21, అక్టోబర్ 2022, శుక్రవారం

పనికిరానిది అంటూ ఏదీ

 శ్లోకం:☝️

*విచిత్రే ఖలు సంసారే*

 *నాస్తి కిఞ్చిన్నిరర్థకమ్ l*

*అశ్వశ్చేత్ ధావనే వీరో*

  *భారస్య వాహనే ఖరః ॥*


భావం: ఈ ప్రపంచంలో పనికిరానిది అంటూ ఏదీ లేదు. గుఱ్ఱం అయితే యుద్ధంలో వీరులు ఉపయోగించవచ్చు, గాడిద అయితే బరువులు మోయించవచ్చు!

చిత్రమరయగ మానవ జీవనమున

పనికిరానిది లేదిల కనగ మనము

వీరులను దాల్చు యుద్దాన వారువమ్ము 

గరిమ బరువుల మోయును గార్ధభమ్ము


గోపాలుని మధుసూదనరావు

20, అక్టోబర్ 2022, గురువారం

కార్తీక సోమవారాలు

 *కార్తీక సోమవారాలు*

.................................

తేదీ: 31-10-2022 కార్తీక సోమవారం అనగా *మొదటి సోమవారం*


తేదీ: 7-11-2022 కార్తీక సోమవారం అనగా *రెండో సోమవారం*


తేదీ:14 -11-2022 కార్తీక సోమవారం అనగా *మూడవ సోమవారం*


తేదీ: 21-11-2022 కార్తీక సోమవారం అనగా *నాలుగో సోమవారం*


*ముఖ్యమైన తేదీలు*

 

➡️తేదీ: 4-11-2022 శుక్రవారం *కార్తీక శుద్ధ ఏకాదశి*


➡️తేదీ: 5-11-2022 శనివారం *కార్తీక శుద్ధ ద్వాదశి (క్షీరాబ్ది ద్వాదశి)*


➡️తేదీ: 8-11-2022 మంగళవారం *కార్తీక శుద్ధ పౌర్ణమి*


తేదీ: 23-11-2022 బుధవారం *కార్తీక బహుళ అమావాస్య( కార్తీకమాసం ఆఖరు)*


➡️తేదీ: 24-11-2022  గురువారం *మార్గశిర శుద్ధ పాడ్యమి (మార్గశిర మాసం ప్రారంభం)* 


➡️తేదీ:24-10-2022 సోమవారం *ఆశ్వీయుజ బహుళ చతుర్దశి తత్కాల అమావాస్య (దీపావళి అమావాస్య)*


➡️తేదీ:25-10-2022 మంగళవారం *సూర్యగ్రహణం*


➡️తేదీ:26-10-2022 బుధవారం *కార్తీక శుద్ధ పాడ్యమి( కార్తీకమాసం ప్రారంభం)*


➡️తేదీ: 29-10-2022 శనివారం *కార్తీక శుద్ధ చవితి (నాగులు చవితి)*


మీ

*పారేపల్లి సాయిబాబు*

అధ్యక్షులు శ్రీ కన్యకాపరమేశ్వరీ దేవీ శ్రీ చక్రమందిరం,నందిగామ. 


*సర్వేజనా సుఖః నో భవంతు*


🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

చిత్రకేతూపాఖ్యానం

 Srimadhandhra Bhagavatham -- 48 by Pujya Guruvulu "Pravachana Chakravarthy" , "Vachaspathy" Brahmasri Chaganti Koteswara Rao Garu


3. చిత్రకేతూపాఖ్యానం:

పూర్వకాలంలో చిత్రకేతువు అనే మహారాజుగారు ఉండేవారు. ఆయన శూరసేన దేశమును ఏలుతూ ఉండేవాడు. ఆయనకు అనేకమంది భార్యలు. ఇంతమంది భార్యలతో కూడి చిత్రకేతువు రాజ్యపరిపాలన చేస్తున్నాడు. నిరంతరం మనస్సులో ఒక్కటే శోకం. ఆయనకు సంతానం లేదు. ఆయన పెద్ద భార్య పేరు ‘కృతద్యుతి’. ఒకరోజున ఆయన వద్దకు అంగీరస మహర్షి వచ్చారు. ఆయన స్వాగతం పలికి అర్ఘ్యపాద్యాదులు ఇచ్చాడు. అంగీరస మహర్షి – ‘ఇంతమంది భార్యలు ఉన్నారు, ఐశ్వర్యం ఉన్నది. ఇంత పెద్ద సామ్రాజ్యం ఉన్నది. నీ ముఖంలో కాంతి లేదు. నీవు దేనిని గురించి బెంగ పెట్టుకున్నావు’ అని అడిగారు. చిత్రకేతువు ‘మహానుభావా! మీరు త్రికాలజ్ఞులు. మీరు సర్వము తెలుసుకోగలరు’ అన్నాడు. అంగీరస మహర్షి ‘నాకు అర్థం అయింది. నీకు పిల్లలు లేరు. అందుకు కదా బాధపడుతున్నావు. నీచేత పుత్రకామేష్టి చేయిస్తాను. నీకు బిడ్డలు కలుగుతారు’ అని పుత్రకామేష్టి చేయించి యజ్ఞ పాత్రలో మిగిలిపోయిన హవిస్సును నీ పెద్ద భార్యచేత తినిపించు. నీకు యోగ్యుడయిన కుమారుడు కలుగుతాడు. వాడివలన నీవు సుఖదుఃఖములు పొందుతావు’ అని చెప్పాడు.

రాజు యజ్ఞపాత్ర తీసుకువెళ్ళి పెద్దభార్యకు ఇచ్చాడు. ఆవిడ దానిని స్వీకరించి గర్భాన్ని ధరించి ఒక పిల్లవాడు జన్మించాడు. ఇంక రాజు పరవశించి పోయాడు. అర్బుదముల బంగారమును దానం చేశాడు. రాజ్యం అంతా సంతోషంగా ఉన్నది. ఒకరోజు రాత్రి పెద్దభార్య కుమారుని పెట్టుకుని నిద్రపోతోంది. మిగిలిన భార్యలందరికీ కోపం వచ్చింది. ‘మనకందరికీ పిల్లలు లేరు కాబట్టి రాజు ఇప్పటివరకు మనందరితోటి సమానంగా ఉన్నారు. ఆవిడకి పిల్లవాడు పుట్టాడు కాబట్టి కృతద్యుతి మందిరానికే వెళుతున్నాడు. ఆవిడకి ఈ ఆదరణ పోవాలంటే ఆ పిల్లవాడిని చంపేయాలి’ అని వీళ్ళందరూ కలిసి ఆ పిల్లవానికి మెల్లగా విషాహారాన్ని పెట్టేశారు. మరునాడు ఉదయం చూసేసరికి పిల్లవాడు నల్లగా అయిపోయి మరణించి ఉన్నాడు. ఆ పిల్లవాని పాదముల వద్ద కూర్చుని తాను ప్రభువుననే విషయమును కూడా మర్చిపోయి ఏడుస్తున్నాడు.

అంగీరస మహర్షి బ్రహ్మలోకం నుంచి నారదునితో కలిసి వచ్చారు. వారు వచ్చేసరికి రాజు ఏడుస్తున్నాడు. ఎవరి వలన కొడుకు పుట్టాడో ఆ అంగీరస మహర్షిని మరచిపోయాడు. అంగీరస మహర్షి ‘రాజా ఎందుకు ఏడుస్తునావు?’ అని అడిగాడు. రాజు ఆశ్చర్యపోయి ‘కొడుకు చచ్చిపోయినందుకు ఏడుస్తున్నాను’ అన్నాడు. అంగీరసుడు ‘నువ్వు ఇప్పుడు నా కొడుకు నా కొడుకు అని ఏడుస్తున్నావు కదా. నేను ఇంతకుపూర్వం నీకు కొడుకు పుట్టడం కోసం నీచేత యజ్ఞం చేయించాను. నీకు ఈ కొడుకు లేడు. అంతకుముందు నీకు కొడుకు లేనపుడు నీవు సుఖంగా ఉండేవాడివి. ఈ కొడుకు మధ్యలో వచ్చాడు. మధ్యలో వెళ్ళిపోయాడు. చిత్రకేతూ, మనుష్యుల జీవితములు ఎలా ఉంటాయో తెలుసా? నీకు ఒక విషయం చెపుతాను. ‘ఈ శరీరమును చూసి అనేకమయిన అనుబంధములను పెట్టుకుంటారు. అసలు దేనితో అనుబంధం పెట్టుకున్నారో అది విష్ణుమాయ. అది ఉండేది కాదు. కానీ లోపల ఉన్నది ఎప్పుడూ ఉండేది. రాజా! అసలు ఉండవలసిన అనుబంధం ఈశ్వరుని ఒక్కనితోటే. అదిలేక నీ కొడుకుతో పిల్లలు లేరన్న భ్రాంతితో ఉండిపోయి జ్ఞానం కలగడం లేదని సుఖదుఃఖకారణమైన కొడుకును నీకు ఇచ్చాను. చూశావా – వాడే సుఖం, దుఃఖం ఇచ్చాడు. నీకు మాయయందు తగులుకునే స్వభావం ఉన్నది. దానివలన నీవు సుఖదుఃఖములను పొందుతున్నావు’. అపుడు నారదుడు ‘నాకొడుకు పోయాడు అని అంటున్నావు కదా! నీ కొడుకును బ్రతికిస్తాను. వరం ఇస్తాను. వాడు అంగీకరిస్తాడేమో చూద్దువు కాని వాడిచేత మాట్లాడిస్తాను’ అని నారదుడు తన తపశ్శక్తితో ఆ వెళ్ళిపోయిన జీవుణ్ణి తెచ్చాడు. నువ్వు వెళ్ళిపోవడం వల్ల నీ శరీరమునకు తల్లిని, తండ్రిని అనుకున్న వాళ్ళు ఖేదం పొందుతున్నారు. ఓ జీవుడా నువ్వు నీ శరీరము నందు ప్రవేశించి నీవు కోరుకుంటే దీర్ఘాయుర్దాయంతో సింహాసనమును అధిష్ఠించి నీ తల్లిదండ్రులకు ఆనందమును కలిగించు’ అన్నాడు. జీవుడు వెనక్కి వచ్చి తండ్రివంక చూసి భ్రుకుటి ముడివేసి ‘నేను ఈ శరీరము వదిలిపెట్టి వెళ్ళిపోయాను. ఈ శరీరమునకు వారు తల్లిదండ్రులు. నా కర్మ వల్ల నేను ఇప్పటికి ఎన్ని కోట్లమంది తల్లిదండ్రులకు కొడుకుగా పుట్టానో! వాళ్ళలో వీరొకరు’. ఈమాట విని చిత్రకేతువు ఇంతవరకు వీడు నాకొడుకు నాకొడుకని అనుకున్నాను. ఇదా వీడు మాట్లాడడమని వెనక్కి పడిపోయాడు. చిత్రకేతుడు అసలు విషయం అర్థం చేసుకుని ‘ఇప్పుడు నాకు బుద్ధి వచ్చింది. వాడు అలా మాట్లాడిన తరువాత నాకు తత్త్వం అంటే ఏమిటో తెలిసింది’ అన్నాడు. అంగీరసుడు ‘వానికి సంస్కారం చేసి యమునా నదిలో స్నానం చేసి ఆచమనం చేసి రావలసింది. నీకొక మంత్రం చెపుతాను. ఈ శరీరము ఉండగా చేరవలసింది ఈశ్వరుడిని. అనుబంధముల మాయా స్వరూపమని తెలుసుకొని ఈశ్వరుడి పాదములు పట్టుకో. నేను నీకు ఉపదేశం చేస్తాను. ఈ ఉపదేశం చేత ఏడురాత్రులు ఈ మంత్రమును జపిస్తే నీకు సంకర్షణ దర్శనం అవుతుంది’ అన్నారు. ఆయనను నమ్మి చిత్రకేతువు ఏడురాత్రులు, ఏడు పగళ్ళు జపం చేశాడు. అలా జపం చేస్తే ఆయనకి శ్రీమన్నారాయణుడు పాదం పెట్టుకునే పాదపీఠియైన ఆదిశేషుడు దర్శనం ఇచ్చాడు. ఆయనను విశేషంగా స్తోత్రం చేశాడు. అలా సోత్రం చేస్తే ఆయన –

ఆదిశేషుడు తన రూపమును భాసింప చేసి ‘నీటియందు బుడగపుట్టినట్లు ఆ బుడగకు అస్తిత్వము లేక నీటిలో కలిసిపోయినట్లు బ్రహ్మమునందే నామరూపములయిన మాయచేత జగత్తుగా పరిణమించింది. ఈ తత్త్వము అర్థమవడమే నా దర్శనం కలగడం. ఇపుడు నీవు బ్రహ్మజ్ఞానివి అయిపోయావు’ అన్నాడు. ఆయన ఇచ్చిన ఒకే ఒక వరం ఈయన పాలిటి శాపమయి కూర్చున్నది. అనంతుడు ఈయనకు ఒక విమానం ఇచ్చి ‘నీవు ఈ విమానంలో ఎక్కడికయినా విహరించు’ అని చెప్పి ఆయన తిరిగి సిద్ధ గణములతో వెళ్ళిపోయాడు. ఆయన వెళ్ళిపోతుంటే చిత్రకేతుడు ఆయనను స్తోత్రం చేసి తదుపరి విమానమును ఎక్కి అన్ని బ్రహ్మాండములు తిరుగుతూ యక్ష కాంతలతో హరికథలను నాటకములుగా ప్రదర్శనలు చేయిస్తూ లోపల పరమ భక్తి తత్పరుడై ఉండేవాడు. ఒకనాడు ఆ విమానం ఎక్కి కైలాస పర్వతమునకు వెళ్ళాడు. పార్వతీదేవి పెనిమిటి అయిన పరమశివుడు సభలో కూర్చుని ఉండగా నాలుగు వేదములు పురుష రూపమును పొంది వాదించుకుంటున్నాయి. పరబ్రహ్మ తత్త్వం అంటే ఇలా ఉంటుందని అంటున్నారు కదా అంటే కాదు ఇలా ఉంటుంది అని వాదించు కుంటున్నాయి పరబ్రహ్మ తత్త్వాన్ని అర్థం చేసుకోలేక. బ్రహ్మగారు, సనక సనందనాది మహర్షులు అంజలి ఘటించి పరమశివా! మాయందు నీ అనుగ్రహమును ప్రసరింపజేసి మాకు జ్ఞానమును ప్రసాదించమని అడుగుతున్నారు. పార్వతీ పరమేశ్వరులను చూసి పొంగిపోయిన భృంగి నాట్యం చేస్తున్నాడు శంకర భగవత్పాదులు శివానందలహరిలో అంటారు. అంత పరమపవిత్రమయియన సభలోనికి చిత్రకేతువు తన విమానంలోంచి క్రిందకు దిగాడు. పరమశివుడు పార్వతీ దేవిని ఎడమ తొడ మీద కూర్చోపెట్టుకొని చేతితో గాఢాలింగనం చేసుకొని ఉన్నాడు. అది చూసి చిత్రకేతుడు అమ్మవారు వినేటట్లుగా పెద్ద ధ్వనితో నవ్వాడు. అందరూ ఆశ్చర్యపడిపోయి ఒక్కసారి అటు తిరిగి చూశారు.

