ధర్మమే జీవితానికి

  ☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️🔔 *ధర్మో రక్షతి* 🔔☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️

🌺 ధర్మమే జీవితానికి ఆధారం… ధర్మాచరణే మనిషికి నిజమైన అలంకారం! 🌺

🪷 ధర్మసాక్షిగా పెండ్లాడిన భార్యను వదిలివేయకుండా వుండటం వివాహ ధర్మం!

🌸 తన భర్త అందహీనుడైనా, స్థితిపరుడుకాకున్నా, నమ్మివుండటం భార్య ధర్మం!

🤝 నమ్మిన మిత్రునికి అపకారం చేయకుండటం మిత్ర ధర్మం!

🌿 సోమరితనం లేకుండటం పురుష ధర్మం!

📚 విజ్ఞానాన్ని దాచుకోకుండా బోధించటం గురుధర్మం!

🙏🏻 భయభక్తులతో విద్యను నేర్చుకోవటం శిష్యధర్మం!

🏡 న్యాయమార్గంగా సంపాదించి సంసారాన్ని పోషించటం యజమాని ధర్మం!

🪔 భర్త సంపాదనను సక్రమంగా పెట్టి గృహాన్నీ నడపటం ఇల్లాలి ధర్మం!

🇮🇳 సైనికుడుగా వుండి దేశాన్ని ప్రజలను కాపాడటం సైనిక ధర్మం!

💐 వృద్ధులైన తల్లిదండ్రుల్ని ఆదరించి పోషించటం పుత్రధర్మం!

👨‍👧‍👦 తాను జన్మనిచ్చిన బిడ్డల్ని ప్రయోజకుల్ని చేయటం తండ్రి ధర్మం!

🌷 తన ఇంటికీ, తనను కన్నవారికి పేరు ప్రతిష్ఠలు తేవటం బిడ్డలందరి ధర్మం!

🛠️ తన వృత్తి ఎటువంటిదైనా వృత్తిని గౌరవించటం ప్రతివాని ధర్మం!

🍚 తాను సంపాదించినదాన్ని తనవారితో పంచుకొని తినటం సంసార ధర్మం!

🕊️ అసహాయులను కాపాడటం మానవతా ధర్మం!

✨ చెప్పిన మాటను నిలుపుకోవటం సత్య ధర్మం!

🙏🏻💐🙏🏻💐🙏🏻

🌺 ధర్మో రక్షతి రక్షితః 🌺

💐💐💐💐💐💐💐💐💐

🙏🏻🙏🏻🙏🏻🔔🔔🔔🙏🏻🙏🏻🙏🏻☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️🔔 *అనగనగా...* 🔔☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️

ఒక పట్టణంలో నిష్కల గుప్తుడు అనే వర్తకుడు ఉండేవాడు. అతనికి దైవమంటే నిష్కలమైన భక్తి. రోజూ తెల్లవారుజామునే లేచి సమీపంలోని శివాలయానికి వెళ్ళేవాడు. ఎలాంటి ఆర్భాటమూ, ప్రదర్శనా బుద్ధి లేకుండా ప్రశాంతమైన మనస్సుతో గోక్షీరంతో, పవిత్ర జలంతో పరమశివునికి అభిషేకం చేసేవాడు. దేవునికి సుగంధ పుష్పాలు ఉంచి, ప్రసాదం సమర్పించి, "ఈ దేహమూ నీదే, ఈ పూజ చేసే శక్తి నీదే" అనే నిష్కల సమర్పణా భావనతో సమర్పించుకునేవాడు.

ఆలయం నుంచి నేరుగా తన వ్యాపార స్థలానికి చేరుకుని వర్తకం ప్రారంభించేవాడు. అతడు ధర్మబద్ధంగా వివిధ నాణ్యతలు కలిగిన సరుకులను విక్రయించేవాడు. అత్యుత్తమ నాణ్యత గల సరుకుల నుంచి, స్వల్ప నాణ్యత కలిగిన సాధారణ రకాల వరకు అన్నీ అతడి వద్ద లభించేవి. నిష్కల గుప్తుడు ఎప్పుడూ తక్కువ నాణ్యత ఉన్న సరుకును మంచి నాణ్యత ఉన్నదని చెప్పి మోసం చేసేవాడు కాదు. ఏ సరుకు ఎలాంటిదో స్పష్టంగా చెప్పి, దానికి తగిన సమంజసమైన ధరకే అమ్మేవాడు.

