6, డిసెంబర్ 2023, బుధవారం

పులిచర్మం.. స్వామివారి లీల

 మొగలిచెర్ల అవధూత శ్రీ దత్తాత్రేయ స్వామి వారి చరిత్ర...


*పులిచర్మం.. స్వామివారి లీల..రెండవభాగం..*


*(నలభై తొమ్మిదవ రోజు)*


కందుకూరు నుంచి తన బాబాయి గారింటినుంచి..శ్రీధరరావు గారు వారిస్తున్నా వినకుండా  ప్రభావతి గారు పులిచర్మాన్ని తీసుకొని మొగలిచెర్ల చేరారు..అప్పటికీ ఆవిడ బాబాయి గారు పెద్దరికంగా.."అమ్మాయీ..స్వామివారి తపస్సుకోసం అంటున్నావు కనుక ఈ పులిచర్మాన్ని తీసుకుని వెళ్లి..స్వామివారు పదిరోజులో.. పక్షం రోజులో దీనిమీద కూర్చుని తపస్సు చేసుకోమని..ఆతరువాత మళ్లీ మాకు తీసుకొచ్చి ఇచ్చేయి..శ్రీ స్వామివారు తన తపోసాధనకు ఈ పులిచర్మాన్ని వాడుకున్నారనే తృప్తి మాకూ ఉంటుంది.." అన్నారుకూడా..ఇవేవీ ప్రభావతి గారి మనసుకు పట్టలేదు..


మొగలిచెర్ల చేరిన ప్రక్కరోజు ఉదయాన్నే..గూడు బండి లో పులిచర్మాన్ని పెట్టుకొని ప్రభావతి గారు, శ్రీధరరావు గార్లు శ్రీ స్వామివారి ఆశ్రమానికి చేరుకున్నారు..వీళ్ళకోసమే ఎదురు చూస్తున్నట్లుగా శ్రీ స్వామివారు ఆశ్రమ వరండాలో నిలుచుని వున్నారు..ప్రభావతి గారు పులిచర్మాన్ని చేతులతో పట్టుకుని గబ గబా శ్రీ స్వామివారి వద్దకు వచ్చి..

"నాయనా..ఇదిగో పులిచర్మం..మొత్తానికి పట్టుకొచ్చాను.. ఇక ఆ ఇచ్చిన వాళ్ళు ఏమనుకుంటారో నా కనవసరం..మీకు పులిచర్మం వచ్చేసింది.." అన్నారు..శ్రీధరరావు గారు మాత్రం..ప్రభావతి గారు తొందరపడ్డారనీ..పాపం వాళ్ళెంత నొచ్చుకున్నారో అని శ్రీ స్వామివారితో చెప్పేసారు..


ఇద్దరు చెప్పింది విన్న శ్రీ స్వామివారు..పెద్దగా నవ్వారు..కొద్దిసేపు నవ్వుతూనే వున్నారు..నవ్వడం ఆపి.."ఎంత వెఱ్ఱి తల్లివమ్మా నువ్వు!..పులిచర్మం మహాత్యం గురించి మాటవరసకు మీతో చెప్పాను..మీరు ఇంత ప్రయాస పడతారని అనుకోలేదు..నువ్వెంత బాధపడ్డావో.. పాపం మీ బాబాయి గారి ఇంట్లో వాళ్ళను యెంత బాధపెట్టావో..ఎప్పుడూ ఇటువంటి యాతన పడవద్దు..నాకంతగా కావాలని కోరుకుంటే..నా వద్దకు  రాదా తల్లీ?..ఈ పాటికి వచ్చేస్తూ వుండాలి..తీసుకెళ్లు తల్లీ..దీనిని జాగ్రత్తగా తీసుకెళ్లి..వాళ్ళది వాళ్లకు ఇచ్చేసెయ్యి..మనస్ఫూర్తిగా ఇచ్చిన వస్తువు తీసుకోండి కానీ..ఇలా బలవంతపెట్టి ఎప్పుడూ తీసుకొనిరాకు..నాకోసం శ్రమ పడవద్దు..ఇలా ఇతరుల నుంచి లాక్కోవద్దు..వెనక్కు ఇచ్చేయమ్మా.." అన్నారు..


ప్రభావతి గారు తీవ్రంగా నిరాశపడ్డారు.."అది కాదు నాయనా..ఇంతదూరం తీసుకొచ్చాను.. పోనీ ఓ వారమో.. పదిరోజులో మీరు దీనిమీద తపస్సు కొనసాగించండి..వాళ్లకు తిరిగి ఇచ్చేద్దాము..వాళ్లకూ పుణ్యం ఉంటుంది..ఇంత ఆర్భాటంగా తెచ్చిన నాకూ తృప్తి ఉంటుంది.." అన్నారు..


"వద్దమ్మా..ఒద్దు!..ఇది పట్టుకెళ్లి..వాళ్లకు ఇచ్చేసేయండి.." అన్నారు శ్రీ స్వామివారు దృఢంగా..


ప్రభావతి గారికి కన్నీళ్లు వచ్చాయి..తానింత శ్రమపడీ.. వాళ్ళను శ్రమపెట్టి..తీసుకొని వస్తే..ఇలా జరిగింది..ఇక చేసేదేమీలేదు..శ్రీ స్వామివారు ససేమిరా ఒప్పుకోలేదు..పైగా.."వీలయినంత త్వరగా వాళ్లకు చేర్చండి..వాళ్ళూ బాధపడుతుంటారు.." అన్నారు..అతి కష్టంమీద తన వేదనను లోపలే అణచుకున్నారు.."సరే నాయనా..మీ ఇష్టం.." అన్నారు దుఃఖం తో..