అంత పెద్ద నవ్వు నవ్వేసరికి పార్వతీ దేవి చూసి ‘నీవు ఎందుకు నవ్వుతున్నావు’ అని అడిగింది. చిత్రకేతుడు అన్నాడు – ‘ఏమీ తెలియని అజ్ఞానికూడా భార్యను కౌగలించు కోవాలంటే ఇంట్లోకి వెళ్ళి కౌగలించుకుంటాడు. అంతేకానీ ఇంతమంది తాపసులు ఉన్న సభలో, బ్రహ్మగారు నిలబడ్డ సభలో, సనకసనందనాదులు నిలబడ్డ సభలో, సిగ్గులేకుండా ఆచార్యుడనని లోకానికి జ్ఞానమును ఇచ్చేవాడినని జగద్గురువునని లోక రక్షకుడనని అనిపించుకు సర్వమంగళప్రదుడనని అనిపించుకున్న పరమశివుడు ఎడమ తొడమీద భార్యను కూర్చోపెట్టుకుని ఇంతమంది చూస్తుండగా భార్యను గాఢాలింగనం చేసుకున్నాడు. ఆ మిథున రూపమును చూస్తే నవ్వు వస్తోంది. ఆయనకు కూడా ఇంత కామ వ్యామోహమా!' అన్నాడు. పార్వతీ దేవి ‘ఏమిరా ధూర్తుడా! కపిలుడు, భృగువు, నారదుడు, బ్రహ్మ, సనక సనందనాదులు శివుని ముందు నమస్కరిస్తూ నిలబడతారు. ఎవరి పాదములకు అంటుకున్న ధూళి మస్తకము మీద పడితే జ్ఞానము కటాక్షింపబడుతుందని కోరుకుంటారో ఎవరి పాదము తగిలితే మంగళ తోరణమై నీ ఇంటిని పట్టుకుంటుందో, ఎవరు అనుగ్రహిస్తే నీ ఇంట శుభకార్యములు జరుగుతాయో, ఎవరు లోపల ఉండడము చేత నీవు శివమై పదిమంది చేత నమస్కరింప బడుతున్నావో, ఏ శివము లోపలి నుంచి వెళ్ళిపోతే శవమై పోతావో, ఏ మహానుభావుడు లోకములన్నింటిని రక్ష చేస్తున్నాడో, ఎవరు తాను మహాత్యాగియై జ్ఞానిగా నిలబడ్డాడో అటువంటి పరమశివుని తూలనాడడానికి నీకు ఉన్న గొప్పతనం ఏపాటిది? ప్రకృతి పురుష తత్త్వమును తెలియక, గుర్తెరుగక ఒక ప్రాకృతమయిన మనుష్యుడు హీనుడు మాట్లాడినట్లు మాట్లాడావు. నీవు విష్ణుభక్తుడవని అనిపించుకునేందుకు నీకు అర్హత లేదు. శివుని గౌరవించనివాడు విష్ణు భక్తుడు కానేకాడు. నువ్వు ఇలా ప్రవర్తించావు కనక నిన్ను శపిస్తున్నాను. నువ్వు ఉత్తరక్షణం రాక్షస యోనియందు జన్మిస్తావు. నీవు చేసిన తపస్సు చేత శ్రీమన్నారాయణుని చేరెదవు గాక’ అని అనుగ్రహించింది.

చిత్రకేతువు విమానంలోంచి క్రింది పడిపోయి తల్లి పాదముల మీద పడిపోయి సాష్టాంగ నమస్కారం చేసి ఒక మాట అన్నాడు ‘అమ్మా! అనంతుని దర్శనం చేశాను. సంకర్షణుని దర్శనం చేశాను. ఎన్ని జన్మల నుంచో ఉన్న చిన్న అవిద్య అజ్ఞానం ఎక్కడో ఉండిపోయాయి. నీ మ్రోలకు వచ్చి ఒక వెకిలి నవ్వు నవ్వాను. ఇంత శాపమును పొందాను. నువ్వు శపించిన శాపం నన్ను ఉద్ధరించడానికేనని అనుకుంటున్నాను. అలాగే రాక్షసయోనియందు జన్మిస్తాను. నా అజ్ఞానము అక్కడితో తొలగుగాక’ అని నమస్కారం చేసి క్షమాపణ చెప్పి ప్రణిపాతము చేసి లేచి విమానం ఎక్కి వెళ్ళిపోయాడు.

ఇది చూసి పరమశివుడు ‘పార్వతీ చూశావా ఇతను పరమభక్తులు నీవు ఇంత శాపం ఇస్తే అతను కసుగందలేదు. నిజమయిన విష్ణుభక్తుడయినవాడికి అటువంటి సత్త్వగుణం కలగాలి. ఇతడు విష్ణు భక్తుడే. ఈ భక్తి వీనిని రక్షించి ఒకనాడు ఇంద్రసంహారం కోసం త్వష్ట ప్రజాపతి చేసిన యజ్ఞగుండంలోంచి వృత్రాసురునిగా పైకి వస్తాడు. వచ్చినా ధర్మం నిర్వర్తించాలి కాబట్టి యుద్ధం చేస్తాడు. మనస్సు మాత్రం శ్రీమన్నారాయణుడి దగ్గర పెట్టి శ్రీమన్నారాయణుని చేరుకుంటాడు. తాను చేసుకున్న సుకృతము చేత అపారమయిన భక్తితో నిలబడిపోతాడు’ అన్నాడు. ఈ ఆఖ్యానము ఇంత పరమ పావనమయినది కాబట్టి ఇహమునందు వాళ్లకి ఏమయినా ప్రమాదము రావలసి ఉంటే అటువంటి ప్రమాదములు తొలగి పుత్రపౌత్రాభివృద్ధిగా మూడు తరములు చూసి, సమస్త ఐశ్వర్యములు పొంది అంత్యమునందు భక్తి జ్ఞాన వైరాగ్యములు కలిగి, మరల పుట్టవలసిన అవసరం లేని పునరావృత్తి రహిత శాశ్వత శివ సాయుజ్యమును పొందుతారు. అటువంటి స్థితిని కటాక్షించ గలిగిన మహోత్కృష్టమయిన ఆఖ్యానము ఈ వృత్రాసుర వధ.



https://www.facebook.com/SriChagantiGuruvuGaariFollowersU...


instagram.com/pravachana_chakravarthy

ఒడిబియ్యం యొక్క విలువ,

 *ఒడిబియ్యం పోయటం వల్ల ఫలితాలు*

🛕🛕🛕🛕🛕🛕🛕🛕🛕🛕🛕🛕

🌟 ప్రతి మనిషిలో వెన్నెముక లోపల 72 వేల నాడులు వుంటాయి. ఈనాడులను వెన్నెముకలు రక్షిస్తాయి. ఈనాడులు కలిసే ప్రతి దగ్గర ఒక చక్రం వుంటుంది. . ఇలాంటివి మనిషి శరీరంలో 7 చక్రాలు వుంటాయి. అందులో మణిపూర చక్రం నాభి దగ్గర వుంటుంది. ఈ మణిపూర చక్రంలో మధ్యబాగంలో 'ఒడ్డియాన పీఠం' వుంటుంది. మన అమ్మాయిలు నడుముకు పెట్టుకునే ఆభరణం పేరు కూడ అందుకే "ఒడ్డియాణం" వాడుకలో 'వడ్యాణం' అంటారు.


🌟 ఏడు చక్రాలలో శక్తి(గౌరీదేవి) ఏడు రూపాలలో నిక్షిప్తమవుతుందనేది సిద్దాంతం. ఒడిబియ్యం అంటే అమ్మాయి ఒడ్యాణపీఠంలో వున్న శక్తికి బియ్యం సమర్పించడం అన్నట్టు. ఒడ్డియాణపీఠంలో వుండే శక్తి రూపంపేరు మహాలక్ష్మి. ఒడిబియ్యం అంటే, ఆడపిల్లను మహాలక్ష్మి రూపంలో పూజించటం అన్నమాట. అలాగే పక్కనున్న భర్తను మహావిష్ణువులా భావించి సత్కారం చేయాలి. అమ్మలు చిన్నపిల్లలను ఒడిలో పెట్టుకుని కాపాడుకుంటారు. ఒడి అంటెనే రక్షణ.


🌟 ఒడిబియ్యం పోసే సమయంలో అమ్మాయిలను గమనిస్తే తెలుస్తుంది. వాళ్ళకు తెలియకుండానే మహాలక్ష్మిగా మారిపోతారు.మహాలక్ష్మి మొదటి లక్షణం రక్షించటం. బిడ్డను, అల్లుడిని రక్షించమని తల్లిదండ్రులు చేసే మహాలక్ష్మి వ్రతమే ఒడిబియ్యం. ఒడిబియ్యంలో ఒక బియ్యమే కాకుండా అష్ట ఐశ్వర్యాలు కూడా పోస్తారు. ఇవన్నీ తమబిడ్డను అష్ట ఐశ్వర్యాలతో ఉంచాలని తల్లివారు చేసే సంకల్ప పూజ మాత్రమే.


🌟 సంతోషంతో ఆ మహాలక్ష్మి(ఆడపడుచు), తన తల్లిగారి ఇల్లు అష్టైశ్వర్యాలతో తులతూగాలని 5 పిడికిల్ల బియ్యం అమ్మవాళ్లకు ఇచ్చి, దేవుని ప్రార్ధించి, మహాధ్వారానికి నూనె రాసి, పసుపు కుంకుమ బొట్లు పెట్టి అత్తారింటికి వెళుతుంది. అక్కడ ఆడాళ్లను పేరంటానికి పిలిచి అమ్మగారిచ్చిన సారెను(ఐశ్వర్యాన్ని) ఊరంతా పంచుతుంది.


🌟 ఇది అత్తవారు కూడ చేయవచ్చు.....


🌟 అందుకే ఒడిబియ్యం యొక్క విలువ, గౌరవం, సారాంశం తెలుసుకోవాలి అత్యంత నిష్ఠతో చేయాలి.

కర్మచేయకుండా చిత్తశుద్ది రాదు

 విశేష వ్యాఖ్య:

అంతకు ముందు శ్లోకాలలో ఏంచెప్పారు ?...

కర్మచేతగాని, జన్మచేతగాని, జనబాహుళ్యప్రచారంచేత గాని మనకు అమృతత్త్నం రాదు అని. కేవలం త్యాగభావన

చేతమాత్రమే అమృతత్త్వం సాధ్యము. అని ముందు శ్లోకాలలో చెప్పినది ఎలాగ నిరూపిస్తున్నారు...

అందుకని ఎత్తుకోడం ఎలా ఎత్తుకున్నారు? ... కర్మ వలన చిత్తశుద్ది సాధ్యం...!

అంటే కర్మచేయకుండా చిత్తశుద్ది రాదు ఎప్పటికీ !

కాబట్టి ప్రతిఒక్కరూ మొదట ఏంమార్గంలో ప్రవేశించాలిట? ..... కర్మ మార్గములో.

కర్మ మార్గం అంటే ఏమిటి ? .....

అన్నీ కర్మే. ... కనురెప్పలు తీసి వేయడం కూడా కర్మయే! గాలి పీల్చి వదిలిపెట్టడం కూడా కర్మయే!!

రోజువారీ మనం మన దైనందిక కార్యక్రమాలలో చేసే సమస్తమూ కర్మలే. .. మేలుకోవడం కర్మ, కలగనడం కర్మ,

నిద్రపోవడం కర్మ, జననమరణాలు, వాటిమధ్యలో జరిగే వన్నీ కూడా కర్మలే. ఇవన్నీ ఒక కారణంనుండే

ఉదృవిస్తున్నాయి.

మనం ప్రతీ సంఘటనకు కారణం వేరువేరుగా ఉందని అనుకుంటున్నాం. రోజువారీ జీవితంలో 'దీనికి కారణం వేరే

ఉందిలెండి' అనుకుంటూ ఉంటాం.. ప్రతీదానికి కారణం వేరే ఉందని మన అభిప్రాయం. ...

కానీ వారేంచెపుతున్నారు? నాయనా ప్రతీ దానికి కారణములు వేరువేరు లేవు. ... జననం నుండి మరణం వరకు ఇది

అంతా ఒకటే ఘటన...

జీవితమనే ఘటన! ...... ఒక సంఘటనే ఇది.

కానీ మనం ఎలా అనుకొంటున్నాం? ప్రతీ సంఘటననూ వేరువేరుగా చూస్తున్నాం.



కాబట్టి జీవభావము అంటే ఏమిటంటే ఈ భేద బుద్దియే జీవభావము.


ఏకత్వభావనే ఆత్మభావము.


కాబట్టి మనం కర్మ చేసేటప్పుడు ఎలా చేయాలి? ఆ కర్మని చిత్తశుద్ది సాధించడంకోసం ఎలా చేశాం?


కర్మ ద్వారా ఆత్మోపలబ్ది జరుగుతుందా? ... అన్న విషయాన్ని ఈ శ్లోకంలో చర్చిస్తున్నాం.


ఈ జన్మలో నువ్వు ఆత్మ స్వరూపాన్ని, బ్రహ్మ స్వరూపాన్ని తెలుసుకోవాలని గానీ , ఈశ్వర సాక్షాత్కారాన్ని పొందాలనే

జిజ్ఞాస గాని - ఇవి ఏమైనా కలిగినయ్‌ అంటే కారణం ఏమిటి అని ప్రశ్న వేశారు?


అందరికి కలగడం లేదుగా.... భూమండలం మీద 750 కోట్లమంది మానవులుంటే ఈ ఆసక్తి అందరికి కలగడంలేదు.

ఎందువలన అంటే గత జన్మనుండి నువ్వు తెచ్చుకున్న జ్ఞానవాసన అంటూ ఏదుందో, సాధనా పరమైన వాసన అంటూ

ఏదుందో, ఆ పుణ్య వాసనా బలం చేత నీకు ఈ జన్మలో ఒక ఆసక్తి, ఒక జిజ్ఞాస కలిగింది.


అంటే దైవసాక్షాత్కారం, ఆత్మసాక్షాత్కారం, ఈశ్వరసాక్షాత్కారం - ఇవన్నీ సాక్షాత్కారాలే... వీటియందు ఆసక్తి, జిజ్ఞాస

కలిగాయి.


మిగిలిన వారందరూ ఏం ఆసక్తి కలిగియున్నారటా - ప్రపంచభావన కలిగి ఉన్నారట.!


అంటే ధనధాన్యవస్తు సమృద్ది కలిగియుంటే చాలు అనే లక్షణం కలిగివున్నారు. అంచేత రోజూ ఉదయం లేచినప్పటినుంచి

రాత్రి నిద్రపోయేవరకు, రాత్రి నిద్రలో కూడా ఏం కలుగుతున్నాయ్‌?


-... ఆ ప్రపంచ భావనలే కలుగుతున్నాయి. ... ప్రపంచానికి భిన్నమైన భావనలు కలగడంలేదు.


ఎందుకనిట ? --- సదా ఆ ప్రపంచంతో కలిసి రమిస్తున్నాం కనుక. .. విడిగా లేవు. ఆ ప్రపంచంలో ఉన్న వస్తువులు,

ధనధాన్యాలు, .. ఏ సమృద్ది కలిగితే సుఖసంతోషాలు నీకు కలుగుతాయనే ఆసక్తి బలంగా ఉందో అదే ఆసక్తి నీ

కలలోకూడా పనిచేసి నీ మానసిక ప్రపంచాన్ని తయారుచేస్తుంది.!


ఇంకేం చేస్తోంది? ...


ఆ వస్తుఉపలబ్ది నీకు స్వయంగా కలగకుండానే నువ్వు అనుభవించినట్టు నీకు సుఖప్రాప్తిని కలుగచేస్తోంది!


తద్వారా నువ్వు మేలుకోగానే రోజూ ఏం చేస్తున్నావట ?! ....


ఆ కలలో అనుభవించిన వస్తువును ఇలలో అనుభవించాలని చూస్తున్నా వట.


జననం నుండి మరణం దాక మనం చేస్తున్నది ఒకటే పనిట ? ... ఏమిటది? ...