అయినప్పటికీ, కొందరు వినియోగదారులు సరుకుల నాణ్యత తమ నిరీక్షణకు తగ్గట్టు లేదని గ్రహించినప్పుడు ఆ వ్యాపారిని నిందించేవారు, శపించేవారు. నిష్కల గుప్తుడు ఆ మాటలకు ఎంతమాత్రం కోపగించుకోకుండా లేదా కుమిలిపోకుండా, "సమాజంలో రకరకాల అవసరాలు, రకరకాల అభిప్రాయాలు ఉంటాయి. నేను కేవలం సరుకులను చేరవేసే ఒక నిమిత్తమాత్రుడను" అని భావిస్తూ తన పని తాను చేసుకుపోయేవాడు.

ఇలా కొన్నేళ్లు గడిచాక, ఒక రోజు ఉదయం వయోభారం వల్ల అతడు హఠాత్తుగా కన్నుమూశాడు.

అతని అంత్యక్రియలకు ఊరి జనం గుమిగూడారు. "రోజూ నియమంగా శివాభిషేకం చేసే ఉత్తముడు" అని కొందరు అతడి దైవచింతనను స్మరించుకుంటే, "వ్యాపారంలో అన్ని రకాల సరుకులూ అమ్మి చాకచక్యంగా లాభాలు గడించిన గడుగ్గాయి" అని మరికొందరు అతడి వర్తక విధానాలను చర్చించుకున్నారు. లోకం దృష్టిలో అతడు పుణ్యమూ, పాపమూ రెండూ మూటగట్టుకున్న సగటు మనిషి.

దేహాన్ని వీడిన నిష్కల గుప్తుని జీవాత్మ యమలోకానికి చేరుకుంది. అక్కడ యమధర్మరాజు తన గంభీరమైన సింహాసనంపై కూర్చుని ఉన్నాడు. ఆయన పక్కనే ప్రాణుల పాపపుణ్యాల లెక్కలు రాసే చిత్రగుప్తుడు ఉన్నాడు.

యమధర్మరాజు సైగ చేయగానే, చిత్రగుప్తుడు ఆ మనిషికి సంబంధించిన 'అగ్రసంధాని' అనే విశ్వలేఖ పుస్తకాన్ని తెరిచాడు.

ఆ పుస్తకం పేజీలు తిరగేసిన చిత్రగుప్తునికి పెద్ద ఆశ్చర్యం కలిగింది! సాధారణంగా ప్రతి మనిషి పేజీలో చేసిన పుణ్యాలు స్వర్ణాక్షరాలతో, పాపాలు నల్లటి చారలతో స్పష్టంగా రాసి ఉంటాయి. కానీ నిష్కల గుప్తుని పేజీ మాత్రం పూర్తిగా ఖాళీగా ఉంది! ఒక్క పుణ్యమూ లేదు, ఒక్క పాపమూ లేదు.

చిత్రగుప్తుడు ఆశ్చర్యంతో యమధర్మరాజుతో ఇలా అన్నాడు - "ప్రభూ! ఏదో పెద్ద తప్పు జరిగింది. ఈ మనిషి భూలోకంలో సుదీర్ఘకాలం జీవించాడు. రోజూ శివునికి అభిషేకం చేశాడు, దానాలు చేశాడు. అలాగే వ్యాపారంలో జనాల తిట్లు, శాపాలు కూడా తిన్నాడు. కానీ ఇతని అగ్రసంధాని పత్రంలో ఒక్క పాపం గానీ, పుణ్యం గానీ రాసి లేదు. అంతా ఖాళీగా ఉంది. నా రాతలో ఏమైనా దోషం ఉందా?" అని కంగారు పడుతుండగా...

చిత్రగుప్తుడి మాటలు విన్న యమధర్మరాజు తన దివ్యదృష్టితో నిష్కల గుప్తుని జీవితాన్ని మొత్తం వీక్షించాడు. ఆ జీవి అంతరంగం ఎలాంటిదో ధర్మరాజుకు క్షణంలో అర్థమైంది.