"అమ్మా!..నువ్వు బాధపడకు!..చెప్పాను కదా..నాకు కావాల్సింది నాకు చేరుతుంది..నువ్వేమీ దీనిగురించి ఎక్కువగా ఆలోచించకు..అన్నీ సర్దుకుంటాయి..పట్టుకు పోయి వాళ్ళది వాళ్లకు ఇచ్చేసెయ్యి.." అన్నారు..


శ్రీధరరావు గారు ఆ పులిచర్మాన్ని జాగ్రత్తగా చుట్ట చుట్టి తమ గూడు బండిలో పెట్టేసారు..దంపతులిద్దరూ శ్రీ స్వామివారికి వెళ్ళొస్తామని చెప్పి..మొగలిచెర్ల కు బయలుదేరారు..

తమ ఇంటికి చేరుకునేసరికి..వాళ్లిద్దరూ ఆశ్చర్యపోయే ఒక సంఘటన జరిగింది..ఇంటి వరండాలో శ్రీ చెక్కా కేశవులు గారబ్బాయి కృష్ణ ఒక పెద్ద చెక్క పెట్టెతో సహా వీళ్లద్దరి కోసం ఎదురుచూస్తూ కూర్చొని వున్నాడు..


శ్రీ స్వామివారి లీల ఏమిటో ఆ దంపతులకు కొద్దిసేపటి లోనే తెలిసి వచ్చింది..


పులిచర్మం..శ్రీ స్వామివారి లీల..మూడోభాగం..రేపు..


*మొగలిచెర్ల అవధూత శ్రీ దత్తాత్రేయ స్వామివారి చరిత్రను ఆడియో రూపంలో ఈ క్రింద ఇచ్చిన లింక్ ద్వారా యూట్యూబ్ లో వినవచ్చు..*


https://youtube.com/playlist?list=PLZ3oJviTRayHLeRpuozyT55d-H-4xmTHs&si=xqCIrCAE0k1Rmrnx


సర్వం..

శ్రీ దత్తకృప!.


(పవని నాగేంద్ర ప్రసాద్..శ్రీ దత్తాత్రేయ స్వామి మందిరం..మొగలిచెర్ల గ్రామం..లింగసముద్రం మండలం..SPSR నెల్లూరు జిల్లా..పిన్: 523114..సెల్..94402 66380 & 99089 73699).

భక్తి మకరందం

 భక్తి మకరందం


(శృ౦గేరి శారదా పీఠం 35వ పీఠాధిపతులు శ్రీశ్రీశ్రీ అభినవ విద్యాతీర్ధ మహాస్వామి వారి బోధనలు)


పరమాత్మ దయ అందరిమీద ప్రసరిస్తుంది. విభీషణుడిని తమతో చేర్చుకోవద్దని సలహా ఇచ్చినప్పుడు రాముడు సుగ్రీవునికి “నన్ను శరణాగతి చేసినవాడిని ఎవరికైనా నిర్భయత్వం పరిపూర్ణ రక్షణ ప్రసాదిస్తానని” చెప్పలేదా? పరిపూర్ణ శరణాగతుడికి దేనిగురించి దిగులు చెందవలసిన అవసరం లేదు ఎందుకంటె వాని బాగోగులు స్వయంగా స్వామి చూసుకుంటాడు. నన్నే నిరతం నమ్ముకున్నవాడిని నేను వెన్నంటి వుంటాను అని ఉద్దవునికి కృష్ణుడు చెప్పాడు కదా.


దేవుడిని నమ్ముకున్నవాడికి ఏమాత్రం కష్టాలు వుండవనడం కూడా అసమంజసమే. ఆయన కేవలం దయాగుణ పూర్ణుడే కాదు ధర్మ చక్రవర్తి. అతడి పూర్వజన్మలలో ఘోరమైన పాతకాలు చేసుంటే అతడికి ఈ జన్మలో నామమాత్రం శిక్ష లేకుండా వదలడు. ఆయన కర్మ సాక్షి. ఒక న్యాయమూర్తి ఎందరినో పొట్టన పెట్టుకున్న ఒక కరుడు గట్టిన దోషిని శిక్షించకుండా వదిలేస్తే అతడు సంఘానికి అన్యాయం చేసినవాడు అవుతాడు. కానీ అతడు చేసిన పుణ్యాలను, అతడు చేసిన పరిస్థుతులను, దాని తర్వాత అతడు పొందిన క్షోభను పరిగణలోకి తీసుకుని శిక్షను తగ్గించవచ్చును. అలాగే భగవంతుడు కూడా అతడి నిబద్ధతను పరిశీలించి పెద్ద శిక్షను చిన్నగా చేసి అతడిని కరుణించవచ్చును. ఒక తల్లి తన బిడ్డ వక్రమార్గంలో వెడుతుంటే దండించదా, అలా అని అతడి మీద ప్రేమ లేదంటారా?