కలలో కలగనడం,... ఆ కలగన్న వాటిని అక్కడే యధాతధంగా అనుభవించడం, ...


కలలో ఆకలేసిందండీ... , అప్పుడు లడ్డూ తింటే బాగుండు అనిపించిందట. !...


ఆకలి వేయడానికి, లడ్డూ తినడానికి సంబంధం ఏమిటి?


లడ్డూ తింటే ఆకలి తీరుతుందన్న ఒక నిర్ణయం ఉందా పోనీ? .. కానీ నీకనిపించింది అంతే !


కలలో ఆకలి వెయ్యడం ఎంత వాస్తవమో, లడ్డూ తింటే ఆకలి తీరుతుందన్నది కూడా అంతే వాస్తవం! ...



ఆ ఆసక్తి ఇప్పుడు కలలో లడ్డూని సృజించింది. లడ్డూ తింటే ఆకలి తీరుతుందని స్పురించింది.. తినేశావ్‌ ! .....

లడ్డూ తిన్న సుఖం కూడా వచ్చేసింది! తృప్తి కూడా కలిగింది. ఆకలి తీరింది !


మేలుకుని చూస్తే ..... లడ్డూ లేదు.


కానీ నీ స్పురణ ఎక్కడ ఉండిపోయింది? లడ్డూ మీద ! ... ఇలలో లడ్డూ తిన్న అనుభవం పూర్తికాలేదు కాబట్టి. ... ఆ

అనుభూతి సంతృప్తికరంగా లేదు. ...


పూర్ణమైనట్టి ఆసక్తి సంతృప్తి చెందలేదు. .. అప్పుడేం చేశాడట? .... ఇలలో లడ్డూ కోసం ప్రయత్నం చేశాడు.

కలలో లడ్డూ ఎవరు ?-... నువ్వే.


తిన్నదెవరూ ?.... నువ్వే.


ఆకలి ఎవరూ ?... నువ్వే .


సంతృప్తి పొందినదెవరూ ? ... - అదికూడా నువ్వే.


కానీ ఇలలో అలా ఉండదే!


నేనూ, లడ్డూ ఒకటే ... అని లడ్డూ షాపు వాడిదగ్గరకెళ్ళి అన్నావనుకో ,


ఏం అంటాడు వాడు? ... నువ్వు, లడ్డూ ఒకటే అయితే ఇక్కడిదాకా రావడం ఎందుకూ, అంటాడా లేదా ? ....

ఇంకేవంటాడు ?... - ఆ! వెర్రోచ్చింది అంటాడు!


అంచేత ఇలలో ఎలావున్నాం ? ... అన్నీ భిన్నంగా, వేరువేరుగా ఉన్నాం. ... కానీ కలలో ప్రపంచాన్ని ఎవరు

సృష్టించారు? - నువ్వే! .. కాబట్టి ఆ ప్రపంచంలో వస్తువులు కూడా నువ్వే!!


ఇలలో సూది బెజ్జం లోంచి ఏనుగును పంపించాలి.. వెడుతుందా ? ... వెళ్ళదు...


కానీ కలలో.... ?


మనకి ఎలా కావాలంటే ఆలా !!


అంటే ఇలలో సాధ్యంకాని వన్నీ కలలో సాధ్యమౌతాయి... ఎందుకంటే ఆది సూక్ష్మం! .. స్టూలం కాదుగా.

నువ్వేమనుకుంటున్నా వ్‌ ? సూక్ష్మంలో జరిగినవన్నీ స్టూలం లో జరగాలంటున్నావ్‌...


అదెప్పటికీ సాధ్యం కాదుగా ... !


ఏనుగుపట్టేటంత బెజ్జం స్టూలంలో ఉండదు... కానీ సూక్ష్మంలో సాధ్యమే.


ఈరకంగా ఇలలో సాధ్యం కానివన్నీ కలలో సాధ్యమే.


ఈవాళ రాత్రి కలలో భాగ్యలక్ష్మి లాటరిలో 100కోట్ల రూపాయలు తగిలినట్టు ఆసక్తికలిగి ఆమేరకు కల వచ్చింది.

సాధ్యమేగా కలలో...



కలలో లాటరీ వచ్చిందని ఇలలో ఏమి చేసాడు? ... జీవితమంతా లాటరీ టిక్కెట్లు కొంటూనే ఉన్నాడు. ఎప్పుడుచూసినా

1....


మరి ఏదిబలంగా పనిచేసినట్టు? ... ఆ ఆసక్తియే కలయ్యింది.


ఆసక్తి అంటే ? .... రాగద్వేషాలు రెండూ బలంగా ఉన్నాయి.


ఎవరితోనయినా శతృత్వభావన బలంగా ఉందనుకో అప్పుడు వాళ్ళుకూడా కలలోకి వస్తారు.


వచ్చి ఏంచేస్తారు ? .... ఇలలో చాలలేదు పోట్లాట. కలలోకూడా ఫైటింగే !!


పోనీ కలలోనైనా వాడితో సఖ్యంగా ఉండొచ్చుగా ?!... అబ్బే. ... ఆ భావనలో స్మృతిజ్ఞానం స్థిరపడిపోయిందిగా, ఇంకా

దాంట్లోనే తిరుగుతూ ఉంటుంది. దాంట్లోంచి బయటకు రాదన్నమాట.


రావాలంటే ఇలలో ప్రయత్నించాలే కానీ కలలో ప్రయత్నిస్తాననడం వట్టిదే...


అట్లాగే కర్మవలన వచ్చేటటువంటి సుఖదుఃఖాలనే ఫలితాలవంటి చట్రం ఏదైతే ఉన్నదో ఆ కర్మ చట్రంలో నీ

జననమరణాలు వస్తూ, పోతూ ఉంటాయి.


ఒకవేళ ఇదే కర్మ దైవం కోసం చేయబడింది, ఫలాసక్తిలేకుండా చేయబడింది. ...


అప్పుడేమయింది? ... నిష్కామకర్మ అయ్యింది.


మన జీవితంలో నిష్కామకర్మ అంటూ ఏదైనా ఒకటుందా ? ...


ఏమీ ఆశించకుండా చేయడమే నిష్కామకర్మ అయినట్లయితే, అక్కడేం చేయమన్నాడు”...


ఈశ్వరార్పణ బుద్దితో చేసినప్పుడు మాత్రమే అది నిష్కామకర్మ అయ్యింది.


అంటే?...


భార్యకి చెయ్యలా ... ఈశ్వరుడికి చేశావ్‌!


భర్తకి చెయ్యలా ... ఈశ్వరుడికి చేశావ్‌!


పిల్లలకి చెయ్యలా ... ఈశ్వరుడికి చేశావ్‌!


తల్లితండ్రులకు చెయ్యలా ... ఈశ్వరుడికి చేశావ్‌!


అంటే వాళ్ళ స్టానంలో ఎవరిని పెట్టాలట ? ... ఈశ్వరుడిని.


అప్పుడది నిష్కామ కర్మ అయ్యింది.


కానీ నాకు ఈశ్వరుడు అదిస్తాడు, ఇదిస్తాడు ... అంటే, మళ్లీ కదా మామూలే.


నేను ఈశ్వరుడిని ఏమీ కోరను అంటేనే నిష్కామకర్మ.


కానీ ఈశ్వరుడిని దల్లగా దూడమని కోరవచ్చా? ... (ఆడియన్స్‌ ప్రశ్న).


ఏమండీ ... ఈశ్వరుడిని చల్లగా చూడు, వేడిగాచూడు ... ఆయనకి వేరే పనేమీ లేదా ?


మనం ఆలోచించాలి కదా...



ఇలా అయితే మన కో రికలన్నీ నేను వేరే, ఈశ్వరుడు వేరే అనే భావాన్ని బలపరిచే విధంగానే ఉన్నాయి.

'ఈశ్వరుడిచ్చేవాడు, నేను పుచ్చుకునేవాడిని' అన్నట్టుగా.


అసలు ఈశ్వరుడు ఏమిస్తాడు?.....


జ్ఞానం తప్ప ఇంక ఏమీ ఇవ్వడు!


గ్రా


నిరూపణ ఎలా ? ... అదేమిటండీ .. ఇన్నాళ్లు మేము ఆయన్ని ఈ ప్రపంచంలో ఉన్నవన్నీ గుర్తాలు, ఏనుగులు,

చీమలు, ఆ10 అడుగుతూనే ఉన్నాంకదా. చ అడిగినివన్నీ ఇస్తున్నాడు కదా, అడగనిఎి కూడా ఇస్తున్నాడు.


మనం ఏమనుకుంటున్నాం? ... ఈశ్వరుడే ఇస్తున్నాడని అనుకుంటున్నాం...


నిన్ను ఈశ్వరుడికి అనుకూలంగా ఉండవయ్యా అంటే, నీ మనసుకి అనుకూలంగా ఈశ్వరుడిని ఉంచుకోవడానికి

ప్రయత్నిస్తున్నాం...


ఈశ్వరానుగ్రహం ఏది లభిస్తే అది స్వీకరిస్తా అనడం లేదు, ఏమంటున్నాం? నాకు కావలసినది ఈశ్వరుడివ్వాలని

అంటున్నాం. చ


ఇప్పుడు నీ చెయ్యి పైచేయి అయినట్టా లేక ఈశ్వరుడి చేయి పైన అయినట్టా?


ఇది ఎప్పడికైనా సాధ్యమా ఫం...


ఈశ్వరుడు జగన్నియామకుడు, సృష్టి కర్త అని ఒప్పుకొంటున్నావా ? ... మరి ఆయనను నీవు ఎలా డిమాండ్‌

చేయగలుగుతావ్‌? ....


అయన అధిపత్యానికి లొంగి ఉన్నవాళ్ళమే కానీ ఆయనను ఒత్తిడి చేయగల సమర్ధత మానవులకు లేదు.


కానీ భ్రాంతి చేత, ... ఏంభ్రాంతి చేత ? ,.... కర్మభ్రాంతి చేత - నేను అడగందే ఈశ్వరుడెలా పెడతాడు? ... అడగందే

అమ్మ యినా పెళ్టదుకదా - అనే లౌకికమైన స్టాయికి ఈశ్వరుడిని తగ్గించాం...!


కానీ నువ్వు తగ్గించినంత మాత్రాన ఈశ్వరుడి స్టాయి తగ్గిపోదుకదా... !


అయన వరదానం ఏమిటి? ..... జ్ఞానం ఇవ్వడం మాత్రమే!


ఆ ఒక్క జ్ఞానం ఇస్తే నువ్వే అన్నీ సమర్టించుకో గలుగుతావ్‌. ... ఆ ఒక్క జ్ఞానం తీసేస్తే ఏమవుతుంది?... మిగిలిన

84లక్షల జీవరాశులలో సమానం అయిపోయారగా !


పోల్చిచూసుకోండి? ఒక చీమ, ఒక దోమ,సూక్ష్మ జీవులు .... వీటితో పోలిస్తే నీ జీవితం ఎంత ఉత్తమమైనది ? ఇన్ని

హీనా జంతువులతో పోలిస్తే ఏంటో ఉన్నతమైన జీవనం సాగిస్తున్నావ్‌. ... కానీ నీ పోలికంతా ఎవరితో ఉంది ?


ఒక టాటా అయితే చాలా ? లేకబిర్లా?.... ఇద్దరూ చాలరు! అంతూ , దరీ లేదు ఆశకు.... అనంతం అంటే అర్ధం తెలీదు

కానీ అనంతమైన డబ్బు కావాలి !


కాబట్టి పోలిక ద్వారా నియమించలేని నీ కర్మ సంజాతమేదైతే ఉన్నదో, అది ఈశ్వరుడిని ఎలా నియమిస్తుంది ? ....



ఈశ్వరుడు కర్మకు అధిస్టానం. ... అయన నీకు ఏమి సహాయం చేయగలుగుతాడంటే, ఆ కర్మని అధిగమించడానికి

కావాల్సిన జ్ఞానాన్ని మాత్రమే ఇవ్వగలుగుతాడు...


ఒక జన్మనుండి మరొక జన్మకు నీవు మారినపుడల్లా నీలో జ్ఞాన వృద్ది జరుగుతోంది.. కాబట్టి అవసాన దశలో నీకు ఏది

ఉపయోగపడుతోంది ? ... - నీవు చివర శ్వాసలలో ఉన్నప్పుడు నువ్వు ఏవైతే కష్టపడి పోగుచేసుకున్నావో అవి నీకు

అక్కరకొస్తున్నాయా  ... మీ ఇంట్లో ఉన్న కంచాలు, మంచాలు చాల ఉన్నాయిగా - ఇవి ఏమైనా పనికొ స్తున్నాయా

మరణకాలంలో ? ...


చనిపోయేకాలంలో నీలో ఉన్న జ్ఞానము, నీలో ఉన్న అజ్ఞానము - ఈ రెండే లెక్క కట్టబడతాయి. ... ఈ రెంటిని ఆధారం

చేసుకొని,... ఈ రెంటిని బేరీజు వేయబడి తద్వారా నువ్వు ఒక ఉపాధి నుండి వేరొక ఉపాధికి మారుతున్నావ్‌....


ఈ జన్మకి వస్తూనే ఒక మూట తెచ్చుకున్నాం... , తెచ్చినవాటిని అనుభవించేస్తే, ఒకపని అయిపోతుంది... కానీ మనం

ఏంచేస్తున్నాం ?...


ఎంత అనుభవించినా, ఇంకా కావాలి అనే కోరిక మిగిలిపోతోంది!


... మీ ఇంటికివెళ్ళి, ఒక డైరీ పెట్టుకొని “ఇంకా కావాలి' అని తోచే వాటి లిస్ట్‌ రాయండి. ... వాటన్నిటి ఎదురుగా ఒక

ప్రశ్న వేయండి... “ఇవన్నీ మరణకాలంలో ఏమైనా ఉపయోగపడతాయా ? ' అని.


ఈసారి వచ్చినప్పుడు చెప్పండి, ఎంత జాబితా వచ్చిందో! పం


మీకు స్పష్టత రావాలి.


ఎప్పటికైనా ఈ “ఇంకా కావాలి అని తోచే వాటి లిస్ట్‌ సున్నాకి రావాలి.... !


అప్పుడు మీరు ఆత్మనిష్టులయ్యే అవకాశం ఉంది.


ఈ “ఇంకా కావాలి” అని తోచే వాటి లిస్ట్‌ ఎప్పటికైనా మిమ్మల్ని మళ్ళీ కర్మచక్రంలోకి, మళ్ళీ జననమరణచక్రంలోకి

తీసుకువస్తాయే గానీ, మీకు ఎప్పటికి కూడా ఆత్మనిష్టులయ్యే అవకాశం అందించవు.


కాబట్టి మొదటి లిస్ట్‌ ఏంరాసుకోవాలి, ఎవరికి వాళ్ళు? ...... “ఇంకా కావాలి” అని తోచే వాటి లిస్ట్‌!


మా జీవితం మొదట్లో మాకు ఇలాగే చెప్పారు - 'నాయనా , నీకం కావాలి” అని...


మాకేం అక్కరలేదు అన్నదశకు వచ్చిన తరువాతే మాకు జ్ఞానం గూర్చి చెప్పడం ప్రారంభించారు... అప్పడివరకు జ్ఞానం

గురించి చెప్పలేదు. మం


“ఇంకా కావాలి' అని తోచే వాటి లిస్ట్‌ పెట్టుకొని ఈ వివేకచూడామణి పూర్తయ్యేలోపుగా పరిష్కారం అయిపోవాలి. ఆలా

అయితేనే నీవు ఆత్మనిష్టుడవు కాగలవు...


