతుంది. ఈమె స్వగ్రామం మాడువూరు, కడప జిల్లా సిద్దపట్నంతాలూకాలో వున్నది. అక్కడ చెన్నకేశవస్వామి ఈమెతో ప్రత్యక్షంగా మాట్లాడేవాడట.


అన్నమయ్య తండ్రి - తిరుమల పయనం


భాగవతసేవా పరాయణులైన నారాయణసూరి, లక్కమాంబ లకు సంతానం లేకపోవడం తీవ్రవ్యధకు గురిఅయినారు. ఈ పుణ్య దంపతులు సంతానం కోసం చేయని వ్రతం లేదు, కొలవని దేవుడు లేడు. "మాకు మంచి కొడుకును ప్రసాదించు స్వామీ" అని ఏడుకొండలస్వామికి మ్రొక్కుకున్నారు. ముడుపులు కట్టుకున్నారు. ఒక మంచిరోజు చూసి ఇద్దరూ వేంకటేశ్వరస్వామి దర్శనం కోసం ప్రయాణమయ్యారు.లక్కమాంబ, నారాయణసూరి తిరుమలచేరారు. స్వామి మందిరం ప్రవేశించారు. గరుడగంభం వద్ద సాగిలి మ్రొక్కారు. వాళ్ళకేదో మైకం కమ్మినట్లైంది. కళ్లు మిరుమిట్లు గొలిపే తేజస్సు కనిపించి ధగధగ మెరిసే ఖడ్గాన్ని వాళ్ల చేతుల్లో పెట్టి అద్రుశ్యమైంది. వేంకటేశ్వరస్వామితన నిజ ఖడ్గమైన నందకాన్ని ఆ పుణ్య దంపతులకు ప్రసాదించాడు. వాళ్ళు పరమానంద భరితులయ్యారు. వేంకటపతిని దర్శించి స్తుతించారు. సంతోషంతో తాళ్లపాకకు తిరిగి వచ్చారు

15-09-గీతా మకరందము


         పురుషోత్తమప్రాప్తియోగము

       

-పూజ్యశ్రీశ్రీశ్రీ విద్యాప్రకాశానందగిరి స్వాములవారు,

శ్రీశుకబ్రహ్మాశ్రమము, శ్రీకాళహస్తి.


అవతారిక - జీవుడు ఏ యింద్రియములను ఆశ్రయించి విషయముల ననుభవించునో తెలియజేయుచున్నారు -

 

శ్రోత్రం చక్షుః స్పర్శనం చ 

రసనం ఘ్రాణమేవ చ | 

అధిష్ఠాయ మనశ్చాయం 

విషయా నుపసేవతే || 


తాత్పర్యము:- ఈ జీవుడు (జీవాత్మ) చెవిని, కంటిని, చర్మమును (త్వగింద్రియమును), నాలుకను, ముక్కును, మనస్సును ఆశ్రయించి (శబ్దాది) విషయములను అనుభవించుచున్నాడు.


వ్యాఖ్య:- 'అధిష్ఠాయ మనశ్చాయమ్’ - మనస్సును, ఇంద్రియములను ఆశ్రయించి - అని చెప్పుటవలన జీవుడు (జీవాత్మ) వాస్తవముగ మనస్సు కంటెను, ఇంద్రియముల కంటెను వేఱుగనున్నా డనియు, ఇంద్రియ మనంబులు ఉపాధిరూపములేయనియు, (అజ్ఞానవశమున) ఆ ఉపాధిని ఆశ్రయించి ఆతడు సుఖదుఃఖముల ననుభవించుచున్నాడనియు స్పష్టమగుచున్నది. కాబట్టి మనోవికారములుగాని, ఇంద్రియవికారములుగాని ఆత్మకుజెందవు. తనకంటె వేఱైన ఇంద్రియమనంబులను ఉపాధిరూపమైన తొడుగును ధరించి ఆత్మ (జీవుడు) విషయాదులను, సుఖదుఃఖాదులను అనుభవించుచున్నాడు కావున వాస్తవముగ ఆ ఉపాధితోగాని, ఉపాధిజనిత వికారములతోగాని ఆ యాత్మకు ఏలాటి సంబంధమున్ను లేదు.


ప్రశ్న:- జీవుడు (జీవాత్మ) ఏ యే ఇంద్రియములను ఆశ్రయించి విషయముల ననుభవించుచున్నాడు?