భగవంతుడు సర్వవ్యాపి, సర్వసాక్షి, దయాసముద్రుడు. కావున దేవునికి తెలియనిది ఏమి వుండదు. మన అవసరాలన్నీ ఆయనకు తెలుసు. నాకిది కావాలి అది కావాలి అని ఆయన్ను విసిగించకూడదు. మనల్ని పుట్టించినవాడికి తెలియదా మనకు ఏమి కావాలో? అతగాడికి భక్తి లోపం ఉన్నట్టయితే ఆయన మీద నమ్మకం తక్కువగా ఉన్నట్టయితే అపుడు తన కోర్కెల చిట్టాను ప్రస్తావిస్తూ కోరికలు కోరుకుంటాడు. వారు ఆశించినది వచినప్పుడు మోదం, రానప్పుడు ఖేదం పొందుతూవుంటారు. కానీ భగవంతుడు తనకు ఏమిచ్చినా అది ఆయన అనుగ్రహం అని స్వీకరించినవాడి బాగోగులు దగ్గరుండి చూసుకుంటాడు. బాధ బెంగ కేవలం మనం అనుభవిస్తున్న ఖేదానికి సహాయకారులే కానీ వాటిని తగ్గించే లక్షణాలు కాదు. కావున కేవలం ఆయన మీద పరిపూర్ణ విశ్వాసంతో ఆయన మనకు ఏమి చేసినా ఆయన దయ అని సరిపెట్టుకుని నిత్యతృప్తులుగా వుండి ఆయనను సేవించడo మనకు అన్ని విధాల శ్రేయోదాయకం.

 *కార్తిక పురాణము - 24*

🪔🪔🪔🪔🪔🪔🪔🪔🪔🪔

*కార్తిక పురాణము - ఇరవై నాలుగవ అధ్యాయము*


అత్రి ఇట్లు పల్కెను. అగస్త్య మునీంద్రా! నీకు కార్తీకవ్రతమందును, హరిభక్తి యందును ఆసక్తి ఉన్నది. కాన కార్తీకకమహాత్మ్యమును చెప్పెద వినుము. సావధానముగా విన్న ఎడల పాపములు నశించును.


కార్తీకమాసమందు శుక్ల ద్వాదశి హరి బోధిని, ఈ ద్వాదశి సమస్త తీర్థ స్నాన ఫలమును ఇచ్చును.అన్ని ద్వాదశులలో అధిక ఫలము ఇచ్చునది.సమస్త యజ్ఞములను చేసిన ఫలమును హరిబోధిని యగు ద్వాదశి ఇచ్చును.ఇది కాక ఈ ద్వాదశి హరియందును, ఏకాదశియందును, భక్తినిచ్చును. కాబట్టి ద్వాదశి హరికి ప్రియమైనది.ద్వాదశి సూర్య చంద్ర గ్రహణముల కంటే అధిక పుణ్యప్రదము. ఏకాదశి కంటే నూరు రెట్లు ఎక్కువది.సమస్త పుణ్యమును ఇచ్చునది. ద్వాదశి నాడు చేసిన పుణ్యము కోటి రెట్లగును.ద్వాదశి పుణ్యదినము గనుక కొంచెముగా ఉన్నను పారణకు ఉపయోగించవలెను.కానీ ద్వాదశిని విడిచి పారణ చేయకూడదు. ఇతర నియమములన్నింటిని విడిచి ద్వాదశి స్వల్ప కాలమందు పారణ చేయవలెను.కానీ పుణ్యమును కోరువారు ద్వాదశిని విడువ కూడదు.

ఏకాదశియందు ఉపవాస మాచరించి మరునాడు ద్వాదశి కాలము అతిక్రమించక భోజనము చేయవలెను.


ఉపవాసముండి మరునాడు ద్వాదశి భోజనము చేయుట పారణ అనబడును.ఈ విషయము తెలిసియె పూర్వమందు పరమ భాగవతుడైన అంబరీష మహారాజు పారణకు ద్వాదశిని విడువలేదు.ద్వాదశి ఉండగానే హరికి నివేదించి అన్నం భుజించుట పారణ అనబడును.అంతలో దుర్వాస మహాముని వచ్చి ఆతిథ్యమను వంక చేత భోజనమును యాచించెను. అంబరీషుడు సరేనని ద్వాదశి పారణకు దుర్వాసుని రమ్మనెను.దుర్వాసుడు పారణకు అంగీకరించి అనుష్ఠానము కొరకు వెళ్ళెను. ఆనాడు ద్వాదశి అతిస్వల్పముగా ఉండెను.దుర్వాసుడు రాకపోయెను. ద్వాదశి పోవుచున్నది.ఇట్టి సంకటము సంభవించినది.అపుడు హరిభక్తుడైన అంబరీషుడు విచార పడసాగెను.ఈ దుర్వాసుడు ముని శ్రేష్ఠుడు.పారణ కొరకు అంగీకరింపబడినాడు. ఇంతవరకు రాలేదు. ద్వాదశి అతిక్రమించి భుజించిన అధర్మమగును.


బ్రాహ్మణుని కంటె ముందు భుజించిన యెడల కోపించి అగ్నితో సమానుడై ముని శాపమిచ్చును గనుక ఇప్పుడు ఏది కుశలము? ఉపవాసమందెట్లు ఏకాదశిని విడువరాదో అట్లే పారణయందును ద్వాదశిని విడువరాదు.ద్వాదశిని విడిచిన యెడల హరిభక్తిని విడిచిన వాడనగుదును. ఏకాదశినాడు ఉపవాసము చేయక ఏ దోషమునకు పాత్రుడనగుదునో ద్వాదశిని విడిచినయెడల అట్టి దోషమే సంభవించును.ఇదిగాక ద్వాదశీ పారణాతిక్రమణము పన్నెండు ఉపవాసముల ఫలమును పౌగొట్టును.కాన ద్వాదశిని విద్వాంసుడు విడువకూడదు. హరివాసరము పుణ్యదినము గాన విద్వాంసుడు విడువరాదు. దానిని విడిచెనేని పురుషునకు పుణ్యసంచయము చేకూరదు.అనేక జన్మములందు చేసిన పుణ్యము హరివాసరమును విడిచిన యెడల నశించును.అందువలన గలిగెడి పాతకమునకు నివృత్తి లేదు. ఒక్క ద్వాదశి అయినను విడువకూడదు.దీనికి ప్రతీకారము లేదు. అనేక వాక్యాలతో పనియేమున్నది.ఇది నిజము.