ప్రపంచం మీద నీకు ఏమాత్రం ఆసక్తి మిగిలిఉన్నప్పడికి నీకు మరల కర్మచక్రం లో పడకతప్పదు.


“ఇంకా కావాలి” అనే జాబితా పూర్తిగా పోవడం ద్వారా నీకు చిత్త శుద్ది లభిస్తుంది.


ఇంకొక లిస్ట్‌ రాసుకోవాలి - “ఇది లేకుండా నేను ఉండలేను' ... అనే లిస్టు. ...


ఎన్నున్నా ఫరవాలేదు... ఒక పుస్తకం రాయి అవసరమైతే... !



ఎందుకంటే నీకు ఒక స్పష్టత వస్తుంది.


ఎప్పుడు పడితే అప్పుడు కాకుండా నీమీద నీకు ఒక అధ్యయనం చేసే అవకాశం ఇది... ఏంకావాలో తెలుసు, ...

ఏదీలేక ఉండలేవో కూడా తెలుసు...


ఈ రెండు జాబితాలలో ఈశ్వరుడు ఉండడు ! .... ఉండే అవకాశం ఉందా !?


ఇప్పుడు ఈశ్వరుడిని ఎక్కడ చూడాలి? ... మొదట నీలోనేగా! ముందు నీలోపల ఈశ్వరదర్శనం జరగాలి...


కాబట్టి ఈ రెండు జాబితాలను ప్రాధాన్యతాక్రమంలో నువ్వు స్కీనింగ్‌ చేయాలి... విచారణ చేయాలి.


అందులోఅన్నీ అవసరమా 1... గ


మా ఇంట్లో బెదలు పట్టకుండా ఉంటేబావుణ్ను ... బెదలు పడితే నేను ఉండలేను. ' - ఏంచేయాలో రాసుకో ...


నువ్వు గమనించేదేమిటంటే చాలావరకు ఈ ప్రపంచం, ప్రపంచంతోనే సమాధాన పడిపోతోంది ...


ఈశ్వరుడివరకు అవసరం లేదు.


కానీ ఈశ్వరుడు లభిస్తేనే మాత్రమే సమాధానపడే అంశాలు కొన్ని ఉంటాయి...


అలాంటి అంశాలు మిగిలినప్పుడు మాత్రమే నీకు ఈ తత్త్వజ్ఞానం అనేది ఉపయోగపడుతుంది.


కర్మాచరణ వల్ల చిత్తశుద్ది ఎవరికైతే కలిగిందో, ఆ చిత్తశుద్ది వలన ఈశ్వర సాక్షాత్కారాన్ని, ఆత్మ సాక్షాత్కారాన్ని, బ్రహ్మ

సాక్షాత్కారాన్ని పొందాలనేటటువంటి జిజ్ఞాస తీవ్రంగా ఉన్నటువంటి వాడెవడైతే ఉన్నాడో , వాడికి మాత్రమే ఈ

వస్తూపలచ్చి - బ్రహ్మవస్తూపలబ్ది, అనేది సాధ్యమవుతుంది.


మిగిలినవన్ని ప్రపంచంతో సరిపెట్టేయవచ్చు... ఈ ప్రపంచంలో ఉన్నటువంటి వస్తువులద్వారా ఆ కోరికలు తీరిపోతాయి.

కానీ ఈ ముక్తి, మోక్షం అనేటటువంటివి మాత్రం ఆత్మ సాక్షాత్కారం తో మాత్రమే, బ్రహ్మ సాక్షాత్కార జ్ఞానం తో మాత్రమే

సాధ్యమౌతాయి.


ఈ రెండూతో తప్ప మిగిలినవన్నీ కర్మ ఆసక్తి ద్వారా, కర్మ విచారణ ద్వారా, కర్మ ఆచరణ ద్వారా సాధించడం సాధ్యం

కాదు!


నిరంతర బ్రహ్మ విచారముబేతనే ఆత్మ సాక్షాత్కారం సిట్జించును - ఇప్పుడు నిరంతరాయంగా ప్రపంచాన్ని గురించి

విచారణ చేస్తున్నామా ౪ లేక నిరంతరాయంగా బ్రహ్మమును గురించి విచారణ చేస్తున్నామా? ...


మనం చేసే విచారం అంతా ప్రపంచాన్ని గురించే - కాబట్టి ప్రపంచాన్నే పొందుతున్నాం. -. అందువల్ల ఈ ప్రపంచం స్థానంలో

ముందు ఈశ్వరుణ్ణి పెట్టాలి.


“నీ” స్థానంలో ఈశ్వరుణ్ణి పెట్టాలి. ... పెట్టగా, పెట్టగా నీలో భక్తి బాగా బలపడి, బలమైనటువంటి భక్తిభావన స్థిరపడి, ఆ

భక్తిభావన నుంచి నువ్వు జ్ఞానభావనకు ఎదుగుతావ్‌. ...


ఆలా ఎదిగినప్పుడే నీకు ఆత్మ సాక్షాత్కారం కలుగుతుంది.


ప్రపంచ భావన నీకు తోచినంతవరకు నీకు ఆత్మ సాక్షాత్కార జ్ఞానం కలుగదు.


 *ఓం శాంతిః శాంతిః శాంతిః*


*సేకరణ:*  శ్రీ కె.వి. రమణమూర్తి గారి వాట్సాప్ పోస్ట్.

ధర్మాకృతి : ఇంద్రసరస్వతీ, భారతీ మహాస్వాములు - 4

 ధర్మాకృతి : ఇంద్రసరస్వతీ, భారతీ మహాస్వాములు - 4


సదాశివేంద్రులకు పిచ్చి ఎక్కిందని మిగతా శిష్యులు వారి గురువులు పరమ దేవేంద్రుల వద్దకు పోయి చెప్పారట. గురువుతో “అయ్యో! అలాంటి పిచ్చి నాకు పట్టలేదే!” అని వెతనొందారట. శివాభినవ సచ్చిదానంద నృసింహ భారతీ స్వామివారి వంటి మహాత్రికాలజ్ఞాన సంపన్నులకు శుశ్రూష చేసిన మహా పండితులయిన శ్రీకంఠశాస్త్రిగారు స్వామివారి పరిస్థితిని అర్థం చేసుకోకపోవడం ఆశ్చర్యంగా అనిపిస్తోందా? నోట్లో సమస్త బ్రహ్మాండాన్ని చూపిన కృష్ణుని, ఎంత తాడు తెచ్చినా పొట్ట చుట్టూ అయినా తిరగక పోయినా చెమటోడ్చి కష్టపడి రోటికి కట్టి వెయ్యడం ఆశ్చర్యంగా లేదూ!


వారి సంగతి అలా ఉంచండి. ఒక మహాపండితులు. రెండు పీఠాలకు శిష్యులైన వారు కంచిస్వామి వారి వద్దకు వచ్చి “ఆయన(శృంగేరీ స్వామి) పిచ్చివారయిపోయారని” చెప్పారట. అది విన్న స్వామివారు ‘శివశివ’ అంటూ మాన్పడిపోయి, పెద్దగా నిట్టూర్చి కోపంతో ఊగిపోతూ (అంత కోపం ఎప్పుడూ చూడలేదంటారు. స్వామివారికి బహుకాలం సేవ చేసిన మఠమేనేజర్ విశ్వనాథ అయ్యర్) “మీకు పిచ్చికి మంచికి తేడా తెలుసా? తమరు సర్వజ్ఞులో? అలా మాట్లాడడానికి ఎంత ధైర్యం” అని పెద్దగా కేకలు పెట్టి “నీ ఈ అపరాధానికి నిష్కృతి ఈ ప్రపంచంలో ఎవరూ ప్రసాదించలేరు. పోయి చంద్రమౌళీశ్వరుని పాదాలు ఆశ్రయించు” అంటూ ముగించారట.


1935లో కంచిస్వామి కలకత్తాలో నవరాత్రి పూజలు చేస్తున్నారు. మంత్రేశ్వర శర్మగారు అనే శృంగేరీ స్వామివారి పరమ భక్తులొకాయన కమిటీలో ఉండి నిర్వాహక వర్గానికి ఎంతో అండదండలుగా ఉన్నారు. నాల్గవరోజు వరకూ ముఖ్య భూమిక నిర్వహించారు. నాల్గవ రోజు అనిపించింది. ఎంతయినా మా స్వామివారు చేసే పాటి అవుతుందా ఈ పూజ అని ఇక ఆగలేకపోయారు. సరాసరి శృంగేరీ చేరారు. శృంగేరీ స్వామి తమ మృదు ప్రవృత్తికి భిన్నంగా ఎంతో కఠినంగా మా ఇద్దరికీ వ్యత్యాసం ఉందని, అక్కడ పూజ వదిలి ఇక్కడికి పరిగెత్తుకు వచ్చావా? ఇది చాలా తప్పు. ఇక్కడ ఒక్క క్షణం కూడా ఉండవద్దు. శీఘ్రం తిరిగిపో అని త్రిప్పి పంపెవేశారట. రైళ్ళు కూడా సరిగా లేని ఆ కాలంలో విజయదశమి నాటికల్లా కలకత్తా చేరి కంచిస్వామికి విషయం విన్నవించి భేద భావం సమూలంగా నాశనం అయిందని మనవి చేశారట. వారు ఎంతో ఆదరంగా ప్రసాదాలననుగ్రహించారు. చివరగా “శంకర అండ్ షణ్మత’ అనే పుస్తకంలో అగ్నిహోత్రం తాతాచార్యుల వారు వ్రాసిన వ్యాసం నుండి ఒక ఉదంతం వివరించి ముగిస్తారు.


తాతాచార్యుల వారు ఒక నిపుణుల బృందంతో కంచిస్వామివారి పనుపున రాజ్యాంగ నిర్మాణ సంబంధమైన కార్యంలో వివిధ హిందూ మతాచార్యులను, పీఠాధిపతులనూ కలుసుకొంటూ శృంగేరీ చేరారు. అంతవరకూ బాహ్యస్మృతిలో లేని భారతీ స్వామివారు ఆ రోజునే దైనందిన కార్యక్రమాలలోనికి వచ్చారు. వీరిని చూసి ఎంతో ఆప్యాయంగా ‘కామకోటి ఆచార్యులు. ఇప్పుడు ఎక్కడ చాతుర్మాస్యం చేస్తున్నారు” అంటూ ప్రశ్నించారు. కంచిస్వామి వారి గురించి ఎంతో ప్రశంసాపూర్వకంగా మాట్లాడారు.


తరువాత వీరు వచ్చిన కార్యం తెలుసుకొని ఎంతో ప్రసన్న చిత్తులయ్యారు. “దేశ పరిస్థితులను సుసూక్ష్మంగా గుర్తించి ప్రస్తుత పరిస్థితిలో మన కర్వవ్యమేమిటో గుర్తించగల్గిన వారు కంచిస్వామి వారొక్కరే. ఆ విషయంలో మేమందరమూ వారి కృషి పైనే ఆధారపడతాము. ఇందుకు వారికెంతో కృతజ్ఞులము. వర్తమాన కాలంలో కాన దేశంలోని హిందువులు ఈ మాత్రమైన స్వధర్మావలంబకులై ఉన్నారంటే దానికి కంచి స్వామివారే ప్రేరకులు” అని చెప్పి ఈ ప్రయత్నంలో సహాయకులుగా శ్రీసంగమేశ్వర శాస్త్రి అనే ఆయనను వీరి ప్రతినిధి వర్గంతో పాటు పంపారట. 


ఈ విషయం విన్న కంచిస్వామి వారు ఎంతో గౌరవంతో “వారెల్లప్పుడూ ఆత్మనిష్ఠలో ఉంటూ బహిః ప్రపంచంతో సంబంధం లేకుండా ఉన్నప్పటికీ, ఆ జ్ఞాని జ్ఞాన ప్రకాశం వల్లనే ఈ దేశం శ్రేయస్సును పొందుతోంది. ఇందుకు యావద్భారతం వారికే కృతజ్ఞతతో ఉండాలి” అన్నారట. 


#KanchiParamacharyaVaibhavam #కంచిపరమాచార్యవైభవం

కడుపులో బిడ్డ ఆలోచనలు

 


కడుపులో బిడ్డ ఆలోచనలు


• ఏడవ నెలకి జ్ఞానోదయమై కడుపులో అటు ఇటూ కదులుతూ గత జన్మలో చేసిన పాప పుణ్యాలు తలుచుకుంటాడు.


అర్జించిన సంపదలను అనుభవించిన వారే తనను నిర్లక్ష్యం చేసిన క్షణాలు గుర్తుచేసుకుని ఏడుస్తాడు.


దుర్గంధ భూయిష్టమైన ఈ గర్భకూపం నుంచి త్వరగా బయటకు త్రోసి వేయి తండ్రీ... మరో జన్మ ఎత్తి నీ పాదసేవ చేస్తాను, త్వరగా మోక్షప్రాప్తిని కలిగించు అని ప్రార్థిస్తాడు.


• ఇలా ఏడుస్తూ వాయుదేవుని సహాయంతో ఈ లోకంలో జన్మించి వెంటనే ముందున్న జ్ఞానం నశించి అజ్ఞానం ఆవరించి ఏడవడం మొదలు పెడతాడు.


• ఆ తర్వాత తన అధీనంలోంచి పరాధీనంలోకి వెళ్లి ఇష్టాయిష్టాలు, శరీర బాధలు చెప్ప లేక బాల్యావస్థలు పడుతూ యవ్వనంలోకి అడుగుపెడతాడు


• యవ్వనంలో ఇంద్రియాలకు వశుడై ప్రవర్తించి పాపపుణ్యాలు మూటగట్టుకుని తిరిగి వృద్ధాప్యానికి చేరుకుని మరణిస్తాడు.


• తిరిగి కర్మానుసారంగా గర్భవాసం చేసి మరో జన్మెత్తుతాడు.


@HINDU_DEVOTIONAL


• గరుడ పురాణం •

19, అక్టోబర్ 2022, బుధవారం

శ్రీమదాంధ్ర మహాభారతము

 శ్రీమదాంధ్ర మహాభారతము 


కవి నన్నపార్యుని ఘనపద్య కవితతో 

             గౌతమీ తటమున గణుతికెక్కి 

కవిబ్రహ్మ తిక్కన కమనీయ గంటాన 

             నెల్లూరు సీమలో నెగడి కీర్తి 

శివదాసు డెఱ్ఱన  శ్రీకర కవితతో 

             పరిపూర్ణ యుతముగా పరిఢవిల్లి 

పదునెన్మిదైనట్టి పర్వమ్ములనునొప్పి 

             యితిహాసరాజమై యిలను వెల్గి 

అఖిల కావ్యమ్ము లందున శిఖర మయ్యు 

నిఖిల ధర్మసూక్ష్మంబుల నిలయ మయ్యు 

సకల వేదాంత ఉపనిషద్ సార మయ్యు  

ప్రథితి పొందెను శ్రీ మహాభారతంబు 


గోపాలుని మధుసూదనరావు

సాధకుడు-శరీర సంరక్షణ

సాధకుడు-శరీర సంరక్షణ  

సాధకునికి మనస్సు నియంత్రణ ఉండాలి "చిత్తవృత్తి నిరోధమే" యోగం అన్నది నిజమే కానీ ప్రతి సాధకుడు తన మనోవృత్తులను నిరోధించుకోవటానికి ప్రయత్నించే ముందు తన శరీరానికి సంబందించిన జాగ్రత్తలు తీసుకోవాలి.  అట్లా అని దేహ మోహంలో ఉండకూడదు.  మరి శరీరంగూర్చి ఎలాంటి శ్రార్ధ తీసుకోవాలి అనేది ముద్యమైన విషయం. 