వెంటనే యమధర్మరాజు చిరునవ్వు నవ్వి, తన గంభీరమైన సింహాసనంపై నుంచి ఆ జీవాత్మ వైపు కరుణగా చూశాడు. ఆ జీవాత్మను నరక బాధలకు గానీ, స్వర్గ సుఖాలకు గానీ పంపకుండా నేరుగా 'మోక్ష ద్వారం' వైపు తీసుకెళ్లమని యమదూతలకు ఆదేశించాడు.

ఇది చూసి చిత్రగుప్తుడు, "ప్రభూ! అగ్రసంధానిలో పుణ్యమూ లేదు, పాపమూ లేదు. కనీసం స్వర్గ సుఖాలు అనుభవించడానికో, నరకయాతనలు పడడానికో తగిన లెక్కలేని ఈ జీవికి నేరుగా మోక్ష ద్వారాన్ని చూపించడం యమధర్మ చట్టాలకు ఎలా సమ్మతమవుతుంది?" అని జిజ్ఞాసతో అడిగాడు...

అప్పుడు యమధర్మరాజు తన గంభీరమైన స్వరంతో చిత్రగుప్తుడికి ఇలా వివరించాడు:

"చిత్రగుప్తా! మన అగ్రసంధాని అనేది కేవలం కర్మలను నమోదు చేసే పుస్తకం కాదు; అది మానవుడి 'అహంకారాన్ని' నమోదు చేసే దర్పణం! కర్మ పాపమైనా, పుణ్యమైనా... 'నేను చేస్తున్నాను' అనే అహంకారం ఉన్నప్పుడే అది కర్మఫలంగా మా ఖాతాలో చేరుతుంది. కానీ ఈ మనిషి తన పేరు 'నిష్కల గుప్తుడు' అని ఉన్నట్టే, జీవితమంతా నిష్కలమైన మనస్సుతో, 'కర్తృత్వ భావనా రాహిత్యం'తో బతికాడు.

చూడు... ఇతడు ఉదయాన్నే శివునికి అభిషేకం చేసినప్పుడు 'నేను గొప్ప పుణ్యం చేశాను' అని పొంగిపోలేదు.

- తనకు మానవ జన్మ లభించింది కాబట్టే ఈ సత్కార్యం చేయగలిగానని, ఆ జన్మను ఇచ్చిన పరమేశ్వరుడికే ఆ పుణ్యంలో కొంత భాగం అర్పించాడు.

- దేవాలయం నిర్మించిన మహానుభావుల వల్లనే తనకు అభిషేకం చేసే అవకాశం దక్కిందని భావించి, ఆ పుణ్యంలో కొంత వారి ఖాతాలో వేశాడు.

- పాలు ఇచ్చిన గోమాతకు, నీరు ఇచ్చిన భూమాతకు, పూలు ఇచ్చిన వృక్షానికి, ప్రసాదం అందించిన రైతుకు ఆ పుణ్యాన్ని విభజించి ఇచ్చేశాడు.

- చివరికి, తనకు ఈ సత్కార్యం చేసే బుద్ధిని ప్రసాదించిన ఆ మహాదేవుడికే సమస్త పుణ్యఫలాన్ని ఈశ్వరార్పణం చేశాడు. తన వద్ద రవ్వంత పుణ్య భావాన్ని కూడా మిగుల్చుకోలేదు.

అలాగే వ్యాపారం చేసేటప్పుడు కూడా...

- నిష్కల గుప్తుడు సమాజంలో రకరకాల నాణ్యతలు, వివిధ రకాల అవసరాలు ఉండటం ప్రకృతి స్వభావమని గ్రహించాడు.

- అతడు లాభాల దురాశతో గానీ, ఎవరినైనా మోసం చేయాలనే దుర్బుద్ధితో గానీ వ్యాపారం చేయలేదు. స్పష్టమైన నాణ్యతతో, న్యాయమైన ధరకే సరుకులను సమాజానికి అందించే ఒక 'మధ్యమంగా' మాత్రమే తన స్వధర్మాన్ని నిర్వర్తించాడు.