హరిభక్తిని విడుచుట యందు నాకు మహా భయమున్నది.కాబట్టి యట్టి సంకటమందు హరిభక్తిని విడుచుట కంటే పారణమే ముఖ్యము.బ్రాహ్మణ శాపమువలన నాకేమియు భయములేదు. శాపము వలన కల్పాంతము దుఃఖము రానిమ్ము. ద్వాదశిని విడిచినచో హరివాసరము (ఏకాదశులు) 10 విడువబడినవియగును.హరివాసరమును విడిచిన యెడల హరిభక్తి లోపించును. గనుక హరిభక్తిని విడుచుట కంటే బ్రాహ్మణ శాపమే కొంచెము మంచిది. కాబట్టి హరిభాక్తికి లోపము తెచ్చుట కంటే బ్రాహ్మణుని కంటే ముందు భోజనము చేసి ద్వాదశి హరివాసరమును పోనివ్వక తద్ద్వారా హరిభక్తిని నిలుపుకొనుట మంచిది. అట్లయిన యెడల హరియే కష్టాలు రాకుండా కాపాడును. అంబరీషుడు ఇట్లు మంచి మనస్సుతో నిశ్చయించుకొని వేదవేత్తలైన బ్రాహ్మణులను ఓ బ్రాహ్మణోత్తములారా! దుర్వాసుడు భోజమునకు వచ్చెదననెను. నేనట్లంగీకరించితిని.ఇప్పటికినీ రాలేదు.ద్వాదశి పోవుచున్నది.గనుక బ్రాహ్మణుని కంటే పూర్వము భోజనము చేసినందున భ్రాహ్మణాతిక్రమణము, ద్వాదాశిలో పారణము చేయకపోతే ద్వాదశ్యతిక్రమణము గలుగును.గనుక మీరు బలాబలమును విచారించి రెండింట్లో ఏది యుక్తమో చెప్పుడు అని అడిగెను.


ఆమాట విని ఆ బ్రాహ్మణులు ధర్మ బుద్ధితో ద్వాదశి యొక్కయు అతిథిగా వచ్చిన బ్రాహ్మణుని యొక్కయు గౌరవ లాఘవములను విచారించి సమస్త భూతములయందును అగ్ని రూపుడైన ఈశ్వరుడే భక్ష్య భోజ్య చోష్య లేహ్య రూపమైన అన్నమును భుజించుచున్నాడు. ప్రాణ వాయువు వలన జఠరాగ్ని ప్రజ్వలితమగుచుండగా జంతువులకు అన్నమును గోరెడి ఆకలి కలుగుచుండును. ప్రాణ వాయువు చేత కొట్టబడిన జఠరాగ్ని సంతాపమును చేయుటకే క్షుత్పిపాసలనబడును.కాబట్టి ప్రాణ సహితముగా అగ్ని సర్వ సుర పూజితుడగుచున్నాడు. సర్వ భూతములయందున్న అగ్నిని నిత్యమూ పూజించవలెను. తన ఇంటికి వచ్చిన శూద్రుని గానీ, చండాలుని గానీ విడిచి భుజించ రాదు. సాక్షాత్ ప్రథమ వర్ణమైన బ్రాహ్మణుని విడిచి భుజించరాదని చెప్పవలసినది ఏమున్నది? గృహస్థుడు స్వయముగా అతిథిని పిలిచి అతిథికంటే ముందుగా తాను భుజించిన యెడల బ్రాహ్మణావమానమగును. బ్రాహ్మణావమానము చేత ఆయువు, ఐశ్వర్యము, కీర్తి, ధర్మము, ఇవన్నియూ నశించును. ఇది ఏమి, అది ఏమి మనస్సులో ఉండే కోరికై అనగా సంకల్పితమంతయూ నశించును.

బ్రాహ్మణులందరూ స్వర్గమందుండెడి దేవతలే అని చెప్పబడుడురు. దేవతలను తిరస్కరించుట చేత అంతయూ నశించును. జాతి మాత్రము చేతనే బ్రాహ్మణులు దేవతలతో సమానులు. ఈ దుర్వాసుడు తపోవంతుడు. ఇతని విషయమందు చెప్పునదేమున్నది? ఓ రాజా! ఈ బ్రాహ్మణుడు కోపము చేయక పోయిననూ బ్రాహ్మణుని కంటే ముందు భుజించకూడదు.ఈ బ్రాహ్మణునకును ద్వాదశి పారణకు వచ్చెదనని చెప్పి సమయానికి రాకుండుట అన్యాయమై ఉన్నది. ద్వాదశీ పారణను విడిచి పెట్టిన ఏకాదశ్యుపవాసమునకు భంగము వచ్చును. ఏకాదశి త్యాగమునకు ప్రాయశ్చిత్తము లేదు.బ్రాహ్మణాజ్ఞకు ప్రాయశ్చిత్తము లేదు. కాబట్టి ఈ రెండునూ సమానములుగా నున్నవి.ఇందు గురుత్వము, లఘుత్వము మాకు కనిపించుట లేదు. ద్వాదశి కాలమందు పారణ చేయని యెడల హరి భక్తి లోపించును. పారణ చేసిన దుర్వాసుడు శపించును.ఎట్లైనను అనర్థము రాక తప్పదు.అదియు కొద్దిది కాదు.గొప్ప కీడు కలుగును.బ్రాహ్మణులందరూ శాస్త్రములను ఇట్లు న్యాయముగా విచారించి యదార్థమును ఆలోచించి రాజుతో ఇట్లనిరి.