ఆత్మ శరీరాన్ని ఆశ్రయించి వున్నది. శరీరానికన్నా బిన్నంగా ఉంటూనే ఆత్మ శరీరంలో ఉండి ఇంద్రియాలతో జీవన వ్యాపారాలను సాగిస్తుంది. నిజానికి ఇంద్రియ జ్ఞ్యానం పూర్తిగా ఆత్మేకలిగి ఉంటుంది. కేనోపనిషత్ ఈ విషయంలో స్పష్టమైన వివరం ఇచ్చింది. 

కేనేషితం పతతి ప్రేషితం మనః
కేన ప్రాణః ప్రథమః ప్రైతి యుక్తః
కేనేషితాం వాచమిమాం వదన్తి
చక్షుః శ్రోత్రం క ఉ దేవో యునక్తి 

ఈ మంత్రార్ధము ఏమిటంటే ఎవరిచేత కోరబడి పంపబడినదియై మనస్సు వస్తు ప్రపంచము పైకి నడచుచున్నది. ఎవరి ఆజ్ఞకు లోబడి ముఖ్య ప్రాణము చరించుచున్నది. ఎవరి వలన వాక్కు నడచుచున్నది. ఏ జ్ఞానము ఛక్షుశ్శ్రోత్రములను నడిపించుచున్నది అంటే ఈ జ్ఞ్యానాలు ఎవరి ఆధీనంలో వున్నాయి, ఎవరు వీటిని నియంత్రిస్తున్నారు అని ప్రశ్నిస్తున్నది. తదుపరి మంత్రంలో 

శ్రోత్రస్య శ్రోతం మనసో మనో య
ద్వాచో హ వాచం స ఉ ప్రాణస్య ప్రాణః
చక్షుష శ్చక్షు రతిముచ్య ధీరాః
ప్రేత్యాస్మాల్లోకా దమృతా భవన్తి  

ఈ మంత్రంలో ఏదైతే చెవికి చెవిగా, మనస్సునకు మనస్సుగా, వాక్కనకు వాక్కుగా ఉన్నదో అదియే ప్రాణమునకు ప్రాణముగా, నేత్రమునకు నేత్రముగా ఉన్నది అని గ్రహించిన ధీర పురుషులు విముక్తినొందినవారై ఈ లోకము నుండి విడిపడి అమృతతత్వమును పొందుచున్నారు.అనగా మనస్సు మనస్సుగా పనిచేస్తున్నది ఎవరి నియంత్రణలో అదే విధంగా వాక్కు, ప్రాణము, నేత్రాలు ఎవరి ఆధీనంలో వున్నదో దానినిని తెలుసుకొనవలెనని పేర్కొనుచున్నది. తదుపరి మంత్రంలో 

న తత్ర చక్షుర్గచ్ఛతి
న వాక్ గచ్ఛతి నో మనో
న విద్మః న విజానీమః
యథా ఏతత్ అనుశిష్యాత్
అన్యదేవ తత్ విదితాత్
అథః అవిదితా దధి
ఇతి శుశ్రుమ పూర్వేషాం 

ఈ మంత్రంలో ఆత్మస్వరూపాన్ని గూర్చి ఇలా చెప్తున్నారు. దానిని నేత్రములు చూడలేవు. వాక్కు దానినిగూర్చి పలుకలేదు. దానినిగూర్చి ఎలా తెలుపవలెనో మాకు తెలియదు. తెలిసినదాని కంటెను, తెలియనిదాని కంటెను అది అతీతమైనది. దానినిగూర్చి మాకు భోధించిన మా పూర్వీకుల నుండి మేము అలాగే విన్నాము.మహర్షులు అత్యంత జ్ఞ్యానం కలిగినవారు.  వారు వారి జ్ఞ్యానంతో మనకు ఆత్మజ్ఞ్యానాని ఆవిష్కరించారు. ఒక సామాన్యు సామాజిక ఉదాహరణతో దీనిని వివరించే ప్రయత్నం చేద్దాం. సెల్పోనులో సింకార్డు ఉండిపోను పనులన్నీ చేయిస్తున్నది. ఒక ఫోను పనిచేస్తున్నది అంటే దానికి సింకార్డే మూలం.  దానికి ఒక నెంబరు వుంది ఇతరనెంబరులతో అనుసందానం కలగటానికి ఫోను పరికరం  ఉపకరిస్తుంది. కానీ అదే నెంబరుకు మనం ఫోను చేయలేము.  అదేవిధంగా ఆత్మతన శక్తితో ఇంద్రియాలను ఉత్తేజపరుస్తుంది తత్ద్వారా ఇతర ప్రపంచం మొత్తం తెలుసుకోగలుగుతున్నది.  కానీ అది తనకు తానుగా ఇంద్రియాలద్వారా తెలియబడదు. ఇది అర్ధం చేసుకోవటమే జ్ఞ్యానం కేవలం జ్ఞ్యని తన అనుభూతులతో, అనుభవంతో మాత్రమే తెలుసుకోగలడు.  దానికి చేయుయవలసిం కృషే నిత్యయోగ సాధన. 

సాధనకు శరీరం ముఖ్యం,  కాబట్టి శరీరాన్ని సదా జాగ్రత్తగా చూసుకోవలెను. శరీరాన్ని సదా ఆరోగ్యంగా ఉండేవిధంగా చూసుకోవాలి.  శరీరం సదా సాధకుని సాధనకు అనుకూలంగా ఉండేటట్లు చూసుకోవాలి. 

ఆహారానియమాలు.  మనం తీసుకునే ఆహరం మన శరీరం మీద, మనస్సు మీద ప్రభావితం కలిగి ఉంటాయి. కాబట్టి సాధకుడు ఎల్లప్పుడూ సాత్వికమైన మితాహారం మాత్రమే తీసుకోవాలి. భగవతిగీత ఆహార నియమాలు  

ఆయుః సత్త్వబలారోగ్యసుఖప్రీతివివర్ధనాః ।
రస్యాః స్నిగ్ధాః స్థిరా హృద్యా ఆహారాః సాత్త్వికప్రియాః ।। 8 ।।

BG 17.8: సత్త్వగుణ ప్రధానముగా ఉండేవారు - ఆయుష్షుని పెంచేవి, మరియు సౌశీల్యమును, బలమును, ఆరోగ్యమును, సుఖమును, మరియు తృప్తిని పెంచేవాటిని ఇష్టపడుతారు. ఇటువంటి ఆహారము రసముతో, సత్తువతో, పోషకములతో కూడినవై, మరియు సహజంగానే రుచిగా ఉంటాయి.  సాధకుడు ఎల్లప్పుడూ సత్వగుణాన్ని వృద్ధి చేసే ఆహరం మాత్రమే తీసుకోవాలి. ఆ ఆహరం ఎలావుంటుందో కూడా భగవానులు మనకు తెలిపారు. సాధకుడు ఆహరం తీసుకున్న తరువాత వెంటనే దాహం కాకుండా వుండే ఆహరం తీసుకోవాలి. అది ఏ ఆహారంలో భగవానులు మనకు తెలుపలేదు.  కానీ సాధకుడి తెలుసుకోవాలి. 

శరీరం మీద శ్రర్ధ . సాధకునికి ఎల్లప్పుడూ శరీరం మీద శ్రర్ధ కలిగి ఉండాలి. సమయానికి, కాలకృత్యాలు తీర్చుకోవటం, స్నానాదులు చేయటం. పరిశుబ్రమైన దుస్తులు ధరించటం. కేశ సంరక్షణ అంటే సమయానికి క్షౌరం చేయించుకోవటం. శరీరం, మీద మొహాన్ని పెంచేది శరీర అందం.  ఒక మనిషి ఎప్పుడైతే తాను అందంగా వున్నానని భావన కలుగుతుందో అప్పుడు శరీరం మీద మొహం కలుగుతుంది.  ఇంకొక విషయం ముఖం అందంగా కనబటాటానికి కేశాలు ఒక కారణం.  ఎప్పుడైతే సాధకుడు ముండనం చేయించుకుంటాడో అప్పుడు శరీర మొహం కొంతవరకు తగ్గుతుంది. శరీరాన్ని పూర్తిగా అదుపులో ఉంచుకోవాలి.  అంటే బద్ధకం అసలు ఉండకూడదు.ఒకే ఆసనంమీద ఎక్కువ సేపు ఉండగల్గటం ఇత్యాదులు నియంత్రణలో ఉంచుకోవాలి. 

పతంగాలి మహర్షి మనకు యోగసూత్రాలను తెలియచేసారు.  ఆయనకూడా శరీరం ఎలా స్వాదీనం చేసుకోవాలో కొన్ని నియమాలను చెప్పారు అవి పతంజలి మహర్షి యోగ సూత్రములు వ్రాశాడు. యోగను అష్టాంగ యోగం అన్నాడు. అవి యమ, నియమ, ఆసన, ప్రాణాయామ, ప్రత్యాహార, ధారణ, ధ్యాన, సమాధి. యోగాభ్యాసం చేయించే యోగ గురువులు ఆసనం నుంచి మొదలు పెడ్తారు. మొదటి రెండు సూత్రాలైన యమ నియమాలు కేవలం కొంత సమయం పాటు చేసేందుకు పరిమితమైనవి కావు. ఇవి జీవితకాలం పాటు సాధన చేయాలి. 

కాబట్టి ప్రతి సాధకుడు తన శరీరం సాధనకు పనికి వచ్చే విధంగా మలచుకోవాలి.  తత్ద్వారా దీర్ఘ ఆయుష్షు, సంపూర్ణ ఆరోగ్యం పొంది సాధన చేసి బ్రహ్మజ్ఞాని కాగలడు.  ఇంకొక పర్యాయం సాధకుడు మనస్సుని ఎలా నియంత్రించుకోవాలో తెలుసుకుందాం. 

ఓం తత్సత్ 

ఓం శాంతి శాంతి శాంతిః 

మీ భార్గవ శర్మ 

Srimadhandhra Bhagavatham

 Srimadhandhra Bhagavatham -- 28 by Pujya Guruvulu "Pravachana Chakravarthy" , "Vachaspathy" Brahmasri Chaganti Koteswara Rao Garu


జయవిజయులకు సనకసనందనాదుల శాపము.


శ్రీ మహావిష్ణువు దగ్గర జయ విజయులని ఇద్దరు పార్షదులు ఉన్నారు. వైకుంఠములో వారిద్దరూ ద్వారం దగ్గర నిలబడతారు. వైకుంఠమునకు ఏడు ద్వారములు ఉంటాయి. ఏడవద్వారం దాటి లోపలి వెళితే స్వామి దర్శనము అవుతుంది. జయవిజయులు ఏడవద్వారమునకు అటూ ఇటూ నిలబడి ఉన్నారు. సనకసనందనాదులు స్వామి దర్శనార్ధమై అక్కడికి వచ్చారు. వాళ్ళు మహా జ్ఞానులు. నిరంతరము భగవంతుని పాదములయందు భక్తితో ఉండే స్వరూపము ఉన్నవారు. వారు ఏడవద్వారం దగ్గరకు వెళ్ళి నిలబడ్డారు. జయవిజయులు వారిని ‘లోపలికి వెళ్ళడానికి వీలు లేదు’ అని అడ్డుపెట్టారు.


సనకసనందనాదులు ‘ఇది వైకుంఠము. ఇక్కడ మాత్సర్యము ఉండదు. ఇక్కడ ఎవరికీ కూడా ఒకరి మీద ఒకరికి మత్సరము ఉండదు. లోపలికి వెళ్ళి ఈశ్వరుని దర్శించుకునేందుకు అభ్యంతరము ఎందుకు? మమ్మల్ని ఎందుకు ఆపినట్లు? లోపల ఉన్న స్వామి భక్త పరాధీనుడు. భక్తులయిన వారు వస్తే చాలు ఆయనే ఆర్తితో ఎదురువచ్చే స్వభావము ఉన్నవాడు. ఆయన లోపల ఉంటే వెళ్ళడానికి మేము వస్తే మా హృదయములో ఆయనను దర్శనము చేయాలన్న కాంక్ష తప్ప వేరొకటి లేకుండా ఉంటే మధ్యలో అడ్డుపెట్టడము మీకు మించిన స్వాతంత్ర్యము. ఏది ఎక్కడ ఉండకూడదో దానిని మీరు చూడడము మొదలు పెట్టారు. అది ఎక్కడ పుష్కలముగా దొరుకుతుందో ఆ భూలోకమునకు పొండి’ అన్నారు. అనేటప్పటికి జయవిజయులిద్దరూ సనకసనందనాదుల కాళ్ళ మీద పడి పెద్ద ఏడుపు మొదలు పెట్టారు.


శ్రీమన్నారాయణుడు బయటకు వచ్చాడు. ఆయన శరీరము మీద నల్లని పుట్టుమచ్చ ఒకటి ఉంటుంది. ఆ పుట్టుమచ్చను శ్రీవత్సము అని పిలుస్తారు. ఆ పుట్టుమచ్చను చూసి, ఆయన స్వరూపమును చూసి సనక సనందనాదులు పొంగిపోయారు. ‘మా అదృష్టం పండి ఇంతకాలం తర్వాత నీ స్వరూపమును దర్శనం చేయగలిగాము. మా భాగ్యం పండింది’ అని ఆయన పాదముల మీద పడి నమస్కారం చేసి ‘పుష్పములోకి మకరందము కోసము గండుతుమ్మెద ఎలా చేరుతుందో నిరంతరము నీ పాదములయందు అటువంటి భక్తి మాకు ప్రసాదించవలసింది’ అని ప్రార్థించారు.

శ్రీమన్నారాయణుడు – ‘మీ స్తోత్రమునకు నేను చాలా సంతోషించాను. ఇక్కడ ఏదో చిన్న అల్లరి జరిగినట్లు నాకు అనిపించింది. ఏమయింది?’ అని అడిగితే – ‘స్వామీ మేము తప్పే చేశామో! ఒప్పే చేశామో! మాకు తెలియదు. కానీ మేము లోపలకి వస్తున్నప్పుడు ఏడవద్వారం దగ్గర ఈ పార్షదులు మమ్ములను అడ్డుపెట్టారు. మత్సరములు ఉండడానికి అవకాశం లేని వైకుంఠమునందు నీ దర్శనమునకు మమ్మల్ని పంపలేదు, వారు మాయందు విముఖులయి ఉన్న వారిని భూలోకమునందు జన్మించమని శపించాము. నీవు ఎలా చెపితే అలా ప్రవర్తిస్తాము. ఒకవేళ మావలన అపరాధము అంటే మన్నించవలసినది’ అన్నారు.


శ్రీహరి – ‘నా పాదములు మీవంటి బ్రహ్మజ్ఞానులు నమ్మి అర్చించిన పాదములు. ఇంతమంది చేత ఆరాధింపబడుతున్నాయి. మీవంటి వారిచేత పూజించబడి మిమ్మల్ని రక్షించుటకు పూనికతో తిరిగి మీకు దర్శనం ఇస్తాను. నిత్యాపాయినియై నిరంతరము లక్ష్మి నావెంట వస్తోంది. నేను భక్త పరాధీనుడను. భక్తులయిన వారు పిలిస్తే పరుగెత్తుకు వెళ్ళడం నా ధర్మం. ఒకవేళ అలా పరుగెత్తుకు వెళ్ళి వాళ్ళని రక్షించడములో అడ్డువస్తే నా చేతిని నేను నరికేస్తాను’ అని ఎంతో పెద్దమాట అన్నాడు ! ఆ చేయి లోకములనన్నిటిని రక్షించే చేయి. మీరు నిరంతరము నన్ను తప్ప వేరొకరిని కొలవని వారు, ఎప్పుడూ నా పాదముల యందు మనస్సు పెట్టుకున్నవారు, చతుర్ముఖ బ్రహ్మ అంతటివారు సంసారమునందు ప్రవర్తించి సృష్టి చేయమంటే చేయకుండా కేవలము నా పాదపంజరము నందు భక్తితో నిలబడిన మిమ్ములను జ్జయ విజయులు అడ్డుపెట్టి మహాపచారం చేశారు. వీళ్ళు చేసిన అపచారం వలన నా కీర్తి నశిస్తుంది.’ ఇక్కడ శ్రీ మహావిష్ణువు ఒక అద్భుతమయిన విషయమును ప్రతిపాదన చేశారు.