ఉత్తరము:- (1) చెవి (2) కన్ను (3) చర్మము (4) నాలుక (5) ముక్కు - అను పంచజ్ఞానేంద్రియములను (6) మనస్సును ఆశ్రయించి విషయముల ననుభవించుచున్నాడు.

మంత్రపుష్పం విశిష్టత ఏమిటి ?

 


మంత్రపుష్పం అంటె ఏమిటి ?

దాని విశిష్టత ఏమిటి ? 🌹*


సాధారణంగా పుష్పం అనేదానిని పూజలో ఉపయోగించినప్పుడు ఈశ్వరుడు మనకు చెవులు ఇచ్చినందుకు ఆయనకు మనం చెప్పే కృతజ్ఞతకు సాధనంగా వాడతాం. కన్ను ఇచ్చాడు కాబట్టి కృతజ్ఞతగా దీపం పెడతాం. నాలుక ఇచ్చి రుచి చూసే శక్తి ఇచ్చాడు కాబట్టి నైవేద్యం పెడతాం. స్పర్శ ఇచ్చాడు కాబట్టి చందనాన్ని అనులేపనం చేస్తాం. పంచేంద్రియములు ఒక్కొక్క డానికి ఒక్కొక్క శక్తి ఉంటుంది. వాసన చూసే అధికారం ఇచ్చాడు ముక్కుతో. ధూపం వేస్తాం. చెవులు ఇచ్చాడు. ఎన్నో ఉపకారాలు పొందుతున్నావు. అందుకని పువ్వులతో పూజ చేస్తున్నావు.


వినడానికి పువ్వుకు సంబంధం ఏమిటి అంటే తుమ్మెదల యొక్క ధ్వనులన్నీ పువ్వుల కోసం. పువ్వు దగ్గరికి వెళ్ళి తేనే తాగేటప్పుడు ధ్వనులన్నీ ఆగిపోయాయి. కాబట్టి ధ్వనులు చెవుల ద్వారా వింటున్నాం కాబట్టి డానికి కృతజ్ఞతగా పువ్వులు వాడతాం. అంతేకాదు పువ్వు జ్ఞానమునకు గుర్తు. జ్ఞానం కలిగితే వికసనం కలుగుతుంది. బుద్ధి వికసిస్తుంది జ్ఞానము చేత.


అందుకే పూజ చేసేటప్పుడు పువ్వు. చిట్టచివర చేతిలో పువ్వులు పట్టుకుని లేచి నిలబడతాం. పూజ చేసేటప్పుడు కూర్చుంటాం. అసలు రహస్యం తెలుసుకునేటప్పుడు లేచి నిలబడతాం. అప్పుడు చేతిలో పట్టుకున్న పువ్వులను మంత్రపుష్పం అంటారు.


అంటే మంత్రం అనే పుష్పం ద్వారా అందుతున్న జ్ఞానాన్ని లోపలికి తీసుకో. లోపలికి పుచ్చుకున్నాను అనుభవంలోకి వచ్చేటట్లు చేయమని అడగడానికి పువ్వు ఈశ్వరుడి పాదం మీద పెట్టు. అది మంత్రపుష్పం.


మంత్రపుష్పంలో ప్రారంభం చేస్తూనే ఒక మాట చెప్తాం – ‘ నాన్యః పంథాయనాయ విద్యతే’ – ఈశ్వరుడిని తెలుసుకోవడానికి ఇంకొక మార్గం లేదు. నీ ఎదురుగుండా పెట్టి నువ్వు ఇప్పటివరకూ ఎవరిని పూజ చేశావో అసలు వాడు ఎక్కడ ఉంటాడో నువ్వు తెలుసుకుంటే అది ఒక్కటే వాడిని తెలుసుకొనే మార్గం.


ఎక్కడ ఉన్నాడు అంటే ‘హృదయం చాప్యధోముఖం’ – యోగవిద్యను కలిగిన వాడు తెలుసుకుంటాడు. వంగిన తామర మొగ్గ ఎలా ఉంటుందో అలా ఉంటుంది. అది ‘నాభ్యాం ఉపతిష్టతి’ – చిటికెన వ్రేలు బొడ్డులో పెట్టుకుని బొటనవ్రేలు పైకి పెడితే బొటనవ్రేలు ఎక్కడ తగులుతుందో ఆ వంగిన మొగ్గ అక్కడికి వస్తుంది. దాని చివర ఒక చిన్న బిందువు ఉంటుంది. ‘నీవార పీతాభా స్వస్త్యణూపమా’ ‘తస్య మధ్యే – మధ్యలో ఒక చిన్న ప్రకాశం వెలిగిపోతూ ఉంటుంది. ఆ కాంతి, ఆ వెలుగు ‘ఊర్ధ్వ మూల మధశ్శాయీ’ – దానికాంతి పైకి కొడుతోంది, క్రిందకి కొడుతోంది, ప్రక్కకు కొడుతోంది. ఆ కాంతి ఏదో అది జీవుడు.