ఇతి శ్రీ స్కాంద పురాణే కార్తిక మహాత్మ్యే చతుర్వింశాధ్యాయ సమాప్తః.

 🕉️🪔  *_-|¦¦|శుభోదయమ్|¦¦|-_* 🪔🕉️

🪔 ॐ卐  *_-|¦¦|సుభాషితమ్|¦¦|-_* ॐ卐 🪔


*శ్లో* 𝕝𝕝 

*సంసారయోగి సకలేప్సిత నిత్యకర్మ*

*సంప్రాప్యదు:ఖ సకలేంద్రియ మృత్యునాశ* 

*సంకల్ప సింధుతనయాకుచకుంకుమాంక*

*లక్ష్మీనృసింహ మమ దేహి కరావలంబమ్* ॥


_ *_శ్రీ లక్ష్మీ నృసింహ కరావలంబ స్తోత్రం - 13_* _


*తా*: ఓ దేవా! లేనిపోని కోరికలకు సంసారమే కారణము. ఆకోరికలు నేరవేరుటకై నిత్యమూ ఏవో చేయవలసి వచ్చుచున్నది. అందువలన నీవు సంకల్పించినచో అవి అన్నియు నశించును. లక్ష్మీ దేవి యొక్క కుచకుంకుమచే చిహ్నితమగు వక్ష

స్థలముకల నృసింహదేవా! నా సంసార బాధలను పోగొట్టి నన్ను రక్షింపుము. *లక్ష్మీదేవితో కూడిన నృసింహమూర్తీ! నాకు చేయూత నిమ్ము*.

 ॐశుభోదయం, పంచాంగం ॐ  

 *ఓం శ్రీ గురుభ్యోనమః* 

   *_డిసెంబరు 6, 2023_* 

*శ్రీ శోభకృత్ నామ సంవత్సరం*

*దక్షిణాయనం**శరదృతువు*

*కార్తీక మాసం**కృష్ణ పక్షం*

తిథి: *నవమి* రా12.43

వారం: *సౌమ్యవాసరే*

(బుధవారం)

నక్షత్రం: *ఉత్తర* తె5.04

యోగం: *ప్రీతి* రా11.00

కరణం: *తైతుల* మ1.40

*గరజి* రా12.43

వర్జ్యం: *ఉ10.31-12.17*

దుర్ముహూర్తము: *ఉ11.28-12.12*

అమృతకాలం: *రా9.07-10.53*

రాహుకాలం: *మ12.00-1.30*

యమగండం: *ఉ7.30-9.00*

సూర్యరాశి: *వృశ్చికం*

చంద్రరాశి: *సింహం*

సూర్యోదయం: *6.20*

సూర్యాస్తమయం: *5.21*

   లోకాః సమస్తాః*

 *సుఖినోభవంతు*

 🌹🌹🌹🌹🌷🌷🌷🌷🌹🌹🌹🌹

.        *🪐నవగ్రహా పురాణం🪐*  

.               *98వ అధ్యాయం*


*పురాణ పఠనం ప్రారంభం*

🪐🪐🪐🪐🪐🪐🪐🪐🪐🪐


*శుక్రగ్రహ చరిత్ర - 10*


శుక్రుడు కచుడికి ఆశ్రమ గోవుల ఆలనా పాలనా అప్పగించాడు. అనధ్యయన సమయంలో ఆవులను అరణ్యానికి తోలుకు వెళ్ళి మేపడం , పూలూ , పళ్ళూ , సమిధలూ , దర్భలూ తీసుకురావడం కచుడికి నిత్య కృత్యమైపోయింది.


ఏ పని అయినా సరే , అది ఎంతటి పని అయినా సరే , గురువు కాలితో చెప్తే , చేత్తో చేస్తూ ఆయన వాత్సల్యాన్ని అచిరకాలంలోనే సొంతం చేసుకున్నాడు కచుడు. వినయంతో , విధేయతతో , సంయమనంతో - త్రికరణశుద్ధిగా శుశ్రూష చేస్తున్న కచుడికి తన హృదయంలో ప్రత్యేక స్థానం యిచ్చాడు శుక్రుడు.


అనునిత్యమూ మధురమైన ఫలాలూ , మనోహర సుగంధాలు వెదజల్లే పువ్వులూ తెస్తూ దేవయానికి అత్యంత సన్నిహితుడయ్యాడు కచుడు. ఆశ్రమ కార్యకలాపాలలో , గోశాలను తీర్చిద్దిడంలో దేవయానికి సహాయం చేస్తూ మృదుమధురంగా ఆమెతో సంభాషిస్తూ ఆమె అభిమానాన్నీ చూరగొన్నాడు.


ఆశ్రమానికి మొట్టమొదటిసారి వచ్చిన క్షణాలలోనే , కచుడి పట్ల ఆకర్షితురాలైన దేవయాని , అతడి సాన్నిహిత్యాన్నీ , సంభాషణలనూ తనలో అంకురించిన ప్రేమకు ప్రోత్సాహక లక్షణాలుగా అర్థం చేసుకుంది. అచిరకాలంలోనే ఆమె కచుడిని ప్రాణప్రదంగా ప్రేమించసాగింది. తండ్రి శుక్రుడు కచుడికి తన హృదయంలో స్థానం కల్పిస్తే , దేవయాని కచుడికి తన హృదయాన్నే యిచ్చివేసింది !