‘నేను ఎందుకు మీరు ఇచ్చిన శాపమును అంగీకరిస్తున్నానో తెలుసా! వీరికి యుక్తాయుక్త విచక్షణ లేదు. వీళ్ళకి ఈ అధికారం నేను ఇచ్చాను. ఏడవ ప్రాకార ద్వారము వద్ద ఉండి వచ్చిన వాళ్ళని లోపలి పంపించండని చెప్పాను. లోపలికి ఎవరు వెళ్ళాలి, ఎవరిని తొందరగా ప్రవేశపెట్టాలని అంతరము తెలుసుకొని ముందు వాళ్ళకి నమస్కారం చేసి, లోపలి ప్రవేశ పెట్టగలిగిన సంస్కారం ఉన్నవాడు అక్కడ ఉండాలి. వీళ్ళు అలా ఉండలేదు. పరమ భాగవతులయిన వారికి కలిగిన మనఃక్లేశము పట్టి కుడిపేస్తుంది. మీలాంటి వారిని కాపాడడానికి నేను లోపల ఉన్నాను. మీరు నావద్దకు రాకుండా వీళ్ళు అడ్డుపడ్డారు. తన శరీరమునందు పుట్టిన కుష్ఠు తనని పాడు చేసినట్లు నేను వీళ్ళకి పదవి ఇస్తే ఆ పదవిని అడ్డు పెట్టుకుని ఈ జయవిజయులు నాకే తప్పు పేరు తీసుకుని వస్తున్నారు. మీవంటి వారికే వైకుంఠమునందు ప్రవేశము నిరాకరింపబడితే భక్త కోటి నన్ను ఎలా విశ్వసిస్తుంది? లోకము పాడయిపోతుంది. నేను భక్త పరాధీనుడను. నాకు దుష్ట పేరు తెచ్చారు. వాళ్ళను మీరు శపించడం కాదు నేను చెపుతున్నాను.’

‘వీళ్ళు ఉత్తర క్షణం భూలోకమునకు వెళ్ళి రాక్షసయోనియందు జన్మించి ఉగ్రమయిన రాక్షసులై అపారమయిన లోభత్వమును పొందుతారు’ అన్నాడు.


జయవిజయులిద్దరు శ్రీమన్నారాయణుడి పాదముల మీద పడి ‘స్వామీ! లోపల ఉన్నవాడి హృదయమును అర్థం చేసుకోవడములో పొరపాటు జరిగింది. మమ్ములను క్షమించు. మళ్ళీ మాకు ఎప్పుడు వైకుంఠమునకు ఆగమనం’ అని అడిగారు. స్వామి ‘మీరు మూడుజన్మలు గొప్ప రాక్షసులు అవుతారు. మిమ్మల్ని దునుమాడవలసిన అవసరం కూడా నాదే. నేనే మీ కోసం అవతారం స్వీకరించి వచ్చి మిమ్మల్ని నిర్మూలించి తెచ్చి నా వాళ్ళుగా చేసుకుంటాను’ అని ప్రతిజ్ఞ చేశాడు. అందులో కూడా రక్షణ!


04. యజ్ఞ వరాహ మూర్తి


వారిలో ఒకడయిన హిరణ్యాక్షుడు పశ్చిమ సముద్రము అడుగున ఉన్న వరుణుడిని యుద్ధమునకు రమ్మనమని పిలుస్తున్నాడు. ఆ సమయమునకే యజ్ఞవరాహమూర్తి జన్మించాడు. వరుణుడు– ‘సముద్ర జలముల మీదకు ఒక కొత్త భూతం వచ్చింది. నీవు దానితో యుద్ధం చెయ్యి’ అన్నాడు. అప్పటికి యజ్ఞవరాహమూర్తి వచ్చారు. సాధారణముగా యజ్ఞవరాహ మూర్తిని ఎక్కడయినా ఏదయినా ఫోటో చూసినప్పుడు ఒక పంది స్వరూపమును వేసి దాని మూపు మీద రెండుకోరల మధ్య భూమిని ఎత్తుతున్నట్లుగా వేస్తారు. పరమాత్మ అలా ఉండడు. యజ్ఞవరాహ మూర్తి వర్ణన విన్నా, ఆవిర్భావమును గూర్చి విన్నా, చదివినా, ఉత్తర క్షణంలో కొన్ని కోట్ల జన్మల పాపము దగ్ధమయిపోయి కృష్ణభక్తి కలుగుతుంది. అటువంటి స్వరూపముతో ఆయన దర్శనం ఇచ్చి పెద్ద హుంకారం చేశాడు. ఆ హుంకారం విని ఋషులు ఒక్కసారి ఆశ్చర్యపోయారు. ఎక్కడిది ఆ హుంకారం? అనుకుని స్వామి వంక చూశారు. ఆయన గుర్ గుర్ అని శబ్దం చేస్తున్నాడు. వ్యాసులవారు అలాగే వర్ణించారు. పెద్ద శబ్దం చేస్తూ అడుగు తీసి అడుగు వేస్తూ నడుస్తోంది ఆ యజ్ఞవరాహం. ఆయననను స్తోత్రం చేయాలి. ఋషులందరూ నిలబడి ఋగ్వేదములోంచి, యజుర్వేదము లోంచి, సామవేదంలోంచి సూక్తములను వల్లిస్తూ యజ్ఞవరాహమునకు నమస్కారం చేస్తున్నారు.

యజ్ఞవరాహం సముద్రములోకి ప్రవేశించి తన నాసికతో, మూపుతో సముద్ర అడుగు భాగమును కెలకడము ప్రారంభించింది. ముఖం అంతా నీటితో నిండిపోతోంది. యజ్ఞంలో వాడే నెయ్యి ఆయన కన్ను. ఒక్కసారి తన ముఖమును పైకెత్తి కనురెప్పలను ఒకసారి చిట్లించి మెడను అటూ ఇటూ విసురుతోంది.


విసిరినప్పుడు జూలులోంచి నీళ్ళు లేచి పడుతున్నాయి. మహర్షులు, చతుర్ముఖ బ్రహ్మ అందరూ వెళ్ళి ఆయననుండి పడిన నీటికోసమని దానిక్రింద తలపెట్టారు. ఈ కంటితో చూడరాని పరమాత్మ ఇవ్వాళ యజ్ఞవరాహముగా వచ్చి నీటితో తడుస్తున్నారు. ఆయన వెతికి భూమిని పట్టుకుని దానిని మూపు మీదకు ఎత్తుకుని రెండు దంష్ట్రల మధ్య ఇరికించి, పైకి ఎత్తి చూపించారు. అలా చూపించేసరికి దానిని చూసి ఋషులందరూ స్తోత్రం చేశారు.


https://www.facebook.com/SriChagantiGuruvuGaariFollowersUnofficialPage


instagram.com/pravachana_chakravarthy

 Srimadhandhra Bhagavatham -- 27 by Pujya Guruvulu "Pravachana Chakravarthy" , "Vachaspathy" Brahmasri Chaganti Koteswara Rao Garu


భాగవతం – తృతీయ స్కంధము


కశ్యప ప్రజాపతికి పదమూడుమంది భార్యలు. ఆయన తన భార్యలతో ధర్మ బద్ధమయిన జీవితం కొనసాగిస్తున్నాడు. ఒకరోజు సాయంకాలం అగ్నికార్యం చేసుకుంటున్నాడు. అసుర సంధ్యాసమయం ప్రారంభం అయింది. మహానుభావుడు సాక్షాత్తుగా రాశీ భూతమయిన తపశ్శక్తి. ఆయన దగ్గరికి ‘దితి’ వచ్చి – 'నామీద మన్మథుడు బాణ ప్రయోగం చేశాడు. ఆ బాణ ప్రయోగపు తాకిడికి తట్టుకోలేక నిలువెల్లా కదిలిపోతున్నాను. నీవు నా భర్తవి. నన్ను అనుగ్రహించి నాలో కలిగిన ఈ కామావేశమునకు ఉపశాంతిని కలిగించు’ అని చెపుతూ ఆవిడ ‘నేను ఇలా అడగడం వెనకాల ఒక రహస్యం ఉన్నది’ అంది. కశ్యపుడు ‘అదేమిటో చెప్పమ' ని అడిగాడు.

ఆవిడ ‘నీకు పదముగ్గురు భార్యలు ఉన్నారు. మేమందరం ఏకగర్భ సంజాతులము అయిన మమ్ములను ప్రజాపతి నీకిచ్చి వివాహం చేశాడు. అందులో పన్నెండుమందికి సంతానం కలిగారు. ఇంకా నాకు సంతానం కలుగలేదు. సాధారణముగా భార్యాభర్తల అనుబంధంలో ఒక గొప్ప సిద్ధాంతం ఉన్నది. ‘ఆత్మావై పుత్రనామాసి’ – భర్త భార్యకు అపురూపముగా ఇచ్చే కానుక తానే తన భార్య కడుపున మళ్ళా ఉదయిస్తాడు. ధర్మపత్ని విషయంలో అది ధర్మం. ఒక దీపమును పట్టుకు వెళ్ళి ఇంకొక దీపమును వెలిగిస్తాము. రెండు జ్యోతులు వెలుగుతున్నట్లు కనపడుతుంది. కానీ వత్తులు పొడుగు పొట్టి ఉండవచ్చు. ప్రమిదల రంగులలో తేడా ఉండవచ్చు. దీపశిఖ మాత్రం సమాన ధర్మమును కలిగి ఉంటుంది. దీపం చివర వెలుగుతున్న జ్యోతి మాత్రం ఒకటే. రెండు దీపముల జ్యోతికి తేడా ఉండదు. తండ్రికి, కుమారుడికీ భేదం లేకపోయినా రెండుగా కనపడేటట్లు చేయగలిగిన శక్తి ఈ ప్రపంచంలో ధర్మపత్ని ఒక్కతే. ఆవిడ మాత్రమే ఈ అధికారమును పొంది ఉంటుంది. ఆయన తేజస్సును తాను గ్రహించి తన భర్తను కొడుకుగా ప్రపంచమునందు నడిచేటట్లు చేయగలదు. నీ తేజస్సును నాయందు ప్రవేశపెట్టమని అడుగుతున్నాను. ధర్మమునకు లోపము లేదు. నాకు సంతానమును కటాక్షించు’ అంది. ఆవిడ ఎంతో ధర్మబద్ధముగా అడిగింది. ఆయన – ‘దితీ! నీవంటి భార్య దొరకడం నాకు చాలా సంతోషం. ఒక్కమాట చెపుతాను విను. ఇది ఉగ్రవేళ అసురసంధ్యా కాలములో పరమశివుడు వృషభవాహనమును అధిరోహించి భూమండలం మీద తిరుగుతాడు. ఆయన వెనక భూత గణములు వెడుతూ ఉంటాయి. వాళ్ళు చాలా ఉగ్రమూర్తులై ఉంటారు. వాళ్లకి ఆ సమయములో శివుడి పట్ల ఎవరయినా అపచారముగా ప్రవర్తిస్తే శంకరుడు ఊరుకోవచ్చునేమో, ఆయన చుట్టూ ఉన్న గణములు అంగీకరించవు. చాలా తీవ్రమయిన ఫలితమును ఇచ్చేస్తారు. కొంతసేపు తాళవలసినది. ఒక్క ముహూర్త కాలము వేచి ఉండు. నీకు కలిగిన కోరికను భర్తగా నేను తీరుస్తాను’ అన్నాడు.

దితికి అటువంటి బుద్ధి కలిగింది. భాగవతంలో ధర్మ భ్రష్టత్వము ఎక్కడ వస్తుందో గమనించాలి. ఆవిడ ఒక వెలయాలు ప్రవర్తించినట్లు కశ్యప ప్రజాపతి పంచెపట్టి లాగింది. ఆయన ఈశ్వరునికి నమస్కారం చేసి, తాను ధర్మపత్ని పట్ల ఇంతకన్నా వేరుగా ప్రవర్తించకూడదు అనుకుని, ఆవిడ కోరుకున్న సుఖమును ఆవిడకు కటాక్షించి స్నానం ఆచమనం చేసి తన కార్యమునందు నిమగ్నుడయిపోయాడు.

కొంతసేపు అయిపోయిన తరువాత దితికి అనుమానం వచ్చింది. చేయరాని పని చేశాను. దీని ఫలితము ఉగ్రముగా ఉంటుందేమోనని పరమశివుడికి, రుద్ర గణములకు క్షమాపణ చెప్పింది. అప్పటికి జరగవలసిన అపకారం జరిగిపోయింది. దితి చేసిన అకార్యమును భూత గణములలో భద్రాభద్రులు అనే వారు చూసి ఉగ్రమయిన ఫలితమును ఇచ్చేశారు.

పిమ్మట దితి కశ్యప ప్రజాపతి దగ్గరకు వెళ్ళి ‘నా కడుపున పుట్టే బిడ్డలు ప్రమాదము తీసుకురారు కదా’ అని అడిగింది. కశ్యప ప్రజాపతి ‘నేను వద్దని చెప్పాను. నీవు వినలేదు. నీ కడుపున పుట్టబోయే ఇద్దరు బిడ్డలు కూడా లోకకంటకులు అవుతారు. వాళ్ళు పుట్టగానే ఆకాశం నెత్తురు వర్షిస్తుంది. నక్కలు కూస్తాయి. వాళ్ళు కొన్నివేల స్త్రీల కళ్ళమ్మట నీళ్ళు కార్పిస్తారు. ఋషులను, బాలురను, బ్రాహ్మణులను, బ్రహ్మచారులను, వేదములను, దేవతలను అవమాన పరుస్తారు. చిట్టచివరికి వాళ్ళు శ్రీహరి చేతిలో అంతమును పొందుతారు’ అని చెప్పాడు.

ఈ మాటలను విని దితి బావురుమని ఏడ్చింది. ‘చివరకు నాకు ఇంత అపఖ్యాతా? దీనికి నీవారణోపాయం లేదా’ అని అడిగింది. కశ్యపప్రజాపతి ‘దీనికి పశ్చాత్తాపమే నివారణోపాయం. నీవు చాలా పశ్చాత్తాపం పడుతున్నావు. నీవు చేసిన దోషం పోదు. కానీ నీవు మహా భక్తుడయిన మనవడిని పొందుతావు. హిరణ్యాక్ష హిరణ్యకశిపులలో ఒకనికి మహాభక్తుడయిన కుమారుడు పుడతాడు. నీ పశ్చాత్తాపము వలన ఒక మహాపురుషుడు, ఒక మహాభక్తుడు జన్మిస్తాడు. మనవడు అటువంటి వాడు పుడతాడు. కానీ అసురసంధ్య వేళలో నీవు చేసిన దుష్కృత్యము వలన కొడుకులు మాత్రం దుర్మార్గులు పుట్టి శ్రీహరిచేతిలో మరణిస్తారు’ అని చెప్పాడు.