- కొనుగోలుదారులు సరుకుల నాణ్యతను బట్టి పొగిడినా లేదా నిందించినా, వాటిని లోకంలో సహజమైన మానసిక స్పందనలుగా స్వీకరించాడు తప్ప, తన మనస్సును చలించనివ్వలేదు. తానెవరికీ హాని చేయలేదు కాబట్టి అపరాధ భావనకు లోనుకాలేదు, అలాగని వర్తకంలో గెలిచాననే గర్వమూ పెంచుకోలేదు."

యమధర్మరాజు తన వివరణను ముగిస్తూ ఇలా అన్నాడు: "చిత్రగుప్తా! నిష్కల గుప్తుడు అనుక్షణం తానొక నిమిత్తమాత్రుడననే సత్యాన్ని గ్రహించి ప్రవర్తించాడు. అతడికి 'నేను పుణ్యాత్ముడను' అనే అహంకారమూ లేదు, 'నేను పాపిని' అనే సంకోచమూ లేదు. తాను చేసిన ప్రతి పని ఫలాన్ని తక్షణం సమాజానికి, ప్రకృతికి, దైవానికి ధారపోశాడు.

ఎక్కడైతే అహంకారం శూన్యమవుతుందో, అక్కడ కర్మబంధం తెగిపోతుంది. అగ్రసంధానిలో పేజీ ఖాళీగా ఉండంటే అది మన వ్యవస్థలోని లోపం కాదు... అతడు 'కర్మసన్యాస యోగాన్ని' పరిపూర్ణంగా ఆచరించాడని దానికి అర్థం. యమధర్మ చట్టాలలో ఎలాంటి తప్పు లేదు; అహంకార రహితుడైన జీవికి యమలోకంతో పనిలేదు, అతడు మోక్షానికి మాత్రమే అర్హుడు!"

చిత్రగుప్తుడు సంతోషంతో నమస్కరిస్తూ అగ్రసంధానిని మూసివేశాడు. నిష్కల గుప్తుని జీవాత్మ ప్రశాంతంగా మోక్ష ద్వారం గుండా అనంత చైతన్యంలో విలీనమైపోయింది.

"చిత్రగుప్తుడు లెక్కించలేని పాపపుణ్యాలు" అనే ఈ కథ మనకు అందించే పరమసత్యం ఒక్కటే: మోక్షం అనేది పాపాలను తగ్గించుకుని, పుణ్యాలను పోగుచేసుకోవడం వల్ల మాత్రమే లభించేది కాదు; 'నేను చేస్తున్నాను' అనే అహంకారాన్ని పూర్తిగా కరిగించుకోవడం వల్ల సిద్ధించేది.

చాలామంది మానవులు తాము చేసే మంచి పనులకు 'కర్త'గా మారి పుణ్యాన్ని, పొరపాటున జరిగే పనులకు అపరాధ భావన పెంచుకుని పాపాన్ని మూటగట్టుకుంటారు. ఈ రెండూ ఆత్మకు బంగారు మరియు ఇనుప సంకెళ్ల లాంటివే.

నిష్కల గుప్తుని జీవితం మనకు నేర్పే పాఠాలు:

1. స్వధర్మ నిర్వహణ: మనం ఏ వృత్తిలో ఉన్నా (వ్యాపారమైనా, ఉద్యోగమైనా) దానిని నిజాయితీతో, అనాసక్తతో ఒక ధర్మంగా నిర్వహించాలి.

2. ఈశ్వరార్పణ బుద్ధి: మనం సాధించే సత్కార్యాలలోని కీర్తిని సమాజానికి, ప్రకృతికి, దైవానికి అంకితం చేయాలి.

3. సమత్వ భావన: లోకం ఇచ్చే మెప్పులను, నిందలను సమానంగా స్వీకరించినప్పుడు మనస్సు 'నిష్కలంగా' మారుతుంది.

ఎప్పుడైతే మన అంతరంగంలో అహంకారం శూన్యమవుతుందో, అప్పుడు మన జీవిత పత్రం కూడా అగ్రసంధానిలో ఒక పవిత్రమైన ఖాళీ పేజీగా మారుతుంది. అదే పరిపూర్ణమైన మోక్ష మార్గం.

🙏🏻🙏🏻🙏🏻🔔🔔🔔🙏🏻🙏🏻🙏🏻