కచుడి పట్ల గురుదేవుల వాత్సల్యమూ , గురుపుత్రి ప్రేమా పెరుగుతున్న విధంగా , వాటితోబాటే - కచుడిపట్ల అసుర శిష్యులతో ద్వేషమూ పెరగ సాగింది ; నీడలాగా ! కచుడు గురువు గారికి ప్రియ శిష్యుడు కావడం ; గురువుగారు అతన్ని అమిత వాత్సల్యంతో చూడడం వారికి నచ్చలేదు.


*"కచుడు మన శత్రువుల గురువు పుత్రుడు. ఆగర్భ విరోధాన్ని విస్మరించి మన గురువుగారు ఆ మోసగాణ్ని మనకన్నా మిన్నగా చూసుకుంటున్నారు. ఈ దారుణాన్ని సాగనివ్వకూడదు"* అన్నాడు వయసులో పెద్దవాడైన అసుర శిష్యుడు.


*"ఏం చేద్దాం ?”* ఇతర శిష్యులు అడిగారు.


*“ఈ రోజు ఆ కచుడు గోవులతో అరణ్యంలోకి వెళ్ళాక , చాటుగా వెళ్ళి , చంపేద్దాం !”*


*"ఔనౌను ! ఈ సమస్యకు అదొక్కటే పరిష్కారం !"* ఇతర అసుర శిష్యులు ఉత్సాహంగా అన్నారు.


అనుకున్నట్టుగానే ఆ రాక్షసులు - హోమధేనువులను కాస్తున్న కచుణ్ణి ఒక చెట్టు బోదెకు బంధించి , వధించి వెళ్ళిపోయారు !


చీకటి పడుతోంది. అరణ్యానికి కచుడితోపాటు వెళ్ళిన ధేనువులు ఆశ్రమానికి తిరిగి చేరాయి. అయినా , కచుడు రాలేదు. కచుడికోసం ఆశ్రమ ప్రాంగణంలో ఆత్రుతగా నిరీక్షిస్తున్న దేవయాని కచుడు ఇంకా రాకపోయే సరికి భయపడి పోయింది. అరణ్య మధ్యంలో కచుడికి ఏదైనా ఆపద సంభవించిందా ? క్రూరమృగాల వల్లగాని , విష సర్పాల వల్ల గానీ , నిశాచరుల వల్లగానీ అతడికి ప్రమాదం జరిగిందా ? ఆందోళన కలిగించే ఆలోచనలతో దేవయాని హృదయం తల్లడిల్లి పోయింది.


ఆమె తండ్రి వద్దకు పరుగు పెట్టింది. *“నాన్నా... ధేనువులన్నీ తోడు లేకుండా అరణ్యం నుండి తిరిగి వచ్చాయి. సూర్యాస్తమయమై పోయింది. గాడాంధకారం అలముకుంది. కచుడు రాలేదు ! ఏదైనా ఆపద పాలయ్యాడేమో , నాన్నా ! నాకు భయంగా వుంది !"* అంది కన్నీళ్ళు తుడుచుకుంటూ.


శుక్రుడు కూతురివైపు ఆశ్చర్యంగా చూస్తున్నాడు. *"ఏడుస్తున్నావా , దేవయానీ !”*


*"అవున్నాన్నా ! కచుడు నా ఆరోప్రాణం నాన్నా ! అతడికి ఏమైందో చెప్పు నాన్నా !”* శుక్రుడు ఏకాగ్రతతో , అర్ధనిమీలిత నేత్రాలతో దృష్టిని జ్ఞానోన్ముఖం చేశాడు. నెమ్మదిగా కళ్ళు తెరిచి , కూతురి ముఖంలోకి చూశాడు.


*“కచుడు మరణించాడు... అరణ్యంలో ఎవరో అతన్ని చెట్టుకు కట్టి , వధించారు...”* 


*"నాన్నా !"* దేవయాని బావురుమంది.


*"భయపడకమ్మా ! కచుడు బ్రతుకుతాడు ! మృతసంజీవని ఉందిగా తల్లీ !"* శుక్రుడు వోదార్పుగా అన్నాడు. *"నువ్వు వెళ్ళి ఆ కన్నీటిని కడిగి , ముఖాన్ని ప్రసన్నం చేసుకో !"*


దేవయాని నవ్వు ముఖంతో చూసి , ఉత్సాహంగా ఆశ్రమం వైపు వెళ్ళింది. శుక్రుడు మృతసంజీవని విద్యను ఆవాహన చేశాడు. 'మృతసంజీవనీ విద్యాదేవత' ప్రసన్నమైన , ప్రశాంతమైన ఆకారంతో ఆయన ముందు సాక్షాత్కరించింది.


*"సంజీవనీ ! కచుడు నా ప్రియశిష్యుడు. అతని శవం అరణ్యంలో వుంది. అతనికి ప్రాణం పోసి తీసుకురా !"* శుక్రుడు ఆజ్ఞాపించాడు.


ఆ వెంటనే మృతసంజీవనీ విద్యాదేవత వాయువేగంతో అరణ్యం వైపు వెళ్ళింది. పునర్జీవితుడిని చేసిన కచుడిని వెంట బెట్టుకుని వచ్చింది. అతన్ని శుక్రుడి ముందు నిలిపి అదృశ్యమైంది.


దేవయాని ఉత్సాహంతో పరుగెట్టుకుంటూ అక్కడికి వచ్చింది. చిరునవ్వులు చిందుతున్న ఆమె ముఖం ఆనంద బాష్పాలతో తడుస్తోంది. క్షణకాలం కచుడిని ప్రేమగా చూసింది. మెల్లగా తండ్రి వైపు తిరిగింది. శుక్రుడు సగర్వంగా చిరునవ్వు నవ్వుకున్నాడు.