భాగవతం కాలస్వరూపం ఎలా ఉంటుందో, ప్రమాదములు ఎక్కడ నుండి వస్తాయో బోధ చేస్తుంది. దితి మహా పతివ్రత. ఆమె అసలు పిల్లలను కనడము మానివేసి కడుపులోనే ఉంచేసింది. వాళ్ళు బయటకు వస్తే చంపేస్తారేమోనని నూరు సంవత్సరములు గర్భమునందు ఉంచేసింది. ఆ గర్భమునుంచి తేజస్సు బయలుదేరి లోకములను కప్పేస్తోంది. అందరూ వెళ్ళి మొరపెట్టుకున్నారు. దితి గర్భము నుండి వస్తున్న తేజస్సు లోకములను ఆక్రమిస్తోంది. ఆవిడ బిడ్డలను కనేటట్టు చూడమని కశ్యప ప్రజాపతిని ప్రార్థించారు. కశ్యపప్రజాపతి దితితో – ‘నీవు చేస్తున్న పని సృష్టి విరుద్ధం. నీ బిడ్డలను కనవలసింది’ అని చెప్పాడు. దితికి హిరణ్యాక్ష హిరణ్యకశిపులు జన్మించారు.

ఆ పుట్టేవాళ్ళు ఎలా ఉంటారో కశ్యపప్రజాపతికి ముందరే తెలుసు. వాళ్లకి ఆ పేర్లు కశ్యప ప్రజాపతే పెట్టారు. ‘హిరణ్య’ ముందు పెట్టి ఒకనికి ‘అక్షి’, రెండవ వానికి ‘కశ్యప’ అని చేర్చి, ఒకనికి ‘హిరణ్యాక్షుడు’, రెండవ వానికి ‘హిరణ్యకశిపుడు’ అని పేర్లు పెట్టారు. ఒకడు కనబడ్డదానినల్లా తీసుకువెళ్ళి దాచేస్తాడు. ఒకడికి ఎంతసేపూ తానే గొప్పవాడినని, తానే భోగం అనుభవించాలని భావిస్తూ చివరకు యజ్ఞములు, యాగములు కూడా తనపేరు మీదనే చేయించుకుంటాడు. ఇద్దరూ అహంకార మమకారములే! ఈవిధముగా హిరణ్యాక్ష, హిరణ్యకశిపులు ఇద్దరు దితి గర్భమునుండి జన్మించారు.

హిరణ్యాక్షుడు పుట్టీ పుట్టడం తోటే దుర్నిమిత్తములు అన్నీ కనబడ్డాయి. వాడు ఆకాశమంత ఎత్తు పెరిగిపోయాడు. వాడికి పుట్టినప్పటి నుంచి యుద్ధం చేయాలనే కోరికే! యుద్ధం కోసం అనేకమంది దగ్గరకు వెళ్ళాడు. చిట్టచివర సముద్రము లోపల ఉన్న వరుణుడి దగ్గరకి వెళ్ళాడు. వెళ్ళి 'నీవు ఎక్కడో సముద్రములో ఉంటావు. నా భుజముల తీట తీరాలి. నువ్వు వచ్చి నాతో యుద్ధం చెయ్యి’ అన్నాడు. వరుణుడు ‘నాకు నీతో యుద్ధం ఎందుకు? నీకోసం వచ్చేవాడు ఒకాయన ఉన్నాడు. నీవు ఎవరి చేతిలో చావాలని నిర్ణయం అయిందో వాడు వచ్చే సమయం అయిపోయింది. నీవు ఒక పర్యాయం సముద్రము మీదకు వెళ్ళు. ఆయన కనపడతాడు. ఆయనతో యుద్ధం చెయ్యి’ అన్నాడు. ఈ విషయం వరుణుడు ఎలా చెప్పగలిగాడు? అంటే దీనికి వెనుక ఇంకొక ఆఖ్యానం కలుస్తుంది. భద్రాభద్రులు అనే రుద్ర గణములు చూసి దితి యందు ఉగ్రమయిన బిడ్డలు పుట్టాలని ఎప్పుడయితే నిర్ణయం జరిగినప్పుడు ఒక సంఘటన జరిగింది. పురాణము అంతా శివ కేశవుల అభేదముగా నడుస్తుంది.


https://www.facebook.com/SriChagantiGuruvuGaariFollowersUnofficialPage


instagram.com/pravachana_chakravarthy

 Srimadhandhra Bhagavatham -- 30 by Pujya Guruvulu "Pravachana Chakravarthy" , "Vachaspathy" Brahmasri Chaganti Koteswara Rao Garu


దేవహూతి కర్దమ ప్రజాపతిని సేవిస్తోంది. ఆయన తపస్సు చేస్తున్నాడు. నియమములు పాటిస్తున్నాడు. భర్త ఏమి చేస్తున్నాడో భార్య కూడా అదే చేస్తోంది. ఆయనకు బాహ్యస్మృతి లేదు. ఒకప్పుడు దేవహూతి చూడడానికి ఎంతో అందముగా ఉండేది. ఇప్పుడు శుష్కించి పోయింది. ఆమె పార్వతీదేవి పరమశివుని సేవించినట్లు కర్దముని సేవించింది. కొంతకాలానికి ఒకరోజు కర్దముడు తపస్సులోంచి ఎందుకో ఒకసారి దేవహూతి వంక చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు. నేను ఒకనాడు ఈమె సౌందర్యమును వర్ణన చేసాను. నాకోసం తపించడములో, పరిశ్రమించడములో ఇన్ని ఏర్పాట్లు చేయడములో ఈవిడ ఇలా అయిపోయింది’ అనుకుని దేవహూతీ! నీ సేవలకి నేను సంతోషించాను. నీకు నావలన తీరవలసిన కోరిక ఏమిటి? అని అడిగాడు.

ఒక సౌశీల్యవంతురాలయిన స్త్రీ భర్తవలన తాను సంతానవతియై తల్లి కావాలని కోరుకుంటుంది. ఆవిడ ‘ఈశ్వరా! మీరు నాకు పతిదేవులు. మీరు నన్ను కరుణించి నేను తల్లినయ్యే అదృష్టమును నాకు కటాక్షించండి’ అని కోరితే ఆయన ‘తప్పకుండా కటాక్షిస్తాను’ అని ఒక అందమైన మాట చెప్పాడు. ‘నీకు నేను చూడడానికి ఇలా ఒక ఆశ్రమములో జటలు కట్టుకుని, ఉరఃపంజరము పైకి వచ్చేసి ఒక నారపంచె కట్టుకుని ఎప్పుడూ దండకమండలములు పట్టుకుని చాలా వెర్రివాడిలా, తపస్సు చేసుకుంటున్న వాడిలా ఏ భోగ భాగ్యములు లేని వాడిలా, ఇంకా చెప్పాలంటే ఎప్పుడూ భూశయనం చేసే వాడిలా కనపడుతున్నాను కదా! నాకు ఉన్న భోగములు ఎటువంటివో తెలుసా? ఈ భూమియందు సార్వభౌములమని సమస్త భూమండలమును ఏలగలమన్న చక్రవర్తులకు కూడా లేని భోగములు నాకున్నాయి.

నేను నిరంతరము శ్రీమన్నారాయణుని సేవించాను. అపారమయిన భక్తితో యోగమును అవలంబించాను. గొప్ప తపస్సు చేశాను. ఈశ్వరానుగ్రహముగా యోగశక్తి చేత కల్పింపబడవలసిన భోగోపకరణములు ఉన్నాయి. అవి సామాన్యులకు దొరికేవి కావు. వాటిని నేను నా తపశ్శక్తితో సృజిస్తున్నాను. ఇతరులకు కనపడవు. వాటిని చూడడానికి వీలయిన దివ్యదృష్టిని నీకు ఇస్తున్నాను. భోగోపకరణములను చూడవలసినది’ అని దివ్యదృష్టిని ఇచ్చాడు.

ఒక పెద్ద భవనము వచ్చింది. ఆ భవనములో గొప్ప గొప్ప శయ్యా మందిరములు ఉన్నాయి. ఆ శయ్యా మందిరములకు ఏనుగుల దంతములతో చేయబడిన కోళ్ళు, కట్టుకోవడానికి వీలుగా వ్రేలాడుతున్న చీనీ చీనాంబరములు – బంగారము, వెండితో చేయబడిన స్తంభములు, వజ్ర వైఢూర్య మరకత మాణిక్యములు వాటికి తాపడము చేయబడ్డాయి. లోపల శయనాగారములు, బయట విశాలమయిన ప్రాంగణములు.

వీటన్నింటినీ చూసి ఆమె తెల్లబోయి నిలబడిపోయింది. ఈ స్థితిలో వున్న దేవహూతికి ఉత్తరక్షణములో ఇవన్నీ కనబడ్డాయి. కర్దమప్రజాపతి ‘దేవహూతీ! అదిగో బిందు సరోవరము. అందులో దిగి స్నానం చేసి బయటకు రా’ అన్నాడు. వచ్చేసరికి ఇంతకు పూర్వం దేవహూతి ఎంత సౌందర్యముగా ఉండేదో దానికి పదివేల రెట్లు అధిక సౌందర్యమును పొందింది. అక్కడ ఒక వేయిమంది దివ్యకాంతలు కనపడ్డారు. వాళ్ళు ఆమెకు పట్టు పుట్టములు కట్టి, అంగరాగముల నలది ఆమె చక్కటి కేశపాశమును ముడివేసి అందులో రకరకములయిన పువ్వులు పెట్టి ఒక నిలువు అద్దం పట్టుకువచ్చి ఆవిడ ముందుపెట్టి సోయగమును చూసుకోమన్నారు. అద్దంలో తన సోయగమును చూసుకుని, వెంటనే తన భర్తను స్మరించినది. ఉత్తరక్షణము కర్దమప్రజాపతి ప్రత్యక్షమయి మనము ఎవరూ అనుభవించని భోగములు అనుభవిద్దాము రావలసింది’ అని విమానము ఎక్కించాడు. ఈ విమానము సమస్త లోకముల మీద ఎవరికీ కనపడకుండా తిరగగలిగిన విమానములో వాళ్లు తిరుగుతున్నారు. భోగములను అనుభవిస్తూ ఇద్దరూ ఆనందముగా క్రీడిస్తూ ఉండగా ఆ విమానము మేరు పర్వతశిఖరముల మీద దిగింది. వారు మేరు పర్వతచరియలలోకి వెళ్ళారు. అక్కడ గంధర్వులు, యక్షులు, కిన్నరలు, కిపురుషులు దేవతలు ఉన్నారు. గ్రహములన్నీ ఆ మేరుపర్వతమును చుట్టి వస్తుంటాయి. ఆ మేరుపర్వత చరియలలో దేవహూతితో కలిసి కొన్ని సంవత్సరములు అలా భోగములను అనుభవిస్తూనే ఉన్నాడు. అలా భోగములను అనుభవిస్తూ ఉండగా వారికి తొమ్మండుగురు ఆడపిల్లలు పుట్టారు. తొమ్మిదవపిల్ల పుట్టిన తరువాత కర్దమ ప్రజాపతి ‘మనం ఎన్నాళ్ళ నుండి భోగం అనుభవిస్తున్నామో నీకు గుర్తుందా దేవహూతీ? అని అడిగాడు. ఆవిడ తొమ్మండుగురు ఆడపిల్లలు జన్మించారు. పెద్దపిల్ల పెళ్ళి ఈడుకు వచ్చేస్తున్నది.’ జ్ఞాపకమే లేదు కాలము క్షణములా గడిచిపోయింది’ అన్నది.

ఆయన ఇన్ని భోగములను అనుభవిస్తూ ఇవి భోగములు కాదని మనసులో నిరంతరము తలుచుకుంటున్నాడు. వైరాగ్యము బాగా ఏర్పడుతున్నది. వైరాగ్య భావన మనస్సులో ఉండాలి. అది పండిననాడు భార్యకు చెప్పి వెళ్ళిపోవాలి. అందుకని దేవహూతీ! నేను సన్యాసము తీసుకుని వెళ్ళిపోతున్నాను’ అన్నాడు. దేవహూతి ‘నిన్ను ఆపను నువ్వు పండడమే నాకు కావాలి. గృహస్థాశ్రమంలోకి వచ్చినందుకు నువ్వు పండాలి. కానీ నాది ఒక్క కోరిక. నాకు తొమ్మండుగురు ఆడపిల్లలను ఇచ్చావు. ఇప్పుడు వీరికి యోగ్యమైన వరుడిని తేవాలి. నేను ఆడదానిని ఏమీ తెలియవు. ఇంటికి రక్షణగా నాకు ఒక కొడుకును ప్రసాదించి వెళ్ళు. ఆ కొడుకు మరల నన్ను సంసార లంపటమునందు తిప్పేవాడు కాకూడదు. ఆ కొడుకు నన్ను ఉద్ధరించే వాడు కావాలి. నన్నుకూడా జ్ఞానము వైపు తిప్పేవాడు కావాలి. కూతుళ్ళను గట్టెక్కించగలవాడు అయిన ఒక కొడుకును ఇచ్చి వెళ్లవలసినది’ అని అడిగింది.

ఆయన ‘గొప్ప కోరిక కోరావు. నీకు ఒక కుమారుడిని ఇవ్వడానికి నేను అంగీకరిస్తున్నాను’ అన్నాడు. కర్దమప్రజాపతి తేజస్సునందు శ్రీమన్నారాయణుడు ప్రవేశించాడు. పిమ్మట దేవహూతి గర్భములోనికి ప్రవేశించి ఆయన కుమారుడయి కపిల భగవానుడని పేరుతో బయటకు వచ్చాడు.

కపిలమహర్షి జన్మిస్తే సంతోషమును ప్రకటించడానికి మరీచి మొదలగు మహర్షులతో బ్రహ్మగారు వచ్చారు. ‘కర్దమా! నిన్ను నేను సృష్టించి ప్రజోత్పత్తి చేయమని చెప్పాను. నీవు కేవలము ప్రజోత్పత్తి చేస్తూ ఉండిపోలేదు. గృహస్థాశ్రమము లోనికి వెళ్ళి ప్రజోత్పత్తి చేసి ధర్మబద్ధమయిన భోగమును అనుభవించి వైరాగ్యమును పొంది, వైరాగ్యము వలన సన్యసించుటకు సిద్ధపడి, భార్య కోర్కె తీర్చడానికి ఈశ్వరుడిని కొడుకుగా పొందావు. కపిలుడిని సేవించి నీ భార్య దేవహూతి మోక్షమును పొందుతుంది. సన్యాసాశ్రమమునకు వెళ్ళి నీవు మోక్షం పొందుతావు’ అన్నాడు. ఇదీ గృహస్థాశ్రమములో ప్రవర్తించవలసిన విధానము.