‘స బ్రహ్మః స శివః స హరిః సేంద్రః సోక్షరః పరమః స్వరాట్’ – ఏ పేరు పెట్టి పిలు అభ్యంతరం లేదు. కానీ ఆ వెలుగు ఉన్నదే అది పరమాత్మ. అది ఎక్కడ ఉంది? – అంతర్ముఖ సమారాధ్యా బహిర్ముఖ సుదుర్లభా’. కాబట్టి నిజంగా ఈశ్వరుడిని చూడాలంటే కళ్ళు తెరిస్తే కనబడడం కాదు. కళ్ళు మూతలుపడి అంతర్ముఖత్వంతో లోపలికి ధ్యానంలో ప్రయాణం చేస్తే వెలుగులకు వెలుగైన వెలుగు కనబడుతుంది. వాడు ఈశ్వరుడు.

వాడు సమస్త ప్రాణికోటియందు హృదయ క్షేత్రంలో వెలుగుతున్నాడు. కాబట్టే ఆ తొడుగుకు ఆకలి వేస్తోంది, నిద్రవస్తోంది. అది లేనినాడు ఆ తొడుగు శవం. అది ఉన్ననాడు ఆ తొడుగు శివం. ఆకలి దానివల్లనే వస్తోంది, ఆకలి తీరింది అని దానివల్లే తెలుసుకుంటోంది. జ్ఞాని ఎలా చూస్తాడంటే తనలో ఉన్నవాడిని చూస్తూ ఉంటాడు తప్ప ఆయనకు నామరూపాలు కాదు. లోపల ఉన్నది అన్నింటిలో నేనే. తెలిసో తెలియకో ఎక్కడ ఉన్నాడు అని శాస్త్రాలు చెప్పాయో అక్కడే చూపిస్తాడు ‘నేను’ అని.

అంటే ఎవరు ఆ నేను? – భగవంతుడు. ఆ ‘నేను’ అక్కడా ఉంది. ‘నేను’ ‘నువ్వు’ – ఈ ‘నేను’కి, ‘నువ్వు’కి మధ్య స్వార్థం అంతా వస్తుంది. ‘నువ్వు’ పాడైపోయినా పర్లేదు, ‘నేను’బాగుండాలి. కానీ ఇందులో ‘నేను’ అందులో ‘నేను’ ఒక్కటే – జ్ఞానం. ఇక తరతమాలు లేవు, బేధాలు లేవు, అంతటా ఉన్నది పరబ్రహ్మమే.


అప్పుడు బ్రహ్మ సత్యం, జగన్మిథ్య. ఉన్నది ఒక్కటే అది ఎరుకలోకి వచ్చింది. అద్వితీయం – రెండవది లేదు. అద్వైతం – రెండు కానిది. ఒక్కటే. ఒక్కటి అంటే అది ఒకటి ఇది ఒకటి అని అంటారేమో అని రెండు కానిది అన్నారు. ఆ అద్వితీయానుభూతిలోకి వెళ్ళడానికి ఇది ఒక్కటే సాధనం. అందుకు అది మంత్రపుష్పం.

అది మననాత్ త్రాయతే’ ఎంత ఆలోచించి సాధనలోకి తెచ్చుకుంటావో అంత గొప్పగా అద్వైతానుభూతిలో నిన్ను పెట్టగలదు. అందుకని పూజయందు చివరి భాగమై జ్ఞాన కటాక్షమై మంత్రపుష్పం అయింది. ఇది నా అంత నేను నిలబడితే రాదు, భగవంతుని అనుగ్రహం ఉంటే వస్తుంది.


కాబట్టి ఆ వికసనాన్ని – ఇవ్వు అని విన్నదానిని పట్టుకుని ప్రయత్నం కోసం, అనుగ్రహం కోసం అడగడం ఆ భగవంతునికే సమర్పించి నమస్కరించడం. అందుకే పూజ చివరలో మంత్రపుష్పం. పూజ అంతర్భాగంలో పుష్పార్చన…