*“నాన్నా !”* అంటూ దేవయాని శుక్రుణ్ని కౌగిలించుకుంది. శుక్రుడి అరచెయ్యి వాత్సల్యభారంతో ఆమె వీపు మీద నెమ్మదిగా కదులుతూ , నిమురుతోంది.


*“కచా ! నువ్వు రాకపోయేసరికి దేవయాని భయ విహ్వల అయిపోయింది సుమా ! నిన్ను పునర్జీవితుణ్ణి చేస్తానని మాట యిచ్చేదాకా నన్ను వదల లేదు ! నా తల్లికి నువ్వంటే ప్రాణం !"* శుక్రుడు దేవయాని వీపు నిమురుతూ , ఆమె భుజం మీద నుంచి చూస్తూ అన్నాడు.


*“అది నా అదృష్టం గురుదేవా !”* కచుడు కృతజ్ఞతాభావంతో అన్నాడు.


*“అమ్మ నీ కోసం ఎదురు చూస్తోంది కచా ! రా ! వెళ్లాం !"* అంది ప్రేమగా దేవయాని.


**********************************


కచుడు ఆశ్రమ కుటీరంలో కూర్చుని , ఉదయం శుక్రాచార్యుడు బోధించిన సూక్తం వల్లె వేసుకుంటున్నాడు. గాలి ఒక్కసారిగా విసురుగా వీచింది. ప్రమిదలో దీపం రెపరెపలాడింది. కచుడు ద్వారం వైపు చూశాడు. తలుపు తెరిచి , లోపలికి వచ్చిన దేవయాని తలుపు మూస్తోంది. గాలి వీచిన కారణం అర్థమైంది కచుడికి.ఛ


దేవయాని అతని వైపు తిరిగింది. శ్వేత వస్త్రాలలో , దేవ కన్యలా ధగధగలాడుతోందామె. పొడుగాటి జుత్తు , గుండ్రటి ముఖం. సూర్యరశ్మిలో తళుక్కుమనే జంట సరోవరాల్లా మెరుస్తున్న కళ్ళు...


*"కచా ! ఏం జరిగింది అరణ్యంలో... ?"* వయ్యారం వొలికే నడకతో అతన్ని సమీపిస్తూ అడిగింది దేవయాని.


*"తెలీదు...”*


*"నిన్ను... నిన్ను... వధించిన వాళ్ళు ఎవరు ?”* దేవయాని అతని సమీపంలో కూర్చుంది.

 

*సేకరణ:- శ్రీ కె వి రమణ మూర్తిగారి వాట్సాప్ పోస్ట్.*

🪐🪐🪐🪐🪐🪐🪐🪐🪐🪐

 🔱🔱⚜️⚜️🔱🔱⚜️⚜️🔱🔱

.          *⚜️పెరియ పురాణం⚜️*

.           *నాయనార్ల చరిత్ర - 22*

🔱🔱⚜️⚜️🔱🔱⚜️⚜️🔱🔱

 

*కురుంబ నాయనారు*


శివదీక్షాపరులై, విభూతిధారులై విరాజిల్లుతున్న ప్రజలతో కూడిన పెరుమిళలై అనే గ్రామంలో శివభక్తుడైన కురుంబనాయనారు

అవతరించాడు. శివభక్తులు ఏదడిగినా లేదనకుండా ఇస్తూ వాళ్లను భోజన  మజ్జనాదులతో సంతృప్తి పరుస్తుండేవాడు. శివభక్తులముందు తననొక

సేవకుడుగా భావించుకొని వినయంగా ప్రవర్తిస్తూ వచ్చాడు.


'తిరుతొండ తొగై' రచించిన సుందరమూర్తి నాయనారును సదా ధ్యానంచేస్తూ రావడం వలన కురుంబనాయనారుకు అష్టమసిద్ధులు

కైవశమైనది. శివ పంచాక్షరియే తన సర్వస్వంగా భావించి శివభక్తులకు

సేవచేయడంలో కాలం గడుపుతుండగా సుందరమూర్తి నాయనారు

కొడుంగోళూరు చేరుకున్నారు. 


వారు తిరువంజి కళంలో వెలసిన పరమేశ్వరుని ప్రస్తుతించి కైలాసాన్ని అనుగమిస్తున్నారనే విషయాన్ని తన

యోగబలంచే కురుంబ నాయనారు తెలుసుకున్నారు. “సుందరమూర్తి

నాయనారును ఎడబాసి గుడ్డివారి వలె నేను జీవనం సాగించలేను.


అందువలన యోగబలంచే ఇప్పుడే నేను కైలాసానికి వెళ్తాను” అని కురుంబ

నాయనారు నిశ్చయం చేసుకున్నాడు. తనకున్న యోగశక్తిచే బ్రహ్మరంధ్రాన్ని

తెరుచుకొని పరమేశ్వరుని తిరుచరణాల సన్నిధిని సుందరమూర్తి నాయనారు

చేరుకోవడానికి పూర్వమే తాను వెళ్లి చేరుకోగలిగాడు.


*ఇరవై రెండవ చరిత్ర సంపూర్ణం*


*సేకరణ:- శ్రీ కె వి రమణ మూర్తిగారి వాట్సాప్ పోస్ట్.*

🔱🔱⚜️⚜️🔱🔱⚜️⚜️🔱🔱

 🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

.    *🌹చారిత్రాత్మక కథాస్రవంతి🌹*

.   *ఓం నమో భగవతే రామకృష్ణాయ*


.       *🚩శ్రీ వివేకానందస్వామి🚩*

.                *🚩జీవిత గాథ🚩*   

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

.                    *భాగం 108*


స్వామీజీ హృదయం సదా ఏకాంతవాసాన్నే అభిలషించింది. రెండుసార్లు చేసిన తీర్థయాత్రలు ఆయన మనస్సులో గాఢమైన ఆలోచనలను లేవనెత్తాయి. అధిక కాలం ఇటువంటి జీవితం గడపాలనే ఉత్సుకత ఆయనలో పెరుగసాగింది.