చతుర్ముఖ బ్రహ్మగారు వెళ్ళిపోయారు. ఆయన వెళ్ళిన తరువాత కర్దమప్రజాపతి తన కుమార్తెలను ఎవరికీ ఇచ్చి వివాహము చెయ్యాలా అని ఆలోచించారు. ఇంటి పెద్ద, తండ్రిగారయిన చతుర్ముఖబ్రహ్మగారు ఉన్నారు. ఆయన నిర్ణయం చేయాలి. బ్రహ్మగారు ‘నీకు కలిగిన తొమ్మండుగురు పిల్లలను తొమ్మండుగురు ఋషులకు ఇచ్చి వివాహము చేయమ’ ని చెప్పారు. ఆయన సూచన ప్రకారము తన కుమార్తె మరీచిమహర్షికి ‘కళ’ ను, అత్రిమహర్షికి ‘అనసూయ’ ను, అంగీరసునకు ‘శ్రద్ధ’ ను, పులస్త్యునకు ‘హవిర్భువు’ ని, పులహునకు ‘గతి’ ని, క్రతువునకు ‘క్రియ’ ను భృగువునకు ‘ఖ్యాతి’ ని’ వసిష్ఠునకు ‘అరుంధతి’ని, అధర్వునకు ‘శాంతి’ని – అలా తొమ్మండుగురు ఋషులకు, తొమ్మండుగురు కన్యలు ఇచ్చి కన్యాదానం చేశాడు. చేసి తను సన్యసించి వెళ్ళిపోయే ముందు లోపలికి వెళ్ళాడు. చంటిపిల్లవాడయిన కపిలుడు పడుకొని ఉన్నాడు. ఆయన ఎవరో కర్దమునికి తెలుసు. చంటి పిల్లవానిగా వున్న పిల్లాడిముందు తండ్రి నమస్కరించి స్తోత్రం చేశాడు. ‘మహానుభావా! మీరు ఎందుకు జన్మించారో నాకు తెలుసు. మీరు శ్రీమన్నారాయణులు. నన్ను ఉద్ధరించడానికి జన్మించారు. కొడుకు పుట్టకపోతే నాకు పితృ ఋణం తీరదు. కొడుకుగా పుట్టి పితృ ఋణం నుండి నన్ను ఉద్దరించారు. మీ సౌజన్యమునకు హద్దు లేదు. తండ్రీ! మీకు నమస్కారము. అన్నాడు. ఆయన ‘ఇంతకుపూర్వం నేను ఈ భూమండలము మీద జన్మించి సాంఖ్యమనే వేదాంతమును బోధచేశాను. తత్త్వము ఎన్నిరకములుగా ఉంటుందో సంఖ్యతో నిర్ణయించి చెప్పడమును సాంఖ్యము అంటారు. లోకం మరిచిపోయింది. మళ్ళీ సాంఖ్యం చెప్పడము కోసం నీకు కొడుకుగా పుట్టాను. నీకు కొడుకుగా పుడతానని ఇచ్చిన మాట తప్పలేదు పుట్టాను. నాయనా! నువ్వు వెళ్ళి సన్యసించు. మోక్షమును పొందుతావు’ అన్నాడు.

కర్దమప్రజాపతి ‘నా భార్య నీకు తల్లి అయిన దేవహూతిని నీవు ఉద్ధరించాలి’ అన్నాడు. ‘తప్పకుండా ఉద్ధరిస్తాను’ అన్నారు స్వామి.


https://www.facebook.com/SriChagantiGuruvuGaariFollowersUnofficialPage


instagram.com/pravachana_chakravarthy

 Srimadhandhra Bhagavatham -- 29 by Pujya Guruvulu Brahmasri Chaganti Koteswara Rao Garu


యజ్ఞవరాహమూర్తియై వచ్చి భూమండలమును పైకెత్తాడు. స్వామి అది నీటిలో నిలబడడానికి దానికి ఆధారశక్తిని ఇచ్చాడు. ఆ ఆధారశక్తిని ఇచ్చి మూపురమును పైకెత్తి నిలబడ్డాడు. ఇలా గోళరూపంలో ఉన్న భూమండలమును పైకెత్తేసరికి భూదేవి పొంగిపోయి గాఢంగా ఆలింగనం చేసుకుంది. తత్ఫలితమే నరకాసుర జననము. ఈ దృశ్యము చూసిన ఋషులు పరమాత్మను అనేక విధములుగా స్తోత్రం చేశారు.

స్వామి వారందరికీ అభయం ఇస్తున్న సమయములో హిరణ్యాక్షుడు యుద్ధమునకు వచ్చాడు. ఇద్దరి మధ్య భయంకరమయిన యుద్ధం జరిగింది. ఒక స్థితిలో హిరణ్యాక్షుడు ప్రయోగించిన గదాప్రహారమునకు స్వామి చేతిలో గద జారి క్రింద పడిపోయింది. వాడు ‘నేను ఆయుధం లేని వాడితో యుద్ధం చేయను’ అన్నాడు. అతని ధర్మమునకు స్వామి ఆశ్చర్యపోయారు. వెంటనే స్వామి సుదర్శన చక్రమును స్మరించారు. చతుర్ముఖ బ్రహ్మగారు ‘స్వామీ! నీ వినోదం చాలు, మాకు భయం వేస్తోంది. వాడు నిన్ను అలా గదతో కొడుతుంటే మేము చూడలేక పోతున్నాము. వాడిని సంహరించి ఉద్ధరించు. వాడికి ఒక శాపము విమోచనము అయిపోతుంది’ అన్నారు. స్వామి సుదర్శన చక్రమును ప్రయోగిస్తే వాడు ఒక పెద్ద గదను ప్రయోగించాడు.

ఆ గదను స్వామి అలవోకగా పట్టుకుని విరిచి అవతల పారేశారు. పిమ్మట ఆదివరాహమూర్తి హిరణ్యాక్షుడి గూబమీద ఒక లెంపకాయ కొడితే వాడు క్రిందపడిపోయాడు. నాసికారంధ్రముల వెంట, కర్ణ రంధ్రముల వెంట నెత్తురు కారిపోతూ ఉండగా కిరీటము పడిపోయి తన్నుకుంటున్నాడు. దితి తన కొడుకును శ్రీహరి సంహరిస్తున్నాడని అర్థం చేసుకున్నది. ఆవిడ స్తనముల లోంచి రక్తము స్రవించింది. శ్రీహరి హిరణ్యాక్షుడిని తన రెండుకోరలతో నొక్కిపెట్టి సంహరించాడు. హిరణ్యాక్ష వధ పూర్తయి ఆయనకు ఒక శాపం తీరిపోయింది. పిమ్మట స్వామి భూమండలమును పైకి ఎత్తారు.

ఆదివరాహమై, యజ్ఞవరాహమై ఆనాడు రెండు కోరలతో భూమండలమును సముద్రములోంచి పైకి ఎత్తుతూ తడిసిపోయిన ఒంటితో నిలబడిన స్వామి మూర్తిని ఎవరు మానసికంగా దర్శనము చేసి, చేతులొగ్గి నమస్కరిస్తారో, అటువంటి వారి జీవనయాత్రలో ఈ ఘట్టమును చదివినరోజు పరమోత్కృష్టమయిన రోజై వారి పాపరాశి ధ్వంసం అయిపోతుంది.

5. కర్దముడు – కపిలుడు.

వ్యాసభగవానుడు గృహస్థాశ్రమము అనేది ఎంత గొప్పదో, గృహస్థాశ్రమంలో ఉన్నవాడు తరించడానికి ఎటువంటి మార్గమును అవలంబించాలో, ఎటువంటి జీవనము గడపాలో అందులో తేడా వస్తే ఏమి జరుగుతుందో, భోగము అంటే ఏమిటో దానిని ఎలా అనుభవించాలో, అలా భోగమును అనుభవిస్తే పొరపాటు లేకుండా ఎలా ఉంటుందో చెప్పడానికి, ఒక అద్భుతమయిన ఆఖ్యానమును చూపించారు. అది దేవహూతి కర్దమ ప్రజాపతుల జీవితము.

స్వయంభువు అయిన బ్రహ్మగారు కొంతమంది ప్రజాపతులను సృష్టి చేసిన ప్రజాపతులలో ఒకరు కర్దమప్రజాపతి. ఆయన మహాయోగి పుంగవుడు. కర్దమ ప్రజాపతిని సృష్టిచేసిన పిదప, ఆయనను బ్రహ్మగారు పిలిచి ఒకమాట చెప్పారు. ‘నాయనా! నువ్వు ప్రజోత్పత్తిని చెయ్యాలి. ఇంకా సృష్టి కార్యమును నిర్వహించాలి. నీకు అనురూపయై నీతోపాటు శీలము సరిపోయే ఒక భార్యను స్వీకరించి సంతానమును కనవలసింది ఇది నాకోరిక’ అన్నాడు. ఇది బాహ్యమునందు కర్దమ ప్రజాపతి జీవితము. కర్దముడు తండ్రి మాట పాటించాలని అనుకున్నాడు. సరస్వతీ నదీ తీరంలో కూర్చుని శ్రీమన్నారాయణుని గూర్చి పదివేల సంవత్సరములు తపస్సు చేశాడు. స్వామి ప్రత్యక్షం అయ్యారు. సాధారణముగా భగవద్దర్శనము అయినపుడు భక్తుని కన్నులవెంట ఆనందభాష్పములు కారతాయని చెప్తారు. ఇక్కడ కర్దమ ప్రజాపతి తపస్సును మెచ్చిన శ్రీమన్నారాయణుని కన్నులవెంట ఆనందభాష్పములు జారి నేలమీద పడ్డాయి. అది ఎంతో విచిత్రమయిన సంఘటన – ఆయన కన్నులవెంట కారిన భాష్పబిందువులు పడినచోట ఒక సరోవరం ఏర్పడింది. అది సరస్వతీనదిని చుట్టి ప్రవహించింది. ఈ సరోవరమును ‘బిందు సరోవరము’ అని పిలిచారు.

పరమాత్మను చూసి కర్దమ ప్రజాపతి ‘ఈశ్వరా! నీవు కాలస్వరూపుడవై ఉంటావు. కాలము అనుల్లంఘనీయము. అది ఎవ్వరిచేత ఆపబడదు. అది ఎవ్వరి మాట వినదు. దానికి రాగద్వేషములు లేవు. దానికి నా అన్నవాళ్లు లేరు. దానికి శత్రువులు లేరు. అది అలా ప్రవహించి వెళ్ళిపోతూ ఉంటుంది. అలా వెళ్ళిపోతున్న కాలములో జీవులు వస్తూ ఉంటారు. వెళ్ళిపోతూ ఉంటారు. దానికి సంతోషం ఉండదు, దుఃఖం ఉండదు. ఇలా వెళ్ళిపోతున్న కాలమునందు అల్పమయిన భోగములయందు తాదాత్మ్యం చెందకుండా నిన్ను చేరాలి. నిన్ను చేరుకోవడానికి అపారమయిన భక్తి ఉండాలి. భక్తితో కూడి గృహస్థాశ్రమములో ఉండి భోగము అనుభవించాలి. ఆ భోగము వేదము అంగీకరించిన భోగమై ఉండాలి. ఆ భోగమును అనుభవించి వైరాగ్యమును పొందాలి’ అన్నాడు. ఇటువంటి స్థితి కలిగిన కర్దమ ప్రజాపతిని శ్రీమన్నారాయణుడు నాయనా! నీవు ఏ కోరికతో ఇంత తపస్సు చేశావు? అని అడిగితే ‘నేను చతుర్ముఖ బ్రహ్మ చేత సృష్టించబడ్డాను. చతుర్ముఖ బ్రహ్మ నాకొక కర్తవ్యోపదేశము చేశారు. నన్ను ప్రజోత్పత్తి చేయమని, సంతానమును కనమని చెప్పారు. నా తండ్రిమాట పాటించడం నా ప్రథమ కర్తవ్యము. ఆయన మాట పాటించాలి అంటే ప్రజోత్పత్తి చెయ్యాలి అంటే నాకు సౌశీల్యయిన భార్య కావాల’ ని అద్భుతమయిన స్తోత్రం చేశాడు.

ఆయన స్తోత్రమునకు పరమాత్మ సంతోషించి ‘కర్దమప్రజాపతీ! నీ స్తోత్రమునకు నీ మాటకు నేను చాలా సంతోషించాను. నీకు కావలసిన భార్యను నిర్ణయించాను. ఎల్లుండి ఇక్కడకు స్వాయంభువ మనువు వస్తున్నాడు. ఆయనకు ‘అకూతి’, ‘దేవహూతి’, ‘ప్రసూతి’ అనే ముగ్గురు కుమార్తెలు ఉన్నారు. అందులో దేవహూతి అనబడే ఆవిడ నీకు తగిన కన్య. దేవహూతిని రథం మీద కూర్చోబెట్టుకుని వచ్చి పిల్లను ఇస్తాను స్వీకరించమని అడుగుతాడు. ఆ పిల్లను స్వీకరించు. మీరిద్దరూ గృహస్థాశ్రమంలో తరిస్తార’ ని ఆశీర్వదించి స్వామి గరుడవాహనము మీద కూర్చుని గరుడుని రెక్కలసవ్వడి వినపడుతుండగా వెళ్ళిపోయాడు. గరుడుని రెక్కలు కదుపుతున్నప్పుడు ఒక రెక్కలోంచి ఋగ్వేదము, ఒక రెక్కలోనుండి సామవేదమును కర్దమప్రజాపతి విన్నాడు. గరుడవాహనము అంటే ఒక పక్షి కాదు. సాక్షాత్తు వేదమే. వేదము చేత ప్రతిపాదింపబడిన బ్రహ్మమే శ్రీమన్నారాయణుడు. వేదమంత్రములను విని ప్రజాపతి పొంగిపోయాడు.

కర్దమప్రజాపతి నిర్మించుకున్న ఆశ్రమవాటిక ఎంతో అందముగా ఉన్నది. శ్రీమన్నారాయణుడు చెప్పిన రోజు రానే వచ్చింది. స్వాయంభువమనువు చేతిలో ధనుస్సు పట్టుకుని రథం మీద తన భార్యయైన శతరూప, తన కుమార్తె అయిన దేవహూతి తో వచ్చి కర్దమప్రజాపతి దర్శనము చేసారు. కర్దమ ప్రజాపతి వయస్సులో చిన్నవాడు. జ్ఞానము చేత పెద్దవాడు. కర్దమప్రజాపతి పాదములకు స్వాయంభువమనువు నమస్కరించి ‘నాకు ముగ్గరు కుమార్తెలు. అందులో ఇప్పుడు నాతో వచ్చిన పిల్లను దేవహూతి అని పిలుస్తారు. ఈ దేవహూతి నీకు తగిన సౌశీల్యము కలిగినది. నారదుడు మా అంతఃపురమునకు వచ్చినపుడు నీ గుణ విశేషములను వర్ణించి చెప్పేవాడు. నీ గుణములను విన్నతర్వాత నిన్ను భర్తగా చేపట్టాలనే కోర్కె నా కుమార్తెయందు కలిగింది. నా కుమార్తెను స్వీకరించి ధన్యుడిని చేయవలసినద’ ని అడిగాడు. కర్దమప్రజాపతి ‘నీ కుమార్తె ఎంతటి సౌందర్య రాశో నాకు తెలుసు. ఎవరికీ లక్ష్మీదేవి అనుగ్రహము ఉన్నవారు మాత్రమే నీ కుమార్తెను చేపట్టగలరు. నాయందు లక్ష్మీదేవి ప్రసన్నురాలు అయింది. అందుకే నాకు ఇటువంటి భార్యను ఇచ్చింది. నీ కుమార్తె నాకు భార్య కావడానికి తగినదని శ్రీమన్నారాయణుడు నిర్ణయించి మొన్నటిరోజున చెప్పాడు. నేను నీ కుమార్తెను భార్యగా స్వీకరిస్తాను’ అన్నాడు. కర్దమప్రజాపతి, దేవహూతిల వివాహం ప్రపంచమునందు మొట్టమొదటి పెద్దలు కుదిర్చిన వివాహము. ఈ వివాహము మన అందరికీ మార్గదర్శకము.

శ్రీమన్నారాయణుడు కర్దమునికి కొడుకుగా పుడతానని వరము ఇచ్చాడు. వివాహానంతరము స్వాయంభువమనువు కూతురిను కర్దమునికి అప్పజెప్పి భారమైన గుండెతో వెనక్కి తిరిగి చూస్తూ వెళ్ళలేక వెళ్ళలేక తన రాజ్యమునకు తిరిగి వెళ్ళిపోయాడు. ఆయన అలా వెళ్ళి పోతున్నప్పుడు సరస్వతీ నదీతీరములో ఉన్నటువంటి మహాపురుషులను అందరినీ సేవించాడు.


https://www.facebook.com/SriChagantiGuruvuGaariFollowersUnofficialPage


instagram.com/pravachana_chakravarthy