కాని గురుదేవులు అప్పగించిన బాధ్యత స్వామీజీ ఉత్సుకతకు అడ్డుకట్ట వేసింది. చరిత్రలోనే వినూత్న సన్న్యాస సంప్రదాయాన్ని రూపొందించి, దాని బాధ్యతను స్వామీజీకి అప్పగించారు శ్రీరామకృష్ణులు. తక్కిన యువ సన్న్యాసులు బాధ్యత కూడా స్వామీజీదేనన్న విషయం విడిగా చెప్పనక్కరలేదు. వారి సర్వతో ముఖమైన వికాసానికి స్వామీజీ బాధ్యత వహించారు. ఈ పరిస్థితిలో వారితోపాటు జీవించడం తప్పనిసరి అయింది. ఆసక్తి, బాధ్యతల మధ్య స్వామీజీ మనస్సు ఊగిసలాడింది.


అలాగే శ్రీరామకృష్ణులు తమకు అప్పగించిన మహత్కార్యంలోని మరో భాగమూ ఆయన మనస్సులో మెదలింది. ఇలా అనడం కన్నా అదే ఆయన మనస్సును ప్రధానంగా ఆక్రమించిందని చెప్పవచ్చు - శ్రీరామకృష్ణుల సందేశాన్ని లోకమంతటా ప్రచారం చేయడమే అది. 


చేప ఒకటే; కాని దానిని పిల్లలు జీర్ణశక్తి ప్రకారం పులుసు, పచ్చడి, వేపుడులాగ పలు రకాలుగా ఒక్కొక్కరికి ఒక్కో విధంగా వండి పెడుతుంది తల్లి - ఇది శ్రీరామకృష్ణులు చెప్పే ఉదాహరణ. అదేరీతిలో శ్రీరామకృష్ణుల సందేశాన్ని లోకమంతటా చాటాలి. 


కాని అందరికీ ఒకే విధంగా దానిని అందించడం సబబు కాదు. ప్రజలను ప్రత్యక్షంగా కలుసుకో కుండా దానిని ఎవరికి, ఎలా అందించాలో నిర్ణయించడం అసాధ్యం. కనుక వారిని తప్పనిసరిగా కలుసుకోవాలని స్వామీజీ నిశ్చయించుకొన్నారు.🙏


*సేకరణ:- శ్రీ కె వి రమణ మూర్తిగారి వాట్సాప్ పోస్ట్.*

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

👉 *రేపటి తరానికి బతుకు, భద్రత లతోపాటు భారతీయత కూడా నేర్పండి.*

🌺🌹🌺🌹🌺🌹🌺🌹🌺🌹

 🌹🌹🍃🍃🌹🌹🍃🍃🌹🌹

.          *🌹సౌందర్యలహరి🌹*

.                   *శ్లోకం - 98*

🌷🪷🌷🪷🌷🪷🌷🪷🌷🪷


*కదా కాలే మాతః కథయ కలితాలక్తకరసం*

*పిబేయం విద్యార్ధీ తవ చరణ నిర్జేజనజలమ్*

*ప్రకృత్యా మూకానామపి చ కవితా కారణతయా*

*కదాథత్తే వాణీముఖ కమల తామ్బూల రసతామ్.ll*



అమ్మా! బ్రహ్మ విద్యను అర్ధించు నేను లత్తుక రసము కలుపబడిన నీ పాదోదకము ఎప్పుడు త్రాగుదునో కదా ! ఆ నీరు చెవిటి వారికి విను శక్తిని, మూగ వారికి మాట్లాడు శక్తిని ఇచ్చును కదా !


           🙏🏻 *శ్రీమాత్రే నమః*🙏🏻


*సేకరణ:- శ్రీ కె వి రమణ మూర్తిగారి వాట్సాప్ పోస్ట్.*

🌺🌹🌺🌹🌺🌹🌺🌹🌺🌹

 🌹ఓం నమః శివాయ 🌹


హాలాహలమును గాంచియు

గోలను సురవర్గ మెల్ల గోడను చుండ న్నే

లీలను గ్రోలితివో నీ 

లీలలు నెఱుగంగ లేము నిక్కము నీశా.      06*


ఎన్నడు నిను నే గాంతును ?

కన్నుల పండువుగ మాత గౌరీసతి తోన్ .

తిన్నని కన్నులు గోరియు

మన్నన జూపించి నట్టి మహనీయ శివా !       07*


త్రిభువనముల జీవమ్ముల

కభయమ్మది నీయ నెంచి హాలాహలము

న్నిభచర్మాంబరధర !

యభయమ్ముగ గ్రోలినావె యభవా ! యీశా !    08*


సిరియాళుని రక్షించిన

కరివసనా ! కామదహన ! కామిత దాతా !

నిరతము నిను పూజింతును 

కరములు జోడించి నన్ను కావగ నీశా !         09*


నిత్యము నిను నే గొలుతును

సత్యాత్మక విశ్వరూప ! సద్యోజాతా !

భృత్యుని నను నిరతము కృత

కృత్యునిగా చేయుమయ్య భృంగీ శీశా !       10*


✍️గోపాలుని మధుసూదన రావు 🙏